Bijna jezelf verliezen....en toch weer niet...

En soms gebeurt het, dat je weer 'oud gedrag' gaat vertonen. En dat je weer terugvalt en vooral gaat doen, wat een ander doet. Omdat het 'zo hoort' of althans in mijn beleving. En op zo'n moment dan komt er een confrontatie en dat was voor mij ook zo, gisteren...het sudderde al langer. Een stevig gesprek, waarbij ik zoveel minder emotioneel ben, met een van mijn opdrachtgevers. Waarbij ik merk, dat ik gewoon alles op het spel zet, want de prijs voor mijn onafhankelijkheid is hoog merk ik. Ik wil hiervoor een hoge prijs betalen. Maar doordat wij de dialoog voeren met elkaar, doordat wij in gesprek zijn en blijven, komen we goed uit zo'n gesprek en realiseer ik me weer, dat ik nooit meer een 'kopie' wil worden van een ander, nooit meer 'wenselijk gedrag' ga vertonen om de ander te pleasen. Want ik hou het niet vol. Het enige wat ik uiteindelijk dan bemerk is dat dit soort gesprekken met nog meer energie kosten, dan andere gesprekken, maar dat is op te lossen...dus vanavond vroeg naar bed!
Het mooie vind ik, dat ik moe maar voldaan thuiskom. Want zorgen voor mijzelf, dichtbij mijzelf blijven is ingewikkeld...ik wil namelijk nooit meer tegenover iemand zitten en boos, huilend mijn map dicht slaan en roepen 'ik ben klaar met jou'. Want dan ben ik over mijn grenzen heen gegaan, net zoals bij mijn laatste baantje in loondienst, en dat is zo jammer, jammer van de verkeerde energie...
Op dit moment zit ik in een flow, een flow van mooie contacten, van mensen die me bij blijven, mensen met wie ik iets wil doen, te veel dat realiseer ik me ook...leuke opdrachtjes, leuke vragen, netwerken in optima forma...geweldig! Ik heb twee groepen dames lesgegeven en een 100% score gehaald. Allemaal geslaagd. En dan voel ik me blij (voor de dames) en trots tegelijk. Dan realiseer ik me, dat het goed is wat ik aan het doen ben. Dat ik het belangrijk blijf vinden, dat er wederzijds voldoening is...
Gisterenavond hebben we afscheid genomen van Kim en Marleen, afscheid in die zin, dat hun stageperiode erop zit..en op zo'n moment denk ik 'wat staan er toch mooie jonge mensen klaar om de maatschappij in te stappen, en als ik werkgever was, dan zou ik het wel weten....geweldig, werkelijk waar!'.
Dag, geniet van je dag, het is koud, maar mooi...
Ik ga weer
Anita

Kids in Bizz

Een nieuw project, in het kader van Jong Ondernemen, in samenwerking met een bankier waarbij kinderen in groep 7 en 8 van een basisschool hier in Voorschoten bekend gemaakt worden met het ondernemerschap. Dit project ga ik als vrijwilliger begeleiden ergens in maart. Een mooi project waarbij ik een bijdrage ga leveren aan de groei en ontwikkeling van kinderen, superleuk weer. Ik heb mij hiervoor vorig jaar al aangemeld en ben nu gevraagd om in maart mee te gaan doen. Kinderen gaan producten van Fair Trade verkopen en de opbrengst gaat naar een goed doel bijv. KiKa (Kinderen Kankervrij), Unicef, Cliniclowns, Stichting de Zonnebloem, een lijst met 26 goede doelen, zij mogen zelf bepalen waar zij hun 'winst' naar toe willen laten gaan.
Het mooie vind ik, dat ik zoek naar een balans in mijn leven, een balans tussen mijn werk, mijn leven met Annemarie, haar kunst, goede doelen, vriendschappen, netwerken en het belangrijkste is dat alles klopt. Dus dingen doen die niet goed voelen, wil ik afstoten. Dingen die teveel van mijn energie vragen of waarbij ik voel dat ik over mijn grens ga, die wil ik liever niet meer doen. En volgens mij is dit een soort van droom die ik realiseer.
En als ik zie hoe Annemarie nu bezig is, zij is bezig met een 'ruilproject' waarbij haar schilderij naar een bekende schilder gaat en zij een werk van hem krijgt! Daarnaast zijn wij vanmiddag in het Museum van Voorschoten geweest, Annemarie mag daar hoogstwaarschijnlijk met twee werken gaan hangen (en in de etalage!!!) en in het kader van de kunst is zij nu gevraagd een lezing te verzorgen. Top he...het is zo geweldig te zien hoe alles gaat rondom haar leven, haar kunst...ook de afgelopen dagen is er gefilmd in haar atelier, en komen haar werken in beeld...ik glim een beetje van trots als ik dit zeg!
Na alle drukte van de afgelopen dagen, slapen wij veel, lezen wij, werken wij wat, is het lekker relaxed...morgen lekker Catannen hier met Frans, Nicolien en Sophie...gezellig! En ondertussen gebeurt er van alles...zo heb ik een drumstel besteld voor Rosanne...tja het is echt zover, eind februari staat hier een glimmend zwart drumstel. Zij is helemaal gek op drummen, nadat zij bij Pauline op het drumstel van de jongens heeft zitten rammen...haar lessen gaan weer in maart beginnen, en voor ons begint dan pas echt de pret!
En op dit moment wordt er voor mij gekookt, Annemarie en Rosanne staan met schorten aan in de keuken...heerlijk! Ik mail wat, had wat achterstand opgelopen en probeer nu alles weer even op orde te maken. Het is een heerlijk weekend....
Veel liefs
Anita

