Eventjes een terugval...ik ben zo vreselijk moe...

Tja en net als je denkt, het loopt lekker, dan is de terugval er opeens weer. En vanmorgen werd ik wakker en was ik zo ongelooflijk moe, dat ik om elf uur op de bank in slaap ben gevallen...en toen Rosanne weer naar school ging, ben ik naar bed gegaan, ik heb de hele middag geslapen....mijn maag doet een beetje gek, en ik transpireer veel en ben zo moe, zo moe...
dus gewoon er maar aan toegeven nu...lekker wat hangen op de bang, vroeg slapen.
Om ons heen, hebben veel mensen een kou gevat, zo belde tante Anita vanmorgen af, zij was ziek, ze reden eventjes langs en brachten allerlei spulletjes langs, lieve, lekkere en mooie spullen....ik mocht hen niet zoenen omdat ze bang was, dat ik ziek zou worden. Ook Pa en Els hebben kou gevat en laten zich even niet zien. Rosanne loopt te snotteren...en mijn weerstand is uitermate laag...dus oppassen geblazen. Even uitrusten en zorgen dat ik genoeg energie heb voor Disney...ik zie op tegen het weekend aan de ene kant, de drukte, de reis, de hele onderneming op zich...maar ik verheug me op de blije gezichtjes van de meisjes, het genieten...en daar doe ik het voor. Ik kan af en toe even gaan slapen, even gaan liggen in mijn hotelkamer...en zal dat ook zeker doen.

Dit was het weer...een fijne avond, ik ga even lekker lui onderuit zitten. Ron en Vera komen even langs, die gaan een lange reis maken ik geloof naar Australie...wat een vooruitzicht zeg...grappig ik heb allemaal mensen om me heen, die op reis gaan of zijn...China (Ellen), Zuid-Afrika (Arie en Fransje), Australie (Ron en Vera)...heerlijk he...

Anita

Wat een mooie maandag.....

Nog maar een week geleden had ik een chemo, ongelooflijk, hoe mijn lichaam deze keer reageert...ik ben wel moe, maar alles smaakt me, en volgens mij gaat het goed...
Gisteren was een rustige dag, Rosanne kwam lunchen en ook na school nog een spelletje doen. Annemarie was lekker bezig met haar schilderijen en ik heb wat boodschappen gedaan, wat gelezen, ik was natuurlijk weer erg lui...los van de bladeren vegen etc. Mijn bezoek aan het ziekenhuis, bloedprikken enzo maar veel presteer ik nog niet vind ik zelf, alhoewel ik wel meer probeer te doen.
Gisterenavond zijn wij bij Eveline en Leo gaan eten in Den Haag, Eveline is vorige week 48 jaar geworden en dat hebben we gevierd, met een mooi diner...met intense gesprekken, veel herkenning bij Eveline en Annemarie....want wat is het ingewikkeld om te kiezen voor een nieuw leven, een nieuwe liefde...en wat lijkt het aan de buitenkant anders dan het werkelijk is...
Ik ervaar steeds hoe mooi het is als je dit soort emoties kunt delen met vrienden...Eveline en ik hadden nooit kunnen bevroeden, hoe mooi onze vriendschap zou worden, toen wij elkaar bij De Baak ooit tegen kwamen. Leo zorgde met veel verve voor een heerlijke maaltijd...en ik heb Annemarie naar huis gereden, nadat zij een paar overheerlijke glaasjes port had gedronken...wat was het een mooie maandag...

Zojuist ging de telefoon, het was tante Anita. Vanmiddag zou zij met oom De samen langskomen, maar ze is grieperig, en wil mij niet aansteken, dus rijden ze langs om wat langs te brengen en dan gaan ze door naar Goeree en Overflakkee, lekker naar haar bed. Jammer, voor ons allemaal...mijn tante is 83 jaar, maar nog ongelooflijk aktief samen met haar man. Ze ondernemen altijd veel leuke dingen, verblijven regelmatig in hotels in Nederland en bezoeken dan hun vrienden, die overal wonen. Daarnaast heeft ze zich voorgenomen om mij ongelooflijk te verwennen, met allerlei lekkere, leuke en lieve dingen....
Ja mijn ouders zeiden het altijd al 'maar ik ben voor het geluk geboren' en heel vaak voelt dat zo...ik krijg zoveel liefde, en volgens mij is dat het allergrootste geluk...soms zit ik hier te mijmeren, over mijn toekomst, over mijn werk en over hoe mensen met je omgaan. En dan voel ik dat des te meer, dat ik een gelukkig mens ben.

