De open haard brandt weer....

En vanavond op deze vrijdagavond is de open haard weer lekker aan. Het is gezellig, een lekker glas sauvignon blanc uit Nieuw Zeeland...Jeffrey's Bay, heerlijk...de meisjes zijn er, waren er en zijn er weer...allebei met hun eigen bezigheden. Het weekend ligt voor me, morgen naar Pa, even door zijn spullen heen en vervolgens proberen dingen uit te zoeken. Dan heerlijk naar Pa van Loon, zomaar even met hem samenzijn....en dan weer naar huis. Een weekend, en ik heb er zoveel zin in...ik heb zo waanzinnig hard gewerkt deze week! Ongekend...en eigenlijk realiseer ik me, hoe fijn het is, dat ik morgen weer naar mijn vader kan. Want de vader van Ellen mijn vriendinnetje is deze week overleden. En dat raakt me weer, omdat het dan zo verdomde dichtbij komt...afscheid nemen en loslaten. Condoleance deze week, omdat de uitvaart in besloten kring zal plaatsvinden...en weet je, ik ga natuurlijk naar Ellen toe, want hoe belangrijk is het niet, om bij je vrienden te zijn op dit soort momenten! Oh ja...en nog wat...a.s. dinsdagavond om negen uur heb ik voor het eerst sinds jaren weer pianoles. En ik heb er zoveel zin in....een stukje pianospelen. Genieten van de puurheid van het instrument. Genieten van mijn Kawai piano...waar ik zo trots op ben. Ik hou jullie op de hoogte...want dit betekent voor mij, tijd voor mezelf, mijn momentje...ik wens jullie een mooi weekend...liefs, Anita

Samenloop voor Hoop en nog meer moois...

En na drie alweer hele intensieve dagen, vol prachtige vergaderingen, vol mooie ontmoetingen, heb ik vanavond hier thuis met iemand een leuk gesprek gehad, over uitvaarten, over transparant zijn en over samenwerken. Leuk....zomaar aan de keukentafel. En schreef ik al eerder over de Samenloop voor Hoop in Haarlem, welnu daar ontstaan prachtige gedachten en initiatieven, want deze 24-uurs wandelsponsortocht zal plaatsvinden vanaf 8 juni 16.00 uur tot 9 juni 16.00 uur. 24 uur lang wandelen wij met teams collega's, kinderen van collega's, vrienden en bekenden voor een prachtig doel, KWF. Het doel is om met elkaar zoveel als mogelijk geld bijeen te brengen voor dit prachtige doel, door deelnemers, want vanuit beweging komen we met elkaar tot een prachtig resultaat, maar ook doordat iemand uit mijn team nu een sponsoractie opzet voor zichzelf omdat zij gaat afvallen met een personal trainer. En zij wil per kilo gesponsord worden, geweldig toch...alleen het initiatief al. Ik ben zo trots op al dit soort initiatieven. Ook gaan wij een veiling organiseren waarbij we prachtige zaken bij opbod gaan verkopen. Een prachtig iets, waarbij wij ernaar streven om met elkaar zoveel als mogelijk geld bijeen te brengen. Waarbij ik lezingen ga verzorgen als survivor, vanuit hoop en optimisme...en waarbij ik de naam van Yarden op een prachtige manier ga verbinden aan dit initiatief. En iedereen mag meelopen, geef je naam maar door. 15 euro inschrijfgeld en een lichtzak waarin Yarden een 30 uur brandende kaars plaatst voor jouw dierbare, voor iemand voor wie jij wilt gaan lopen....de kaarszak mag je laten beschilderen, bestickeren, door je kinderen, het maakt niet uit...een wandeltocht, door een tunnel van licht, met muziek, met plezier, met verdriet, met emotie...een tocht voor een ieder die ons dierbaar is. Geweldig...ik ben er vol van! Er gebeurt veel, het leven lijkt op loslaten en verbinden, zo voelt het ook een beetje. En ondertussen geniet ik zomaar van een glaasje wijn, terwijl Annemarie geniet van haar boek. Hoe lekker zomaar samen thuis. Ondertussen zijn de spullen uit de boerderij gelost en in een loods gebracht. En samen met Reynaud heb ik maandagmiddag, alles doorgezocht en door mijn handen laten gaan....dozen vol herinneringen aan het leven van mijn ouders, dozen vol foto's, boeken, kopjes, en nog veel meer...dozen vol....voor mijn vader. Want 28 februari is het zover, dan zal hij wonen in een prachtig appartement. En dat zal er mooi uitzien, geloof me...ik gun hem zo dat hij het goed heeft. En dat hij mag genieten van alles wat er nog wel is. Samen met Els, op zijn eigen manier, en het is ook wel leuk om te bedenken dat zijn John Deer klok, die elk uur een andere tractor laat starten, daar zal hangen...en ik zal het zo leuk vinden als het schilderij van zijn boerderij, daar prachtig aan de muur zal hangen. Heerlijk....voor nu, liefs, en slaap lekker. Een mooie zin als toegift : Als de mensen geweest waren wat hun grafschriften vermelden, zouden zij reeds veel eerder gestorven zijn: van verveling. Deze zin is van Godfried Bomans....toevallig had ik het hier zondagmiddag over, dat wij de neiging hebben over de doden niets dan goeds te vertellen. Kan toch niet...het zijn toch ook maar mensen? Anita

