Zomaar in het halfdonker in de keuken....

En vandaag zit ik zomaar in het halfdonker in de keuken. Heb lekker gewerkt op kantoor, zowel vandaag bij Yarden, als vanavond bij mijzelf. Van alles regelen en doen. Facturen versturen...spullen uitzoeken, administratie voor Papa gedaan. Voor mijzelf. BTW-aangifte en wat al niet meer...gerommel in de marge. Kreeg een leuk telefoontje, voor een nieuwe lead, in de voedingsmiddelenwereld...wat spannend toch weer. Wil ik dat het rustiger gaat worden, wordt het zomaar spannender. Past me wel. Ligt me wel...mama Emmy is geopereerd. Houdt ons bezig...rare verschijnselen, afwachten op uitkomsten...een vorm van huidkanker. Brrrr...die rotkanker. Was vanavond nog bezig met een prachtig filmpje van KWF, een filmpje waarom wij met elkaar bij Yarden hier zo mee bezig zijn. Omdat iedereen een morgen mag verdienen. Omdat er altijd weer een morgen komt. Deze week komt er ook mogelijk een reactie op mijn andere politie verhaal...ik hou jullie op de hoogte. Liefs, Anita

Oh ja die schoonbroer, die zwager van me...

Ruud was jarig, de 27e...volgens mij alweer eventjes wat ouder...maar eerlijk gezegd weet ik zijn echte leeftijd niet. Ruud is de broer van Annemarie. En ook hem feliciteer ik op deze manier. Ik ben niet zo goed in verjaardagen, in aandacht op dit soort momenten. Maar ik gun hem wel echt een prachtig nieuw levensjaar. Vol geluk, liefde, gezondheid en plezier. Want steeds weer kom ik erachter, dat plezier hebben energie geeft. Dat het je 'rijk' maakt, omdat je met een lach op je gezicht de wereld kunt aanschouwen. En dat gun ik hem vooral. Gelukkig zijn en plezier hebben...ik lag vanmorgen heel vroeg onder de zonnebank en moest zomaar heel hard lachen. Omdat ik dacht aan iets vrolijks en toen wist ik eigenlijk al, dat deze dag gewoon zomaar heel goed zou zijn, zou worden. Een dag niet gelachen, een dag niet geleefd. En vandaag zei mijn vader dat hij wel een trilogie kon schrijven met 'dank je wel'
omdat ik zoveel voor hem doe. Leuk he...hoe komt hij erop.....het leuke is, dat hij soms in de war is, maar wel enorm kan lachen, kan genieten...zomaar, om mensen, om de dingen die hij ziet, om...iemand op straat. En ik geniet met hem...oh ja, ik was al gestopt voor vandaag. Dikke kus, Anita

Huizen, plannen en schoonbroers die jarig zijn....

En vandaag was ik even in Schoonhoven. Het huis waar geen zegen op rust, sinds ik het verlaten heb voor Voorschoten, voor Annemarie. Een zoveelste huurder met problemen, en met een huurachterstand waar je gek van wordt, zo langzaam aan...wat geld halen.....tja, wat een gedoe. Maar ja, deze mens is te goeder trouw en doet zijn best maandelijks in ieder geval iets aan mij te overhandigen...maar ja, al met al is dit niet wat ik wil. Maar twee huizen in deze tijd, is niet eenvoudig. Dus...zorgen, nee niet echt, maar toch houdt het me bezig. Ondertussen een prachtige dag bij de Politie achter me...met mooie intense gesprekken, tevreden deelnemers, mooie uitspraken en gedachten..ik heb genoten. Daarna naar mijn paps...en ook dat was leuk. Samen een dvd gekeken 'Frans Bauer in Zuid Afrika' terwijl hij rustig zijn soep naar binnen lepelde en twee boterhammen at. Terwijl hij nog zat na te genieten van het feit, dat zijn Els weer terug is van vakantie. En dat zij weer bij hem is. Heerlijk, tevreden en gelukkig...mooi om hem, om hen zo te zien. Dit jaar al negen jaar samen...en op de bewuste avond, regel ik een tafeltje in het restaurant, zodat zij samen uiteten kunnen, Pa en Els. Bewonderenswaardig hoe liefdevol zij is en blijft naar mijn vader toe. En mooi hoe hij haar vastpakt, omhelst en aanraakt..met een prachtige intensiteit. Geweldig toch...bijna 83 en bijna 73...samen genietend, ondanks de omstandigheden, van elkaar. En nu, nu ben ik thuis...en Annemarie is bezig met haar GalaxyTab...de nieuwste gadget denk ik zomaar hier in huis. En ondertussen geniet ik van een goddelijk glas Sauvignon Blanc uit Nieuw Zeeland. Een soort super wijn, de Pioneer Block 6 van Saint Clair. Het leven kan slechter en geloof me, mijn leven is zeker niet slecht....en nu, zomaar eventjes de mail lezen, en wat afhandelen. Want geloof me, mail is er altijd, steeds maar weer.....dag, een fijne avond. En liefs, en slaap lekker...Anita

