Jarige nicht, 35-jarige vriendschappen en de theory U....

Tja...gisteren een managementdag bij Yarden. Genieten is dat...met de theory U als basis. Een prachtige manier om los te laten, te leren luisteren op verschillende niveau's en een vorm van stilte meditatie. Wandelen met mijn collega Jeanet uit Noord. Kortom een dag met zomaar weer zo'n heel mooi randje. Vandaag een prachtig gesprek met een levensmiddelenorganisatie...interessant, uitdagend. Monique die intakes aan het doen was bij de Politie, ik bij Yarden...waar we last hadden van 'de Vodafone perikelen' maar met elkaar lossen we alles op. De moeder van Wieger overleden, zomaar opeens...gisterenavond een aanvraag voor een training. Kortom beweging volop, en uit bijzondere hoeken. En morgen is mijn nicht jarig, althans zij is nu jarig en viert het morgen, met een high tea in St. Pier ergens in Zeeuws Vlaanderen, dus vroeg naar Paps, dan naar nichte Annemarie en dan eindigend met een borrel bij Tonny en Niek in Den Haag. Druk, veel en ongekend leuk. Dan Paasdagen met enerzijds de familie van Annemarie en tweede Paasdag nog een keer naar mijn Pa. Want ja...steeds weer realiseer ik me, dat hij er nog is. Altijd maar weer is hij er weer. Ik ben weer in de weer met Zorghotels voor de zomervakantie van Pa van Loon en zijn Elsje, zoals hij het zo mooi zegt! En ja...dan is er ook nog iets heel bijzonders, want Jannie en ik zijn 35 jaar bevriend en dat gaan we gewoon vieren. In Renesse volgend weekend, een dagje voor onszelf, een dagje met Pa...gezellig. Fietsen, samenzijn...heerlijk. Hoe mooi kan mijn leven zijn. Boekpresentaties, interessante bijeenkomsten, mooie ontmoetingen...kortom, veel en intens. En nu, samen met mijn lief lekker niks. Die mooie bel wijn...en verder genieten van wat er is. Dag, fijn weekend....liefs, Anita

Winnaars hebben een plan, verliezers hebben een excuus!

Dag, en met deze prachtig uitspraak van Erben Wennemars, wil ik jullie vandaag vertellen over een mooi initiatief dat ontwikkeld is voor Cluster West. Een project, genaamd 'Cluster West - gezond en wel 2012' met als mooie bijzin - samen is leuker -. Een project waarbij we bewust gaan kijken naar onze levensstijl, ons patroon, ons zijn. Een manier van samenwerken om gezond te blijven, om met elkaar plezier te maken, om met elkaar te delen, om samen te werken aan een goede energie. En vandaag was de kick off. Een mooi initiatief, waarbij naast mensen uit mijn Cluster, ook mensen vanuit Almere en de overige drie cluster managers waren, alsmede Sabrina, mijn directeur. Als je het hebt over verbinding, over lol, dan was/is deze voelbaar geweest. En dus gaan we proberen wat gewicht te verliezen, wat meer in balans te komen, tussen rust en werk, tussen actief en passief bezig zijn. En met elkaar gaan we als Cluster West in drie maanden tijd proberen 5% af te vallen. Ik hou jullie op de hoogte...en nu, zomaar lekker lezen, gezonde ontspanning...een glaasje wijn, een Sauvignon Blanc...jawel! Dag, Anita

Zomaar in het halfdonker in de keuken....

En vandaag zit ik zomaar in het halfdonker in de keuken. Heb lekker gewerkt op kantoor, zowel vandaag bij Yarden, als vanavond bij mijzelf. Van alles regelen en doen. Facturen versturen...spullen uitzoeken, administratie voor Papa gedaan. Voor mijzelf. BTW-aangifte en wat al niet meer...gerommel in de marge. Kreeg een leuk telefoontje, voor een nieuwe lead, in de voedingsmiddelenwereld...wat spannend toch weer. Wil ik dat het rustiger gaat worden, wordt het zomaar spannender. Past me wel. Ligt me wel...mama Emmy is geopereerd. Houdt ons bezig...rare verschijnselen, afwachten op uitkomsten...een vorm van huidkanker. Brrrr...die rotkanker. Was vanavond nog bezig met een prachtig filmpje van KWF, een filmpje waarom wij met elkaar bij Yarden hier zo mee bezig zijn. Omdat iedereen een morgen mag verdienen. Omdat er altijd weer een morgen komt. Deze week komt er ook mogelijk een reactie op mijn andere politie verhaal...ik hou jullie op de hoogte. Liefs, Anita

Oh ja die schoonbroer, die zwager van me...