En soms gaan de dingen anders....

2012....het jaar waarin de dingen gaan veranderen, of anders gaan dan je je voorgenomen hebt.....het kan er allemaal zijn. Zo wordt dit het jaar waarin mijn vader gaat verhuizen....maandag komen zijn spullen van de boerderij uit de opslag. En dan gaat hij wonen in de nieuwbouw van De Samaritaan. Ik ben benieuwd...hoe dit zal zijn voor hem. Een eigen appartement....2012 is een jaar, waarin we met elkaar bij Cluster West hele mooie dingen aan het doen zijn. Samen werken aan een hoge kwaliteit...samen werken om te komen tot prachtige prestaties. 2012 is een jaar waarin er nu alweer hele mooie dingen gebeuren. Zo was ik vandaag bij het ISBW en mochten we leren van meervoudige intelligenties, boeiend, leuk en interactief. Genieten was dat...en daar kan ik ook wel weer iets mee doen in mijn andere trainingen. Samenwerkingsverbanden kunnen veranderen, 2012 is het jaar van de verandering, althans zo voelt het nu al...en het jaar is pas 19 dagen jong. 2012 wordt het jaar van de SamenLoop voor Hoop. Een prachtig initiatief, wat ik vanuit Cluster West, vanuit Yarden sponsor en waarbij wij zoveel mogelijk geld willen inzamelen voor KWF. Waarbij wij mee gaan lopen met een 24-uurs wandelestafette met zoveel mogelijk teams. Wij wandelen door een tunnel van licht...met elkaar, een wandeling door kaarslichten, en een wandeling waar ik kaarsen zal laten branden voor al die bijzonder mooie mensen die of hersteld zijn van kanker, of voor die mensen die mij, die ons ontvallen zijn...dus zal ik een kaars branden voor Ron, voor Freek, voor Leonoor, voor mijn moeder, voor collega Rob, een kaars voor jou...simpelweg, omdat het goed is stil te staan bij elkaar, bij de ander...ik hou jullie op de hoogte. Ik zoek dus mensen die mij willen sponsoren hierbij. Met een kleine donatie, of een grote. Mensen die mee willen lopen, 10 euro per persoon en daarnaast 5 euro per kaars...doe mee, vanuit Yarden Cluster West. Laat van je horen, laat je zien...fijn weekend! Liefs, Anita

De levensboom....

