Gedicht - Wees niet bang - Freek de Jonge

En vanmorgen vroeg kreeg ik van iemand uit het Hospice dit prachtige gedicht. Zomaar...wat een mooi kadootje...dank je wel!

Wees niet bang,
Je mag opnieuw beginnen
Vasteraden,
doelgericht,
of aarzelend op de tast
Houd je aan de regels
of volg je eigen zinnen
Laat die hand maar los
of pak er juist een vast

Wees niet bang
voor al te grote dromen
GA als je het zeker weet
en als je aarzelt wacht
Hoe ijdel zijn de dingen
die je je hebt voorgenomen
Het mooiste overkomt je
het minste is bedacht

Wees niet bang
voor wat ze van je vinden
Wat weet je van de ander
als je jezelf niet kent
Verlies je oorsprong niet
door je snel te binden
Het leven lijkt afwisselend
maar zelfs de liefde went

Wees niet bang
je bent een van de velen
En tegelijk
is er maar EEN als jij
Dat betekent dat
je vaak zal moeten delen
En soms zal moeten zeggen:
LAAT ME VRIJ!

Freek de Jonge

Geniet ervan!
Anita

Een wandeling op zondagochtend....

Goedemorgen 1 maart 2009! Een prachtige zondag, voorjaar, en vanmorgen om kwart over acht vertrok ik, met wandelschoenen aan, op weg naar een ontmoeting bij het station Voorschoten. (en terwijl ik dit schrijf moet ik denken aan mijn eerste ontmoeting met Annemarie, het begon ooit ook bij het station van Voorschoten en ziehier het resultaat....). Maar vanmorgen had ik afgesproken met een meneer, dus geen zorgen, om samen te gaan wandelen en te gaan praten. Zomaar spontaan afgesproken. Hij coacht ook mensen, net als ik en hij wandelt met veel mensen. Voor mij een uitdaging om voor het eerst weer eens flink te wandelen. Dit heb ik na mijn ziek zijn in deze vorm niet meer gedaan...en weet je, het was heerlijk! Heerlijk om zo vroeg buiten te zijn, de vogeltjes te horen, de sneeuwklokjes te zien, wandelaars en fietsers tegen te komen...mensen die houden van stilte, van natuur, van buiten zijn. Heerlijk om te praten met een man, die veel wijsheid in zich heeft...geweldig! Maar ook heerlijk om met een man te praten, die veel herkenning heeft bij mijn verhaal. Elkaar als het ware wat te coachen, en met elkaar te delen....
En toen ik zo vroeg buiten liep, realiseerde ik me dat ik dit gemist heb. Wandelen in de natuur, buiten zijn, heerlijk. En dus is hier het moment dat ik weer meer wandelend door het leven zal gaan. Nu voel ik wel mijn rug, mijn vermoeidheid, maar dat mag er zijn. En weet je wat ik zo graag wil....een steen verleggen in willekeurig welk riviertje, zodat het ietsie anders gaat stromen. Zomaar zodat iemand zich weer beter voelt, zijn of haar weg weer kan vinden, of een nieuwe weg kan inslaan...zoals Bram Vermeulen ooit zong 'ik heb een steen verlegd in de rivier op aarde....'
Dag, geniet van deze prachtige zondag, Kirsten en haar gezin komen zo dadelijk lekker hier...gezellig. Nu nog een nespresso...
Anita

mag moet map zijn...zou het dan toch die rode wijn zijn????

Moe maar voldaan.....

Moe maar voldaan, met naast mij een glaasje rode wijn, zit ik op mijn kantoor...vrijdagavond...een intens gesprek, was het einde van mijn zakelijke week...een afronding met een gouden randje. Zomaar een gesprek...ongelooflijk intens en diepgaand. Wat een eer, wat een mooi iets dat ik dit mag doen. Hoe heb ik ooit manager willen zijn, bezig zijn met organiseren, herhalen, steeds weer hetzelfde te doen...resultaten behalen en hup weer verder...mijn baas blij, mijn bonus in orde...het enige wat me op de been hield, waren al die mooie mensen. Met al die mooie kernen, met al die intenties, met al die emoties...een coach vanachter mijn bureau. Waar dan ook. Een coach die maandelijks wel haar rapportages in moest leveren, een coach die vooral wel resultaten en meer omzet moest zien te genereren. En als dat kon met minder mensen, dan graag....
En vanmiddag zei ik het nog 'dan ga je letterlijk plat op je bek. Dan ga je gestrekt, dan donder je in elkaar...en dan pas zie je waar je mee bezig bent geweest.' En dan pas ga je doen wat je hart je ingeeft...en als ik dit opschrijf, dan zie ik mensen om me heen, die hetzelfde doen of hebben gedaan. Die directeur die nu campingbaas is in Frankrijk. Die andere directeur die diep ging en nu geniet van zijn eigen bedrijf. Die collega die manager af is. Of die collega die nu thuis zit en niet meer verder mag, die een nieuwe levensweg mag inslaan. En misschien vanuit boosheid naar blijheid komt. Die ook straks terugdenkt aan die directeur met dat roze jasje...en eigenlijk dankbaar is, dat dat jasje van die gekke dingen deed. Waardoor je je mag kon dichtklappen en kon zeggen 'ik ben klaar'. Dus jasje, dank je wel nog. You've saved my life...of heb ik dat dan toch zelf gedaan???
En nu dan, bezig zijn met de essentie van het leven. Met mensen in gesprek, om hen die dingen te laten doen, zodanig dat ze dicht bij zichzelf komen. Hun echte kern weer terugvinden, weer raken...geweldig. En dat ik dit zomaar mag doen....ik drink mijn glas leeg en ga naar mijn vrouw. De essentie van het leven. Ga luisteren naar Rosanne haar drumspel. Naar Floor haar verhalen. En kijken naar Smaken verschillen. En jullie straks ook, maandag 16 maart a.s. Het schiet al op.
Een fijn weekend...het is weekend.
Liefs
Anita

