Mijn passie voor de SLK

En jawel lieve mensen, mijn passie voor het merk Mercedes is ongekend. En dit is zolang ik het mij heugen kan...en vandaag, op deze mooie zonnige zondagochtend, werd ik al heel vroeg wakker...want ergens in een garage hier in dit mooie dorp, staat mijn oude gerestaureerde SLK, voor een heel klein beetje geld gekocht en zo prachtig, stap voor stap gerestaureerd door de firma Hamers...een mooi familiebedrijf, waar je echt je auto in goede handen achterlaat. Er moeten nog wat kleine dingen gebeuren...maar vanmorgen reed ik rond in een auto, die er van buiten uitziet als nieuw, hagelnieuw...een auto die me doet genieten, met een glimlach rond mijn lippen, met muziek van Claudia de Breij, reed ik rondjes door Voorschoten, zomaar, wat harder en heel langzaam. Het gekke is, dat deze auto veel vermogen heeft, maar dat het leuke is, dat je in deze auto alleen maar wilt toeren. Ooit had ik zo'n auto hagelnieuw, nu heb ik zo'n auto, oud maar met zoveel emotionele waarde voor mij. Een beetje van mijn vader, een beetje van mijzelf. Ik heb het mijn vader nog niet verteld, ik wil het hem zo graag laten zien...zodat hij zelf kan zien, hoe mooi deze auto is. Een stereo installatie, met navigatie etc. gekregen van Annemarie en al mijn verjaardagsgasten...geweldig...ik ben meer, werkelijk meer dan trots...kijk zelf maar. Anita

Zomaar....

En op deze zaterdagavond, zomaar een bericht op mijn blog. Een avond waarop ik moe ben, moe na een inspannende lange dag bij mijn vader. Een dag, waar ik weer bijna 200 kilometer heb gereden en nu eventjes niks wil. En op deze dag volgt een dagje 'niets hoeven'. Een dagje thuis zijn, misschien wat fietsen, een ritje rijden in de SLK, of zomaar iets anders....ik laat het komen zoals het komt. 'go with the flow....' het niet laten bepalen door mijn hoofd, maar alleen maar door mijn hart. Afgelopen week in een training sprak ik over Covey, deze meneer spreekt over de verbinding tussen je hoofd, je hart, je lichaam en je ziel. En als je dat voor elkaar krijgt, dan zit het echt wel goed. En ik bemerk soms aan mijzelf, dat dit mij niet altijd lukt...dan doorleef ik de dingen nog niet goed genoeg...dan sta ik er nog niet goed genoeg bij stil. En dus realiseer ik mij, dat ik nog zoveel dingen te leren heb....iedere keer maar weer. En met deze tekst en de foto van mijzelf, maak ik deze overpeinzing compleet.
'Een succesvol leven zou zijn : een leven waarin men er in alle omstandigheden, zelfs de ultieme, in slaagt een vorm van onvervreemdbare levensvreugde te behouden. Succes in de levenskunst betekent niet 'er komen' maar betekent 'er zijn', de hele tijd dat men er is, wie of wat, hoe of waar men ook moge zijn.' Van Patricia de Martelaere...
En met deze wetenschap realiseer ik me waar mijn levensles ligt. In het behouden van de levensvreugde, soms voel ik dat deze mij ontnomen lijkt te worden, door een gedachte, een gevoel, een ervaring...en ik, ik zal proberen dichtbij mijzelf te blijven...door simpelweg te zijn! En op deze foto ben ik hiermee bezig geloof ik....simpelweg zijn....

Liefs, Anita

Oud nieuws en bijpraten...

Eigenlijk heb ik nog niet zoveel laten zien van San Remo, Monaco en Nice. En eigenlijk ook niet van mijn mooie huis in Schoonhoven. En hoe dat er nu uitziet en soms zeggen beelden zoveel meer dan woorden, dus toon ik jullie zomaar weer eens wat mooie plaatjes. Eerst gaan we even terug naar onze week naar San Remo...lekker die zon, rondlopen in je korte broek, die prachtige wijnwinkels...mooie steile straatjes en al die jachten in Monaco.

