Gedachten...

En altijd weer noteer ik gedachten, of mooie uitspraken.....en ik, die altijd spreekt over ruimte, heb deze uitspraak van Annemarie in onze begintijd (toen we nog slechts verkering hadden) genoteerd :
'Laat de ruimte die ik je (gedwongen) laat, de ruimte zijn die je nodig hebt, ook al is dat niet altijd de ruimte die je op dat moment wilt hebben..'

Mooi he...en nu hebben we samen een ruimte gehuurd, die ons ruimte gaat bieden, zodanig dat we elk vanuit onze eigen ruimte onze eigen dingen kunnen doen. Oh wat een geweldig gevoel...
vanmorgen ben ik er even geweest met Florine, en vanmiddag met Emmy en Reynaud en ook zij waren enthousiast hierover. Weer een nieuwe stap in ons leven samen, weer een nieuwe stap in de onafhankelijkheid.

Anita

Kantoorruimte, annex atelierruimte.....

Jawel...en het is ongelooflijk eng, maar we hebben de knoop doorgehakt. Annemarie en ik hebben per 1 oktober een unit in een verzamelkantoorgebouw gehuurd om samen te gaan werken. Een prachtig representatief pand, mooi van buiten en mooi van binnen. En daar op de tweede etage hebben we een zelfstandige unit, met twee kamers. Een ruime lichte kamer voor Annemarie, waar zij atelier kan houden. En een net zo ruime iets minder lichte kamer voor mij, waar ik kantoor kan houden. Mensen kan ontvangen. Het ziet er netjes uit, prettig en ik verheug me er enorm op. Ik ga straks op zolder alle boeken die mee moeten uitzoeken. Ik ga naar Ikea om spullen te kopen, kortom ik ga straks als ik niet naar een klant moet, lekker op de fiets naar kantoor. Het is een tien minuten, kwartiertje fietsen van ons huis vandaan...Daar kan ik nakijken, lessen voorbereiden, printen en werken. Administratie verzorgen, kortom daar kan ik mijn werk gaan doen. Daar kan Annemarie lekker in alle rust, en zonder kou straks in de winter, zonder vocht in de regen, werken aan haar schilderijen. En ik krijg een schilderij op mijn kantoor...echt heel mooi - een zakenmevrouw 2 meter bij 1.20. Ik ben nu al trots op mijn ruimte...
Zodra we in de gelegenheid zijn, zal ik foto's maken en die op de site plaatsen. En op mijn website komt straks te staan, postadres Papelaan 58 en bezoekadres.....
Het is eng en spannend, maar het voelt wel echt....

Een dikke zoen, van een gelukkige Aniet.

Olympische Spelen 2008

Zondagmiddag en de televisie staat aan...sport, Olympische Spelen 2008. Een evenement wat door mijn vriendinnetje Nathalie (zij werkt bij NOC/NSF en is dus nu daar in Beijing)voor mij meer is gaan leven. En daarbij een stukje nationale trots, als ik nu hoor dat we na twee dagen al goud en brons hebben gewonnen, ben ik daar gewoon zomaar een beetje blij mee! Leuk vind ik dat om te zien. Nu gaan we samen met Rosanne kijken naar voetbal, Nederland tegen USA.

Anita

Weekend....

Een rustige zaterdagochtend, de meisjes slapen uit...Annemarie is nog boven en ik zit wat te surfen op het net. Heerlijk, kijken naar laptops, printers, nadenken over kantoorruimte, werken, onderzoeken wat de mogelijkheden zijn. Leuk zo'n proces. Woensdag heb ik een afspraak bij KWF...bijzonder. Om te praten over mijn boek, over wat ik daar kan doen. Ergens heb ik het gevoel dat ik een deel moet werken, en voor een ander deel mijzelf moet inzetten, om geld bij elkaar te krijgen voor de bestrijding tegen kanker. Ambitieus, want er moet gewoon ook geld verdiend gaan worden voor ons leventje hier. Maar volgens mij kan het werken. Leuk is dat er om mij heen allerlei mensen ook eigen bedrijven zijn gaan starten. Mooi hoe ik als kleine 'eenpitter' probeer mijn weggetje te volgen. Spannend, eng, eenzaam soms...maar als ik dan in mijn agenda kijk en zie met welke mensen ik de komende week weer mag praten, dan komt het wel goed. Een lunch met een van mijn klanten van mijn vorige werkgever, aangeboden door hen om op een mooie manier afscheid te nemen van Anita van Loon. Waardering ten voeten uit toch....
Met mijn klanten heb ik altijd goed contact. En op de een of andere manier blijft dit wel...zo heb ik ook nog met verschillende mensen per mail contact. Positief. Dit alles staat los van mijn werkgever, maar heeft te maken met een persoonlijke klik die er ooit is ontstaan...Netwerken heet dat geloof ik....

