Een hele drukke week voor de boeg...

En vanmorgen ben ik gaan wandelen in alle vroegte naar kantoor. Weer een nieuwe optie...heerlijk, die frisse wind door je kop en lekker even buiten zijn. Heel bewust, net zoals ik gisterenavond heel bewust vroeg naar bed ben gegaan. Want er ligt een bizarre drukke week voor me. Vandaag nog wat afspraken hier op kantoor. Dan naar Amsterdam, Ajax staat op de agenda met mijn sporttekenaar Fred. Aansluitend een college in Amsterdam, dan pikt Ellen me op om 22.00 uur, daar slaap ik, want morgen heb ik wederom drie colleges in Amsterdam. Morgenavond ben ik zo rond 23.15 uur weer in Voorschoten. Woensdag hier op kantoor, een afspraak bij een opdrachtgever, en aansluitend een coachgesprek, donderdag drie colleges in Utrecht en Den Haag, en vrijdag twee colleges in Utrecht. Wel gaaf, een ongekend volle agenda. Bijzonder...gelukkig is de week erna, weer wat rustiger, wat meer zaaien, wat nieuwe contacten opdoen. Het is wel altijd zoeken, want als ZZP'er heb je het niet zelf in de hand, je hebt het soms veel te druk, en soms weer veel te rustig. De uitgebalanceerdheid van een baan in loondienst ontbreekt volkomen. Niet gezellig voor het thuisfront...helemaal niet!
Verder geniet ik eventjes nog van mijn kopje koffie, mijn boterhammetje en de rust...heerlijk vind ik dit. Gisterenavond kreeg ik een telefoontje, van Erica Terpstra, leuk he..ik had haar gemaild en zij reageerde erg leuk. Verwelkomde me bij het NOC-NSF omdat ik nu zitting heb in het bestuur van de Nederlandse Boks Bond. Erica ken ik omdat zij als buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand, het huwelijk van een goede vriendin van mij heeft voltrokken en we twee volle dagen feest hebben gevierd ooit met elkaar. Leuk...en het bijzonder is dat deze vrouw, je dan op bijeenkomsten waar zij spreekt, altijd even hartelijk begroet. Mooi mens...ja en terwijl ik dit schrijf, realiseer ik me hoeveel mooie mensen ik niet om me heen mag hebben. Werkelijk intens genieten is dat! Voelt heel goed allemaal. En soms lopen lijntjes heel bijzonder, ga ik op stap met Wouter naar SL, blijkt dat ik zijn zus, Manon weer ken...de fotograaf hier uit Voorschoten. Mooie en soms ook weer o zo kleine wereld...
Lieve mensen, het zal weer even duren, ik hoop dat jullie een fijne week hebben. Geniet ervan. Ik wel, ik ga lekker aan de bak. Zo dadelijk wat telefoontjes plegen. Liefs, Anita

Huis verhuurd!!!

Dag lieve mensen en terwijl het weer lekker aan het regenen is, ach je zal nu toch lekker een weekendje weg zijn ofzo, maar ja, wandelen door de regen heeft ook zijn charmes vind ik. Een dik regenjack aan, of een parapluie (zoals Ellen zou zeggen, zij is nu een weekend wandelen...brrrrr)op en je ziet de wereld heel anders. Dat is trouwens wel lastig met een bril, je ziet dan net niks meer. Als je op de fiets zit en het gaat regenen zie je minder met bril dan zonder. Weer zo'n nieuwe ervaring!
Ik zit nog even in Schoonhoven en heb zojuist mijn huis weer voor langere tijd verhuurd. Leuk, een leuk stel mensen. Voelt goed. Ze waren enthousiast over het huis, de inrichting en dat is zo leuk he...daar word ik altijd zo blij van, als mensen hier hetzelfde voelen als ik! En echt, het is ook een schitterende stek hier in Schoonhoven. Dus ik hoop dat deze man hier weer erg gelukkig mag worden, samen met zijn vriendin, die af en toe hier ook zal zijn!
Ondertussen werk ik nog even door en wens ik jullie een lekker weekend toe. Wij gaan een feestje bouwen, want Ada is afgestudeerd en geeft een borrel. Leuk he...
Lieve groet, Anita

De wet van de constantheid...volgens Tjeb Maris

Dag en vanmorgen had ik een ontmoeting met Wouter, een relatie van me, bij het Center for Servant Leadership. En daar spraken wij met elkaar over de wet van de constantheid en weer ging het over : identiteit staat vast, overstijgt tijd en plaats, terwijl de uitingen ervan voortdurend aan verandering onderhevig zijn. Zo stevige kost he...en weer was het goed daar te zijn. Bedenk je meest gedenkwaardige prestaties en laat successen jouw weg verlichten. Je prestaties gaan over geven, wat kan jouw aandeel zijn in het werk en de wereld. Maar maak ook de balans op van je fouten, want je fouten bevatten vaak de sleutel tot het patroon wat je zoekt. Soms volgen we met de beste bedoelingen (inkomen, vriendschap, sociale status)de verkeerde paden. De keerzijde is dan, het verschaft ons informatie om orde op zaken te stellen en maakt geleidelijk aan duidelijk waar we goed in zijn. Zo...weer een knoop doorgehakt. Het is vrijdagmiddag. In mijn pak zit ik op kantoor. Het weekend staat voor de deur. Ik heb er zin in. Ik hoop jullie ook. Dag, liefs, Anita

Het volgen van mijn eigen levensweg....

