Ride for the Roses

Gisteren heeft Patrick, een vriend van me de Ride for the Roses gefietst, met mijn naam op zijn shirt. Geweldig, deze fietstocht is een tocht die door Lance Armstrong ooit is begonnen, met als doel te fietsen om zoveel mogelijk geld voor kankerpatienten/kankerbestrijding bijeen te brengen. Patrick is een fietser, die deze tocht al eerder gefietst heeft, maar nu voor het eerst met een bekende op het netvlies. En ik voel me wel vereerd, als ik zie wat vrienden en bekenden voor mij doen, om mij te laten weten dat ze met me meeleven. Deze tocht, de beklimming van de Alpe d'Huez, het lopen van marathons, kortom ongelooflijk...ik realiseer me op dit soort momenten hoeveel lieve mensen er dicht om me heen staan. Om er samen met mij voor te zorgen, dat we deze strijd gaan winnen. Dank je wel...woorden ontbreken echt om dit gevoel te beschrijven...rijkdom, geluk, dankbaarheid, een soort mengeling van deze begrippen dekt de lading nog het meest.

Gisterenavond zijn wij bij tante Anita en oom De op bezoek geweest in Auberge de Kievit in Wassenaar. Was erg leuk...een heerlijk diner, met prachtige amuses en een gezellige conversatie...'t was genieten pur sang. Een diner ter ere van mijn verjaardag...kun je nagaan het feest is nu al begonnen en pas a.s. zondag word ik 48! Heerlijk gewoon. Leuk om op deze manier met mijn tante en oom contact te hebben. Je praat zo met zijn viertjes over heel andere dingen, het is veel intenser.
A.s. woensdag halen we hen op voor een lunch, bij De Knip in Voorschoten, aan het water...en we maken dan nog een tochtje met hen, om hen wat van de omgeving te laten zien.

Gisteren overdag, hebben Annemarie en ik de zon toegelaten in onze tuin. Wij hebben, nadat we hier een beetje met oom De over gesproken hadden zaterdag, de Catalpa flink teruggesnoeid, met een heel klein zaagje, maar de zon kan ons nu al veel beter bereiken...kijken wat tuinman Arie hiervan vindt...maar volgens oom De kan deze boom dit absoluut hebben. En hij heeft veel verstand van tuinieren en groene vingers, dus daar hoop ik dan maar op. Heerlijk dat licht...
een beetje slopend was het wel, sjouwen en zagen. Maar goed voor de conditie.

Allemaal veel succes. Als je vandaag weer gaat werken zoals Sarah, sterkte weer. Gelukkig wel in het nieuwe pand, maar ik ben benieuwd. Ik spreek jullie snel.
Anita

