Een boerenbed in Leur...bij Wychen, Nijmegen...

En vannacht stond mijn bed in Leur, bij Wychen, bij Nijmegen. Zo'n groot zacht boerenbed. Wij slapen met negen mensen in een oude boerderij gehuurd door mijn opdrachtgever, een financiele instelling, om een tweedaagse teamsessie te hebben met elkaar. En ik mag deze zomaar begeleiden...super toch...genieten wel! De eerste dag was prachtig, vol mooie intense verhalen, tranen ook soms...en de tweede dag begint pas om een uur of tien, want doortrekken dat kunnen ze hoor! Ik zelf was om half elf ofzo al naar bed. Heerlijk slapen...want het tempo van de wijn lag hoog, en ik ben dan toch de procesbegeleider...dus het was goed zo! Ik hoorde hen nog lang lachen...vannacht schoot opeens de slaapkamerdeur open en daar stond Max, een bernersenne, zo'n grote lieve hond, die was aan de wandel gegaan. Want Max en Bella, twee honden zijn ook meegenomen door iemand. Erg leuk, want dit alles maakt de hele setting lekker informeel. Ik zit hier dus gewoon lekker in mijn trui...aan een tafeltje te werken. De dag voor te bereiden die zo komen gaat...ik heb er zin in!
En morgen dan doen we weer hele andere dingen, dan gaan we weer naar Yarden, en ook daar heb ik zin in. We bellen iedere dag met elkaar, Yarden en ik, als ik er niet ben. Er gebeurt zoveel...heerlijk!! Dag, een fijne dag gewenst! Anita

Morgen is het de nationale complimentendag!

Goedenmiddag allemaal...zondagmiddag en eventjes op kantoor. Om alle spullen voor ABN-AMRO op te halen, zodanig dat ik morgen kan vertrekken naar Nijmegen en omgeving...voor een tweedaagse teamsessie. Leuk...ik ben heel benieuwd hoe dit zal gaan. Ik heb er veel zin in, straks nog eventjes met de meisjes naar de stad. Naar Den Haag, om in ieder geval zwarte schoenen te kopen voor mijzelf en ergens wat te drinken ofzo...het is eigenlijk onze enige dag samen...ongekend wat een drukke week ligt voor me, voor ons.
Morgen is het de nationale complimentendag. Leuk om daar eens bij stil te staan, kijk eens kritisch naar jezelf en hoe je normaliter omgaat met anderen, hoe attent je bent, wat valt je wel/niet op en wat doe je daarmee? Zeg je wel eens 'wat zie je er mooi uit' terwijl ik dit schrijf herinner ik me dat ik ooit een collega een beetje boos heb gemaakt, toen ik tegen haar zei, dat ik iets aan haar zag en vond dat ze er zo mooi uitzag. Deze mevrouw was een paar kilo aangekomen en vond dit vreselijk. Terwijl mijn intentie echt goed was, ik vond haar leuker toen dan met die paar kilo minder...tja, moeilijk hoor...
Ik wens jullie morgen en ook vandaag een mooie dag toe! Geniet ervan, en maak er iets moois van met elkaar! Liefs, Anita

'complimenteren doet groeien'!

Enerverende zaterdag, zwarte schoenen....

Tja en deze dag was enerverend, vroeg wakker, althans voor de zaterdag, op zoek naar bloemen en schoenen, het eerste is gelukt. Het tweede niet.....een nieuwe collectie, maar o zo truttig, dus niks voor Anita, onze Yarden-mevrouw die zwarte schoenen zoekt! Na dit alles en een kop koffie met mijn Annemarie, op weg naar Flakkee, om zomaar weer eens even een dagje met Pa van Loon door te brengen. Bijpraten, over alles, en nog veel meer...en ik wil mijn vrienden en bekenden en familieleden nu vast vragen om zondag 30 mei 2010 vrij te houden. Want er gaat iets gebeuren...wat, daar kom ik later op terug...maar hou de datum vrij.....spannend! Stel nog even geen vragen, ik kom vanzelf bij jullie terug....

En nu weer thuis, Roosje gaat naar de film, we rommelen lekker wat af en vanavond doen we eventjes niets...het is weekend, rust...zojuist nog even gebeld met Yarden, 6meldingen, ongekend, wat een werk...die uitvaartwereld stopt nooit, 365 dagen per jaar, 24 uur per dag...
Liefs, Anita en nog een fijn weekend!