Gisteren hadden we nog een gesprek over life time employment....een veel gebruikt begrip in de HR-wereld. Als je ziek bent, ga je nadenken over je toekomst, over je leven, over je werk, over je manier van werken, van kijken naar je werk. En dus over de dingen die je binden en boeien. Mijn vorige werkgever ADP heeft heel goed begrepen wat dit begrip inhoudt, gaf daar vorm aan, was als organisatie al gevormd, gegroeid tot een uiterst professionele organisatie. Je ziet ook mensen vertrekken bij ADP en weer terug in dienst komen. Bijzonder....en bij mijn huidige bedrijf, zie je dat dit begrip zich nog moet vormen, het bedrijf is te jong om dit begrip goed inhoud te kunnen geven. Soms gaan hier mensen weg, waarvan ik denk 'oh jammer...want hij of zij begreep zo goed wat het is om mensen aan je te binden en blijvend te boeien'. Voor mij zijn dit gedachten die zich tijdens mijn ziek zijn nog meer zijn gaan vormen. Het bijzondere is ook dat ik vergelijkingsmateriaal heb en ik heb mij voorgenomen met het hoofd HR van Arinso over dit thema eens van gedachten te wisselen. Binden en boeien zijn begrippen waar ik veel over gelezen heb en ook veel mee bezig ben in mijn dagelijks leven...En volgens mij is het voor een organisatie uiterst belangrijk om mensen te kunnen blijven boeien.....

Wat een serieuze onderwerpen zo vroeg in de ochtend...het regent...een fijne dag!
Anita

Bezoekje aan het LUMC en weer wat pillen erbij...

Vanmorgen, jawel een bezoek gebracht aan het LUMC, bloedprikken, bloedwaarden nu nog goed en een gesprek met een arts. Ontstekingen in de beide armen is lastig maar helaas. Als enige oplossing krijg ik nu naast de antibiotica nog twee pillen ontstekingsremmers per dag erbij. Enige nadeel is dat deze pillen een negatief effect kunnen hebben op mijn bloedwaarden. Voor de rest kan er weinig aan gedaan worden. Als het erger wordt, moet ik maar weer terug komen....

Ondertussen is het hier in huis een soort uitstalling van schilderijen geworden, overal hangt, staat en ligt kunst. Er worden prachtige lijsten/bakken omheen gemaakt, al dan niet in een mooie bijpassende kleur geschilderd. Annemarie loopt rond met meetlat, penselen, vernis, en in haar roze overall...ziet er leuk uit hoor.

Las net een bericht van Walter en Yvon uit Arnhem die een eigen kunstgalerie hebben, ga hen contacten, om te kijken watvoor mogelijkheden er nog meer zijn voor Annemarie. Gaat helemaal goed. Schilderijen die net niet af zijn/waren worden afgemaakt, er wordt geproduceerd hier...geweldig...

Dikke zoen
Aniet

Even bellen met het ziekenhuis....

Krijg je 2000 mg antibiotica per dag en nog heb je twee ontstoken armen, zowel rechts als links...dus ga ik zo dadelijk maar weer even bellen met het ziekenhuis.

Wat een heerlijk weekend was het he....die zon, gisteren zijn Annemarie en ik om half twaalf op de fiets gestapt, prachtig langs de Vliet, naar Zoeterwoude-Dorp en toevallig kwamen wij daar de Kunstroute tegen. Geweldig....zeker voor Annemarie, die voor haar eerste expositie staat. We hebben wel een stuk of twintig galeries bezocht, in mooie oude boerderijen, bij mensen thuis, in schuurtjes...erg leuk, verschillend, van bekende en minder bekende kunstenaars. We hebben twee kleine beeldjes gekocht van een kunstenares uit Leiden voor onszelf, twee vrouwen...die krijgen een mooi plaatsje in de woonkamer, leuke herinnering aan deze dag....
Ondertussen hebben we zeker 30 tot 35 km gefietst, geluncht op een lekker terrasje in de zon en veel mooie indrukken op gedaan. Wat is Nederland toch mooi, wat is het toch heerlijk als de zon schijnt en wat kunnen sommige mensen toch mooie dingen maken...prachtig werkelijk. Annemarie heeft soms ook met een kunstenaar gesproken, over hoe die kunstenaar het aangepakt heeft in haar leven, hoe begin je nu...leuk was dat! Daarna nog een glas wijn hier thuis op het terras gedronken, wat gegeten en toen ging bij mij werkelijk het licht uit...ik was kapot. En lag dus al om negen uur in bed.
Vannacht was Annemarie onrustig, ze was druk in de weer met haar schilderijen, haar expositie. Gisterenavond hebben we de prijzen bepaald, hebben we een beschrijving gemaakt van Annemarie en haar stijl van werken, voor in haar map. Ik mag haar personal assistent zijn, dus dat komt wel goed. Vind ik ook erg leuk om te doen...een beetje regelen....
Nu weer een nieuwe dag, even bellen...kijken wat ze zeggen in het LUMC, meestal is dat 'kom maar even langs' en daar heb ik nu net geen zin in...maar ja we zien wel!