Blauwe banken en groene stoelen....

En vandaag mocht ik de eerste Leergang van de Politie evalueren, althans met de eerste groep. Gezeten in een mooie ruimte, met moderne blauwe banken en groene stoelen, een soort lounge-ruimte met hippe bijzettafeltjes...en gesprekken die ergens over gaan. Over en weer geef je elkaar mooie dingen terug. En kijk je terug op een succesvolle Leergang. En volgende week starten we met de intake van Leergang 02. Een mooie groep van 14 mensen, heerlijk die afwisseling met het werken in de Uitvaart. Beweging, inspiratie en stil staan bij de essentie van waar het om gaat, zingeving en persoonlijke effectiviteit. Gisterenavond was ook al zo bijzonder, een coachdiner in Breukelen, onder begeleiding van twee hele leuke dames van In Touch, Monic en Nicole. En ik had het genoegen om weer prachtige mensen te ontmoeten, om te mogen reflecteren, om een coachgesprek aan te mogen gaan met een hele leuke vrouw. Een gesprek wat ook weer een vervolg zal kennen...en hoe bijzonder, deze mevrouw woont in Heerhugowaard. Wordt vervolgd...nu lekker zomaar luisteren naar David Guetta, op de een of andere manier hou ik wel van die muziek met zo'n beat erin...lekker voor in de auto, daar ga je hard van rijden...heerlijk. En terwijl ik hard rijden zeg, denk ik aan Aty op kantoor. Want zij krijgt alle facturen binnen voor Cluster West, die ik mag accorderen en als daar een boete voor te snel rijden bij zit, legt zij die in de vensterbank. En als ik haar kantoor binnenkom, kijk ik altijd als eerste naar de vensterbank...of daar niet een boete voor mij bij ligt. Want ook al rij ik nu in een Audi en niet in een Mercedes, die auto is goddelijk lekker om in te rijden...een klein scheurijzertje...met een prachtig installatie, dus met David Guetta of iets anders erin, het dakje open...zou ik door willen rijden naar Zuid Frankrijk of verder...zomaar de zon tegemoet. Geweldig...en doordat ik in Dordrecht zat, heb ik het niet gered om de tweede zeepkistsessie van mijn directie in Alkmaar bij te wonen, files, files, bij Rotterdam, bij Den Haag, bij Amsterdam...dus heb ik in overleg, besloten deze keer aan mijn neus voorbij te laten gaan. Prima. Keuzes maken en zelf de regie houden. Belangrijk toch...dag, we gaan eten...Anita

De zon op zaterdag...

Mooi he die blokken hout...ik vond het zomaar een mooie foto. Bij mijn nicht in Breskens liggen achter in de tuin ook blokken voor de vuurkorf, of de houtkachel. Lekker gevoel vind ik dat, doet me terugdenken aan de vuurput in de tuin op de boerderij, lekker bij het kampvuur zitten. Vanavond ga ik maar een fikkie stoken in mijn vuurschaal, iets kleiner, iets eenvoudiger, maar toch...de sfeer van het vuur is zo lekker.