Vriendschappen...

Wat is het toch bijzonder, hoe vriendschappen kunnen zijn. Wat een rijkdom eigenlijk, dat telefoontje zo vroeg in de ochtend, van een lieve vriend. Ongeacht waar het over gaat, geeft zo'n gesprekje vroeg op de dag, je dag al zo'n mooi gekleurd randje...toevallig maakte ik vanmorgen een presentatie, waar ik het ook had over kleuren, over mensen die houden van roze en paars en wat de impact van kleur kan zijn op je leven. Hoe mooi het is al die bruintinten in ons huis begrijp ik nu pas beter...hoe zwart en grijs je leven ook kunnen kleuren! Mijn dag heeft nu al een mooi kleurtje, en ik sta nog maar aan het begin...de dagen vliegen werkelijk voorbij. Ik race door het leven heen, maar heb hele mooie bewuste momenten steeds maar weer. Want hoe druk ook, een moment van bezinning, een stukje muziek het is geweldig. Ik geniet ervan, meer dan dat....dus dank je wel lieve vriend voor dit begin van onze dag. Ik hoop dat jij het ook zo voelt en hebt gevoeld...take care, Anita

Wat mag je als mens toch mooie dingen doen...

En vanmorgen rond kwart over zeven, half acht was ik aanwezig in Haarlem. Een organisatie waar van alles speelt, maar waar vooral mooie mensen werken, met het hart op de juiste plek! Wat een kans, wat een uitdaging om hier een bijdrage te mogen leveren. En na ruim drie en een half uur, stapte ik in de auto om Annemarie op te halen, om uiteindelijk krap op tijd, maar wel op tijd te arriveren in Rotterdam Zuid, bij het crematorium, want vandaag was het afscheid van de moeder van Els. Een plechtigheid met mooie foto's en beelden van een bijna 92 jarige dame. Zo bijzonder, en zo netjes, zo Yarden-waardig bijna...althans dat is wat we nastreven. Ik spreek al in de 'we-vorm' want het voelt als een eer om hier een bijdrage te mogen leveren. Een bijdrage leveren aan de afronding van vele levens,in een groot uitvaartcentrum. Ik ben trots...en vandaar uit, ging de reis naar Amersfoort, alwaar ik mijn bevindingen mocht presenteren aan een Filippo onderdeel. Een boeiend proces, waar ik nog over nadenk. Want veranderen is loslaten en meer dan dat...en hier laat men nog niet goed los vind ik...maar het was wel een juiste weergave van veel gevoelens en ervaringen. Maar ook een aftrap naar een nieuwe strategie. En nu, nog even op kantoor en zo naar huis. Roosje is er voor twee dagen en dat is leuk! Oh ja nog even een korte terugblik naar een koud maar mooi weekend in Amsterdam, de negen straatjes, erg leuk! Een enig hotel (dank je wel gulle gever!!!) en een werkelijk subliem diner in Restaurant Keizersgracht 238, echt super! Jeroen in de bediening, en het klopte helemaal, vlees waar je mes doorheen schoot, schitterende wijnen per glas, een Cloudy Bay, een prachtige rode Zuid-Afrikaanse wijn, een wijnkaart om je vingers bij af te likken. Zelden heb ik gegeten in een gelegenheid, waar alles zo in orde was, de bediening, de tafel, het eten, de wijn, werkelijk alles...we hebben genoten...en van elkaar, van een koud Amsterdam, van alles om ons heen...het was heerlijk!!! Maar...nog steeds geen zwarte schoenen...als ik het over schoenen heb, kijk eens op www.dominio.nl geweldig handgemaakte italiaanse schoenen, voor later als ik groot ben, nu nog niet....ik heb er een paar gepast, werkelijk fantastisch...
En nu, lekker naar huis...genieten van mijn avond. Ik wens iedereen een mooie avond toe....morgen weer naar Yarden en dan naar ABN-AMRO...wat een leven he!
Aniet

Een 'bijna' vrije dag...

