Stress, 19 meldingen van overlijden, ICT-perikelen....

Goedegenade...na een geweldige expositie van Annemarie, die erg succesvol en gezellig was. Waar prachtige reacties, opdrachten en verkopen uit voort zijn gekomen, was het zomaar weer maandag. Een bizar begin van de dag, 19 meldingen van overlijden, collega's die uit balans waren, planning die niet strak liep, en vervolgens werden we de gehele dag eruit gegooid door ICT. Continue lag de verbinding plat en hoe afhankelijk zijn we nu vandaag de dag van ons digitale netwerk! Gesprekken, stress, zorgen en ik heb ook mijn zorgen over hoe mensen met nabestaanden omgaan. Dus als leidinggevende is het nodige te doen. Er moet gewerkt gaan worden aan kwaliteit en communicatie is een issue. Morgen een lunch met 21 mensen bij OCW, over inspirerend leiderschap...het wordt bijzonder. Daarna weer naar Almere, en dan maar hopen dat de stress minder gaat worden!
Voor nu, naar bed, lekker slapen!
Liefs, Anita

Expositie en printers die niet werken enzo...

Goedemorgen allemaal, voor dag en dauw weer op. De printer hier thuis werkt niet vandaag, dus zo dadelijk ga ik naar kantoor, om daar een en ander nog te printen voor vandaag en morgen. Ook nog wat facturen! Komt goed...de zon schijnt, er wacht ons een mooie dag...een dag vol kunst! Leuk, het ziet er hier prachtig uit....en de tuin is vol met kunst....Mensen kunnen zo, achterom komen lopen en genieten van ons heerlijke terras, vol mooie kunst...ik heb er zin in! Het wordt heel leuk...geloof me! En er hangen schilderijen, waarvan ik denk, 'niet erg als Annemarie deze niet verkoopt hoor'.
Voor iedereen die niet kan komen, geen zorgen...volgend jaar doen we het weer! En tussendoor is het altijd mogelijk om met Annemarie een afspraak te maken, zodat je haar kunst kunt bekijken! Hier thuis of in haar atelier.

Verder, heb ik lekker gewerkt, samen met mijn mensen, aan het vormgeven en inrichten van een clusterkantoor. Aan het laten wennen van mensen aan hun opdrachten, hun werk, aan het oplossen samen met collega's van het Hoofdkantoor,van allerlei telefonie achtige dingen. Gewoon door het samen te doen...
Ondertussen zijn wij op de fiets naar Wassenaar geweest, zomaar een middagje strand genoten...heerlijk Hemelvaartsdag op het strand, ik wilde naar mijn vader, maar Els had heel andere plannen. Dus het was goed, als ik een keertje niet ging of kwam...voor nu genoeg, kunst, en mooie paarse, blauwe bloemen in de tuin, dankzij Reynaud..die lieverd!
Hopenlijk zie ik jullie...kus, Anita

Kunst, expositie zaterdag 4 en zondag 5 juni a.s.!!!

Lieve mensen, zin in een mooi glas wijn! Zin in prachtige kunst, gezellig samenzijn en echt genieten van de schoonheid van het leven? Kom dan a.s. weekend even langs op de Papelaan 58 te Voorschoten. De jaarlijkse 'huis-expositie' van Annemarie speelt zich hier weer af, je bent welkom vanaf 13.00 uur. Voor een kop koffie, thee of een glas wijn, maar ook om zomaar te genieten van prachtige portretten, mooie abstracte kunst, of zomaar samenzijn! Hier vast een heel klein tipje van de sluier...tot zaterdag, of zondag! Neem je vrienden mee, je bent welkom!
Liefs, Anita

31 mei 2011 - Pa van Loon wordt 82 en 31 mei 2011 - officiele kick off Cluster West!!!

Lieve mensen en vandaag is een dag in de boeken van Yarden, waarop we geschiedenis gaan schrijven. Vandaag is de officiele kick off van Cluster West! Een reorganisatie, die zijn weerga niet kent. Met als subtitle 'uitvaarten recht vanuit je hart' om vijf uur vanmiddag begint het! En daarna heffen wij het glas met elkaar op onze gezamenlijke toekomst. Wow wat ben ik hier trots op...en dat glas dat hef ik natuurlijk in eerste instantie op mijn lieve vader Piet van Loon, hij wordt vandaag 82 jaar. In een hoedanigheid die hem niet past, maar steeds maar weer is hij er bij...verlamd, in de war, maar nog steeds met twinkelende oogjes, als er een prachtige vrouw in zijn buurt komt! En daar, op dat stukje geluk, daar heffen we dan het glas maar op! Op mijn vader van Loon! En op Yarden Cluster West.
Ik zit hier helemaal hyper te zijn...was klaarwakker al een half uur geleden en zit dus nu aan de keukentafel! Tot straks - collega's van Yarden!
Anita van Loon
Clustermanager Regio West

Nog wat foto's, o.a. moederdag.....en Pa van Loon, met Noor en broer Arie...en uitgezwaaid door mijn tante Anita