Smaken Verschillen....het zit erop!

Opname in de woonkamer Smaken Verschillen 2009

Interview en overleg met geluid- en lichtmannen in ons eigen huis

Mijn mooie Annemarie...wow wat een uitzicht....

Tja...'t lijkt zo'n keurig type die Aniet....

Ergens in een winkel in Leuven, even uitpuffen....in een lekkere loveseat!

En na een heel erg lange dag (we gingen vanmorgen om half zes naar bed) zit de opname van Smaken Verschillen erop...een geweldige ervaring, die klinkt als een klok. Een opname met mooie mensen, mensen van de regie, de cameraploeg, geluidsmannen, de mensen voor wie ik mocht koken Jael, Jennifer, Bernard de bankier en Oscar mijn vriendje...geweldig, geweldig...

Het werd een avond waarop ik echt heel lekker heb gekookt, zelfs de camera-mannen aten een stukje coquille mee, waar ik nog een spetterende verrassing had voor iedereen, die zeker weten ooit wordt uitgezonden, en waar de sfeer er heel in zat! De bloemen van Suzie spraken tot een ieders verbeelding, weelderig en rijk, en die rijkdom die zit em vooral in het sfeergedeelte...en nu, rust, rust en niet veel meer...helaas moest ik mijn vrienden bij OPB voor vandaag in de steek laten, want ik stond te tollen op mijn benen van vermoeidheid...toen de wekker ging (na 1 uur slaap) en dus ben ik weer teruggegaan naar bed en heb ik nog goddelijk lekker geslapen...tot ruim 1 uur vanmiddag. En daarna stofzuigen en buiten het terras schoonmaken, Annemarie dweilen en het huis ziet er weer uit als een huis! Een week vol kunst, culinaire hoogtepunten, spannende gerechten en mooie wijnen, maar vooral een week waarin je heel nauw samenwerkt met allerlei mensen en een week waarin ik ongelooflijk heb genoten!

Een mooi weekend gewenst...

Anita

Smaken Verschillen in Voorschoten

En vandaag is het echt zover, de opname van Smaken Verschillen in Voorschoten is begonnen. Eerst de bloemen bij Suzie, toen vis gehaald bij de visboer en nu allerlei opnames bij ons thuis....spannend, ook Rosanne heeft het nog even mee mogen maken...een mooie crew, mooie mensen, met wie ik al zoveel heb gedeeld deze week! Nu is het nog leuk, lijkt het nog ergens op, maar straks ga ik koken en dan komt het erop aan! Odessa is mijn begeleidster en zij geeft aan wat ik wel/niet mag doen/zeggen. En soms doe ik iets wel drie of vier keer over. Anita op tv, met een geweldige groep! Geniten werkelijk waar! Ik laat jullie weten wanneer het uitgezonden gaat worden. Ook mijn boek is aan de orde gekomen en dit stukje uit mijn leven, mijn ziek zijn, heeft indruk gemaakt, op mij...en op de wereld om me heen.!

Tot zover vandaag!
Anita

Korte nachten, intensieve dagen....

