Dank je wel voor alle lieve reacties...

Lieve mensen, ongelooflijk wat een leuke en lieve reacties ik per mail, sms, telefoon of via mijn site heb gekregen van jullie op mijn goede nieuws! Dank je wel...het voelt super om te weten dat ik gewoon deze strijd ga winnen. Op naar de eindstreep zo voelt het nu...nog twee chemo's en nog een serie bestralingen, wie weet toch nog wel 11 rugchemo's (maar dat weet ik vrijdagmiddag) en dan mijn 'normale' leven weer oppakken...gek he....maar eigenlijk bijna iedere dag heb ik geweten, dat ik deze ziekte, kanker, zou kunnen overwinnen...ik heb gisteren Kirsten een sms gestuurd en gezegd 'heb je zin om in januari samen met mij Arinso weer onveilig te gaan maken' en jawel hoor haar antwoord was 'ik kan bijna niet wachten!!!' maar eerst moet ze gewoon 'Pietje'nog even op de wereld zetten en daar kan ik bijna niet op wachten!!!

Dank voor alle steun de afgelopen maanden, nog even volhouden, we zijn er nog niet! De tumor slinkt, geen kwade cellen in het lumbaalvocht, dus alle tekenen staan op groen!
Ik wens jullie een mooie dag toe! Geniet ervan, ik dompel me weer onder in een huis waar overal schilderijen in lijsten liggen, waar het ruikt naar vernis, waar doeken opnieuw gespannen worden, waar Annemarie in een overall rondloopt, kortom morgen gaan alle schilderijen naar het restaurant 'De Markiezen van Wassenaer' en gaat haar exposite beginnen...weer zo'n spannend moment!

Anita

Correctie...geen kwade cellen in lumbaalvocht!!!

Even een correctie op mijn laatste verhaaltje....er zijn geen kwade cellen in het lumbaalvocht gevonden. Maar dat het goed nieuws is dat is zeker!!!
Aniet

Goed nieuws - geen kankercellen in mijn rug!!!!

Ja en daar gaan we op drinken hoor!!! Kreeg zojuist een telefoontje dat er geen kankercellen te vinden zijn in mijn rug! Super he...dit betekent dat van Loon echt terug gaat komen, maak je borst maar nat, ik ben er straks helemaal klaar voor! Vrijdagmiddag belt de specialist mij om te vertellen of en zoja hoe we verder gaan met de rugchemo...er bestaat, gezien de vervelende behandeling van de laatste keer, een klein kansje, dat deze chemo helemaal komt te vervallen...en anders eventueel via zo'n apparaatje in mijn hoofd. Maar dat horen we a.s. vrijdag, weer na drie uur...

Wij hebben tranen in onze ogen van blijdschap deze keer en gaan dit lekker vieren! Super he...

ik ben zo blij, heb net mijn vader gebeld en hij moest er ook van huilen, oh wat is dit super!!

Ik ben zo blij...ik ga dit allemaal overwinnen!!!

Aniet

Een geweldig weekend in Disney bij Parijs....en vandaag een spannende dag...

Vrijdagmiddag ongeveer half een/kwart voor een reden we weg...op naar Disney Parijs. De meisjes achterin en de reis verliep voorspoedig...tussendoor een keertje gestopt, elkaar afgewisseld met rijden en om ongeveer half acht kwamen we aan in ons hotel Sequoialodge aan de rand van het park. Om kwart over negen konden we nog een tafel reserveren in het restaurant...dus hebben we eerst wat gedronken in de hotelbar. Het was een enorm groot hotel, onze kamer nummer 4175, was een familiekamer met twee tweepersoons bedden. Dus hilariteit alom..de meisjes met veel lol samen in een bed. Bekaf maar voldaan vielen we snel in slaap. De volgende ochtend ging de wekker om zes uur al af...want we moesten vroeg ontbijten, in verband met de enorme hoeveelheid mensen...ongelooflijk wat een rijen met mensen, overal rijen, en overal mensen...in het hotel, in het park, overal...

