Samen lopen voor de SamenLoop voor Hoop.....

En zomaar hier een hele mooie foto van Annemarie...tijdens de opening van de winkel in Amstelveen vorige week...

En terwijl heel Nederland bezig is met geld in te zamelen, in Frankrijk en in Nederland, voor KWF gaan wij vanuit Yarden Cluster West, in samenwerking met allerlei prachtige collega's en vrienden uit het hele land, vrijdagmiddag de 24-uurs marathon lopen in Haarlem. Met als doel, geld bijeen te brengen, zoveel als mogelijk voor KWF. Met nu 74 lopers lopen wij deze marathon. Met deze mensen en daarom heen nog veel vrijwilligers, lopen wij door de tunnel van licht, met als doel al die mensen die ons ontvallen zijn, te herdenken. Wij wandelen door de tunnel van licht, en ik draag mijn licht op aan Freek, aan Ron, aan Jan...en ik zal kaarsen branden voor hen, ik zal in de nacht als survivor een fakkel dragen en het licht dragen, als eerbetoon. Ik zal emoties voelen, en ik zal trots zijn, ik zal aan mijn moeder denken en ik zal veel liefde voelen. Ik zal denken aan al die mannen en vrouwen, aan Wim, de broer van Vincent, en ik zal denken aan de woorden van mijn moeder 'laat je lichtje schijnen, helder in het rond, laat je lichtje schijnen, waar het droefheid vond'....de tekst klopt niet helemaal, maar de intentie is zo duidelijk. Op dit moment zit ik eindelijk in de kamer, en kom ik zomaar bij, na een hele lange, mooie dag. Een dag vol inspanningen, gesprekken, intensiteit, een dag waarbij de bijdragen aan de SamenLoop zomaar binnen stroomden. Op dit moment ziet het er naar uit, dat wij ruim € 12.500,00 bijeen gaan brengen. Let op, gisteren dachten wij nog 10 duizend euro bijeen te brengen, nu is dit bedrag al opgehoogd! En ik ben alleen maar stil en trots...dank jullie wel allemaal, voor alle gulle gaven...en veel liefs, van mij...Anita

Overpeinzingen....

Op deze zondagavond, na een bijzondere dag in Alkmaar, de Uitvaartbeurs, samen met Ineke en Jan Pieter, en een vrijwilligster vanuit de Vereniging, waar wij heel veel mensen van informatie hebben voorzien, zit ik thuis. Ik kijk naar de KRO, de reunie, en dit vind ik altijd heel leuk. En over een poosje heb ik ook een hereniging met mijn HAVO-klasgenoten in Le Bateau te Middelharnis. Mensen ontmoeten van vroeger, verhalen ophalen, herinneringen, het lijkt mij meer dan leuk...Vandaag mocht ik weer mooie mensen ontmoeten uit de wereld van de uitvaart, de muzikant Marcel, een bijzonder mens met een prachtige muzikale kwaliteit. Maar ook Geertje, collega's en voor mij veel nieuwe mensen. Gave wereld die wereld van de uitvaart! En nu, na een lekker diner met Annemarie en de meisjes, waarin ik terug ging in de tijd. Waarin ik Floor vertelde over mijn jonge leven, mijn leven in Den Haag, een geweldige tijd. Meneer Frijling...mijn werkzaamheden, uiteten met meneer Frijling bij Fagel, en rijden in zijn cabrio. En als je nadenkt over de cabrio, dan staat er hier voor de deur een heel mooi oud SLKje te glimmen...en met dat SLKtje glim ik ook. Mooi, bijzonder, en ontspannen. Er gaat gefaseerd nog van alles gebeuren met dit karretje en ik, ik geniet alleen maar. Ik wil een tekst met jullie delen, van Herman van Veen. Een prachtige tekst, die ik op de muur in de winkel in Amstelveen heb laten plaatsen - Liefste .....
Leven is als sneeuw,
je kunt het niet bewaren.
Troost is dat jij er was,
uren, maanden, jaren.....

Mooi he..en deze tekst kom ik steeds weer tegen. In het boek - troost - en nu op de muur in de winkel. En vandaag ook diverse keren op de uitvaartbeurs. Een tekst die mij raakt..en terwijl ik dit schrijf, wil ik deze tekst opdragen aan Jan, aan Freek, aan Ron, aan al die mensen die onze liefsten waren...zomaar. Dag een fijne avond, ik plaats er nog een foto bij...zomaar, een hele mooie, van Pa, van mijzelf en Ton Broekhuis en van Marcel, mijn, onze muzikant...mooi he...Anita

Anita

De opening van de uitvaartwinkel in Amstelveen

Verjaardag Pa en opening winkel Amstelveen

Goedemorgen en soms moet je niet zoveel zeggen, maar meer van alles laten zien!

