31 mei 2011 - Pa van Loon wordt 82 en 31 mei 2011 - officiele kick off Cluster West!!!

Lieve mensen en vandaag is een dag in de boeken van Yarden, waarop we geschiedenis gaan schrijven. Vandaag is de officiele kick off van Cluster West! Een reorganisatie, die zijn weerga niet kent. Met als subtitle 'uitvaarten recht vanuit je hart' om vijf uur vanmiddag begint het! En daarna heffen wij het glas met elkaar op onze gezamenlijke toekomst. Wow wat ben ik hier trots op...en dat glas dat hef ik natuurlijk in eerste instantie op mijn lieve vader Piet van Loon, hij wordt vandaag 82 jaar. In een hoedanigheid die hem niet past, maar steeds maar weer is hij er bij...verlamd, in de war, maar nog steeds met twinkelende oogjes, als er een prachtige vrouw in zijn buurt komt! En daar, op dat stukje geluk, daar heffen we dan het glas maar op! Op mijn vader van Loon! En op Yarden Cluster West.
Ik zit hier helemaal hyper te zijn...was klaarwakker al een half uur geleden en zit dus nu aan de keukentafel! Tot straks - collega's van Yarden!
Anita van Loon
Clustermanager Regio West

Nog wat foto's, o.a. moederdag.....en Pa van Loon, met Noor en broer Arie...en uitgezwaaid door mijn tante Anita

Weer in de lucht....pfffftttt en mooie foto's

Pa met Tonny, Pa met Els, Pa met Noor en Pa die door Arie in de rolstoelbus van Roef wordt gereden.
Eindelijk weer in de lucht. Ik maakte me zorgen, ik kon een paar dagen niet inloggen...wat een gedoe, computers en Anita...klopt niet geloof ik! Een aantal van mijn lezers vroegen me al wat er aan de hand is...welnu, een heleboel!
Want hoe voel je je, als je met elkaar de verjaardag van je vader aan het vieren bent, en hij zich niet zo lekker voelt...een angstige droom lijkt te hebben, en dan toch gewoon weer meedoet. En toen we in de rolstoelbus terug naar de Samaritaan reden, stak hij zijn duim weer op....mijn vader. Maar als ik de foto's van hem zie, van vorig jaar en nu, dan zie je een groot verschil, in allerlei opzichten..dan zie je een man, met diepliggende ogen, wit, en zoveel minder mijn vader, dan vorig jaar. En soms vraag je je af, waarom alles nog zo lang moet duren. Voor hem, voor ons, voor iedereen....hij praat veel over de dood. Hij maakt ongewild reclame voor Yarden...dus wat dat betreft zit het wel goed! Ik zal zo wat foto's erbij plaatsen...dan zien jullie het zelf! Ondertussen ben ik zelf moe, heel moe...toen ik gisteren naar huis reed vanaf tante Anita, toen heeft Annemarie het stuur van me overgenomen, ik viel bijna om. Dus vroeg naar bed...een gezonde spanning maakt zich van me meester. Morgen op de verjaardag van mijn vader, de kick off van Cluster West...ik ben zo benieuwd. Er moet nog zoveel gebeuren...het is nog zo spannend! En dan is dit pas het begin....vanavond had ik eigenlijk in de Philharmonie in Haarlem gezeten, samen met de burgemeester en nog wat bijzondere figuren. Maar op het werk liep alles weer uit...dus werd het toch weer laat. Wat telefoongesprekken, intens en heftig. Een emotievolle dag...dienstverlening bij Yarden is werken vanuit emotie...en dus vanuit intrinsieke motivatie...eens kijken hoe dat zal gaan vanaf 1 juni 2011. Clustervorming, over regionale grenzen heen werkend. Ik ben benieuwd...ondertussen start OCW, de Politie en nog wat meer spannende dingen...het leven is uitdagend genoeg. Maar ook start de vakantie, en dat betekent dus een hoop gedoe om alles rond te krijgen....iedere dag weer alle roosters. ICT uit de lucht het hele weekend. Kortom gedoe en meer dan dat....en dankzij hard werken van al die mooie mensen is het gelukt, 14 meldingen, wat 'hulpjes' en dan bedoelen we een hulpverlening, het overbrengen van een overledene. Vandaag voorbereidende gesprekken met het Bedrijfsbureau..af en toe het gevoel, dat je aan het trekken bent aan een redelijk stevig weerbarstig paard. Niet dood, nee dat niet, maar toch...het is stevig...en ik ben moe en dus ook emotioneel. Ik merk dat die emotie me raakt, voel snel tranen achter mijn ogen. Zal mij benieuwen hoe dat morgen zal gaan in het Crematorium te Haarlem, de kick off van Cluster West. Wordt vervolgd...liefs, Anita