En het leuke was dat het park speciaal voor hotelgasten twee uur eerder open ging, hierdoor kon je nog redelijk makkelijk allerlei attracties in. Dus om kwart over acht op zaterdagochtend, kun je je voorstellen....., zat ik al in de Space Mountain met Florine. Geweldig een tocht door de ruimte, sterren, lichtjes, giga snelheden...spannend...

De hele dag was leuk, gecombineerd met veel wachten voor attracties, ontmoetingen met Disney figuren en de parade...tussendoor wat geslapen, of geleden in de hotelkamer, en daarna weer het park in, ergens wat eten, en nog wat attracties met prachtige verlichting gezien. Uiteindelijk helemaal kapot naar bed. Een gezond mens is al kapot, laat staan ik...maar het ging goed en de meiden genoten. De meisjes kregen allebei wat kadootjes....Rosanne kocht een Micky Mouse knuffel en Florine een t-shirt en een glas.

Zondagochtend weer naar de Space Mountain, Rosanne en Florine gingen lekker samen overal in, en wij ontmoeten terwijl we aan het wachten waren wat collega's. De dochter van Sarah en Rene bleef even bij ons zitten, terwijl papa en mama even samen de Space Mountain in gingen en we zagen veel collega's met kinderen rondlopen. Daarna naar het Movie Park van Disney, hier zag je animatiefilms, en veel Disney figuren rondlopen...leuk, kijk maar naar de foto's van de meiden..

Toen, een hoogtepunt vond ik zelf, de Arinso-lunch, veel collega's gezien en gesproken, deed me wel goed. Was fijn en gezellig...en de kinderen genoten, en dat was te zien...En lekker eten, en als klap op de vuurpijl mochten we met kadobonnen nog een aandenken aan Disney kopen...dus weer de shop in...waar we natuurlijk veel collega's zagen winkelen...

Na nog wat rondgelopen te hebben door het Movie park en een ijsje op een terras, vertrokken we om half vijf richting huis. We zagen erg op tegen de rit, en weer heb ik geprobeerd een tijd het stuur van Annemarie over te nemen, het ging super goed. Onderweg net voorbij Gent, nog even wat gegeten en zo rond kwart voor elf waren we thuis. Moe, met kapotte tenen, pijn in mijn rug, helemaal versleten, maar zeer zeker voldaan...dank je wel Arinso!

En nu is het spannend....na drie uur krijg in een telefoontje van de specialist vanuit het LUMC, met de uitslag van de lumbaalpunctie...dus vanavond schrijf ik nog wel meer...

vandaag doe ik niet zo veel...Annemarie is weer druk bezig met wassen, huis en nu met Rosanne naar een kledingparty ofzo...vanmiddag lijsten halen en dan gaat ze morgen haar schilderijen ophangen voor de expositie...spannend he...

Een nacht vol dromen....en straks naar Disney

Goedemorgen....we hebben heerlijk geslapen. Annemarie en ik. Een nacht vol dromen, ik was erg druk en mijn beroep was timmerman. Ik creeerde heel mooie dingen...vakwerk, handwerk, samen met allemaal leuke, een beetje ondeugende mannen. En vrouwen...en toen werd ik wakker....de mooiste vrouw stapte uit bed, Annemarie dus. Zij gaat zo naar de fysio, doet wat laatste boodschappen en dan laden we de auto in. Tot de meiden thuis zijn en dan vertrekken we...wel gezellig...soms is een auto net een huisje, van alles aan boord, drankjes en broodjes, zodat we een stevig eind neer kunnen zetten samen, voordat ik echt moe ga worden, want ik wil niet dat alles weer op Annemarie neer komt. Wat zal ik slapen daar in dat hotel...
Ondertussen zit ik met twee voeten in een emmer soda...lekker gezellig wel, zo samen in bad...maar de rechtervoet begint ook en de linker was gisteren ook weer open. Dus veel pleisters mee...en pillen. Maar we gaan wel.
Ik ben benieuwd wie er allemaal zullen zijn, met name de wat oudere garde vanuit ISS daar ben ik benieuwd naar. Ik zag al dat Trudy niet meegaat. Jammer...maar ik praat te zijner tijd met iedereen wel eventjes goed bij...dat komt in orde. Kirsten gaat ook niet mee, want zij gaat gewoon binnen nu en twee weken een prachtig kereltje op de wereld zetten...ben zo benieuwd, maar zal haar wel missen deze dagen.....