Jeetje wat een heerlijke dag zeg. Na een nachtje vol kramp, dus niet lekker geslapen, was ik al om 8 uur op. Lekker aan de nespresso, de krant erbij en de vogeltjes die je hoort fluiten...hoe simpel kan het leven zijn. Ik las in een tijdschrift dat mensen steeds meer de stilte opzoeken, je kunt in Frankrijk een eilandje huren, met maar één huis erop. En dit eilandje is voor de komende jaren al geboekt, dus ik denk dat ik in 2014 daar een keertje ga slapen. Lijkt me zo geweldig....zomaar ontbijten op je eigen kleine eilandje, met om je heen water en vogels. En vooral oneindige stilte...of wat dacht je van een weekje ergens in een boerengehucht in Frankrijk, slapen op een oude zolderkamer, en de hele dag boekjes lezen, wat wandelen, een beetje zwemmen in een meertje...niet weten wat er onder je voeten in dat water zich afspeelt...heerlijk toch. Niets hoeft...zomaar zijn. Tja...dat is wel mijn grote wens. Daar had ik het nog over met nicht Annemarie...dat we zomaar willen zijn. De zon op je huid, de fiets pakken als het nodig is en erop uit trekken, een wandeling langs het water...een droom bijna, en toch soms zo dichtbij. En als ik dan, net iets te hard, door Nederland scheur met mijn Audi A3-tje, dakje open, de zon naar binnen, Angela Groothuizen die nog steeds zingt, soms JJ Cale, soms iets anders, Clouseau met een liedje over een afscheid, dan ben ik nog ver van dit ideaal beeld verwijderd. Maar op deze zaterdagochtend lijkt het zomaar weer dichtbij. En toch scheur ik zo in mijn A3-tje naar papa toe...om met hem de flakkeese polders in te trekken, rond te rijden en te kijken naar alles wat leeft...heerlijk toch. Ik kan er zo van genieten...buiten scherp licht, de zon, zo'n 10 graden nu al...en Birmingham van Randy Newman een stukje herinnering...ik wens jullie een mooie zonnige dag.

Jarige Wim.....

En vandaag is een van mijn lezers jarig. Wim uit Breda..en op deze bijzondere manier willen wij hem feliciteren met zijn verjaardag! En spreek ik zomaar de hoop uit, dat wij dit jaar weer eens een goed glas wijn met elkaar mogen drinken. En vanavond zullen wij op jouw nieuwe levensjaar een toast uitbrengen! Bijzonder is het eigenlijk, dat mensen die je niet ziet, eigenlijk je volgen door een weblog als deze. Ik ben er blij mee...het is leuk om te weten. Gemiddeld wordt mijn blog 300 keer per maand bekeken. Er worden statistieken bijgehouden over de waarde van mijn weblog, alles wordt vanuit een statistisch perspectief bekeken en ik...ik schrijf gewoon omdat ik het leuk vind. Omdat ik wil vertellen over mijn lieve tante die 87 jaar is geworden, over de vuurtoren van Breskens en mijn nicht met wie ik zomaar heerlijk een nespresso dronk in haar tuin, op de warmste 22e maart sinds tijden. Daar aan die mooie kust op de grens van Belgie en Nederland. Een land waar ik met genoegen aan denk, het is zo de moeite waard om bijna 500 km op een dag te rijden, om bij je familie te zijn. Mijn familie, steeds ouder, steeds kleiner...maar zo bijzonder op elkaar gesteld. En vandaag was de dag van de audit, het keurmerk, en jawel wij zijn keurmerkwaardig. En ik ben er trots op, een moment waarbij als het ware de thermometer in je dienstverlening wordt gestoken. En in Haarlem heb ik genoten...van dit moment. Een dag met emoties, een dag met tranen, een dag met mooie gesprekken. Loslaten en weer verder gaan...steen voor steen opbouwen. Een brief aan al mijn personeelsleden, over gezond en wel zijn....over samen is leuker, en nog meer moois. Morgen valt deze brief op jouw deurmat...zomaar, omdat we in 2012 stil willen staan, bij het leven, als Cluster West.