Mooie avond....

En zomaar is het alweer zondagavond. Ik heb een hele rustige dag gehad, wat businesscases nagekeken. Lekker kopjes nespresso gedronken, en mijn boek uitgelezen. Een prachtig boek met als titel 'Dansen op de waterlijn' van Adrienne Nijssen. Geweldig...wat een mooie manier van schrijven. Intens, en daardoor soms ook zo verdrietig...het gaat over een grote liefde. En een van de twee geliefden komt in een verpleeghuis terecht...en toen ik dat las, moest ik zo denken aan mijn vader. En hoe verdrietig het eigenlijk is, als dat je laatste levensstation is. Gisteren waren Pa en ik samen. Ik had net mijn voorraad champagne aangevuld via Chrisje. En toen ik bij hem aankwam, was de temperatuur van de flessen nog mooi koel. Dus nam ik een fles mee voor Pa. En hij wilde zowaar met mij op het terras zitten. En toen het wat drukker werd, kwamen er drie mannen bij ons zitten. Een oude heer van 85 in een rolstoel en zijn twee zoons. Twee leuke mannen, een van mijn leeftijd en een wat jongere. Een mooi gezelschap en mijn vader sprak hen aan met 'dag heren komt u er maar gezellig bijzitten'. Een gesprek over vaders die in De Samaritaan terecht komen ontstond. De heren waren galant, haalden koffie en water voor ons. En het was zomaar spontaan gezellig. Mijn vader wilde eventjes weg, want hij had het gevoel dat hij naar het toilet wilde. En toen wij terugkwamen met twee champagne glazen en de fles champagne namen wij plaats onder de boom bij de vijver. Lekker een windje door onze haren. En daar kwamen de heren weer, en zij vroegen of zij weer bij ons plaats mochten nemen. Omdat het zo gezellig was. En uiteindelijk gaven mijn vader en de andere meneer in de rolstoel elkaar een hand. Het was zo aandoenlijk...zo mooi ook om te zien. En ik, ik had zomaar een leuke middag met Pa en nog drie heren. Uiteindelijk kwamen ook Els en zus Jannie nog langs en dit was wederom erg aangenaam. Pa genoot met volle teugen van deze middag. En ik dus ook...het was zomaar heerlijk!
Lieve mensen, ik ga buiten nog een kopje koffie drinken, lekker in de wind...en dan vroeg naar bed. Er wacht mij een hele drukke week. Dag, liefs, Anita

X-factor......