Ruud was jarig, de 27e...volgens mij alweer eventjes wat ouder...maar eerlijk gezegd weet ik zijn echte leeftijd niet. Ruud is de broer van Annemarie. En ook hem feliciteer ik op deze manier. Ik ben niet zo goed in verjaardagen, in aandacht op dit soort momenten. Maar ik gun hem wel echt een prachtig nieuw levensjaar. Vol geluk, liefde, gezondheid en plezier. Want steeds weer kom ik erachter, dat plezier hebben energie geeft. Dat het je 'rijk' maakt, omdat je met een lach op je gezicht de wereld kunt aanschouwen. En dat gun ik hem vooral. Gelukkig zijn en plezier hebben...ik lag vanmorgen heel vroeg onder de zonnebank en moest zomaar heel hard lachen. Omdat ik dacht aan iets vrolijks en toen wist ik eigenlijk al, dat deze dag gewoon zomaar heel goed zou zijn, zou worden. Een dag niet gelachen, een dag niet geleefd. En vandaag zei mijn vader dat hij wel een trilogie kon schrijven met 'dank je wel'
omdat ik zoveel voor hem doe. Leuk he...hoe komt hij erop.....het leuke is, dat hij soms in de war is, maar wel enorm kan lachen, kan genieten...zomaar, om mensen, om de dingen die hij ziet, om...iemand op straat. En ik geniet met hem...oh ja, ik was al gestopt voor vandaag. Dikke kus, Anita

Huizen, plannen en schoonbroers die jarig zijn....

En vandaag was ik even in Schoonhoven. Het huis waar geen zegen op rust, sinds ik het verlaten heb voor Voorschoten, voor Annemarie. Een zoveelste huurder met problemen, en met een huurachterstand waar je gek van wordt, zo langzaam aan...wat geld halen.....tja, wat een gedoe. Maar ja, deze mens is te goeder trouw en doet zijn best maandelijks in ieder geval iets aan mij te overhandigen...maar ja, al met al is dit niet wat ik wil. Maar twee huizen in deze tijd, is niet eenvoudig. Dus...zorgen, nee niet echt, maar toch houdt het me bezig. Ondertussen een prachtige dag bij de Politie achter me...met mooie intense gesprekken, tevreden deelnemers, mooie uitspraken en gedachten..ik heb genoten. Daarna naar mijn paps...en ook dat was leuk. Samen een dvd gekeken 'Frans Bauer in Zuid Afrika' terwijl hij rustig zijn soep naar binnen lepelde en twee boterhammen at. Terwijl hij nog zat na te genieten van het feit, dat zijn Els weer terug is van vakantie. En dat zij weer bij hem is. Heerlijk, tevreden en gelukkig...mooi om hem, om hen zo te zien. Dit jaar al negen jaar samen...en op de bewuste avond, regel ik een tafeltje in het restaurant, zodat zij samen uiteten kunnen, Pa en Els. Bewonderenswaardig hoe liefdevol zij is en blijft naar mijn vader toe. En mooi hoe hij haar vastpakt, omhelst en aanraakt..met een prachtige intensiteit. Geweldig toch...bijna 83 en bijna 73...samen genietend, ondanks de omstandigheden, van elkaar. En nu, nu ben ik thuis...en Annemarie is bezig met haar GalaxyTab...de nieuwste gadget denk ik zomaar hier in huis. En ondertussen geniet ik van een goddelijk glas Sauvignon Blanc uit Nieuw Zeeland. Een soort super wijn, de Pioneer Block 6 van Saint Clair. Het leven kan slechter en geloof me, mijn leven is zeker niet slecht....en nu, zomaar eventjes de mail lezen, en wat afhandelen. Want geloof me, mail is er altijd, steeds maar weer.....dag, een fijne avond. En liefs, en slaap lekker...Anita

Blauwe banken en groene stoelen....