En nu, the voice kids...lekker niets hoeven, tv-kijken...een avond vrij! Dag, fijne avond, liefs, Anita

Zomaar een momentje....

En na ondertussen drie ongekend drukke dagen, met mooie hoogtepunten, een fotosessie bij Mercedes Benz Biemont en Van Wijk, in een hagelnieuwe SLK...mooi in de zon, met Bertil een leuke kerel, een professionele fotograaf, na avonden hard werken en tussendoor zomaar een glas champagne drinken met elkaar op kantoor, ben ik thuis. En zit ik nu zomaar eventjes bij te komen...van alles, deze week al bijna 45 uur gewerkt, alleen voor Yarden...ongekend! En morgen...dan ben ik vrij. Zomaar vrij, omdat mijn tante morgen 87 jaar wordt. En ik mijn jaarlijkse ritueel herhaal...ik ga morgenmiddag een kopje thee bij haar drinken, bij mijn tante Tanneke in Breskens. Heerlijk...ik rijd er op mijn gemak naar toe...het dak van de Audi lekker open, een goed cd-tje in de cd-speler, en zomaar genieten...van de weg, de zon, van alles...en dan van mijn tante en oom! De zus van mijn moeder, de tante waar ik als meisje van 13 al ging logeren en werken in de Sportwinkel in Breskens. Badpakken verkopen aan dikke duitse dames...ik vergeet het nooit meer. Ik wist niet dat er zulke grote badpakken bestonden...een soort tent..en nog meer bijzonder vond ik het, als zo'n hele dikke mevrouw een bikini wilde. Dat broekje alleen al, daar kon je in wonen. En dat bovenstukje dan...het leek wel een boot, zo groot...en als meisje van 13, en later 14, stond ik te giechelen in de winkel. En als die mevrouw dan vroeg of ik even wilde kijken hoe het stond, pieste ik bijna in mijn broek van het lachen. Heerlijk zo'n herinnering. De kas opmaken met tante op vrijdagavond na de koopavond, was ook zo'n hoogtepunt! Dan voelde ik me zo groot..als ik al die munten mocht tellen, en die bankbiljetten. Zo bijzonder. En morgen op de weg terug, eventjes langs Pa van Loon. Een verrassingsbezoekje...zomaar spontaan. Even kijken hoe het met hem is. Even kijken of we samen Els kunnen bellen. Even een eierkoek met hem eten ofzo. De lente is voelbaar, de mensen zijn blij en vrolijk. Vandaag had ik mijn hippe zwart-witte schoenen aan. Vandaag liep ik buiten en voelde ik de vrolijkheid in de lucht. Vandaag had ik gesprekken over 'Cluster West gezond en wel, samen is het leuker' een thema wat officieel 6 april a.s. van start gaat. Samen met mijn collega's werken aan een gezond en goed lijf. Aan werken met plezier, aan lol maken en energie krijgen van en met elkaar. Een prachtig programma werk ik momenteel uit. En ik hoop op een groot succes voor iedereen. En dit programma wordt gekoppeld aan de SamenLoop voor Hoop. Die mooie wandelestafette op 8 en 9 juni a.s. Ik wens jullie een fijne avond toe...van dat kleine stukje wat ons nog rest. Hoe leuk was het niet, gisteren hadden we een bijeenkomst in Almere, en toen stapten er externen binnen, Bert Drenth, de oude HRM-directeur van ISS, nu directeur van een consultancy club, en wij herkenden elkaar direct. Leuk...hoe je mensen uit je oude netwerk, in een heel nieuwe setting terug ziet komen. Zomaar...de wereld is klein, het netwerk is groot..en ik, ik voel me heerlijk! Dag, liefs, Anita