Dus lieve mensen als jullie iets horen, een bedrijf tegenkomen, waarvan je denkt, 'daar kan Anita wel eventjes een rol spelen of iets leuks gaan doen' laat het me weten. Zo werkt het volgens mij in de wereld....
Liefs en een mooi weekend gewenst!
Anita

Zomaar een drukke dag...

Na twee familie-verjaardagen was gisteren zomaar een drukke dag!
Phil, een van de drie tantes van Annemarie werd 60 en wij hebben die avond met An's familie gegeten bij De Engel in Rotterdam en jahoor...An's grote vriend Herman den Blijker kwam zowaar zelf ook nog even binnen...en na dit geweldige diner, zijn wij nog even mee naar binnengegaan bij Phil en Frans om te genieten van het uitzicht op de skyline van Rotterdam. Vanuit hun appartement op 10 hoog kun je over de Maas kijken....werkelijk geweldig, spectaculair bijna...al die lichten...
En de dag erop was de verjaardag van oom De en ook daar zijn wij eventjes geweest. Tante Anita zat er werkelijk prachtig bij, geweldig hoe iemand die 84 jaar jong is, er nog zo goed uit kan zien!Mooi als je de tijd hebt voor dit soort kwaliteitsmomenten met je familie. Na afloop van dit feestje, zijn wij nog even met Pa en Els meegegaan naar Dirksland en hebben we fijn gepraat met elkaar in de tuin bij Els.
En gisteren was ik thuis. Heb ik zowaar mijn eerste factuur uitgeschreven, allerlei administratieve zaken geregeld en veel examens nagekeken voor het ISBW. En tussendoor heb ik mij weer eens meegedaan met de huishoudelijke taken. Vreselijk werk vind ik dit. Maar wie niet? En Annemarie doet hiervan echt altijd het meeste, dus strijken, stofzuigen, dweilen. Ook heb ik boodschappen gedaan en gekookt voor Annemarie, Arie en Fransje...het was weer fijn om hen bij ons te hebben. Oude vrienden, een vriendschap die altijd blijft, zo voelt dat...mooi is dat.
Beetje op tijd naar bed en nu een rustige dag voor ons...we zoeken een beetje naar een alternatief voor het atelier van An, wat droger, wat minder nat, en wellicht te combineren met een werkplek voor mij...dus wie weet wat er komen gaat.
En dan is er alweer een week voorbij...het gaat zo snel allemaal! Vanavond komen de meisjes weer...de wissel op vrijdagavond. En dan begint weer een ander bijzonder en leuk leven. Gericht op de kinderen. Dag, ik wens jullie een fijne dag...

Nog even, Joost is druk bezig met mijn website, wordt echt heel mooi, er staan mooie teksten op die site. Ik ben heel erg benieuwd....en hoop jullie zsm iets te kunnen laten zien. Hou het in de gaten www.anitavanloon.nl

Lieve groet...
Anita

Vakantiegevoel...

Een paar weken geleden bood tante Anita ons (mijn familie) een diner aan in Roxenisse, bij de golfbaan in Melissant. Een prachtige lokatie, met heerlijk eten. Dit diner stond geheel in het teken van mijn remissie. En bij het dessert kreeg ik deze felicitatie aangereikt...geweldig he...zo'n tante (en oom!).

Met al die leuke dingen in het vooruitzicht, heb ik een soort van vakantiegevoel. Zo vertrek ik zo dadelijk weer naar Soest, om met iemand te praten over talentmanagement. Het leven is werkelijk erg boeiend en leuk!

De agenda voor september is een mengeling van ontmoetingen, een training, een lezing, een gastcollege, en nieuwe mensen, vooral dat.