En vandaag mocht ik de eerste Leergang van de Politie evalueren, althans met de eerste groep. Gezeten in een mooie ruimte, met moderne blauwe banken en groene stoelen, een soort lounge-ruimte met hippe bijzettafeltjes...en gesprekken die ergens over gaan. Over en weer geef je elkaar mooie dingen terug. En kijk je terug op een succesvolle Leergang. En volgende week starten we met de intake van Leergang 02. Een mooie groep van 14 mensen, heerlijk die afwisseling met het werken in de Uitvaart. Beweging, inspiratie en stil staan bij de essentie van waar het om gaat, zingeving en persoonlijke effectiviteit. Gisterenavond was ook al zo bijzonder, een coachdiner in Breukelen, onder begeleiding van twee hele leuke dames van In Touch, Monic en Nicole. En ik had het genoegen om weer prachtige mensen te ontmoeten, om te mogen reflecteren, om een coachgesprek aan te mogen gaan met een hele leuke vrouw. Een gesprek wat ook weer een vervolg zal kennen...en hoe bijzonder, deze mevrouw woont in Heerhugowaard. Wordt vervolgd...nu lekker zomaar luisteren naar David Guetta, op de een of andere manier hou ik wel van die muziek met zo'n beat erin...lekker voor in de auto, daar ga je hard van rijden...heerlijk. En terwijl ik hard rijden zeg, denk ik aan Aty op kantoor. Want zij krijgt alle facturen binnen voor Cluster West, die ik mag accorderen en als daar een boete voor te snel rijden bij zit, legt zij die in de vensterbank. En als ik haar kantoor binnenkom, kijk ik altijd als eerste naar de vensterbank...of daar niet een boete voor mij bij ligt. Want ook al rij ik nu in een Audi en niet in een Mercedes, die auto is goddelijk lekker om in te rijden...een klein scheurijzertje...met een prachtig installatie, dus met David Guetta of iets anders erin, het dakje open...zou ik door willen rijden naar Zuid Frankrijk of verder...zomaar de zon tegemoet. Geweldig...en doordat ik in Dordrecht zat, heb ik het niet gered om de tweede zeepkistsessie van mijn directie in Alkmaar bij te wonen, files, files, bij Rotterdam, bij Den Haag, bij Amsterdam...dus heb ik in overleg, besloten deze keer aan mijn neus voorbij te laten gaan. Prima. Keuzes maken en zelf de regie houden. Belangrijk toch...dag, we gaan eten...Anita

De zon op zaterdag...

Mooi he die blokken hout...ik vond het zomaar een mooie foto. Bij mijn nicht in Breskens liggen achter in de tuin ook blokken voor de vuurkorf, of de houtkachel. Lekker gevoel vind ik dat, doet me terugdenken aan de vuurput in de tuin op de boerderij, lekker bij het kampvuur zitten. Vanavond ga ik maar een fikkie stoken in mijn vuurschaal, iets kleiner, iets eenvoudiger, maar toch...de sfeer van het vuur is zo lekker.

Jeetje wat een heerlijke dag zeg. Na een nachtje vol kramp, dus niet lekker geslapen, was ik al om 8 uur op. Lekker aan de nespresso, de krant erbij en de vogeltjes die je hoort fluiten...hoe simpel kan het leven zijn. Ik las in een tijdschrift dat mensen steeds meer de stilte opzoeken, je kunt in Frankrijk een eilandje huren, met maar één huis erop. En dit eilandje is voor de komende jaren al geboekt, dus ik denk dat ik in 2014 daar een keertje ga slapen. Lijkt me zo geweldig....zomaar ontbijten op je eigen kleine eilandje, met om je heen water en vogels. En vooral oneindige stilte...of wat dacht je van een weekje ergens in een boerengehucht in Frankrijk, slapen op een oude zolderkamer, en de hele dag boekjes lezen, wat wandelen, een beetje zwemmen in een meertje...niet weten wat er onder je voeten in dat water zich afspeelt...heerlijk toch. Niets hoeft...zomaar zijn. Tja...dat is wel mijn grote wens. Daar had ik het nog over met nicht Annemarie...dat we zomaar willen zijn. De zon op je huid, de fiets pakken als het nodig is en erop uit trekken, een wandeling langs het water...een droom bijna, en toch soms zo dichtbij. En als ik dan, net iets te hard, door Nederland scheur met mijn Audi A3-tje, dakje open, de zon naar binnen, Angela Groothuizen die nog steeds zingt, soms JJ Cale, soms iets anders, Clouseau met een liedje over een afscheid, dan ben ik nog ver van dit ideaal beeld verwijderd. Maar op deze zaterdagochtend lijkt het zomaar weer dichtbij. En toch scheur ik zo in mijn A3-tje naar papa toe...om met hem de flakkeese polders in te trekken, rond te rijden en te kijken naar alles wat leeft...heerlijk toch. Ik kan er zo van genieten...buiten scherp licht, de zon, zo'n 10 graden nu al...en Birmingham van Randy Newman een stukje herinnering...ik wens jullie een mooie zonnige dag.