En na deze prachtige vakantie, waar we veel hebben gedaan en gezien, kwam het grote project Schoonhoven. De verhuizing van de oude huurder, het schoonmaken, inrichten, opruimen en mooi maken voor de tweede huurder. En zie hieronder het resultaat, mijn trots, onze trots. Met veel hulp van Emmy en Reynaud, en Annemarie niet te vergeten, mochten wij vorige week zondag de sleutels overhandigen aan de nieuwe bewoner. Geweldig wat een heerlijke plek.
En nu, zomaar weer lekker gewerkt met elkaar. Alweer twee weken...en steeds voel ik mij wat beter. Heb ik meer energie, energie om alle mooie dingen, waar wij bij Yarden voor staan, met elkaar in te vullen en neer te zetten. En volgens mij gaat het goed. Ik las net een tekst van Jack London - '' Ik zou liever as zijn dan stof. Ik zou mijn vonk liever op laten branden in een felle brand dan hem laten smoren in rottend hout. Ik zou liever een prachtige meteoor zijn, waarin elk atoom van mij schitterend gloeit, dan een slaperige planeet. De mens moet leven, niet slechts bestaan. Ik zal mijn dagen niet verspillen door deze te willen rekken. Ik zal mijn tijd gebruiken.'' Op de een of andere manier ben ik altijd op zoek naar mooie teksten die ik graag met jullie wil delen. Lao Tse zegt '' wees voorzichtig waarmee je je dromen begiet. Begiet ze met zorg en angst, en je zult onkruid telen dat het leven in je dromen verstikt. Begiet ze met optimisme en oplossingen, en je zult succes kweken. Wees altijd op zoek naar manieren om van een probleem een kans op succes te maken. Wees altijd op zoek naar manieren om je dromen te voeden.'' En met deze tekst sluit ik af 'succes is gewone dingen buitengewoon doen'. Morgen ga ik met mijn vader en Leo lunchen bij de Grevelingen. Even genieten. Leo is de man wiens vrouw Bep zeven weken geleden is overleden. Hij is alleen, komt nog regelmatig bij mijn vader en zo maken we morgenmiddag maar een bijzondere middag met elkaar, een beetje genieten, genieten van het uitzicht op de Grevelingen. Een ritje met de rolstoelbus, hoe fijn kan het zijn. Ik wens jullie allemaal een mooi weekend toe. Wordt vervolgd, ik zal weer iets meer trouw vertonen en wat regelmaat in het schrijven hanteren. Dank voor het geduld. Lieve groet, Anita

Een leuke week...

De afgelopen week was een hele fijne leuke week. Hard gewerkt, maar dat is niet anders dan andere weken. Maar wel hard werken met het gevoel dat je stappen voorwaarts zet. Mensen die lekker samenwerken met elkaar. Soms veel meldingen, soms wat minder, een sfeer die er toe doet. En ook voor mijzelf, een training opgestart, contact met coachklanten, kortom, genoeg beweging. Tijd voor mijn vader, een expositie in de winkel in Amstelveen. Werkelijk prachtig om te zien, urnen, maar eigenlijk gewoon heel mooi keramiek. En ja...als je dan toch iets koopt, later kan je as hier ook mooi in bewaard worden, maar dropjes kunnen er ook in, zeg ik dan maar. En het voelt goed...ik ben moe, eind van de dag naar de kapper, lekker al die woeste haren eraf. Later meer, liefs, Anita

live op radio 2!

Dag lieve mensen, en na de prachtige avond over kwaliteit bij Cluster West kwam ik zomaar live op de radio. En dit is door een ieder te beluisteren, prachtig werkelijk waar. Je komt bij deze uitzending terecht door het volgende te doen :
Ga naar :


http://www.radio2.nl/new_programma_gids/2012-09-26/
Dan even scrollen naar Laat op 2 van Henk van Steeg en dan de tijd even op 17.00 minuten slepen. En als je dan de tijd hebt staan op 23 uur en 17 minuten, en het op dat moment spelende nummer is afgelopen, dan komt er een 4 minuten durend interview met mij. Prachtig, over Cluster West, een gouden team, over muziek, over mijn vader...leuk! Ik ben meer dan trots.   Op dit moment zitten Annemarie en ik in Schoonhoven. Het appartement wordt na veel inspanningen van Annemarie, Reynaud en Emmy, en een beetje van mezelf, morgen overgedragen aan een hele aardige meneer. En ik hoop van ganserharte dat deze meneer er ietsje beter voor gaat zorgen. En steeds weer als wij hier rondwandelen in Schoonhoven, dan gaan we zomaar in gedachten terug in de tijd, want hier is onze liefde geboren...hier waren wij voor het eerst samen. Heerlijk...alleen al die herinnering is mooi. Vanmiddag zijn wij samen bij Pa van Loon geweest en ook dat was weer een mooi moment. Gemaild naar Amerika, naar Nicolien, en foto's over en weer sturen naar elkaar. Genieten met Leo, die op bezoek was. Leo's vrouw Bep is 7 weken geleden overleden...en hij komt af en toe nog bij mijn vader (en mij) op bezoek. En het was gezellig en fijn zo met elkaar. Soms kan het leven eenvoudigweg heel goed en gezellig zijn. En dit weekend is hier weer zo'n voorbeeld van. Nu eventjes niks, lekker de krant en vroeg naar bed. Ik voel me wat beter worden...het komt gewoon weer goed allemaal. Liefs, Anita

Kwaliteitsdag Cluster West en live op radio 2.....

