Kanker en meer van die rotzooi.....

En zomaar opeens is die rotkanker weer heel dichtbij...Joke, mijn collega, heeft hoogstwaarschijnlijk, voor 80% zeker, borstkanker...sowieso opereren! En de echtgenoot van een andere collega is ook 'gepakt' door deze ziekte...en dan natuurlijk Jan mijn 'broer' daar op Flakkee..en vandaag was Irene hier. Vorige week is haar man Fer, op 45-jarige leeftijd overleden...potverdomme...wat een gedoe...en eigenlijk vind ik het allemaal heel erg eng...het lijkt wel alsof het om me heen cirkelt...
Vandaag was ik met Yarden in Zeewolde, een sessie over kwaliteit...over de verbinding tussen jouzelf, het team, het proces en de klant...mooi met als model het lemniscaat...de dag was in handen van Frank. Een trainer, een entertainer pur sang...een man, met wie ik al direct sinds ik hem mocht ontmoeten een bijzonder contact heb...onze achtergrond, beiden kanker gehad, en daarna een bewustwordingsproces...waardoor keuzes in een ander perspectief komen te staan. Kwaliteit dat ben ik...was het thema van vandaag. Een thema wat ik natuurlijk onderschrijf, als dienstbaar leider. Want de subtitle 'van moeten naar willen naar kiezen', vind ik ook zeer aansprekend. Want iedere keuze in je leven maak je zelf...alleen is er volgens mij een onderwerp, en dat is je gezondheid waar je niet zoveel in te kiezen hebt. Maar wel over de manier waarop je ermee omgaat. van reactief naar creatief, zou Frank zeggen...wat een inspirerende dag...ik heb genoten!
En nu, een mooi glas wijn, zomaar eventjes samenzijn, in nachtkleding, want ik ben moe...duik zo het bed in...
Liefs, en ik duim voor Joke, voor Anita's man, voor Jan, voor Thea, voor al die mensen dat uitkomsten anders mogen zijn, dan ze nu lijken...voor herstel, voor het geloof erin...en soms maakt het me zomaar verdrietig...en dus sta ik zomaar eventjes stil bij Fer, hij heeft deze strijd niet mogen winnen...45 jaar, zo jong nog...zijn weduwe, zijn vrouw Irene..ach wat een verdriet...
Slaap lekker voor straks...Anita

Foto's

En hier dan wat foto's van Schoonhoven...met dat mooie bijzondere licht...

Een hele luie lome zaterdag....en nog een heleboel kleine dingetjes....

Vandaag was zo'n luxe luie zaterdag...er hoefde niets. De auto van mijn vader verkocht, over 2 weken wordt deze gehaald...ach weer zo'n hoofdstuk afsluiten. Een auto die al sinds 2000 in onze familie was, destijds mijn leaseauto bij ADP, zelf gekocht en mijn vader heeft hier tot en met 21 maar jl. in gereden...en daarna ik weer een beetje. Afgewisseld met mijn eigen mercedes 300 CE. En nu tot februari een BMW1, een klein kittig autootje..helemaal niet mijn ding. Maar auto's heeft voor nu een andere prioriteit in mijn leven...wel gek, om de knoop door te hakken. Na overleg met Pa en Arie, want Arie krijgt de opbrengst van de auto om bij te leggen bij zijn eigen auto. Kadootje van Pa van Loon goed he...
Vandaag niet zoveel gedaan, mooie bloemen uitgezocht voor Fer...witte rozen. Hij wordt in besloten kring gecremeerd, alleen zijn familie...ook wel heel mooi, heel klein..een kaart, waarop hij als het ware van je wegloopt met een prachtig gedicht...wat is afscheid nemen toch ingewikkeld....
Vandaag boodschapjes gedaan met Annemarie, en samen naar de voetbal, leuk kijken hoe Roos als linksvoor en linksachter functioneert. Leuk, goed om ook dat soort dingen te mogen doen...er is zoveel meer dan werken. Maar mijn leven bestaat nu een beetje uit werken, diverse opdrachtgevers, veel uren Yarden, veel andere dingen tussendoor, zo heb ik maandag weer een dagje met Pa, al heel vroeg naar hem toe...samen met de bus naar Rotterdam. En dan een scan...eens kijken hoe het met hem is...of alles goed gaat met hem...en alle dagen daarna hard werken, een MT dag op de hei voor Yarden...
Vandaag was ook van dat heerlijke weer, op de fiets door het dorp, een praatje maken hier en daar...en daarna lekker liggen op de bank in de zon...goddelijk! Samen met Roosje gekookt, zodat Annemarie eventjes lui mag zijn..weet je het leven is gewoon heel lekker.
Ik kreeg van Jolanda deze mooie uitspraak nog toegestuurd :
“ Ergens voor kiezen is de enige manier om in beweging te blijven en bewegen is de enige manier om verder te komen”
Ik laat nog even een prachtige foto zien van Schoonhoven....zomaar, omdat ik ook zo trots ben op die plek en daar zoveel bij voel...dus wil je een weekendje weg, laat het me weten....er is daar veel te genieten! Het huis is te huur en meestal in de tijd totdat de verhuur een feit is, gebruiken we het zelf ook en wellicht wil iemand er eventjes uit, welnu dat kan....
Anita