Gisteren vroeg iemand me, omschrijf jezelf eens...en dat is ingewikkeld. Mijn antwoord was :

'een mensen-mens, doelgericht, resultaatgericht, energieke doorzetter, kritisch, lastig ook soms..' en ik heb de Belbin-test gedaan en hier komen op basis van zelfperceptie je kwaliteiten uit die je hebt als je in een team speelt/werkt. Mijn twee natuurlijke rollen zijn de brononderzoeker en de vormer. Korte omschrijving - een energieke aanhouder en doorzetter. Omdat u een grote dosis naar buiten gericht energie heeft bent u in uw element als u aan een breed scala van activiteiten kunt deelnemen. Nieuwsgierig, onderzoekend en u houdt ervan te werken in een levendige sociale omgeving, waar uw bereidheid te ageren en reageren, uit te lokken en uit te dagen, indruk zal maken.Vermijd een al te gestructureerde omgeving die uw pas vertraagt en uw gezichtsveld inperkt.

En nu begrijp ik weer, waarom dit leven mij zo goed bevalt...de breedheid, de diversiteit, de mensen die ik mag ontmoeten...geweldig!

Ik ga...

plaats er nog wat foto's bij...voor de liefhebber.

Anita

Ontwikkelingen....

En het is zomer...4 augustus 2008! Vanmorgen een bezoek gebracht aan professor Willemze...een zoveelste controle. En omdat hij, zoals hij aangeeft, het moeilijk vindt om mijn controle/nazorg goed te doen, heeft hij voor alle zekerheid een MRI aangevraagd voor september en een PET-scan voor november dit jaar. Daarnaast is er uitgebreid bloed geprikt. Het bijzondere is dat als ik nu in het LUMC kom, ik allerlei mensen tegenkom die ik al eerder heb gezien. Zo was de meneer er, met wie ik ooit op een kamer lag, toen we beiden een chemo kregen en die meneer zei 'oh non-hodgkin daar kom je nooit meer vanaf, dat is nog erger...' en een mevrouw die erg ziek was, en die bijna kotsend zat te wachten tot er bloed geprikt kon worden. Een jonge persoon, die in een rolstoel zat, zijn of haar moeder erachter. En ik voel me dan weer zo gezond en sterk, en vind mezelf een trutje omdat ik nog wat rugpijn heb en hier onzeker over kan zijn. Maar het gaat goed. Bloedwaarden zijn goed en ik voel me goed. Gezond en sterk en vol levenslust.

En met mij is een nieuw bedrijf ontstaan :
Anita van Loon Management Consultancy. Ingeschreven bij de Kamer van Koophandel en nu mag ik zelf facturen gaan versturen, dingen gaan doen en hier mijn eigen naam onder zetten. En volgens mij begint er al van alles te gebeuren...trainingen, afspraken, voordrachten, examens nakijken, nieuwe ontmoetingen. Zo sprak ik vanmorgen met een mevrouw, en ook hier was er een klik. Een mooi bureau ergens in een prachtig park, waar je de stilte hoort, waar je de zon ziet schijnen. En ik voel me zo rijk, dat ik daar mag zijn.
En ondertussen komen er afspraken bij in de agenda, ontmoet ik nieuwe mensen en gaan deuren voor mij open. En daarnaast heb ik contacten met mensen uit het 'verleden', en ook dat voelt goed. Het hoofdstuk NorthgateArinso is afgesloten en ook daar lopen nog vrienden van mij rond. Mooi om in harmonie je leven te kunnen leven, met elkaar en zonder elkaar.

En bijna 49 jaar...en vanmorgen realiseerde ik mij opeens, dat ook de arts, professor Willemze er nog niet zo van overtuigd was, dat ik deze mijlpaal zou halen. En Annemarie zei 'je hebt een tweede kans gekregen' en volgens mij mag je hier niet mee spotten. En ik realiseer me dit ook. Ik zal deze tweede kans koesteren en hier zorgvuldig mee omgaan. Mijn 'klimaat' goed houden, geen overbelasting doorvoeren in mijn leven. En vooral het leven leven, iedere kans pakken, maar met oog voor mijn balans. Ook Jannie mijn vriendinnetje tikt mij af en toe op de vingers. En dat is goed.
Voor nu, een dikke zoen...

Aniet