Alweer heel vroeg wakker, met kramp in mijn benen, eerst om (hoe mooi...) 3.33 uur en daarna om 5.39 uur, steeds naast mijn bed, omdat die benen verkrampt zijn. En het gekke is, dat ik dit nooit kan verklaren, en ik heb hier medicijnen voor, maar die vergeet ik in te nemen. Ik eet deze dagen al zoveel pilletjes, wel 6 ibuprofins op een dag, zuigtabletten, ik drink citroendrankjes met vitamine erin. En ik heb van Peter potten vol vitaminepillen gehad gisterenavond. Lief zeg...Peter is een van mijn collega's of medewerkers, net hoe je het wilt benoemen, uit Cluster West. En gisteren hadden wij een kwaliteitsmeeting binnen Cluster West met als titel 'Kwaliteit dat ben jij' en gisterenochtend was ik ziek, jawel, gewoon ziek, koorts, kou gevat, last van mijn keel en lekker vol met snot en slijm. Ja lekker praatje zo vroeg in de ochtend. Dus ik heb dingen niet gedaan en ben terug in bed gegaan, belangrijke afspraken afgezegd, maar toch, met een dubbel gevoel, maar ik wilde hoe dan ook, dat onze bijeenkomst die begon om vijf uur bij Loetje in Overveen, goed zou zijn! 7 mensen uit mijn team waren afwezig, maar in totaal waren wij met 56 mensen, inclusief Wilma onze fotografe...tenue de ville, stond er op de uitnodiging. En mijn mensen kwamen allemaal prachtig gekleed, ieder conform zijn eigen stijl geeft invulling aan tenue de ville...de verwachting was dat ik gekleed zou zijn in een jurk. Maar nee...dat is een gepasseerd station, die jurk, dat doen we niet meer...en de avond begon goed. Er was geen geluid. Maar het andere punt was, er was prachtige champagne en iedereen stond binnen en buiten met een glas champagne in de hand. Vol verwachting van wat komen gaat...en Wilma mijn fotografe maakte vooral 'emotiefoto's' en volgens mij is dat gelukt. Mooie impressies van koppen, van mimiek van de mens van Cluster West. Een introductie door Ton Broekhuis, manager HRM, de voorzitter van de OR, Monique was aanwezig, kortom Cluster West stond volop in de schijnwerpers. En waarom, omdat dit team dit verdient. Ik noemde mijn team een gouden team met wie ik samen zeker weten die 9+ organisatie kan behalen. Ik geloof er heilig in, men is aan de slag gegaan in subteams en ik hoorde prachtige uitdrukkingen als '' wij zijn gezegend met een positieve tong'' of '' ik ga dingen loslaten, juist omdat ik mijn collega's vertrouw''. Maar ook opmerkingen over netwerken, relaties opbouwen, communicatie, zelf op zoek gaan naar een oplossing, en niet zomaar klakkeloos een telefoontje doorverbinden. Er werd gezongen, er werd een situatie nagebootst, er werd gelachen en er werd gehuild, ook door mij. Want met dit team van Cluster West, kan ik de hele wereld aan. Mijn stem werd steeds schorrer en iedereen heeft een persoonlijk actieplan, waar ik op individueel niveau met een ieder dit jaar twee keer in gesprek ga. Oh ja en kwaliteit moet je anders gaan schrijven vanaf heden - kwalitijd - want kwalitijd vraagt om tijd, en tijd begint met tijd voor jezelf, in balans zijn, want alleen als jij goed voor jezelf kunt zorgen, kun je diezelfde zorg en aandacht ook aan anderen geven. Dan ben je minder prikkelbaar, ben je beter in vorm en ben je in staat om zorgvuldig en met respect met elkaar, met onze nabestaanden om te gaan. Dus kwalitijd...dat is het nieuwe sleutelwoord voor mij. Want vanuit die kwalitijd communiceer je goed met elkaar...en we oordelen niet meer, we verwonderen ons. Dus Ma van Loon was er gewoon ook weer bij gisterenavond en zelfs Pa van Loon, toen we het hadden over de ambassadeurs van Yarden, onze klanten. Want mijn vader vertelt regelmatig bij een condoleance of begrafenis '' ik, ik ga met Yarden'' . Welnu en dat verhaal wil ik horen, overal om me heen. En toen na de borrel ik naar huis reed met een hele hese stem, toen luisterde ik naar Radio 2. En Henk, de presentator (zijn achternaam weet ik niet meer) vertelde tussen de mooie muziek door '' sms me en vertel me wat je gedaan hebt vandaag'' en ik smste direct '' Mijn dag was super. Heb geweldige kwaliteitssessie gehad met mijn team van Cluster West. Anita van Loon Yarden" en vrijwel direct werd ik gebeld en zat ik wel drie of vijf minuten in de uitzending. Live op radio 2. En kon ik met mijn hese stem, waarop Henk zei '' je lijkt wel een man''  en mijn reactie was '' ik hoop zo dat ik een beetje sexy klink'' , vertellen over Cluster West van Yarden, en nadat ik twee keer Yarden had gezegd, zei Henk '' ik moet je nu waarschuwen want je hebt al twee keer Yarden gezegd''. Leuk he...en ik vertelde dat ik een gouden team heb in Cluster West, mijn verzorgingsgebied en dat kwaliteit heel belangrijk voor ons is. En toen hij vroeg welke muziek ik tijdens mijn eigen uitvaart zou draaien, zei ik '' Tears in Heaven'' van Eric Clapton. En op het moment dat ik de auto hier thuis neerzette klonk '' Tears in Heaven'' voor Anita van Loon van Yarden, team Cluster West. Geweldig, meer dan geweldig...een dag die niet mooier afgesloten kon worden. Dank jullie wel...het boekje Hostmanship als kado, afspraken met elkaar en een geweldig gevoel maakt dat deze dag, met of zonder geluid, met of zonder stem, een waanzinnig succes is! Vandaag een rustiger dag hoop ik, waar ik niet zoveel uren ga werken, een training geef, met een klein groepje. En zo rond een uur of vier klaar. Vanavond heel vroeg naar bed...ik ben weer moe en snip verkouden....beetje koortsig en volgens mij wel sexy qua stem...Anita