Afscheid nemen.....

Soms lijkt het wel alsof het leven een groot afscheid is....zo is deze week Fer overleden...ongekend, hoe ingrijpend het is, als kanker je leven binnenwandelt...zo jong nog, zo pril het geluk van dit mooie stel...en ook al ben je op afstand, het dendert zo je leven weer binnen...en het verdriet voor dit gezin, deze mensen is immens groot...en niet te bevatten! En dan lees je in de krant, over een jong mens, Antonie Kamerling die ervoor gekozen heeft zijn leven hier te laten stoppen...vreselijk...en weer terwijl ik hier zit, realiseer ik me hoeveel geluk mij ten deel is gevallen. Maar ook realiseer ik me, dat je het leven gewoon heel simpel iedere dag moet leven, er alles uit moet halen wat erin zit...denk aan Rob, denk aan Fer, denk aan al die mensen, die zomaar weg zijn....lieve lieve mensen, veel sterkte en kracht....
Hierboven een paar prachtige foto's van mijn vader en ik...vorige week, hoe intens kun je van iemand houden....
Deze week kreeg ik zomaar een liefdevol compliment van een man van een collega, die me vertelde dat zijn vrouw weer met plezier naar het werk ging...dank je wel, dank je wel lieve collega's...voor het prachtige kado wat ik van jullie mocht ontvangen...
Anita

Motoren...lesgeven en ZIJ aan ZIJ

Wat een titel! Volgende week is er een uitvaart met 100 motoren, vertrekkend vanaf mijn Uitvaartcentrum...een enorm spektakel! Straks weer een avond college in Amsterdam...te veel, te vaak lijkt het nu wel....maar hierna wordt het leven leuker. Want morgenavond is de presentatie van 'Haagse Zaken Vrouwen' een prachtig glossy magazine, waar Annemarie en ondergetekende twee pagina's redactionele aandacht krijgen. Met een geweldige foto erbij! TOP! En zojuist smste Annemarie me, dat zij een pagina redactionele aandacht krijgt als kunstenaar in het blad ZIJ aan ZIJ, met een oplage van 30.000 stuks. Geweldig toch...dus het leven is verre van saai! De dag vandaag was druk en veelomvattend....enerverend ook! En ik ben zo enorm dankbaar dat dit leven mij op deze manier weer gegeven is...ik kreeg vandaag schitterende bloemen in een mooi vaasje, omdat ik deel uit ben gaan maken van het team Yarden Kennemerland. En van Ans, kreeg ik een logboekje...heel schattig! Dank jullie wel...liefs, Anita

Een mooi citaat...

