mag moet map zijn...zou het dan toch die rode wijn zijn????

Moe maar voldaan.....

Moe maar voldaan, met naast mij een glaasje rode wijn, zit ik op mijn kantoor...vrijdagavond...een intens gesprek, was het einde van mijn zakelijke week...een afronding met een gouden randje. Zomaar een gesprek...ongelooflijk intens en diepgaand. Wat een eer, wat een mooi iets dat ik dit mag doen. Hoe heb ik ooit manager willen zijn, bezig zijn met organiseren, herhalen, steeds weer hetzelfde te doen...resultaten behalen en hup weer verder...mijn baas blij, mijn bonus in orde...het enige wat me op de been hield, waren al die mooie mensen. Met al die mooie kernen, met al die intenties, met al die emoties...een coach vanachter mijn bureau. Waar dan ook. Een coach die maandelijks wel haar rapportages in moest leveren, een coach die vooral wel resultaten en meer omzet moest zien te genereren. En als dat kon met minder mensen, dan graag....
En vanmiddag zei ik het nog 'dan ga je letterlijk plat op je bek. Dan ga je gestrekt, dan donder je in elkaar...en dan pas zie je waar je mee bezig bent geweest.' En dan pas ga je doen wat je hart je ingeeft...en als ik dit opschrijf, dan zie ik mensen om me heen, die hetzelfde doen of hebben gedaan. Die directeur die nu campingbaas is in Frankrijk. Die andere directeur die diep ging en nu geniet van zijn eigen bedrijf. Die collega die manager af is. Of die collega die nu thuis zit en niet meer verder mag, die een nieuwe levensweg mag inslaan. En misschien vanuit boosheid naar blijheid komt. Die ook straks terugdenkt aan die directeur met dat roze jasje...en eigenlijk dankbaar is, dat dat jasje van die gekke dingen deed. Waardoor je je mag kon dichtklappen en kon zeggen 'ik ben klaar'. Dus jasje, dank je wel nog. You've saved my life...of heb ik dat dan toch zelf gedaan???
En nu dan, bezig zijn met de essentie van het leven. Met mensen in gesprek, om hen die dingen te laten doen, zodanig dat ze dicht bij zichzelf komen. Hun echte kern weer terugvinden, weer raken...geweldig. En dat ik dit zomaar mag doen....ik drink mijn glas leeg en ga naar mijn vrouw. De essentie van het leven. Ga luisteren naar Rosanne haar drumspel. Naar Floor haar verhalen. En kijken naar Smaken verschillen. En jullie straks ook, maandag 16 maart a.s. Het schiet al op.
Een fijn weekend...het is weekend.
Liefs
Anita

Zomaar een break in de week...

Tja lieve mensen en daar zitten we dan, een vliegtuigramp vlakbij Schiphol. Ongelooflijk zo dichtbij en zoveel leed, zoveel verlies...hoe bizar zijn mijn gedachten, denkend aan verlies en vervolgens denk ik aan vandaag. Ik was in Wijk, eerst bij OPB, daarna nog bij een vriendin, met wie ik veel deel. Het mooie is dat haar man van koken houdt, ze woont in een prachtig huis, een galerie, waar ook in gekookt wordt...en dus terwijl wij praten samen, krijg je mooie hapjes te proeven...wat een feest he...een mooi glas water, een nespresso, een olijfje en heerlijke bijzondere hapjes...en ondertussen praat je over verbinding in business...7 april gaan we het verder uitwerken, met nog zo'n mooi mens erbij...drie vrouwen...bijzonder he..en nu ik eraan denk, kreeg ik van haar man, steeds drie hapjes tegelijk op een bordje...mooi symbolisch toch..
En net keek ik naar tv en zag ik een swingende Annemarie Jorritsma, die 'proud mary' zong samen met Sieb van der Ploeg...geweldig...ik word helemaal blij van dit soort beelden!
Ondertussen lees ik een blad, en daarin staat 'je verbeelding is de hoogste vlieger die je kunt oplaten' ......en dit vind ik weer zo'n zin die ik met jullie wil delen! Een mooi medium deze weblog, een medium om mijn gedachten vorm te geven. Mijn gevoelens te delen en verbinding tot stand te brengen.
Ik geniet...steeds meer, ik voel het, steeds meer...ik reed terug en dacht aan een gesprek met een directeur, toen ik nog in loondienst was en weet je ik voelde me zo bevrijd...en opeens moest ik denken aan die directeur met dat roze houtje-touwtje jasje aan en ik glimlachte terwijl ik achter stuur zat. Wat kan een mens zich vrij voelen...en blij voelen...
En ondertussen zit ik zomaar hier, en morgen ga ik coachen en weer delen bij Servant Leadership...heerlijk!
Liefs, Anita