Eerst wat foto's van Pa van Loon die 83 werd en daarna wat foto's van de opening van de prachtige uitvaartwinkel in Amstelveen! Fijne dag, Anita

De zon.....

Tijdens onze tweede module van de Politie, werden er prachtige verhalen verteld, gezien vanuit het perspectief van je rolmodel. Een bijzondere opdracht en een verhaal, deed mij werkelijk scheuren van de lach. Een verhaal over een jongetje die o-benen had. En toen hij met zijn vader bij een specialist was geweest, en we spreken nu over 50 jaar geleden, zei de specialist 'doe zijn schoentjes maar andersom aan'. En op weg terug naar huis, in de tram, zeiden mensen tegen zijn vader, 'meneer uw zoontje heeft zijn schoentjes verkeerd om aan'. En soms weet je niet wat het is, maar Monique en ik bleven er zowat in. Echt ik kon bijna niet meer ophouden en terwijl ik het schrijf, gebeurt het me weer...ik ervaar een ongekend plezier. Ik zie het voor me en toen de man daarna ging staan begon ik nog harder te lachen, want die o-benen zijn er nog steeds. Hoe simpel kan het leven zijn, hoe kun je plezier hebben om zoiets kleins.
De zon schijnt weer...hoe lekker is het wakker worden en de zon op je lijf voelen, tja want daar op die zolder van ons, is het goed warm...de zon voel je zo ongeveer door het dak heen komen...heerlijk, raampjes open, en dan beneden in de tuin, je bakje met kwark eten in de zon, een kopje nespresso erbij...wat een feest! Vandaag een buiten dag, voordat de goed gevulde agenda het weer van me overneemt, voordat ik afspraak na afspraak heb, en hele lange dagen ga werken. Maar wel, met de verjaardag van mijn vader, a.s. donderdag in het vooruitzicht. Heb je zin om langs te komen in zijn Zorginstelling, hij vindt het zomaar leuk en Annemarie en ik zijn er voor de inwendige mens en wij zullen u ontvangen en bedienen. Een taartje van Van Helden, de banketbakker in Middelharnis, een glaasje champagne, een stukje zalm, kortom...het zal een feest worden, 31 mei wordt hij 83 jaar. Zijn derde verjaardag alweer in zijn zorginstelling Nieuw Rijsenburgh te Sommelsdijk. En deze week is nog een week vol hoogtepunten, Jeannet van Brienen mijn uitvaartverzorgster is 12,5 jaar in dienst bij Yarden. En ook dat vieren we vrijdag a.s. en aansluitend zullen wij de winkel in Amstelveen gaan openen met live muziek, roze rouwauto's, kortom een spektakel daar op de Amsterdamseweg 182-184. Dus zin in een glas wijn, interesse in mooie literatuur, of bijzondere kisten? Teksten, rouw en verlies...wij zullen u ontvangen.
En nu, nu weer naar buiten...de zon in.
Liefs, fijne dag, Anita

Zonnige zondag....

En na een intensieve zaterdag, met een lang bezoek aan mijn vader, met een drie uur durende wandeling door Sommelsdijk en Middelharnis kwam er zomaar een hele mooie rustige zondag. Gisteren tijdens de wandeling ontmoeten wij veel mensen.  Een ontmoeting met 'de vissers',  twee zeeuwse echtparen, die vroeger hun boot bij Pa in de stalling hadden liggen, en een ontmoeting met Cock van Dijk en haar man, kortom voor Pa een feest van herkenning, maar ook wel afzien, want hij had last van zijn billen, iedere hobbel was voelbaar voor hem, iedere stoeptegel die schuin ligt, is voor hem aanleiding om te gaan protesteren en in paniek te raken. Hij is zo enorm bang, bang voor alles, bang voor de tillift, bang voor een auto, bang dat je hem uit zijn stoel laat vallen...angst omdat hij zelf geen regie meer heeft. Dus gisterenavond kwamen wij thuis, Annemarie en ik, en was ik moe. En zaten wij heerlijk in de tuin, te genieten van het mooie weer, de mooie temperatuur. En zomaar werd het een bijzondere avond, want Loes en Wilma kwamen langs, de buurvrouwen van de Oranjekade. En Nathalie kwam eventjes langs, zomaar om haar verhaal te delen, spontaan en met mooie gesprekken. De vuurpot aan op tafel, en het werd zomaar laat, heel laat...heerlijk, als de tijd het zomaar van je mag overnemen. En nadat we lekker uitgeslapen hebben, hebben we de gehele dag zomaar thuis doorgebracht, het uitzoeken van papieren, het opruimen van kasten, het ordenen van systemen. Heerlijk...in de tuin, in de zon, tussendoor wat slapen, wat zomaar zijn...lekker is dat, als je de dingen zomaar kunt laten gebeuren. Tijdschriften uitzoeken, ik heb net gekookt een stukje vlees en een verse salade, gezond...ja want hoe leuk, de dames van de Oranjekade zeiden 'wat ben jij afgevallen zeg, staat je goed...' en ik ben hier zomaar heel blij mee. Want het voelt zo lekker. Ik ben er nog lang niet, maar toch...
Morgen is weer zo'n dag, een dag om te genieten, een dag van en voor onszelf, zonder verplichtingen en die zon, die maakt onze dag en ik hoop die van jullie ook, zo bijzonder en zo mooi! Ik kreeg van Wilma en Loes, althans wij kregen van Wilma en Loes, een mooi boekje en hierin las ik 'je kan leven alsof niets een wonder is en je kan leven alsof alles een wonder is' een prachtig citaat van Albert Einstein. En als je op deze manier naar het leven kijkt, dan verwonder je je iedere dag weer. Toen wij zaterdag met mijn vader door Sommelsdijk wandelden, hij in zijn rolstoel en wij erachter, ernaast, zag je hoe mooi de natuur is, de bloemen die bloeien, de bloesem aan de bomen, de vele nuances groen, en op zo'n moment ervaar ik vreugde. En vreugde is er om je leven kleur te geven, om het te voelen en te ervaren. Maar dan moet je wel in staat zijn, om het te zien. En zo staat er hier bij onze druif, zomaar een bosje paarse viooltjes. zomaar spontaan zijn deze daar terecht gekomen...volgens mij heeft mijn moeder ons deze bloemetjes gebracht, haar kleur paars, zo'n mooi klein gebaar.
Dag, een fijne avond nog, wij gaan zo eventjes fietsen. Anita