En lieve mensen, in ons gezin is nog iemand die bijna speelt met taal, en dat is Rosanne...zo zei ze laatst 'mama de mooiste omgeving voor de mens is de medemens'....prachtig toch he...
Veel gebeurd intussen, een geweldig hoogtepunt was het afgelopen weekend, waar wij met Emmy en Reynaud mijn vader bezochten. De zon scheen, de wereld leek weer een beetje te lachen en in de tuin, bij de vijver hebben wij met elkaar een fles witte wijn soldaat gemaakt. En ook mijn vader deed vrolijk mee....het was zomaar heel gezellig! En eigenlijk een afsluiting van een mooi weekend, en moe maar voldaan vielen wij die avond in slaap. Deze week is ingewikkeld en vol. Vol omdat er een aantal dagen/lessen verplaatst moeten worden in verband met ons voorgenomen weekje Frankrijk. Een weekje wat al eerder verplaatst was/werd, omdat het met mijn vader niet zo goed ging toen....dus hopen wij, in alle rust een weekje te kunnen genieten samen in het huis van Carine en Eveline...in de Auvergne. En ik stel mij die week zo voor : uitslapen, lekkere wandelschoenen aan en te voet naar het dorp, om bij de bakker wat croissants te halen. Een heerlijk kopje koffie en een boek....af en toe een wandeling, een tochtje, en vooral heel veel tijd voor elkaar. Tijd voor de mooiste vrouw van de wereld, die het wel erg zwaar heeft met mij....met al mijn verplichtingen en met de zorg daarnaast voor mijn vader. En gelukkig wordt die zorg gedeeld door Els, mijn tante Anita, mijn broer Arie en zijn dochter Noor...en natuurlijk al die lieve vrienden van hem, denk eens aan oom Koos...maar iedereen gaat hier op zijn of haar manier mee om. En ik merk, en die emotie mocht er zomaar zijn dit weekend, dat ik het emotioneel vooral zwaar vind....om mijn vader zo te zien. Gisteren was ik weer bij hem. En toen was hij niet zo happy, maar geleidelijk aan werd dit beter. Altijd heb ik gezegd 'mijn beste vriend is mijn vader' en dat voel ik echt zo...en ik wil hem los kunnen laten...maar dat doet zoveel zeer...
Voor nu, zomaar liefs, Annemarie heeft schitterende foto's van vader en dochter...die plaats ik binnenkort. Nu even werken weer...in Amsterdam.
In Aristo...een module Leiderschap! Anita

Auto's...mercedes of BMW....

En deze week is het zomaar gebeurd...ik rijd sinds kort in een kleine BMW1 een scheurijzertje, een jonge auto, slechts 60.000 km. Ik rijd hierin tot ca. februari en dan stap ik waarschijnlijk over op een hele kekke zwarte Mini, met mooie brede banden enzo...netjes, en beter passend bij de rollen die ik momenteel mag vertegenwoordigen. Die oude mercedessen, daar hou ik wel enorm van, maar dat roept toch wel wat vragen op, zo hier en daar...maar die authenticiteit, dat eigenzinnige hoort ook bij mij....dus wie weet koop ik later als ik groot ben, die ene mooie oude cabrio...die ene mercedes waar ik echt van hou. Tja...maar als rechtgeaarde mercedesrijder in een BMW rijden is wel gek. De auto voelt en rijdt agressief, en mijn vriendinnen waarschuwen me al, dat ik vooral geen BMW-rijstijl moet gaan hanteren...dit past me niet...leuk he...
De afgelopen week was druk, hectisch, vol met opdrachten, mooie ontmoetingen..gisteren waren Ciska en Linda bij me, de partner van Rob en zijn zus...met een prachtige bedankkaart (twee eigenlijk) voor het hele team van Yarden Kennemerland! Weet je, ons vak is zo intens, zo integer ook vaak, en als mensen je bedanken voor een prachtige uitvaart, voor een mooi afscheid, dan geef je inhoud aan je vak, dan doe je waar je voor bent - ontzorgen en nabestaanden die aandacht geven, die nodig is...
Daarna kwam Ton, de directeur HRM van Yarden, een heel mooi mens, met wie ik een klik voel...we hebben bijna vier uur met elkaar gesproken. Geweldig...en zomaar was ik op tijd thuis, want mijn late afspraak bij een andere opdrachtgever ging door mijn toedoen (ik was te laat, doordat ik zo lang met Ton in gesprek zat) niet door. En dus kon ik gezellig mee-eten met het gezin...Gisterenavond mocht ik als bonusmama even meefietsen met Roos, naar een vriendin toe en later heb ik haar weer opgehaald. Heerlijk om zomaar dit soort dingetjes te kunnen doen. En ook zo heerlijk om zomaar thuis te zijn...dit weekend is ons uitgestelde weekend met Emmy en Reynaud. Heerlijk, ik heb weer een leuke trip bedacht...vol kleine verrassingen, morgenmiddag naar mijn vader...en maandag eigenlijk weer...de komende weken staan ook in het teken van mijn vader, door mijn opdrachtje in Tholen...kan ik dit steeds combineren met een extra bezoekje aan hem. En weet je, soms is dit het enige wat ik kan...want uiteindelijk lijkt het alsof hij het geleidelijk aan steeds moeilijker krijgt. Het eten, het drinken, het gaat allemaal niet zoals het moet gaan...en in gedachten komen scenario's langs, over afscheid nemen en loslaten...maar hij bepaalt uiteindelijk zelf zijn weg....dag, een mooi weekend gewenst...de kinderen zijn hier, het is gezellig met Roos die lekker muziek opzet...Floor die lekker aan het rondhollen is, Hugo die net de spullen kwam halen...eigenlijk gaat het zomaar heel erg goed....Anita