Bericht van een ontrouwe vrouw....

Goedemorgen allemaal. Wat ben ik jullie ontrouw geweest zeg. Maar wij waren gewoon lekker weg samen. Naar San Remo, rijden in een citroen 1 of zoiets...welnu, je komt er geen berg mee op en mijn geloof in Mercedes is weer toegenomen. En ondertussen ook veel uitrusten, want dat gekke lijf van mij, is nog niet helemaal optimaal. Maar wat vooral belangrijk was, dat wij zomaar lekker gefietst hebben langs de kust van Italie...dat wij naar het paleis in Monaco zijn geweest. Dat ik bij Hotel de Paris, allerlei prachtige mercedessen heb gezien en dat wij zomaar in de zon op een terras konden eten. En hoe groot is de kater, dat je dan in een regenachtig Nederland terugkomt. 10 graden in plaats van 26, koud en nat. Een trui aan, een jas. Kortom de herfst is begonnen, ik probeer me wat minder druk te maken, wat meer gedeisd te houden. En heb twee lange dagen gewerkt, mijn vader alweer gezien, kortom het leven in Nederland heeft zijn charmes. En die zie ik echt wel...vanavond hebben we de kwaliteitssessie van Cluster West. Een prachtig moment, om met elkaar te zijn, in gesprek te gaan over de dingen die er toe doen. En ik, ik heb er echt zin in. Geloof me...wordt vervolgd dus.
Ik heb ergens in San Remo in een blad een prachtig gedicht gelezen, een bekend gedicht  van Neeltje Maria Min :

Noem mij, bevestig mijn bestaan
Laat mijn naam zijn als een keten
Noem mij, noem mij, spreek mij aan
o,noem mij bij mijn diepste naam

Voor wie ik liefheb, wil ik heten.

Dit gedichtje vind ik zo mooi, dit raakt me! En vandaag geef ik nog maar een overpeinzing mee :
'Geluk is als een vlinder die, als je hem achtervolgt, altijd net buiten bereik is. Maar als je rustig gaat zitten, op je neerstrijkt.'

Een fijne dag, Anita