En toch weer de hele dag in bed.....

Dus niet naar de film! An is met opa, oma en de meisjes naar de film. Ik heb de hele dag in bed gelegen, koud, beetje misselijk, geen trek, slapen, gewoon last van de chemo denk ik....
Hier in huis was het druk...Floor met twee vriendinnen en Rosanne die gezellig spelletjes deden. Arie mijn vriend die de heg aan het knippen was en Annemarie die er weer eens alleen voor stond, boodschappen, taart, lunch met zijn allen, koken....ze is echt doodop! Ik hoop dat de film haar goed zal doen en dat ze even kan ontspannen....ze maakt zich ook zorgen als ik niet eet en me terugtrek. Terwijl ik me het beste voel in bed met de gordijnen dicht...gewoon in mijn eentje mijn strijd even voeren....dit zijn van die moeilijke momenten.....
Morgen hoop ik een betere dag...iedere kuur is zo anders!!
Anita

Mijn hele kleine nieuwe haartjes vallen uit....

Tja en dan heb je wat haartjes op je hoofd en dan vallen ze er nu weer uit....zouden ze dan toch nu echt plaats gaan maken voor gewoon stevig, gezond nieuw haar, of zou ik weer een hele kale gladde schedel gaan krijgen....nog een toegift, maar volgens mij een goede!
Vanmorgen vroeg ontbijt op bed voor Florine, die vandaag 13 jaar is geworden! Leuk hoor en vandaag komt er een vriendinnetje lunchen, vanmiddag komt er nog iemand langs en vanavond gaan we naar 'Alles is liefde' of hoe heet die nederlandse film ook alweer, met Paul de Leeuw enzo erin...

Ik heb een hele nacht geslapen, voel me wat gammel nog, beetje duizelig lijkt het wel, koud en warm wisselt zich af, maar ik ben alweer op. Dus het komt goed.
Een dikke zoen, een mooie dag!
Anita

Chemo 8 laat me voelen hoe ziek je kunt zijn....

Het lijkt wel een soort toegift van de CHOP, kots- en kotsmisselijk loop ik rond met mijn emmertje in mijn hand. Ik wil geen eten, eigenlijk ook geen drinken, alles staat je tegen, je wilt constant je mond spoelen, oh zo smerig....
Als ik lig, draait alles in mijn maag, dus er maar weer uit. Ondertussen hyper van de prednison, niet meer naar het toilet kunnen, en me ziek voelen. Koud zweet wisselt zich af met koude rillingen en nu zit ik weer in de kamer, want in bed kan ik niet meer stil liggen. Nog eventjes ervaren, wat ik straks niet meer hoef mee te maken...god zij gedankt dat dit voorbij is...daar ga ik wel van uit. Even afwachten want we krijgen als de MRI gemaakt is de beelden te zien, dat hebben we met de arts afgesproken....maar wanneer de MRI komt, dat is nog niet ingepland....ergens in november.

Nog eventjes dan is al deze ellende voorbij....ik ga verder met mijn boek.
Slaap lekker allemaal.....
Anita

Chemo 8 zit erin!!!!

Hallo allemaal! Grappig in het ziekenhuis kwam ik al twee heren tegen, die ik al vaker heb gezien, dus dan is het even praten 'hoe ver bent u?' en elkaar sterkte wensen. Daarna een gesprek met de arts, eerst natuurlijk bloed prikken en dan naar de elfde etage voor de chemo. Het was een uur toen we weer thuis waren uit het ziekenhuis en het is echt waar, chemo nummer 8 zit erin. Prikken ging in een keer goed, gewoon links, alleen wat hoger nu in verband met de aderontsteking, alle lof voor verpleegkundige Heidi...Dit hoofdstuk kunnen we dus afsluiten......super toch...de lumbaalpunctie was kl..... het ging weer helemaal niet, maar Annemarie hield mijn hand vast en terwijl de neuroloog drie keer de zenuw van mijn been raakte, en voor de tweede keer moest prikken, was ook deze ellende na een half uurtje rommelen weer voorbij!! En van de lumbaalpuncties zit dus nu ook al de helft erin. En nu kort de status :
leukocyten 3.5 goed he...
volgende lumbaalpuncties 19 november 2007, 10 december 2007 en 31 december 2007!! Dus reken maar dat ik champagne drink op 31 december en vuurwerk ga afsteken met oud en nieuw! Op 1 januari gaan we toasten op 2008 bij mijn pa op de boerderij!
De bestralingen zullen ergens eind januari 2008 gaan starten...krijg binnenkort een intake met de radioloog. De arts wijst mij vooral op de vermoeidheid die hierbij komt kijken.
Mijn tenen zien er stukken beter uit, die kuur werkt en slaat aan.
Beetje misselijk, zo even lekker naar bed. Moet nog het boek 'Hoe overleef ik...' lezen omdat Rosanne hierover een boekbespreking heeft en ik haar daarbij ga helpen. Leuk he...doe ik straks.

