Zo'n mooie zaterdag.....

Onze vrijdagavond was een avond met Oscar en Elselien. Mijn vriendje van 'Smaken Verschillen' de man bij wie ik mijn 50e verjaardag ga vieren. Een leuke en zomaar gezellige avond. De 'schilderijenruil' met foto...een mooi moment. Zomaar weer. En nu hangt hier in de woonkamer een echte 'Otti' en bij hen in de woonkamer een echte 'Smitshuysen'....en nadat we gisteren alles hebben opgeruimd en afgewassen, hebben we vanmorgen heerlijk uitgeslapen, tot heel laat...daarna wat rommelen, menu maken voor de dunch morgen met de vader van Annemarie en haar familie. Want Pa Smitshuysen is ook 85 geworden afgelopen vrijdag en morgen gaan we dit mooie moment met hem en zijn familie (Emmy, Reynaud, Ruud, Anke, Annemarie en ik) vieren. De meisjes komen opa nog even feliciteren...leuk! Even tussendoor op de fiets naar de kapper, want als je schoonvader 85 wordt, moet je er toch een beetje fatsoenlijk bijlopen of niet dan...daarna boodschapjes doen, bloemen halen, tussendoor samen een broodje eten en nu even niets. Wachten op mijn broer en Noor die zo komen en met hen gaan we naar Tonny en Niek, Pa en Els komen ook, Hans en Ria, een soort reunie...mijn vrienden van vroeger (ik was 20 ofzo toen ik met Tonny en Ria samenwerkte) en altijd was er die verbinding met mijn familie...een diner in de Batjanstraat...heerlijk, bijzonder en leuk! Ik verheug me erop...zit al helemaal klaar...
Dus dit weekend staat in het teken van samenzijn, van delen....en weet je, dat doet me zo denken aan vroeger. Ook bij ons op de boerderij waren we altijd samen om met elkaar te delen.., om vrienden aan onze tafel te ontvangen, om een glas wijn met elkaar te drinken, en plezier te hebben...heerlijk!
De week die voor me ligt is divers en bijzonder. Mooie ontmoetingen, mensen, werkafspraken, Servant Leadership. Presentaties verzorgen..coachen, trainen. Een interview voor Annemarie en mij op kantoor. Voor het blad Eigenzinnig. Met een fotograaf erbij...leuk allemaal. Veel en indrukwekkend...en gelukkig ook tussendoor eindelijk weer eens eten bij Jannie. Mijn allerbeste vriendinnetje, voor altijd en steeds maar weer. Zo gek, toen ik ziek was, waren we iedere week wel samen en nu, weer opgeslokt door werk en leven, zien we elkaar minder. En toch zoek ik naar balans...en zit ik zomaar af en toe te niksen. Te zijn. Te voelen...heerlijk werkelijk waar!
Op kantoor...of zomaar thuis...maar weet je het mooiste is, dat ik gewoon steeds maar weer mag doen wat ik wil, of waar ik misschien wel goed in ben...samenzijn met mensen. In gesprek met mensen...ongekend...
Dag, ik wens jullie een mooie zaterdagavond....geniet ervan!
Veel liefs,
Anita

The road ahead....dit liedje komt steeds maar langs....

The road ahead ~ City to city ~
De weg voor je is leeg
en geplaveid
met grote afstanden
van het onbekende,

Wat je bestemming ook lijkt te zijn
neem het leven zoals het komt,
neem het leven zoals het is
De horizon in de verte
is zo dichtbij,
maar toch ook weer zo ver weg,

Je moet niet verbaasd zijn
als bij aankomst
de droom is vervlogen
of angsten niet hoeven te blijven,

De weg voor je
geeft nooit een belofte prijs,
Het is een snelweg
of een doodlopende straat,

Regendruppels op je voorruit
vallen vanuit de hemel of de hel,
Je rijdt het daglicht in
of de duisternis,
met onzekerheid als je gids

De weg voor je
geeft nooiteen belofte prijs,
De weg voor je is een snelweg
of een doodlopende straat,

De weg voor je
beantwoordt nooitvragen,
en niets is zeker
onderweg,
zelfs niet morgen,
met grote afstanden
van het onbekende
wat voor je ligt,

De weg voor je is leeg
en geplaveid
met grote afstanden
van het onbekende,

Wat je bestemming ook lijkt te zijn
neem het leven zoals het komt,
neem het leven zoals het is

Kop koffie in Zeldenrust....