Een uitgebreide lunch met tante Anita en oom De

Gisteren waren mijn tante Anita en haar man oom De hier. Zij logeren een weekje in Wassenaar om met ons allerlei leuke dingen te doen, zo gaan we vanavond dineren in Auberge De Kievit in Wassenaar. Leuk he....gisterenmiddag zo rond kwart over een arriveerden ze hier met een auto voll zonnebloemen, vers fruit en allerlei verwennerijen...het leuke van mijn tante Anita (ik ben naar haar vernoemd, zij is 83 jaar) is dat ze maar een ding wil en dat is dat ik beter word. En tot die tijd en eigenlijk ook op andere momenten in haar leven, verwent ze me, ongelooflijk! Oom De ziet het allemaal glimlachend aan en geniet ervan volgens mij.
En toen we hen gisteren naar het hotel hadden gebracht, hebben Annemarie en ik een rustige fijne avond gehad, allebei redelijk uitgeteld. Ik lag op de bank, An op de stoel met de poef onder haar benen. We zijn moe, snakken naar een zonnestraal en voelen dat onze energie heel veel zon nodig heeft...dus wij hopen nog steeds op een soort van nazomer...wie weet....
Nathalie stapte nog eventjes binnen gisterenavond en daarna hebben we heel rustig en ontspannen samen tv gekeken. Ja naar een programma over Jos Brink...hij kreeg te horen eind juli dat hij kanker had, en dat de kanker zich had uitgezaaid door heel zijn lichaam en nu al dood...ongelooflijk. En op zo'n moment realiseer ik me alleen maar dat ik geluk heb, dat het goed met me gaat en dat ik beter kan worden. En dat dit voor veel mensen die een vorm van kanker hebben/krijgen niet het geval is.
Sinds ik ziek ben kijk ik veel naar dit soort programma's, lees ik veel boeken over mensen die kanker hebben of hebben gehad. Een beetje relativeren en mezelf een spiegel voor houden, dat ik niet moet zeuren...het gaat goed met me. Ik kom er wel door heen. Ik schreef jullie een tijd geleden over Jix, mijn huurder, welnu hij is geopereerd, de tumoren zijn weggehaald en de artsen geven hem 80% kans op herstel als hij zich laat bestralen. Hij heeft besloten dit nu wel te gaan doen, gelukkig....Zo gek dat je je gaat vasthouden aan percentages, 70% kans op remissie, 50% kans op een terugkeer van de tumor...bizar...maar aan de andere kant, ook in het zakenleven werk je steeds weer met percentages. Je brengt een offerte uit met nog 8 bedrijven, hiervan vallen er vier af...etc. Steeds weer bereken je de kans op succes. En eigenlijk is dit niet anders he...

Leuk er zijn een aantal mailtjes binnengekomen, van mensen die liever niet via de site reageren. Ik ga jullie allemaal persoonlijk antwoord geven. Fijn dank je wel weer voor het meeleven, voor de lieve woorden. Die steun van jullie allemaal is ongelooflijk belangrijk voor me. Dat doet me zoveel goed....

Wij gaan wat ontbijten, Annemarie werd wakker en vroeg om veel zon vandaag....en volgens de weerberichten wordt deze week aardig, maar nog steeds met weinig zon en veel buitjes....dus ...helaas. Ik hoop op dat glimpje zon zodat ik het haar kan geven. Ze verdient het zo...oh ja, die zon die gaan we wel halen hoor...ik hoop 2 januari met Annemarie voor 11 dagen naar Curacao te gaan...heerlijk!

Dikke kus, mooie zondag...wij gaan genieten met mijn tante en oom! Heerlijk...
Anita

mijn emailadres

Hallo allemaal

Mooi hoe de wereld met elkaar verbonden is, als ik nu lees dat Mieke Pattenier dankzij Mirjam van ADP weer op mijn pad komt, dan maakt dat me blij. Netwerken vind ik superleuk en ik geniet van al die lijntjes naar en met elkaar. Ik ben per mail te bereiken via aniet400@hotmail.com
Ook zakelijk heb ik een mail anita.van.loon@arinso.com maar hier mogen alleen zakelijke berichten naar toe. Dus gaat het over werk, willen jullie zaken doen met Arinso let me know...het kan allemaal.

Nog even over vandaag. Een huildag...dat kan he...een aanvaring met Rosanne en jawel daar is mijn kwetsbaarheid. Duidelijk voelbaar. Moet en mag. Heb dus eventjes enorm gehuild en meer dan dat. Ben gaan fietsen om dit gevoel kwijt te raken en het lukte niet...ik voel het nog steeds. Geeft niks, morgen weer een dag. Tante Anita en Oom De komen lunchen. Dat is erg leuk. Zij zijn een weekje in Wassenaar en we hebben allerlei leuke plannen met elkaar. Mijn goede week staat voor de deur. Heb net voorzichtig een klein slokje Nieuw Zeelandse Sauvignon Blanc genomen..mmmmmmmmmmmm

Fijne avond
met liefs
Anita

Eventjes een klein stukje dan....