Ik heb de afgelopen dagen het boek 'Diep' gelezen van Inge Diepman en haar vriendin. Mooi en emotioneel. Nu ben ik weer in een ander boek begonnen....heerlijk is als je moe bent, te verdrinken in een boek en pas weer boven te komen, als het uit is...gisteren heb ik nog even voor in het zonnetje op de bank gezeten...zo'n mooi straaltje zon, pikte ik nog even mee!

Ik ben qua energie op een soort dieptepunt, ongelooflijk moe, steeds maar weer. Kreeg al bezorgde ouders en tantes aan de telefoon gisteren, die eigenlijk het er niet mee eens zijn, dat we naar Disney gaan in deze kwetsbare periode.....grote groepen mensen moet ik zien te mijden...dus niet zoenen gewoon en gelukkig is iedereen met zijn gezin en kinderen, en die zien zoveel dat er weinig tijd zal zijn om stil te staan en te praten, hooguit als de kids in een of andere attractie zitten. Ik zie wel...ik vind het wel leuk om er weer eventjes tussenuit te zijn...

Dikke zoen, fijn weekend allemaal. Kreeg gisteren bericht van Arie en Fransje uit Zuid-Afrika...geweldig he...die genieten van allerlei mooie dingen, 30 graden en goddelijke wijn....
Aniet

Veel geslapen weer...en een lekker diner met Jannie hier thuis...

Gisteren was ik al moe toen ik wakker werd, ben ik 's middags weer gaan slapen en had ik weinig energie. Annemarie ging in plaats van naar de sauna uiteten met Marga en Jannie uit Den Haag kwam lekker voor mij koken hier. En dat was gezellig en leuk...en weer was ik moe, terwijl ik niks heb gedaan. Dus op tijd naar bed....het was zo'n dag die snel voorbij is gegaan, omdat ik hele stukken oversla soms. Door te slapen en door weinig te doen. Mijn energie-niveau is op een dieptepunt. Ik zie enorm op tegen de reis naar Parijs vrijdag met de meisjes en Annemarie....maar doe dit voor de meisjes, zodat zij kunnen genieten in Disney. Gelukkig kan ik tussendoor gaan slapen in het hotel...dat lijkt me wel wat. Ik zie ook eerlijk gezegd op tegen de confrontatie met veel collega's die ik sinds eind april niet meer heb gezien of gesproken. Iedere keer weer mijn verhaal doen...ik wil niet steeds over mijn ziek zijn praten. Maar we zien wel. Het weekend staat in het teken van de kinderen en dat zal zeker leuk zijn...

Voor vandaag een mooie dag. Ik heb geen nieuws meer...
Anita

Veel geslapen en een lange avond...

Gisteren overdag heb ik bijna alleen maar geslapen....ik was zo moe, en ook om een uur of acht, toen Ron en Vera op de stoep stonden, was ik nog bekaf. Maar het leuke is altijd dat onze gesprekken zo leuk zijn, dat de avond voorbij vloog en voor we er erg in hadden was het half een...
Ron en Vera, zijn net zo oud ongeveer als ik ben en hebben al grote kinderen. Geweldig om te zien hoe verschillend onze levens zijn en ook om te zien hoe zij in het leven staan. Zij gaan opnieuw na 25 jaar huwelijk, samen allerlei leuke dingen ondernemen. De kinderen de deur uit...het is toch een rijkdom om dit soort contacten ten mogen hebben in je leven.
Vanmorgen om half negen stond Rosanne voor de deur. Zij is vrij van school en vanmorgen bij ons...leuk is dat....ze is nu al aan het bedenken watvoor spelletje we gaan doen.
Verder niet veel te melden. Klachten ongewijzigd en ik voel me wel goed...heb nachtmerries gehad vannacht, dromen over allerlei vervelende dingen, maar gelukkig 'de meeste dromen zijn bedrog...'
Een mooie dag...deze kuur is totaal anders dan alle kuren hiervoor. Maar tot nu toe gaat het goed.
Anita

PS. ik hoop dat iedereen die een beetje ziek is, kou heeft gevat, zich vandaag weer wat beter voelt.