Tja...Smaken Verschillen, het is geweldig en zelfs nog meer dan dat..dus gewoon iedere week kijken en opeens dan kom ik voorbij, met nog vier mensen...en weet je wat zo bijzonder is, hoe snel kun je delen? Ongekend..hoe mooi kan het zijn!
En nog even en de camera's komen binnen op de Papelaan, morgen al...spannend, of misschien wel niet meer. Gewoon ongelooflijk leuk! En vannacht was ik pas om half twee thuis, moe maar voldaan. En vanmorgen om kwart voor acht stapte ik na een heerlijk fris ritje op de fiets, het kantoor alweer binnen en tien minuten later kwam er een hele aardige kerel van KPN, voor draadloos ADSL. Even wat zoeken, naar kabels en punten waarop alles hier binnenkomt, en ondertussen was deze man erg enthousiast over het vrouwelijk naakt wat mij omringt hier! En vroeg hij een visitekaartje van de kunstenaar, hij dacht eerst dat ik dit was...en laat het nu zo zijn...dat ik heel, heel kort geleden nog geprobeerd heb een schilderij te maken....tja en het resultaat is zo herkenbaar! Als Kirsten dit leest weet zij direct wat ik geschilderd heb, heel simpel een hart. Want ja, ik doe zoveel nu, recht vanuit mijn hart. Terwijl ik dit opschrijf, voel ik mij omringd door dingen die ik weer even wil delen met jullie. Spreuken, woorden, zinnen...zodat je deze weer door kunt geven. Of nog een keer kunt lezen.....

'Alsof je een plek bereikt
om je heen kijkt en weet
dat je thuis bent
alsof je dit al kende
voor je het zag
er geweest was
voor je er zou komen
zo thuis' door Kees Spiering....

En deze dan :
Liefde is naar bergen kijken
vanuit verschillende gezichtspunten....

En nu toch proberen weer even iets zinnigs te doen. Al is het maar boodschappenlijstjes maken voor morgen, of andere lijstjes voor weer een andere dag. Maar misschien ook wel even een uurtje zomaar slapen onder de zonnebank...niet verkeerd toch?
Liefs,
Anita

Kwetsbaar....

Wat zijn we toch kwetsbaar als mens...ik merk het zomaar weer, nu mijn vader ziek is. Hij heeft denk ik iets van een bacterie in zijn lijf, een ontstoken oog, een ontstoken oor, zijn hoofd zit helemaal vol en hij heeft al hele hoge koort vanaf woensdag, vanmorgen nog 38.7. Antibiotica en al twee dagen een dubbele dosis...Annemarie en ik, zijn er vanmiddag even geweest. En ook al weet je dat Els ontzettend goed voor hem zorgt, ik merk dat ik me zorgen maak. En toen we daar kwamen, dan schrik je een beetje, een oude kwetsbare vader, die ziek is, bleek ziet. Na overleg met Els heb ik gebeld met de huisartsenpost en nu mogen we naast de antibiotica, hem 4 x 1000 mg paracetamol geven, zodat de koorst wat kan zakken. En dinsdag ben ik weer bij hem...want weet je lieve mensen, er flitst van alles door me heen. Want hij is altijd zo sterk, maar hij is ook al bijna 80. En eigenlijk ben ik zo bang om hem ooit te moeten verliezen, want dan heb ik geen ouders meer en Arie ook niet. Zo'n gek idee, de kwetsbaarheid is voelbaar, bij hem, maar ook bij mij..mijn vader, mijn grootste vriend in dit leven is ziek! En ik weet dat hij weer beter wordt, maar het liefst zou ik steeds bij hem zijn nu...en nu moet ik straks naar mijn eerste eetadres, voor Smaken Verschillen! Leuk, ik zal jullie erover informeren! Ondertussen ben ik van alles aan het regelen/organiseren om de komende week toch zoveel als mogelijk te werken en in de avonduren mee te kunnen werken aan mijn tv-opnames. Ik hou jullie op de hoogte..
Met liefs
Anita

Smaken verschillen tv-opnames....

Jawel, jawel..het is echt waar! A.s. zondag starten de opnames voor het programma Smaken verschillen (maandag t/m vrijdag NET5 20.00 tot 20.30 uur), een kookprogramma waar vijf mensen om de beurt voor elkaar gaan koken! En jawel ik mag meedoen...dus zondagavond mag ik gaan eten bij een voor mij onbekende, zo ook de overige avonden en een avond, donderdag komen er vier mensen hier eten, tv-camera's erbij! Geweldig. We gaan ook een bezoekje brengen aan Suzie en nog een winkel in het dorp...ik heb er zoveel zin in! Het begon als grapje en wordt nu echt serieus...en wanneer het uitgezonden wordt, kunnen jullie lezen op mijn weblog! Dus ik laat het jullie weten...nu even samen, even rust, even niets, even met elkaar zijn! Heerlijk.
Oh ja ik ga op een school in Voorschoten een project draaien 'Kids in Bizz' erg leuk, waarbij kinderen een bedrijfje gaan starten en ik als projectbegeleider hierbij betrokken ben. Vrijwilligerswerk voor de gemeenschap, leuk he....
En deze als toegift :
'Risico's nemen brengt angst met zich mee, maar geen risico's nemen betekent jezelf verliezen. En risico nemen is de meest verheven vorm, betekent juist je bewust zijn van jezelf.'
door S. Kierkegaard
Dag een fijn weekend! Liefs
Anita