Zomaar een break in de week...

Tja lieve mensen en daar zitten we dan, een vliegtuigramp vlakbij Schiphol. Ongelooflijk zo dichtbij en zoveel leed, zoveel verlies...hoe bizar zijn mijn gedachten, denkend aan verlies en vervolgens denk ik aan vandaag. Ik was in Wijk, eerst bij OPB, daarna nog bij een vriendin, met wie ik veel deel. Het mooie is dat haar man van koken houdt, ze woont in een prachtig huis, een galerie, waar ook in gekookt wordt...en dus terwijl wij praten samen, krijg je mooie hapjes te proeven...wat een feest he...een mooi glas water, een nespresso, een olijfje en heerlijke bijzondere hapjes...en ondertussen praat je over verbinding in business...7 april gaan we het verder uitwerken, met nog zo'n mooi mens erbij...drie vrouwen...bijzonder he..en nu ik eraan denk, kreeg ik van haar man, steeds drie hapjes tegelijk op een bordje...mooi symbolisch toch..
En net keek ik naar tv en zag ik een swingende Annemarie Jorritsma, die 'proud mary' zong samen met Sieb van der Ploeg...geweldig...ik word helemaal blij van dit soort beelden!
Ondertussen lees ik een blad, en daarin staat 'je verbeelding is de hoogste vlieger die je kunt oplaten' ......en dit vind ik weer zo'n zin die ik met jullie wil delen! Een mooi medium deze weblog, een medium om mijn gedachten vorm te geven. Mijn gevoelens te delen en verbinding tot stand te brengen.
Ik geniet...steeds meer, ik voel het, steeds meer...ik reed terug en dacht aan een gesprek met een directeur, toen ik nog in loondienst was en weet je ik voelde me zo bevrijd...en opeens moest ik denken aan die directeur met dat roze houtje-touwtje jasje aan en ik glimlachte terwijl ik achter stuur zat. Wat kan een mens zich vrij voelen...en blij voelen...
En ondertussen zit ik zomaar hier, en morgen ga ik coachen en weer delen bij Servant Leadership...heerlijk!
Liefs, Anita

85 jaar worden en eruit zien als een koningin...

Tja en gisteren hebben wij de verjaardag van tante Anita gevierd, temidden van allerlei high tech keukens, in keukencentrum Tieleman...een prachtig restaurant met heerlijk eten. Mooie grote kroonluchters, lange banken, en kleedjes die glijden...met familie en vrienden, met Kim haar schoonheidsspecialiste en met de familie Reen, oude vrienden van vroeger, de zoon die nu bijna 60 is, was een jaar of vijf toen hij tante Anita leerde kennen...trouw, liefde en verbondenheid waren thema's die voelbaar waren. Veel ouderen, de ene 80-jarige na de andere, feestjes volgen elkaar op! Nieuwe heupen, nieuwe knieeen, hartkleppen en hartinfarcten, alles hebben ze overleefd met elkaar. En tussen alles door, genieten ze van het leven, soms is een partner al een tijd geleden overleden, maar met elkaar genieten ze, steeds maar weer. Oom De hield een prachtige speech en hij heeft besloten om deze crisistijd als volgt te bestrijden - gewoon maar doorgaan met geld uitgeven. Zodat de economie in ieder geval niet door onze familie slechter zal worden. Wij gaan gewoon door met leven, met genieten, van elkaar en met elkaar. Het was een prachtig feest, van een tante, die weliswaar 85 jaar is maar er uitzag als een koningin, maar dan wel een hele leuke! Ik hou wel van koningin Beatrix, en van ons koningshuis, maar soms zie je van die ernstige en serieuze gezichten en mijn tante Anita, die geniet met volle teugen en wij genieten met haar mee! Op naar de volgende mijlpaal! Tante Maartje, op 26 april wordt 80! En dan Pa van Loon 31 mei wordt hij 80, en daarvoor op 30 mei wordt zijn Els 70! Top wat een jaar....
Anita

Drummen....

Jawel hier boven staat een heus drumstel en zojuist kwam een razend enthousiaste Rosanne even naar huis om haar drumstel uit te proberen! Geweldig...de beelden spreken voor zich. Of de buren ons nog aardig vinden, is maar de vraag....

Fijn weekend,

Anita