Vanmorgen stond Jan voor de deur, leuk is dat. Samen met Jan praat ik altijd over werk, en vaak blikken we dan even terug naar ADP. Hier mochten we groot worden samen en nu werken we weer samen en wel bij Arinso. Vaak heb je een andere werkgever nodig om te mogen groeien en datgene wat je geleerd hebt in de praktijk te mogen brengen. En voor ons is dat Arinso. Een lekker fris en dynamisch, creatief bedrijf, waar mensen goed tot hun recht komen of kunnen komen.
En vanmiddag stond Chea voor de deur. Zo werd het vandaag ook een beetje werken, en dat is wel fijn. Die afleiding is goed voor me. Zeker als het goed met me gaat.
Florine was met een vriendinnetje, Linda, hier samen thuis en Rosanne is uit met opa Reynaud en oma Emmy. Allerlei leuke dingen, Omniversum, poffertjes eten en klimmen op de klimwand. Zodat ze al haar energie kwijt kan.
Annemarie was lekker bezig en al met al een goede dag weer.
Langzaam aan komt iedereen weer terug van vakantie, en komen er weer smsjes binnen. Heerlijk.
Reacties op de site. Mailtjes en ik geniet hiervan. Dank voor jullie niet aflatende trouw aan deze vrouw hier op de bank. Net als een reserve speler in een voetbalteam, zit ik voorlopig nog even op de bank. Maar ik merk wel dat ik steeds meer wil meemaken. Avonden voor Arinso, een avond met Delta Lloyd, jubilarisbijeenkomst in september, wellicht een Arinso MT. Ik heb er wel zin in. Ben het ziek zijn wel een beetje zat. Ik lees mijn zakelijke mails. Ervaar het als positief dat ik deze betrokkenheid weer toon. Er is ruimte voor meer dan ziek zijn alleen.
Dus het gaat goed met Anita. Ik heb net met Chea een lijst met punten genoteerd om volgende week op te pakken als ik op kantoor ben. Heerlijk!

Een fijne dag nog, of liever gezegd avond voor jullie allemaal!
Anita

Natte nachten

Vannacht was het eventjes weer een soort herfstweer, heel veel regen en wind, overal ligt weer blad. Ik was een aantal keren klaarwakker, mijn maag speelde wat op en hoorde de wind rondom het huis.
Nu vanmorgen een mooi zonnetje wat zich voorzichtig laat zien...de tegels van het terras zijn nog nat en ik hoop dat vandaag alles langzaam aan op gaat drogen en we toch weer buiten kunnen zitten. Woensdag alweer...vandaag allerlei onderwerpen rondom het thema school, kaftpapier kopen, boeken kaften met Florine. En voor Rosanne uitnodigingen maken voor haar verjaardagsfeestje. Rosanne is 3 september jarig en geeft een slaapfeestje bij papa voor haar vriendinnen op 8 september. En die uitnodiging moet natuurlijk de deur uit voordat ze naar Turkije gaat, dus we gaan aan de slag met elkaar.

Verder gaat alles goed. Ik zit in mijn kwetsbare periode nu...gisteren voelde ik me wat minder weer, meer vermoeid, maar als je overall kijkt gaat het supergoed met me. Ben ik weliswaar ziek, maar weet ik nagenoeg zeker dat ik beter ga worden en hier sterk weer uit zal komen. Gisteren even telefonisch contact gehad met Hylke, mijn baas die terug is van vakantie. Fijn was dat wel weer. Ook met Rob, de vervanger van Kirsten wat gesmst...en vandaag even wat afspraken maken. Zo langzamerhand komt er meer ruimte voor andere dingen dan ziek zijn in mijn leven...het lastige is en blijft dat ik niet zo goed afspraken kan maken in die eerste twee weken. Want tot nu toe verlopen die steeds anders. Maar het lijkt wel steeds een stukje beter. Terwijl ik dit schrijf denk ik aan een gevleugelde uitspraak van mijn moeder. Als je aan haar vroeg hoe het met haar ging zei ze 'iedere dag een beetje beter' en dit antwoord heeft ze volgehouden totdat ze overleed. Bijzondere vrouw was dat mijn moeder.....soms vraag ik me af, zou ze het weten dat ik nu ziek ben en mij hier langzaam doorheen loodsen, zoals ze mij altijd in mijn leven gestuurd heeft. Ik heb altijd het gevoel dat ik veel in mijn leven te danken heb aan haar. Aan haar invloed, wijsheid en volharding. Als ze het zou kunnen zou ze me hier zeker doorheen trekken, daar ben ik van overtuigd. En daar hou ik me dan nu maar aan vast.