Ingewikkeld hoor het volgen van die eigen levensweg. Voelen wat je past, en wat niet. Soms ben ik met iemand in gesprek en dan heb ik het gevoel, dat we wel van stoel kunnen ruilen. Dan spreekt iemand met mij over een nieuwe baan, een opdracht, een nieuwe kans. En dan zegt dat arrogante ikje in mij (dat kleine stemmetje diep in mij) 'wat jij doet kan ik ook, geen probleem'. En 99 van de 100 keer reageert mijn intuitieve ik, mijn binnenste. En op dat moment heb ik alweer gekozen. Niet direct, want ik heb geleerd (van mijn moeder denk ik...)eerst rustig overal over na te denken. Zodanig, dat ik weloverwogen de juiste dingen doe en zeg. Dus dit alles hoort nog bij het nadenken over. Het maken van een keuze, het aangeven waarom wel, of waarom niet. En dat, dat doen we morgen, in alle rust morgenmiddag ofzo...goed goed nadenken en pas dan beslissen.
Altijd zit er ook een keerzijde aan zo'n verhaal en die keerzijde komt heel dicht bij mijn droom. Bezig zijn met dingen die er echt toe doen. Met mooie intense momenten in ons leven. En volgens mij ziet mijn droom er dan ongeveer zo uit :
'ik ben als werkende mens onafhankelijk en vrij om een keuze te maken die past bij wie ik ben. Ik ben bezig met dingen, die mensen met elkaar in verbinding brengen, ik help mensen op hun zoektocht, ik ben niet bezig met materie, of winst, of geldelijk gewin. Ik geniet van het leven, ik proef ervan, ik lach, ik kan in stilte nadenken over de dingen die er toe doen. Er is harmonie in mijn/ons huis. Met veel liefde en geluk, de kinderen, Annemarie en ik. En om ons heen is ruimte voor vriendschappen, voor familie. Voor geluk, voor creatie, voor kunst, voor de natuur......' weet je, het lijkt wel alsof ons leven al heel dichtbij die droom is aangekomen. Hier en daar nog een beetje bijschaven, schuren en volgens mij zijn wij er dan...of niet? Oh ja, vanmiddag op de radio hoorde ik dat we per dag maar 6 minuten lachen in Nederland. Dat kan toch niet...ik ga er eens op letten. Want volgens mij lach ik zeker meer dan 6 minuten per dag. Sowieso wel eens goed om stil te staan bij hoe vaak je blij, gelukkig, verliefd, vrolijk, boos, of watvoor emotie dan ook voelt. En net komt de Libelle en weet je wat hierin staat 'vrij is de mens als hij op elk ogenblik van zijn leven in staat is zichzelf te volgen'. Als dat geen antwoord is!!!
Dag lieve mensen, ik wens jullie een hele mooie avond toe. Wij drinken een glas mooie rode wijn van Peter Lehmann uit Australie, een shiraz grenache...met een kunstetiket. Heerlijk!
Anita

Bijpraten....

En gisteren was zo'n dag. Een dag vol gesprekken, met oude en nieuwe bekenden, met relaties. Een dag vol informatie, van Voorschoten, naar Hilversum, naar Wijk en weer naar Voorschoten. Tussendoor veel telefoneren vanuit de auto...en oh wat is het dan weer heerlijk om weer thuis te zijn bij Annemarie. Een dag vol beweging, zo noemden Frieda en ik het. Een dag om met een glimlach aan terug te denken. En eenmaal thuis dan is het zo lekker om simpelweg de krant te lezen, wat te eten en samen te zijn. Heerlijk....
Ik verheug me erop altijd weer om de dag weer samen met Annemarie te eindigen. Heerlijk gewoon! Vandaag is een dag vol met mailverkeer, en een afspraak, bij Yarden. Ik ben benieuwd. Heb er zin in.
Morgen weer meer...Anita

Een prachtig verhaal!

En soms heb je van die dagen, dan voelt het vanaf het begin heel goed. Zo ook vanmorgen, al heel vroeg op kantoor. Mail lezen, voordat ik op tournee ga, richting Hilversum, richting Wijk bij Duurstede, allerlei mensen zien, spreken en ontmoeten. En ergens tussen al die mails krijg ik een mail van Rineke, een dame die vorig jaar bij mij in een module zat, en dit verhaal wil ik jullie niet onthouden. Zij stuurde me dit omdat ze vond dat het zo goed bij mij past, mooi he...:

'Als de dingen in je leven je even allemaal te veel worden, als 24 uur in een dag niet meer genoeg tijd lijkt, denk dan eens aan ditbericht...Een professor stond voor de klas om een les filosofie te geven.Hij had een aantal voorwerpen voor zich liggen. Toen de klas begon,nam hij zonder iets te zeggen de lege pot van de mayonaise. En begon deze te vullen met golfballetjes. Toen deze hier helemaal mee gevuld was, vroeg de professor aan zijn studentenof de pot nu helemaal vol was.Zij antwoordden van wel. Toen nam de professor een doos met kralen en kiepte deze in de pot.Hij schudde lichtjes met de pot en de kralen rolden tussen de open plekken tussen de golfballetjes. Weer vroeg de professor aan zijn studenten of de pot nu vol was. Ze gaven weer eenzelfde antwoord: ja, de pot is vol. De professor nam nu een doos met zand en kiepte dit zand in de potmet golfballetjes en kralen. Natuurlijk vulde het zand alle ruimte op tussen de golfballetjes en de kralen. Weer vroeg de professor aan zijn studenten of de pot nu vol was: de studenten antwoordden van wel. Van onder het bureau nam de professor nu twee koppen koffie en kiepte de hele inhoud van deze twee koppen koffie in de pot metgolfballetjes, kralen en zand. De hele inhoud verdween in de pot. De koffie vulde de ruimte op tussen het zand. De studenten begonnen te lachen."Nu", zei de professor, "nu wil ik dat jullie deze pot zien als jullie eigen leven. Deze pot gevuld met golfballetjes, kralen, zand en koffie, stelt namelijk het leven van een mens voor.""De golfballetjes zijn de belangrijke dingen in het leven:je familie, je kinderen, je geloof, je gezondheid en je favoriete bezigheden.Dingen die ervoor zorgen dat als er niets meer op de wereld was dan deze dingen, je leven toch gevuld zou zijn.""De kralen zijn de andere dingen die belangrijk zijn. Je werk, je huis, je auto. Het zand, dat staat voor de kleine dingetjes die belangrijk voor je zijn.""Als je het zand als eerste in de pot kiept en hem hiermee vult, is er geen plek meervoor de kralen of voor de golfballetjes.Dat zelfde geldt ookvoor je eigen leven. Als je al je tijd en energie aan de kleine dingetjes besteedt, dan kun je nooit meer ruimte hebben voor de dingen die belangrijk voor je zijn.Besteed aandachtaan de dingendie belangrijk voor je zijn. Speel bijvoorbeeld met je kinderen. Neem tijd voor een onderzoek voor jegezondheid zo nu en dan. Neem je partner mee uit eten. Doe nog iets leuks, er is altijd nog wel ergenstijd om het huis te poetsenof de dingen te repareren. "Zorg eerst voor de golfballetjes,de dingen die echt het allerbelangrijkste voor je zijn. Stel je prioriteiten. De rest is maar zand." Eén van de studenten steekt een vinger op en vraagt waar de tweekoppen koffie in die pot dan voor zouden moeten staan. De professor lacht en zegt de student dat ze daarmee een heel goede vraag heeft gesteld. "Ik wilde daarmee alleen nog maar weer eens aangevenen bevestigen, dat, hoe vol je leven ook mag zijn, (Hallo Anita,Ik weet niet of je me nog kent (heb begin van het jaar les van je gehad) maar bij dit verhaaltje moest ik aan jou denken. Altijd positief.vandaar dat ik hem maar naar je door stuur.groetRineke) er is altijd wel een plekje om samen met een vriend of een dierbare een kopje koffie te drinken."De koffie staat klaar en zo niet dan zetten we een hele kan!!!!!
Wat een mooi verhaal he...dank je wel Rineke! Je maakt mij en anderen wellicht blij, zomaar op deze mooie morgen. Het regent buiten en binnen schijnt het licht. Nog mooier nu, door dit begin! Fijne dag, Anita

De piano is gearriveerd....

En ja hoor daar staat hij dan, een prachtig glimmend zwarte KAWAI...met mooie toetsen en een zwarte Beethoven bank ervoor. Ik tokkel nog alleen heel simpele melodietjes...maar het genieten is begonnen. Vanavond heb ik vrij gepland voor mijzelf, om piano te gaan spelen. Heerlijk. Gisterenavond moest ik lesgeven in Amsterdam, dus moest ik de deur weer uit...ik baalde enorm, maar de les was erg leuk...maar de piano nog leuker...tja hoe moet dat nu!
Verder, loopt het wel lekker volgens mij...rommelig en druk, op allerlei gebied. Ik ga nu naar kantoor, heb twee afspraken en moet nog wat documenten afmaken. Vanmiddag een belafspraak. Skype sinds kort vanaf kantoor. Met Harry...leuk is dat, en makkelijk. Voor mensen die het niet kennen, skypen is gratis bellen met andere aangeslotenen via de laptop. Je ziet dan door de webcam, de mensen met wie je praat. Een soort conference call en dus ideaal. Harry woont ver weg, ergens diep in Brabant, richting Limburg en wij reden altijd allebei naar Nieuwegein. Daar recht tegenover mijn oude werkgever NorthgateArinso ontmoeten wij elkaar in de business lounge van het Mercure Hotel. Wij sloten de laptop aan en gingen aan de slag, nu doen we dit anders. Prima...goed initiatief van Harry. Dag, tot later...liefs, Anita en een fijne dag!