En zomaar op een donderdagmiddag om kwart over twee, geniet ik van een kop koffie en een glas water in Zeldenrust. Een haagse gelegenheid, heerlijke muziek, beetje jazzy..En zojuist heb ik een mooi en intens optreden gehad bij Shell. Met een zaal vol mooie mensen, allemaal dames en een meneer...prachtig. Een optreden vanuit verbinding, my personal journey...the time before and the time after. Servant Leadership, voelen, contacten...erg mooi. Een mooie dame kwam naar me toe en vroeg of ik voor een International Church in Den Haag wil spreken. Natuurlijk wil ik dat, geweldig lijkt me dit...puur en zuiver. Wat voel ik me rijk, wat geniet ik.
Straks ga ik naar Voorburg om te eten met Caroline, te praten over haar gevoel. En dan nog een college over Persoonlijke Effectiviteit. Een mooie dag, een zakelijk goede dag, een intensieve dag...wat een rijkdom!
Anita

Anita met bril......

En lang geleden beloofd maar hier dan toch...Anita met bril...

hip he...

Liefs

Anita

Gedicht - Wees niet bang - Freek de Jonge

En vanmorgen vroeg kreeg ik van iemand uit het Hospice dit prachtige gedicht. Zomaar...wat een mooi kadootje...dank je wel!

Wees niet bang,
Je mag opnieuw beginnen
Vasteraden,
doelgericht,
of aarzelend op de tast
Houd je aan de regels
of volg je eigen zinnen
Laat die hand maar los
of pak er juist een vast

Wees niet bang
voor al te grote dromen
GA als je het zeker weet
en als je aarzelt wacht
Hoe ijdel zijn de dingen
die je je hebt voorgenomen
Het mooiste overkomt je
het minste is bedacht

Wees niet bang
voor wat ze van je vinden
Wat weet je van de ander
als je jezelf niet kent
Verlies je oorsprong niet
door je snel te binden
Het leven lijkt afwisselend
maar zelfs de liefde went

Wees niet bang
je bent een van de velen
En tegelijk
is er maar EEN als jij
Dat betekent dat
je vaak zal moeten delen
En soms zal moeten zeggen:
LAAT ME VRIJ!

Freek de Jonge

Geniet ervan!
Anita

Een wandeling op zondagochtend....

Goedemorgen 1 maart 2009! Een prachtige zondag, voorjaar, en vanmorgen om kwart over acht vertrok ik, met wandelschoenen aan, op weg naar een ontmoeting bij het station Voorschoten. (en terwijl ik dit schrijf moet ik denken aan mijn eerste ontmoeting met Annemarie, het begon ooit ook bij het station van Voorschoten en ziehier het resultaat....). Maar vanmorgen had ik afgesproken met een meneer, dus geen zorgen, om samen te gaan wandelen en te gaan praten. Zomaar spontaan afgesproken. Hij coacht ook mensen, net als ik en hij wandelt met veel mensen. Voor mij een uitdaging om voor het eerst weer eens flink te wandelen. Dit heb ik na mijn ziek zijn in deze vorm niet meer gedaan...en weet je, het was heerlijk! Heerlijk om zo vroeg buiten te zijn, de vogeltjes te horen, de sneeuwklokjes te zien, wandelaars en fietsers tegen te komen...mensen die houden van stilte, van natuur, van buiten zijn. Heerlijk om te praten met een man, die veel wijsheid in zich heeft...geweldig! Maar ook heerlijk om met een man te praten, die veel herkenning heeft bij mijn verhaal. Elkaar als het ware wat te coachen, en met elkaar te delen....
En toen ik zo vroeg buiten liep, realiseerde ik me dat ik dit gemist heb. Wandelen in de natuur, buiten zijn, heerlijk. En dus is hier het moment dat ik weer meer wandelend door het leven zal gaan. Nu voel ik wel mijn rug, mijn vermoeidheid, maar dat mag er zijn. En weet je wat ik zo graag wil....een steen verleggen in willekeurig welk riviertje, zodat het ietsie anders gaat stromen. Zomaar zodat iemand zich weer beter voelt, zijn of haar weg weer kan vinden, of een nieuwe weg kan inslaan...zoals Bram Vermeulen ooit zong 'ik heb een steen verlegd in de rivier op aarde....'
Dag, geniet van deze prachtige zondag, Kirsten en haar gezin komen zo dadelijk lekker hier...gezellig. Nu nog een nespresso...
Anita

mag moet map zijn...zou het dan toch die rode wijn zijn????