Een mooie droge zonnige dag gewenst.
Anita

Lekker geslapen...

Vannacht weer eens heerlijk geslapen. Annemarie ook. En nu, in alle rust nog een stukje schrijven, want de meisjes slapen nog (die kwamen werkelijk doodmoe terug uit Tunesie en moeten a.s. zaterdag weer naar Turkije...vermoeiend voor twee kleine mensjes volgens mij en misschien een beetje te veel van het goede....) en dat laten we dus maar even zo.
Gisteren was een lekker dagje, onverwacht stonden Jannie en Joost op de stoep, gezellig vind ik dat. En met elkaar hebben we uitgesproken dat het eigenlijk wel goed met mij gaat...iedere keer denk ik 'het kan bijna niet' maar ik geniet maar van de goede dagen en zie wel hoe een volgende kuur zal zijn. En ik realiseer me dat ik de helft van de chemo's heb gehad, en dat ik over anderhalve week nummer vijf ga krijgen. Mijn donshaartjes zitten nog op mijn hoofd. Mijn gewicht is stabiel, ik krijg weer iets van interesse in andere dingen dan lezen. Ik wil wat meer gaan bewegen en werken aan mijn conditie. Ik kan me namelijk niet voorstellen dat ik ooit weer volledig moet werken en dan bedoel ik qua energie. Ik heb hier gelukkig nog tijd voor om dit op te bouwen en daar focus ik me nu maar op. Want moe ben ik nog steeds. Ik kan om negen uur in de avond al naar bed gaan, maar stel dit soms uit. Raar hoe je lichaam anders reageert, raar hoe er toch van alles aan de hand is met je....ik vind het nog steeds bizar dat ik kanker heb. Als ik hierover na ga denken, dan ervaar ik weer die mengeling aan gevoelens van ongeloof, oneerlijkheid en onmacht. Maar het is een feit.
Vandaag weer een nieuwe dag....met kinderen, wellicht vriendjes die komen spelen. De zon wordt geleidelijk aan wat meer onze vriend en dat is heerlijk...we zitten meer buiten dan we de hele zomer hebben kunnen doen. Een krantje lezen in de zon is toch net even iets anders...voor iedereen die vandaag weer vertrekt naar een zonnig warm oord, zoals Jo-Anne en Ronald, veel plezier. Geniet ervan met elkaar. Rust goed uit.
Voor alle andere mensen, een mooie dag...
Anita

Lunchen met de twee vaders en Els.....

Een prachtige zondagse lunch op het terras hier, met de vader van Annemarie en met mijn vader en Els.
Gezellig, ongedwongen en veel verhalen over en weer. Het gaat goed. Ik was wel erg moe, maar dat mag ook met de prednison die nu weer gewoon door mijn lichaam wordt aangemaakt (7 mg maakt je lichaam aan en ik krijg 60 mg per dag tijdens een kuur). Slecht geslapen en vanmorgen mijn directeur Peter Bouten op bezoek. Leuk, hij was vanmorgen al in het nieuwe pand geweest in Nieuwegein, waar men vanaf vandaag werkt. Super toch....

De kindjes zijn terug van vakantie uit Tunesie...en het was gelijk weer gezellig en druk hier in huis. Verder hou ik me goed, voel ik me goed en gaan we proberen een goede week te hebben met elkaar.

Dikke zoen. Ik heb geen nieuws meer op dit moment.
Anita