En na mijn eerste ontmoeting met het proces rondom een uitvaart of crematie, gisteren in Utrecht, ben ik nu 'bijna' vrij. Althans dat heb ik mijzelf gegeven. Een soort van stilte voor de storm. Ondertussen is er veel gebeurd. Zo is de moeder van Els (Pa's vriendin) overleden, op heel hoge leeftijd weliswaar, maar toch...intens altijd dit soort momenten. Dus volgende week gaan Annemarie en ik naar de begrafenis, om Els en haar familie bij te staan! Het voelt alsof ik in een volgende cyclus van 7 jaar ben gekomen en eigenlijk klopt dit al wel...voorzichtig ingezet eind 2010 en nu mag het doorgaan. Het lijkt alsof er overal zomaar oplossingen voor komen...wie weet. Een rustig gevoel, blij, tevreden, en meer dan dat...Een lezing in september weliswaar bij Dunea, het Duinwaterleidingbedrijf van Den Haag en omstreken en het mag gaan over motivatie, empoweren of een ander onderwerp, wat dicht bij mij ligt...leuk he. In maart een korte voorbespreking en ik word hier altijd blij van. Een aantal mooie gesprekken in de agenda, met mensen van dichtbij en wat verder weg...bijzonder en intens!
En nu deze vrijdag, vanmorgen een gesprek hier op kantoor, met een leuke klant! Een coachingstraject, lekker ontspannen bijpraten onder het genot van een nespresso! Dan nog wat rommel opruimen, administratie doen en dan ga ik naar huis. Lekker onder de zonnebank...even niks, even bijkomen....want, vanavond gaan we naar Huub Stapel, heerlijk genieten met Emmy en Reynaud, van 'eenmans theater' en het onderwerp is nog leuker 'Mannen komen van Mars en vrouwen van Venus'...en dit is de aftrap naar een heerlijk weekendje weg, ons cadeautje, samen op stap, genieten, lekker uiteten, laat maar gebeuren...Amsterdam here we come...een moment van intens samenzijn, als een soort aftrap voor een intens drukke tijd, die voor ons ligt. De expositie van Annemarie, een aantal mooie, moeilijke opdrachten voor mij. Nieuwe ontwikkelingen, een nieuw coachtraject, kortom heftig...terwijl ik hoopte en toch ook weer niet, op een rustige voorjaarsvakantie. Maar liever zo...veel te doen, en Yarden wordt een prachtige uitdaging...maandag in Haarlem. Ik vertel jullie er meer over.
Voor nu, kijk in de Voorschotense krant, een prachtig stukje heeft Marjolein gemaakt over Annemarie en haar vrouwelijke ondernemers van Voorschoten. Mooie aandacht voor mijn mooie vrouw...
Liefs, een fijne dag, Anita

Een hoofdstuk sluiten, het boek mag dicht!

En vandaag heb ik weer een hoofdstuk uit mijn leven 'uitgelezen' want ooit heb ik al eens eerder met iemand samengeleefd, met een vrouw. 14 jaar lang. En 14 jaar is lang, en goed en soms minder goed. En uiteindelijk heb ik besloten iets anders te gaan doen in mijn leven. En bij samen leven horen ook afspraken en verplichtingen. En vandaag zijn wij samen in staat geweest om hier een keurige afspraak in de tijd over te maken. Waarbij er ook weer ruimte ontstaat om ieder voor zich verder te gaan. En als mens ben ik geworden wie ik ben, door al die ervaringen in mijn rugzak, mijn jeugd, mijn vrijgezellentijd, deze 14 jaar, mijn 4 jaar alleen wonend en uiteindelijk nu mijn huwelijk met Annemarie, en tussendoor nog mijn ziek zijn. En alles wat daarbij hoort, de banen, de vriendschappen, de liefdes, en eigenlijk zou het voor iedereen zo moeten zijn, dat je zaken netjes afsluit met elkaar. Een kop koffie drinkt en weer verder gaat. Dus vandaag was een bijzondere dag en dus zeg ik, dank je wel. Want eigenlijk is het veel beter zo...om in harmonie met elkaar door het leven te gaan. Om elkaar een keer te kunnen groeten, om met elkaar altijd in gesprek te kunnen gaan, waarover dan ook. Dus vandaag ben ik weer wat wijzer geworden en hier ben ik echt oprecht blij mee!
Een fijne dag, Anita