Als ik naar buiten kijk, vanuit mijn keuken naar het terras, dan zie ik eengietijzeren symbool van een levensboom hangen, tegen de schutting. Een symbool waar ik regelmatig aan denk...want het leven betekent dat wij groeien, dat wij ons ontwikkelen en dat wij onze weg afleggen. En in mijn werk, kom ik met grote regelmaat tegen, dat mensen zomaar besluiten om deze weg zelf, en vrijwillig vanuit eigen keuze te stoppen. En dus hun leven te beeindigen. En als je hierover leest, of gesprekken voert met mensen die voor deze keuze staan en deze ook uitvoeren, dan heb je zoveel vragen. En als ik dan zo iemand heel rustig zie liggen, opgebaard in een door hem of haar uitgekozen kist, alsof iemand slaapt...dan zie ik weer dat gezicht van mijn moeder. Door pijn verteerd toen zij nog in leven was, kapot gemaakt door zieke cellen. En toen zij overleden was, was daar weer die rust, die vrede...en volgens mij, is dat waarom zelfdoding gezien wordt als iets wat mag. Als mens wil je de regie mogen en kunnen hebben over jouw leven en dus ook over de eindigheid ervan. Als ik in de Samaritaan ben, mensen zie die zijn verworden tot een kasplantje...kwijlend in de rolstoel zitten, dan weet ik nu al, dat dat mijn voorland nooit zal zijn. Op zo'n moment zou ook ik kiezen voor vrijwillig stoppen van mijn levensweg. En misschien, want dat hoor ik ook vaak, is het op dat moment weer anders en wil ik het wel. Ik wil alleen maar zelf die keuze kunnen maken...want hoe graag wil ik niet, zelf de regie hebben over mijn leven. Mijn keuzes. En hoe ingewikkeld is het niet, en hier ligt mijn leerdoel, als ik die regie uit handen moet geven....ik heb rustig gewerkt vandaag. Lekker...en geniet nu van mooie muziek...Buddha Bar - Travel impressions...een aanrader! Fijne zondag, Anita

Plannen, plangesprekken en nog meer....

Goedemorgen! Na een dag vol plangesprekken, een beoordelingsgesprek, een gesprek met nabestaanden, is vandaag de dag vol vergaderingen. Leuk om elkaar weer te zien in Almere...maar eerst nog even wat dingen doen op mijn eigen kantoortje. Mijn eigen werkzaamheden hebben ook aandacht nodig, want het werken in de uitvaartwereld, vraagt veel van mijn tijd. En dat is niet erg, maar juist die vrijheid om te kiezen voor mijn eigen ding, mijn eigen coachopdrachten, past zo goed bij me...de energie die ik krijg, van een training, of een mooi gesprek...heerlijk! En hierdoor is er balans in alle opzichten...het mooiste van mijzelf komt dan naar boven. Een gemotiveerde, enthousiaste, vrolijke manager, die graag met haar team een prachtig resultaat wil neerzetten! Dus op deze 10e januari in 2012 gaan we daar voor met elkaar. En over al die andere plannen, praat ik jullie bij, zodra het mogelijk is....nog even niet. Het grootste project voorlopig is de spullen van de boerderij uitzoeken, en het appartement van mijn vader mooi inrichten. Zodat hij goed op zijn plaats komt te zitten, zodat hij simpelweg nog een beetje kan genieten. Iets meer vrijheid om alleen te zijn, iets meer rust, en eigen spullen om hem heen....Liefs Anita

Feest van Joyce....