Gisteren Florine's verjaardag gevierd, was lekker knus en gezellig. Eerst brachten tante Anita en oom De ons een bezoek, was leuk hen weer hier te hebben. Ze kwamen weer met tassen vol lekkere dingen en kadootjes voor de meisjes. Vanaf een uur of drie druppelden de overige bezoekers binnen, heerlijk vind ik dat....Allemaal rond de keukentafel aan de taart of later aan de wijn, Roel, Karin, Brigitte met Juliette, Emmy, Reynaud, vader Wim, vader Piet, Els, Arie en Noor, Pauline, Vincent, Thomas en Floris en Floor is enorm verwend, bonnen, boeken, een prachtige lamp. De kinderen hadden het gezellig met elkaar...heerlijk is zo'n zondag dan toch weer. Floortje alweer bijna 13 (woensdag is ze echt jarig..), Floor had cake gebakken en brownies. Rosanne had kipsate gemaakt, kortom ze helpen al heerlijk mee en vinden dit ook leuk. Ik moest mona toetjes kopen bij Albert Heijn en iedereen kreeg van de meiden een mona toetje, leuk om dat te zien van die drilpudding op die bordjes, daarna kwamen nog de brownies, dus je moest wel door eten van Florine....

Vanmorgen kreeg ik heel veel smsjes, echt superlief. Iedereen die weer met mij meeleeft, en gisterenavond vond ik al een machtig lieve kaart van Annemarie onder mijn bed en jongens het is echt waar. De chemokuren zitten er allemaal in. Een vervelend stuk van mijn behandeling is voorbij. Nu de lumbaalpuncties nog en dan is het 1 januari 2008. Dan begint een nieuwe fase in ons leven, Curacao, werken, bestralen en weer heel goed op kracht komen...ik ben best wel een beetje opgelucht.

Dikke zoen, ik ga even naar bed.
Aniet

De herfst....

Het is herfst, heerlijk weer, lekker koud en overal blad. Nu hebben we toch gisteren de uitvinding van de eeuw gekocht, een bladstofzuiger annex versnipperaar. Geweldig ding, hiermee zuig ik in een hoog tempo al het blad weg en dit wordt mooi versnippert en opgevangen in een zak. Super...dus ik kan mijn lol op...ik stofzuig het terras en het grindpad voor en rondom het huis...heerlijk. Ondertussen zweet ik me kapot, maar netjes opgeruimd wordt het wel.
Verder is het huis vol met boodschappen, want morgen vieren we de verjaardag van Florine...leuk is dat wel, zien we iedereen weer. Gezellig!
Ondertussen doet de zalf mijn tenen goed....het spul geneest nu al de wondjes enzo..het ziet er nog niet uit, maar is niet meer zo vies en nat. Dus volgens mij gaan we maandagochtend vroeg gewoon de laatste chemokuur ontvangen en alweer de derde lumbaalpunctie....geweldig toch!
Vanmorgen kreeg ik weer bloemen van tante Suus met daarbij een kaartje 'voor de laatste keer veel sterkte, tante Suus' lief he.. en ja het voelt wel alsof ik iets ga afsluiten. Althans een onderdeel van dit ziek zijn, en dat voelt wel goed! Dan de lumbaalpuncties nog en de bestralingen, maar vooral dat laatste zie ik als iets wat tijdens mijn reintegratie nog 'even' moet gebeuren....over twee maanden, gaan Annemarie en ik naar Curacao en daarna komt de mercedes weer terug en ga ik weer naar Arinso. Ik weet nog niet hoe dat allemaal goed moet komen met die energie, maar dat zien we dan wel...als al die troep is uitgewerkt en uit mijn lijf is, zal het wel beter gaan.

Oh ja...en weet je, volgende week zaterdag, 3 november zijn Annemarie en ik alweer een jaar getrouwd...daar doen we nu even niets aan. We gaan als alles achter de rug is, wel een geweldig feest vieren met zijn allen, swingen met champagne ofzo...want wat zullen wij blij zijn als ons leven weer een gewone wending neemt.
Gisteren kwam ik mijn kapper tegen bij de HEMA. Hij voelde aan mijn haar en zei dat ik prachtige krullen terug zou krijgen, hij vond dat ik het dan maar een jaar moest laten groeien, dan zou hij het wel mooi bijpunten, want een bos met krullen lijkt me wel wat. Soms zie je mensen die heerlijk krullen hebben en dat heeft me altijd wat geleken. Vroeger zei ik al tegen mijn moeder 'mama ik wil ook krullen' en mijn moeder zei altijd 'als je door de regen fietst krijg je vanzelf krullen' en ik ben toch aardig wat keren natgeregend, maar krullen heb ik werkelijk nog nooit gehad....zou het dan toch nog een keer meezitten.....lijkt me wel wat!
Allemaal een prachtig weekend gewenst, met veel blad!
Lieve groet, Aniet

Lekker geslapen.....

