Mooie dagen...

Lieve mensen, en ongemerkt verglijden de dagen, soms stil, soms heel druk, met minder werk voor mijn eigen bedrijfje, een bewuste keuze, om alle dingen in mijn leven te kunnen volhouden. En ook om mijn lichaam voldoende rust te geven. Want als ik opmerkingen krijg dat ik er zo moe uitzie, dan klopt dat ook wel, soms ben ik heel moe. Nog steeds. En de specialist stuurt mij door naar de afdeling Urologie, om te kijken wat daar aan de hand is. Niks ernstigs, maar een ontsteking maakt ook moe volgens mij. En ondertussen zijn mijn dagen bij Yarden vol met prachtige intense momenten. Mooie bijeenkomsten, vergaderingen die er toe doen. En steeds weer voel ik dat ik ben 'thuisgekomen' hier bij Yarden. Een prachtig bedrijf, met een dienstverlening die iedere dag weer bijzonder is. Collega's om te zoenen, en ontmoetingen die indruk maken. Bezig zijn met kwaliteit en dan gaat het over jouzelf. Bezig zijn met de A van aandacht, vitamine A zoals mijn collega altijd zegt. En vanuit aandacht werken is echt het mooiste dat er is...een fijne dag, vanuit Haarlem gewenst! Anita

Beeld erbij....

En met wat foto's geef ik weer, wat het weekend ons gebracht heeft. Soms zijn woorden overbodig...dus kijk maar. Genieten...dat is het woord wat hierbij past. En ook bij die foto van mijzelf achter stuur van jawel de SLK.... en heb je mijn nieuwe schoenen al gezien??? Mooi he...

Zomaar een paar woorden....

En dit weekend waren wij weg, samen met Emmy en Reynaud. Want wij hadden hen voor hun beider verjaardagen een heerlijk weekend weg aangeboden. En wat was het een heerlijk weekend...rustig, vol met regen, mooie indrukken en zomaar heerlijk samenzijn. Woorden ontbreken om het goed uit te leggen, ik laat het nog eventjes rusten...en deze zin las ik op het etiket van een fles Priorat uit 2005 'Wine, like people often reach their peak in the face of adversity' mooi he...en terwijl ik rondzwierf door de wijnkelder van Kasteel Coevorden, of genoot van het dessert in de wijnkelder van Chateau De Havixhorst...voelde ik me zo heerlijk...ooit in een volgend leven, word ik vinoloog denk ik...wordt vervolgd met beelden...
Een fijne zondag verder, liefs, Anita

Geluk is...

Een mooie dag, of eigenlijk twee....

Vandaag was weer zo'n dag met zomaar een mooi gesprek, een gesprek over zijn, over de zin van het leven, zomaar bij Yarden. Een gesprek in de auto, over het leven, een ontmoeting met collega's in een Van der Valk locatie in Almere, prachtig hoe Van der Valk kwaliteit heeft uitgedragen en prachtige hotels heeft. Genieten was dat, van een inspirerende management-meeting van Yarden. Top en gisteren was ook al zo'n mooie dag...zo'n dag met simpelweg aandacht voor de andere. Aandacht voor die mensen die er toe doen, een gesprek met oom Koos bij mijn vader, een dag die eindigde met een mooi gouden randje, een dag om in een lijstje te doen. En weet je er gebeurt veel in mijn leven, niet spectaculair, als ik mijn leven van nu vergelijk met mijn leven een jaar geleden. Ik focus meer op Yarden, mijn eigen bedrijfje is klein geworden, maar constant. Mooie gesprekken, mooie ontmoetingen, veel literatuur, een mooie training, kortom intens genoeg...en eigenlijk is iedere dag intens. En dat is wel waar ik voor sta. Vandaag kwamen mijn nieuwe schoenen, heel mooi, lak schoenen, blauw, wijnrood en bruin, spannend bijna...onder een spijkerbroek, beetje gek, beetje bijzonder, heel veel Anita denk ik zo...en zomaar ben ik blij...en ik ben vooral blij, omdat er zoveel mooie dingen gebeuren. Omdat het ook vandaag weer ging over passie, over bezig zijn vanuit je hart...en soms maakt dit, dat ik zomaar zou kunnen huilen, omdat dit is waar het over zou moeten gaan in ieders leven. Passie...recht vanuit je hart leven, mooi hoor. Liefs, ik drink die wijn vol passie, die sauvignon blanc uit Nieuw Zeeland, heerlijk! Wat een mooi leven...Anita