En na een mooi dagje met mijn vader, waarbij we ook weer met onze bakkersfamilie samen waren, zit ik hier nu met een kopje Nespresso aan de keukentafel...een beetje lui, terwijl ik veel te doen heb. Na Pa zijn we nog even bij tante Anita en oom De geweest. Altijd zo gezellig...toen ik in de auto stapte zei ik tegen Annemarie, dit is nu een beetje mijn ouderlijk huis. Als mens, verlang je altijd naar een ouderlijk huis volgens mij, of je nu 25 of 52 bent...zo'n plek, waar je gewoon even kunt zijn. Je verhaal kunt doen, ook even weer soms zomaar kind mag zijn. En eigenlijk mis ik dat het meest...mijn ouderlijk huis. En dat is niet die boerderij, maar die plek zoals ik het hierboven omschrijf. Nu ik groot ben, en de 50 gepasseerd, ervaar ik al deze dingen zo anders. En voel ik het gemis...gisteren vroeg een meneer mij of mijn moeder nog leefde. Hij was een aardappelhandelaar en kwam vroeger wel eens op de boerderij. En bij mijn vader op de kamer slaapt een jonge man. Hij heeft een ongeluk gehad, zijn rug gebroken en nog veel meer. Hij en zijn vrouw zijn door mijn moeder getrouwd...ik zal een foto voor hem opzoeken, zodra ik de spullen van de boerderij weer kan inzien. Zodra deze uit de opslag komen. Flakkee is een vat vol herinneringen, aan dingen en mensen, die ooit waren. Zo kent oom De mijn moeder vanuit diverse besturen en ambtelijke functies. En het is leuk om hem daarover te horen vertellen...ik zit daar dan, en geniet simpelweg. Zo ook in die Samaritaan. Door stil te staan bij hoe het nu is, ook met mijn vader, is het ook weer goed...het is een accepteren, dat er een volgende fase weer is aangebroken. En toen we thuiskwamen aten we soep met cantharellen...ik glimlach, want ik hou niet zo van soep. En Annemarie wel...en zomaar aten we samen soep. En daarna naar de mooiste kroeg van Voorschoten, Het Wapen van Voorschoten. Met een glimlach denk ik terug aan het feest van Joyce van gisteren daar, een superfeest, een knalfeest, met Feestband Toon, swingend met veel mensen die ik niet ken. Mooie ontmoetingen, verwondering nog steeds over die twee vrouwen en genietend van de goede sfeer. Leuke mensen, vrolijk, ongecompliceerd, geen poeha, gewoon zomaar heel lekker....op de fiets erheen en op de fiets weer terug...witte wijn met spa ernaast. En toen als een blokje in slaap gevallen...en nu pas op de benen. Heerlijk...en nu zit ik hier, met mijn professor brilletje op (een gek leuk klein brilletje met mijn oude glazen, hoornen montuurtje, beetje rond, net een professor) want mijn eigen bril ligt boven...vandaar! Vandaag staat in het teken van opdrachten, bijzonder ik krijg zomaar aanvragen voor nieuwe coachtrajecten, andere opdrachten, terwijl ik de afgelopen week dacht...laat ik alles maar eens loslaten dan zie ik wel wat er gaat gebeuren....deze week de kick off bij Tender. Geweldig....ik ben er klaar voor en heb er zin in...een fijne zondag, geniet met elkaar!
Anita

Een beetje laat maar toch...een gedicht voor 2012

Lieve mensen en ergens in het oude jaar, vlak voor de jaarwissel kreeg ik van Jolanda, een bijzonder vriendinnetje van me...dit gedicht :

Nu dit jaar op een einde loopt

En alles is gezegd, geschreven en gedaan.

Weet dan dat boven aan de hemel

Die prachtige stralende sterren staan.

Deze sterren zijn getuige

Van onze lach en onze traan.

En zij kijken vast met trots

Naar hoe het dit jaar is gegaan.

Zij hebben ons het afgelopen jaar gevolgd

Zagen ons gevecht en ons verdriet.

Maar zij zagen ook de liefde

En dat de moed ons niet verliet

Zie daar die prachtige stralende sterren

Heel hoog aan de hemel staan

Zij zullen altijd naar ons kijken

Ook nu wij het nieuwe jaar ingaan

En ik word altijd zo blij van dit soort mooie gedichten. Nu, vrijdagavond 6 januari 2012...ga ik zomaar The Voice kijken, met mijn (zo bleek maar weer in de 'ken je collega quiz' die Annemieke voor Koos had gemaakt) witte sauvignon blanc uit Nieuw Zeeland...en verder niet zoveel. Een dag vol prachtige gebeurtenissen, een nieuwe coachee ?????? Zou zomaar kunnen, een andere heel bijzondere opdracht en een bomvolle week voor me...

Het komt goed, de flow voor 2012 is goed. De gesprekken zijn intens. En ik, ik geniet...gewoon maar weer, alsof er geen jaarwissel is geweest...fijn weekend, en blijf kijken naar die prachtige stralende sterren. Morgen naar paps, met Annemarie....Anita

En die foto...onze tuinslang als het echt winter is....leuk he?