Gisterenmiddag toen ik thuis kwam uit het ziekenhuis ben ik schat ik in, al om half zes naar bed gegaan. Wat gelegen, koud had ik het nog, voelde me niet optimaal en uiteindelijk vroeg gaan slapen. Vannacht veel transpireren, maar nu weer op. Beetje verkouden, wat snotterig en zo dadelijk aan de gang met tenen, zalf, gaasjes en verbandjes...en langzaam aan klimmen we weer uit deze dip. Het komt vanzelf allemaal goed...maandag de laatste CHOP en mijn favoriete onderdeel, de lumbaalpunctie...en dan op naar herstel, haargroei, tenen die dicht gaan, kortom op naar het einde...
Maandag hoop ik de planning rond te maken met die dames daar in het ziekenhuis, dus alle lumbaalpuncties in te plannen en te bezien wanneer de bestralingen in 2008 kunnen beginnen!!
Voor jullie een fijne vrijdag, alvast een goed weekend...ik meld mij maandag wel weer, nadat ik de kuur heb gehad. Duim maar voor me dat die lumbaalpunctie lekker gaat...dat is het enige nog waar ik een beetje bang voor ben. Voor de rest ben ik nergens meer bang voor geloof ik...alleen voor muizen.

Aniet

Gelukkig weer thuis....

Om twaalf uur kregen we een telefoontje dat we mochten komen naar het LUMC. Ik lag in bed, ik had het heel erg koud en snel aangekleed, tas mee en naar Leiden. Bloedprikken, leukocyten 2.3....viel nog mee. Gesprek met de arts. De koorts, tja...daar kon ze niet veel aan doen, maar even zien hoe dat zal gaan, maar mijn tenen, daar was deze mevrouw Netelenbos wel van onder de indruk. Dus bellen naar de afdeling dermatologie, waarbij zij verwees naar a.s. maandag dat ik dan weer een CHOP kuur moet krijgen. En jawel ik mocht naar de afdeling 1BQ en al snel werd ik geroepen door een arts. Die keek eens goed naar de twee gruweltenen, althans vooral links is gruwel. En hij ging allerlei spullen halen en heeft stukjes van mijn groene nagel afgehaald en dit onder de microscoop bekeken. En later op kweek gezet. Maar ook met een soort wattenstaaf pus en troep van mijn linkerteen op kweek gezet en bekeken onder de microscoop. Hij vermoedt dat het een zeer vervelende bacterie is die onder mijn nagel is gekomen, waarschijnlijk door de chemokuur. Over twee weken op 8 november krijg ik de uitslag en moet ik terugkomen bij deze arts. Hij wil de tenen onder controle houden, weer een nieuwe patientenkaart, want nu ben ik zowel patient bij hematologie als bij dermatologie....bizar....
Daarna werd er van alles voorgeschreven, weer een antibiotica kuur erbij (naast de andere...de apotheker waarschuwde en zei vooral aan de arts te vragen maandag of dit naast elkaar kan....)voor twee weken en een soort zwavelzalf met iets wat een bacterie tegen gaat erin, allerlei gaasjes, een soort siliconenspul waarmee ik de teen moet inpakken, zodat de huid niet verder kapot gaat. Toen kwam er een hele aardige meneer, een verpleegkundige die mij uitleg gaf over hoe de tenen te behandelen, te zalven en te verbinden. Dus nu loop ik met twee witte grote tenen, verbonden met een gaasje om mijn enkels ......ziet er allercharmants uit...ik zei nog tegen Annemarie 'het wordt steeds leuker hoe ik eruit ga zien, rottende tenen, kale kop.....'. Oh ja en ik moest nog zeggen van Annemarie dat ze die uitspraak over hoe ik eruit zag van de week, heel lief bedoeld had hoor en zoals ik hem had verwoord op de weblog, kwam dit niet zo over....dus bij deze...want jullie begrijpen heus wel, dat mijn Annemarie dit nooit zo lullig gezegd zou hebben toch...

Nu lig ik in bed, met Chea's bedsokken aan, over mijn ingepakte tenen...heerlijk warm...dag!
Kijken of de koorts zich vannacht weer wil laten zien...en weet je alles is in het water gevallen, bezoek aan Pa en Els, Trudy zou komen, kraamvisite bij Kirsten, alles even weggeschoven, Anita is weer in de lappenmand....moet op krachten komen voor de kuur van a.s. maandag. Dat is even prioriteit nu!

Dikke kus
Aniet