Weer in de lucht....pfffftttt en mooie foto's

Pa met Tonny, Pa met Els, Pa met Noor en Pa die door Arie in de rolstoelbus van Roef wordt gereden.
Eindelijk weer in de lucht. Ik maakte me zorgen, ik kon een paar dagen niet inloggen...wat een gedoe, computers en Anita...klopt niet geloof ik! Een aantal van mijn lezers vroegen me al wat er aan de hand is...welnu, een heleboel!
Want hoe voel je je, als je met elkaar de verjaardag van je vader aan het vieren bent, en hij zich niet zo lekker voelt...een angstige droom lijkt te hebben, en dan toch gewoon weer meedoet. En toen we in de rolstoelbus terug naar de Samaritaan reden, stak hij zijn duim weer op....mijn vader. Maar als ik de foto's van hem zie, van vorig jaar en nu, dan zie je een groot verschil, in allerlei opzichten..dan zie je een man, met diepliggende ogen, wit, en zoveel minder mijn vader, dan vorig jaar. En soms vraag je je af, waarom alles nog zo lang moet duren. Voor hem, voor ons, voor iedereen....hij praat veel over de dood. Hij maakt ongewild reclame voor Yarden...dus wat dat betreft zit het wel goed! Ik zal zo wat foto's erbij plaatsen...dan zien jullie het zelf! Ondertussen ben ik zelf moe, heel moe...toen ik gisteren naar huis reed vanaf tante Anita, toen heeft Annemarie het stuur van me overgenomen, ik viel bijna om. Dus vroeg naar bed...een gezonde spanning maakt zich van me meester. Morgen op de verjaardag van mijn vader, de kick off van Cluster West...ik ben zo benieuwd. Er moet nog zoveel gebeuren...het is nog zo spannend! En dan is dit pas het begin....vanavond had ik eigenlijk in de Philharmonie in Haarlem gezeten, samen met de burgemeester en nog wat bijzondere figuren. Maar op het werk liep alles weer uit...dus werd het toch weer laat. Wat telefoongesprekken, intens en heftig. Een emotievolle dag...dienstverlening bij Yarden is werken vanuit emotie...en dus vanuit intrinsieke motivatie...eens kijken hoe dat zal gaan vanaf 1 juni 2011. Clustervorming, over regionale grenzen heen werkend. Ik ben benieuwd...ondertussen start OCW, de Politie en nog wat meer spannende dingen...het leven is uitdagend genoeg. Maar ook start de vakantie, en dat betekent dus een hoop gedoe om alles rond te krijgen....iedere dag weer alle roosters. ICT uit de lucht het hele weekend. Kortom gedoe en meer dan dat....en dankzij hard werken van al die mooie mensen is het gelukt, 14 meldingen, wat 'hulpjes' en dan bedoelen we een hulpverlening, het overbrengen van een overledene. Vandaag voorbereidende gesprekken met het Bedrijfsbureau..af en toe het gevoel, dat je aan het trekken bent aan een redelijk stevig weerbarstig paard. Niet dood, nee dat niet, maar toch...het is stevig...en ik ben moe en dus ook emotioneel. Ik merk dat die emotie me raakt, voel snel tranen achter mijn ogen. Zal mij benieuwen hoe dat morgen zal gaan in het Crematorium te Haarlem, de kick off van Cluster West. Wordt vervolgd...liefs, Anita

Mooie avond....

En zomaar is het alweer zondagavond. Ik heb een hele rustige dag gehad, wat businesscases nagekeken. Lekker kopjes nespresso gedronken, en mijn boek uitgelezen. Een prachtig boek met als titel 'Dansen op de waterlijn' van Adrienne Nijssen. Geweldig...wat een mooie manier van schrijven. Intens, en daardoor soms ook zo verdrietig...het gaat over een grote liefde. En een van de twee geliefden komt in een verpleeghuis terecht...en toen ik dat las, moest ik zo denken aan mijn vader. En hoe verdrietig het eigenlijk is, als dat je laatste levensstation is. Gisteren waren Pa en ik samen. Ik had net mijn voorraad champagne aangevuld via Chrisje. En toen ik bij hem aankwam, was de temperatuur van de flessen nog mooi koel. Dus nam ik een fles mee voor Pa. En hij wilde zowaar met mij op het terras zitten. En toen het wat drukker werd, kwamen er drie mannen bij ons zitten. Een oude heer van 85 in een rolstoel en zijn twee zoons. Twee leuke mannen, een van mijn leeftijd en een wat jongere. Een mooi gezelschap en mijn vader sprak hen aan met 'dag heren komt u er maar gezellig bijzitten'. Een gesprek over vaders die in De Samaritaan terecht komen ontstond. De heren waren galant, haalden koffie en water voor ons. En het was zomaar spontaan gezellig. Mijn vader wilde eventjes weg, want hij had het gevoel dat hij naar het toilet wilde. En toen wij terugkwamen met twee champagne glazen en de fles champagne namen wij plaats onder de boom bij de vijver. Lekker een windje door onze haren. En daar kwamen de heren weer, en zij vroegen of zij weer bij ons plaats mochten nemen. Omdat het zo gezellig was. En uiteindelijk gaven mijn vader en de andere meneer in de rolstoel elkaar een hand. Het was zo aandoenlijk...zo mooi ook om te zien. En ik, ik had zomaar een leuke middag met Pa en nog drie heren. Uiteindelijk kwamen ook Els en zus Jannie nog langs en dit was wederom erg aangenaam. Pa genoot met volle teugen van deze middag. En ik dus ook...het was zomaar heerlijk!
Lieve mensen, ik ga buiten nog een kopje koffie drinken, lekker in de wind...en dan vroeg naar bed. Er wacht mij een hele drukke week. Dag, liefs, Anita