Terwijl Annemarie en ik samen naar de X-factor kijken, denk ik na over de X-factor. Soms ontmoet je mensen die dit zomaar hebben, net even dat ietsie meer, net even dat stukje, waardoor er een onuitwisbare indruk bij je achterblijft. Dat stukje noemen wij ook wel authenticiteit...eigenheid, en bij OCW gaan we het daar dus over hebben. En ook bij de Politie, hoe kun je nu net dat stukje in jezelf aanboren, waardoor je de ander, of je team laat 'schitteren'. En dat is ook waarvoor ik wil gaan in mijn Cluster West...met een prachtig team mensen, die als het aan mij ligt, allemaal gaan schitteren, allemaal vanuit hun eigenheid, hun persoonlijke kracht ervoor zorgen, dat de hele wereld om hen heen het ziet! En hierdoor maken wij Yarden uniek! Geloof me...
De x-factor is ook zo mooi terug te vinden in de kunst van Annemarie. Want Annemarie, mijn vrouw, is een super kunstenaar aan het worden. Ze werkt op dit moment aan een prachtige opdracht en bereidt zich meer dan geweldig voor op haar expositie. Super jongens geloof me en kom allemaal langs. Lees je dit, wil je een uitnodiging? Laat het me weten, want het wordt ongelooflijk mooi en prachtig...Ik ben altijd weer trots, trots op alle reacties, en weet lieve mensen, dat wij tijdens die expositie een heerlijk glas wijn hebben, een hapje, en weet dat het bij ons altijd gaat om kunst, wijn en gezelligheid...dus 4 en 5 juni verwachten wij jou, en jou en jij ook...ok?
Liefs, Anita ....dit weekend staat in het teken van Pa van Loon natuurlijk, champagne halen bij Chris, businesscases en nog meer, voorbereiding op mijn cluster, dus werken en vrij zijn...een mooie combinatie!

18 mei 1956 - vandaag zijn mijn ouders 55 jaar getrouwd!!!!

Terwijl ik het nummer 'Nothing's gonna change my love for you' draai realiseer ik me voor de zoveelste keer, dat vandaag 55 jaar geleden mijn vader en moeder in het huwelijk zijn getreden. Als ik boven onder de zonnebank lig, zie ik een prachtige zwart-wit foto van twee hele mooie mensen. Een werkelijk schitterende vrouw, die ik zomaar mijn moeder mag noemen (tijdens haar begrafenisplechtigheid sprak ik de magische woorden 'ik heb de mooiste moeder van heel Flakkee')en een hele leuke stralende vader. Met ergens nog die blik, die hij nu soms nog heeft....die elkaar liefdevol aankijken. En vandaag zijn zij 55 jaar getrouwd, want ik geloof er heilig in, dat liefde niet stopt in het aardse leven, maar dat liefde over grenzen, door tijd, heengaat. Dat liefde voor eeuwig is...op zielsniveau verbonden. En geloof me, dat zijn zij...en daarom speciaal voor hen dit mooie lied. Een ode aan mijn ouders...hier, nu en ooit...
Anita

Yarden Cluster West...en OCW enzo....

Dag allemaal...onder het genot van een glas wijn, durf ik nu ronduit te melden, dat Yarden Cluster WEST een feit is. Per 1 juni a.s. gaan we starten en de officiele kick off zal plaatsvinden in het prachtige Yarden Crematorium te Haarlem, op 31 mei a.s. om 17.00 uur. Alle personeelsleden met wie ik de toekomst van deze Cluster in wil gaan, zal ik hiervoor uitnodigen en samen met mijn directeur, Sabrina zal ik officieel het startsein geven voor een prachtig toekomst. En wat vraag ik van mijn mensen, commitment, enthousiasme, een goede samenwerking, communicatie in optima forma en vooral dat je er zin in hebt! Ik wel...we gaan er voor!!! En de datum is wel een heel bijzondere datum, want 31 mei is de verjaardag van mijn vader. Hij wordt dan 82 jaar. Een dag, die dus een heel bijzonder tintje voor mij persoonlijk heeft. Een feestdag. En na de presentatie hef ik graag met iedereen het glas, en eten we een hapje in het Crematorium, waarbij wij toasten op de toekomst van Yarden Uitvaartzorg!!! Leuk. En leuk is een te klein woord om uit te drukken wat ik voel, trots eigenlijk vooral, trots dat ik dit met jullie, met mijn team mag gaan neerzetten! EN zonder jullie kan ik het echt niet, geloof me....
En daarnaast heb ik een nieuw coachtraject bij OCW, mag ik me bezig gaan houden met inspirerend leiderschap en nog veel meer leuks...wat een feest. Nu zomaar even niks...vanavond...dag, Anita