Anita

De deuren naar het terras staan open....

Goedemorgen....de deuren naar het terras staan open. Je voelt zo'n nazomer zonnetje, met wat kou erbij, de bladeren gaan al een beetje anders kleuren, het licht wordt anders, het is een mooie dag om te gaan fietsen. Net mijn laatste 5 mg prednison ingenomen en een maagtablet, antibiotica en ik ben er weer klaar voor. Gisteren was een heerlijke lome dag...lekker rustig, wat boodschappen gedaan. Wat gelezen, in de zon geslapen in de woonkamer en gisterenavond aan de rose champagne die Emmy en Reynaud meenamen en daarna een overheerlijk diner bij onze leuke chinees hier in Voorschoten. Een heerlijk menu met mooie verfijnde chinese hapjes. Ter ere van de verjaardag van Reynaud. Het was fijn en gezellig en nog een tip voor de wijnliefhebbers, bij mooi chinees eten past een Soave, klopt helemaal. Ik zelf dacht nog aan een Gewurztraminer of iets anders uit de Elzas, Reynaud dacht aan een Riesling, maar deze suggestie voegen we toe aan ons wijnlogboek.

Mijn linkerarm is nu ook ontstoken, dus beide armen doen goed zeer. Ondanks de antibiotica. Ben benieuwd waar ze de volgende keer moeten prikken, dit gaat niet goed zo vind ik.
Zo dadelijk mijn teen in de emmer met soda en dat zijn alle klachten dus ik zeur niet, dus het gaat goed met Anita. Na het ontbijt gaan Annemarie en ik lekker naar buiten, op de fiets, de mooie polders in, lekker een frisse neus halen...heerlijk genieten.

Dag, allemaal een fijne zondag!
Met veel liefs
Anita

Vroeg wakker na een mooie dag....

Met een kloppende teen, was ik al om 04.44 uur wakker....ik moest glimlachen want ik roep altijd dat 4 mijn geluksgetal is, dus dat belooft wat.
Gisteren heb ik een drukke dag gehad voor mijn doen. Mijn wijnkast op orde gebracht, Judith op bezoek onverwachts en gekookt voor Annemarie. Met kaarsjes aan, een mooi voorgerecht en een heerlijk hoofdgerecht. Een prachtige fles wijn gedronken, gekregen van Roel en Karin op 3 november 2006....jawel, super zacht en heerlijk....een topper!!!
Annemarie mocht chillen en lekker in de kamer genieten....ik was uiteindelijk lekker moe, maar wel voldaan. Het was een mooie en rustige avond samen. Heerlijk.
Mijn armen doen zeer, zowel links als rechts, maar voor de rest voel ik me wel goed. Je kunt er werkelijk geen zinnige uitspraak over doen, hoe je je voelt na een kuur. De arts zei in het begin, je moet iedere kuur op zich zien. En dat doen we dan maar. Maar dat mijn lijf deze kuren gaat kennen en aan kan, dat is duidelijk. En eventjes moet ik denken aan mijn nichtje Noor die zegt altijd 'Anita, een echte van Loon geeft nooit op....' en ziehier het resultaat. Een glas wijn drinken op de vijfde dag, na mijn chemo, goddelijk toch.....