85 jaar worden en eruit zien als een koningin...

Tja en gisteren hebben wij de verjaardag van tante Anita gevierd, temidden van allerlei high tech keukens, in keukencentrum Tieleman...een prachtig restaurant met heerlijk eten. Mooie grote kroonluchters, lange banken, en kleedjes die glijden...met familie en vrienden, met Kim haar schoonheidsspecialiste en met de familie Reen, oude vrienden van vroeger, de zoon die nu bijna 60 is, was een jaar of vijf toen hij tante Anita leerde kennen...trouw, liefde en verbondenheid waren thema's die voelbaar waren. Veel ouderen, de ene 80-jarige na de andere, feestjes volgen elkaar op! Nieuwe heupen, nieuwe knieeen, hartkleppen en hartinfarcten, alles hebben ze overleefd met elkaar. En tussen alles door, genieten ze van het leven, soms is een partner al een tijd geleden overleden, maar met elkaar genieten ze, steeds maar weer. Oom De hield een prachtige speech en hij heeft besloten om deze crisistijd als volgt te bestrijden - gewoon maar doorgaan met geld uitgeven. Zodat de economie in ieder geval niet door onze familie slechter zal worden. Wij gaan gewoon door met leven, met genieten, van elkaar en met elkaar. Het was een prachtig feest, van een tante, die weliswaar 85 jaar is maar er uitzag als een koningin, maar dan wel een hele leuke! Ik hou wel van koningin Beatrix, en van ons koningshuis, maar soms zie je van die ernstige en serieuze gezichten en mijn tante Anita, die geniet met volle teugen en wij genieten met haar mee! Op naar de volgende mijlpaal! Tante Maartje, op 26 april wordt 80! En dan Pa van Loon 31 mei wordt hij 80, en daarvoor op 30 mei wordt zijn Els 70! Top wat een jaar....
Anita

Drummen....

Jawel hier boven staat een heus drumstel en zojuist kwam een razend enthousiaste Rosanne even naar huis om haar drumstel uit te proberen! Geweldig...de beelden spreken voor zich. Of de buren ons nog aardig vinden, is maar de vraag....

Fijn weekend,

Anita

De grootste kracht die een mens heeft, is de kracht om te kiezen....

Dag allemaal...zomaar een vrijdag, werkend op kantoor, af en toe een afspraak. Over werk, opdrachten, samenwerken en tussendoor veel mailcontact en bellen. Nadenken over sprekers, nadenken over een opleiding, en ondertussen ook een beetje moe zijn. Moe van deze week, een week vol indrukken, gesprekken, mooie momenten...een week met te korte nachten, diepgaande gesprekken, leuk met de meisjes...
Gisterenavond heb ik een duo-college verzorgd samen met Frieda. Een college over zelfanalyse en emotionele intelligentie. Een college waar Frieda als enneagram-specialist een groepsanalyse heeft gedaan! Super...en daarna nog tot diep in de nacht aan de wijn! Heerlijk...en nu een beetje moe, een beetje op...straks even slapen onder de zonnebank...heerlijk!
De komende week is nog drukker lijkt het wel, goede afspraken, concreet dingen in de agenda krijgen. Servant Leadership, nadenken, maar eerst heerlijk uitslapen...oh wat een vooruitzicht...het idee alleen al! En ik vond de titel van vandaag wel weer een hele mooie...ik geniet hier wel van!
Ik las in een advertentie - Wie ik ben en wat ik doe is onlosmakelijk met elkaar verbonden - mooi, het intrigeert me, maakt me nieuwsgierig naar het bedrijf wat hierachter zit! En deze dan - als mijn werk weer werk wordt is het tijd om verder te gaan - !
Het weekend, een combinatie van rust en gezelligheid. Tante Anita die haar 85e verjaardag gaat vieren...gezellig! En zondag, lekker met een boek vroeg naar bed, of iets anders wat misschien nog wel lekkerder is...bedenk het maar! Ik geniet nu al en wens jullie allemaal een goddelijk lekker weekend!
Liefs
Anita