Eventjes bijpraten....

Bijna een week stilte...een ongekend drukke en vooral volle week. Met afspraken, een geweldige training bij de Politie, gierend van de lach met Monique op een terras in Made, en zomaar dus even ongekend genieten. Bezig met schilders, tuinmannen etc....want jeetje, dit is het jaar van het groot onderhoud. Het huis wordt geschilderd en ik ben nog stil van de enorme hoeveelheid geld, die hiermee gemoeid is. Wat houtwerk vervangen....pffffttt ik ben echt eventjes volledig uit mijn doen geweest. Dat heb je met een huis uit 1929 en wil je dit mooi houden, dan vergt dit een investering...en watvoor een. Maar...jullie gaan het zien. Het wordt prachtig...dus dan maar een reisje minder. Dit jaar is het jaar van de Papelaan. Vandaag een mooie leiderschapsdag....en vanuit deze groep, een nieuw coachtraject. Een beetje Yarden deze week, maar wel veel contacten. Een gevoel van trots, doordat mijn drukkerij een opdracht kreeg vanuit Almere. En hoe blij kun je zijn als manager Cluster West als zoiets gebeurd. Een vorm van intrinsieke beloning! Deze week de heropening van de winkel in Amstelveen, die meer dan prachtig gaat worden. Met een schitterende interieur, eenvoudig, basis, wat kleur al niet kan doen...met teksten, met eenvoudige pure materialen. En hoe leuk om te zien, dat de mensen uit Amstelveen blij zijn hiermee. En trots ook....maandag bij mijn vader geweest, met hem gewandeld door de polders rondom Sommelsdijk. En ook gisterenavond weer even bij hem geweest en met hem gewandeld, want hoe erg is het niet, als je afhankelijk van de mensen om je heen, met dit schitterende weer, niet naar buiten kunt. En gisteren reden wij naar buiten, en onderweg kwamen wij mensen tegen, bij de geitjes, zomaar bij de sloop van het oude gebouw, en hoe heerlijk is het dan, om te zien dat mijn vader geniet! En vanavond zaten Annemarie en ik lekker samen buiten, in de zon, en heb ik gekookt...nog steeds ben ik aan het lijnen. En het gaat goed. Gisteren kwam het sociaal jaarverslag van Yarden, waar ik in sta met een foto en toen zag ik mijn dikke kop. En nu, nu zie ik een mooie kop, een beter lijf, waar ik al 7,5 kg van af heb gekregen. Op naar de laatste 5...en ik ben er zomaar een beetje trots op. En nu zijn wij samen thuis, de meisjes zijn naar papa toe. En wij zijn heerlijk moe...een volle dag rondom Pa van Loon wacht ons weer morgen, een zondag zonder afspraken, een maandag met deels prive dingen en deels Yarden...dus, eventjes genieten en morgen weer met Pa van Loon naar buiten toe...ik wens jullie allen een prachtig weekend toe. En dan nog dit .......'hoe als je je met zorgeloosheid kon omringen, en dat dat je ruimte was'. Een prachtige tekst van Bert Schierbeek. Lijkt me wel heerlijk trouwens...dag, liefs, Anita