Hier op tafel liggen foto's van Annemarie's werk, zoals deze geclusterd opgehangen gaan worden in 'de Markiezen van Wassenaer' ik vind het zo leuk. Ik ben wel trots op mijn vrouw, en ze maakt ook hele mooie schilderijen. De meisjes vinden het helemaal niet leuk, want voor kinderen is alles wat anders wordt gek of vreemd. En zeker voor deze meisjes, alle veranderingen doen voor hen een beetje pijn. Ze begrijpen niet of nog niet, dat hun mama schildert en graag schilderijen wil verkopen, of opdrachten wil krijgen. Zij denken dat hun mama niet werkt en schilderen is een hobby, dus dat bewaar je allemaal voor jezelf. Florine had al aangegeven welke schilderijen wel en welke niet verkocht mochten worden. Lief he....

Ik kruip nog eventjes in bed...en hoop dat jullie een mooi en rustig weekend voor de boeg hebben. Geniet ervan.
Anita

even wat gedachten met jullie delen....

Vanmorgen bestelde ik wijn bij Okhuysen in Haarlem, kijk voor de grap eens als echte wijnliefhebber op hun site www.140jaarOkhuysen.nl geweldig...en deze wijn is op dronk tussen nu en 2012....dus als dat geen optimistisch teken van Anita van Loon is dan weet ik het niet meer...een Saint-Veran, les Rives de Longsault...goddelijk lekker. Een Cuvee Anniversaire omdat Okhuysen dus 140 jaar bestaat. Als je in Haarlem bent, moet je even die wijnwinkel binnengaan, even in de kelder kijken...genieten! Mijn wijnkast ga ik herinrichten, mijn logboek bijwerken en af en toe een kwaliteitswijntje drinken, een mooi glas champagne, een bijzondere rode of witte wijn, dat is genieten zeg...een glas wijn inschenken, de geur tot je nemen en dan heel diep in de ogen van diegene die je lief is kijken.....

En nu net las ik een spreuk 'Als gevoel de vrijheid krijgt, wordt leegte ruimte' en ook die wil ik even met jullie delen. Ik heb het mijn leven lang al over ruimte, over onafhankelijkheid, over zijn wie ik wil zijn en zo langzaam aan heb ik het gevoel mijn ruimte te hebben gevonden. Hier in dit mooie leventje met mijn Annemarie, misschien had ik nog net een tik voor mijn donder nodig en moest ik even voelen hoe het zit met de ruimte van iemand anders, van Annemarie in dit geval...ik weet het niet, maar deze spreuk dekt de lading wel aardig. Want het begint met je gevoel. En daarom weet ik dat het zo goed zit in ons leven hier, met Annemarie en mijzelf, dat we hier samen doorheen komen. Maar dat je ondanks het mooie van samen zijn, en samen delen, samen voelen, altijd je eigen ruimte nodig hebt in dit leven.
Ik heb tijdens mijn ziek zijn zo ongelooflijk veel kadootjes gekregen, mooie boeken, mooie muziek, mooi woorden, spreuken, lieve kleine boekjes, bloemen, kaarten, tekeningen, en allerlei steentjes, laatst een kleine kastanje, een herinnering aan mijn moeder. Toen zij overleed vond ik in al haar jaszakken kastanjes, goed om je vingers, je handen soepel te houden. Van Rosanne kreeg ik een doosje in de vorm van een hartje, en daar heb ik al die steentjes, en die kastanje in gestopt..een doosje vol lieve dingetjes, het staat bij mijn bed....

Vandaag is de dag dat de kinderen weer naar papa gaan. Dus wordt er hier gewassen, gestreken en nog veel meer. Tassen ingepakt. En als de kinderen weg zijn en we de spullen hebben gebracht, dan gaat Annemarie chillen, ik ga voor haar koken vanavond, dek de tafel mooi, zet mooie muziek aan en de rust in dit huis valt werkelijk over je heen. Een rustig weekend voor de boeg, de prednison wordt afgebouwd en daarmee mijn weerstand...dus veel slapen en bijkomen.
Ik wens iedereen die iets anders doet, een mooi weekend toe...geniet ervan, van elkaar, van je ruimte...

Nog eentje dan 'in het juiste licht en op het juiste ogenblik is alles bijzonder' mooi he...koop het blad Felderhof maar een keer. Dan ga je zitten en laat je je meevoeren naar andere landen, dan geniet je van mooie beelden. Als je het een keertje niet ziet zitten, dan kom je vanzelf weer in een andere sfeer terecht.

Anita