'Halverwege de berg, is het uitzicht ook al mooi....'

Dag allemaal...zomaar een donderdag op kantoor in Voorschoten. Lekker op de fiets, kou en een verdwaalde sneeuwvlok. Bezig met mijn verhaal voor Shell - over Personal Empowerment - een mooi verhaal met veel beeld, en een persoonlijke toelichting...heerlijk! 5 maart mag ik dit gaan doen en ik heb er nu al zin in! En mijn dag begon vanmorgen vroeg hier op kantoor, met een gesprek met een jonge man. Een prachtig mens, die volgens mij in staat is tot hele mooie dingen...die gaat glimmen als hij praat over salsa-dansen, en die huilt als het over andere dingen gaat. Zo puur...en hij gaf mij deze mooie uitspraak toen ik hem vroeg hoe hij onze samenwerking ziet (het was ons derde gesprek) 'halverwege de berg, is het uitzicht ook al mooi....' en weet je, dan kan je dag niet meer stuk. Zelfs al ben je op weg naar Jan-Willem in Rotterdam en krijg je te horen dat treinen vertraging hebben, en cancel je in overleg deze afspraak maar weer! Terug op de fiets, weer naar kantoor. Onverwacht ruimte...en dus nu werken aan mijn les van vanavond, aan mijn verhaal voor Shell, zomaar de tijd krijgen...kadootje toch?

En terwijl ik hier zo simpelweg gelukkig zit te zijn, denk ik aan de afgelopen week, de gesprekken, de bezigheden, de confrontaties, en dan realiseer ik mij steeds maar weer, hoe goed het is dat ik voor mijzelf ben begonnen! En op datzelfde moment weet ik zeker dat ik slechts puur vanuit verbinding dingen met mensen wil aangaan. Zonder verplichtingen of wat dan ook, want vrijheid is het hoogste goed! Zakelijke overeenkomsten voor een periode en dan weer klaar! Met elkaar de dingen doen en zodanig doen, dat het goed blijft voelen. Steeds weer evalueren en bespreken. Steeds weer stil staan bij...en scherp blijven bij mijn eigen gevoel!

Mooie mailtjes, mooie updates over het leven van mensen, bereiken mij iedere dag...geweldig! Wat een rijkdom!

Gisterenavond was de opening door de wethouder van Kunst en Cultuur van de expositie in het Historisch Museum te Voorschoten. Een combi-expositie van 33 kunstenaars uit dit mooie dorp. En natuurlijk hangen daar twee werken van Annemarie. Geweldig mooie werken, een in de etalage en een in de zaal. Leuke reacties, spontaan ontpopte een dame zich tot 'vertegenwoordiger' van Annemarie, omdat zij haar werk zo leuk vond. En zij vertelde dit door en door...mooi hoe die beweging direct alweer voelbaar is. Beweging...

En op die expositie spraken wij met twee mensen uit het dorp. Een mooie ontmoeting, de man heeft kanker...het kan geen toeval meer zijn. De vrouw schildert, haar eerste expositie...zo bijzonder. Een intens gesprek, zomaar in de voorstraat hier...

Lieve mensen, en waar je ook staat in het leven, het maakt niet uit, ongeacht waar je bent, kijk eens om je heen, het uitzicht is zo mooi....

Anita