Rijden in het zonnetje en een lastige maandag

Goedemorgen, en terwijl ik klaar zit om zo dadelijk op de fiets naar het LUMC te gaan, heb ik nog even tijd om te schrijven. En ik realiseer me dat dit genieten is, zomaar met een nespresso eventjes thuis zijn, in alle vroegte tijd te besteden aan mail, blog en te reageren op vragen van cursisten. Heerlijk. Die SLK en het rijden erin, was echt een feestje...rustige kleine weggetjes, de kap open, de wind die je voelt ergens in de verte aan de bovenkant van je hoofd, en het lekkere geluid van die kompressor als je optrekt. Werkelijk kicken..en trots sta ik steeds te kijken, naar deze prachtige bolide...glimmend in de zon. Heerlijk...
En gisteren een dag gewerkt, en de energie was er wel, maar ik voelde me niet lekker in mijn vel zitten. Soms merk je dat, dan ben ik stil en in mijzelf. Dan moet ik praten en wil ik eigenlijk niet, een vorm die ik niet zo goed ken van mezelf. Emotioneel uit balans heet dat geloof ik...en eigenlijk begint het al, zodra ik mijn ogen open doe. Ik wil niet uit bed...nu heeft dat ook te maken met deze tijd van het jaar. Die ook wel iets heeft, want de kachel in de auto gaat wat harder, de wind en regen zo buiten, en zo lekker warm in je bed. Opstaan, de rolgordijnen omhoog (ja wij liggen hier op zolder weet je nog...) en alles blijft donker, er gebeurt niet zoveel...buiten is het guur en koud. Doet me denken aan Flakkee vroeger, mijn koude nog niet verwarmde kamertje...brrr als je je voet uit dat bed stak, zo koud. Soms is het hier ook zo...maar koud slapen is gezond toch? Ik glimlach terwijl ik dit schrijf...en vandaag voel ik me anders. Rustiger, meer ontspannen. Zo dadelijk naar het LUMC, wat ik eigenlijk altijd weer confronterend vind, al die zieke mensen, al die kale hoofden, die doekjes...en steeds weer hoop ik alleen maar, dat ik nooit meer kanker krijg. Want ik heb het best wel heel heftig gevonden, merk ik nu, en nu mag ik dit toegeven. Wat een ......ziekte. Om mij heen bij Yarden zie ik dit steeds weer, als er jonge mensen overlijden, omdat zij ziek zijn, en als ik hen dan zie, dan breekt mijn hart een beetje. En steeds weer relativeert dit gevoel heel veel. Als ik soms aan het zeuren ben over niks, over een pietluttigheid, dan realiseer ik mij, dat ik het leven leef, dat ik geniet en blij ben met al die prachtige dingen, dat ritje op de fiets zo dadelijk, is heerlijk. En lieve mensen, laten we dus blij zijn met al die mooie kleine dingen...er is zoveel moois iedere dag weer om ons heen! Liefs, Anita

Nog maar wat gedachten delen....

Vandaag was een dag om van te dromen, 13,5 graden en open rijden met de SLK 200 kompressor, is werkelijk genieten...een warme bak, Claudia de Breij die zingt over 'sleur in mij' en ik zou de wereld wel over willen rijden met deze auto..zomaar binnenwegen kiezen, in zijn twee, zijn drie een enkele keer in zijn vijf of zes, langzaam schakelend en de motor lekker horen onder die mooie gladde grijze kap. Werkelijk heerlijk...een testcase voor de haardos van Annemarie, maar dat is ook gelukkig gelukt. Haar haren zijn cabrio proof...kijk die van mij, blijven wel zitten, vol met gel, maar of dat mooie kapsel van Annemarie ook zo werkt, was nog maar de vraag, maar jawel testcase is geslaagd. Nu draai ik muziek van De Dijk. En terwijl ik dit doe, denk ik aan het concert van De Dijk, wat ik ooit samen met Jannie in het Paard in Den Haag bezocht, heerlijk...lekker swingen, lekker een beetje rocken soms...ach hoe mooi en simpel kan het leven zijn. 'Zo ver als je dromen reiken, zo ver kun je komen' las ik een keer ergens. En mijn dromen zijn volgens mij al vervuld, geluk, liefde en gezondheid, zomaar met een glimlach rondlopen brengt al zoveel geluk. Wat een heerlijke dag...leuk al die mooie reacties op Facebook op mijn mooie auto...ik ben blij, als een kind zo blij! Dag, Anita