Rijden in het zonnetje en een lastige maandag

Goedemorgen, en terwijl ik klaar zit om zo dadelijk op de fiets naar het LUMC te gaan, heb ik nog even tijd om te schrijven. En ik realiseer me dat dit genieten is, zomaar met een nespresso eventjes thuis zijn, in alle vroegte tijd te besteden aan mail, blog en te reageren op vragen van cursisten. Heerlijk. Die SLK en het rijden erin, was echt een feestje...rustige kleine weggetjes, de kap open, de wind die je voelt ergens in de verte aan de bovenkant van je hoofd, en het lekkere geluid van die kompressor als je optrekt. Werkelijk kicken..en trots sta ik steeds te kijken, naar deze prachtige bolide...glimmend in de zon. Heerlijk...
En gisteren een dag gewerkt, en de energie was er wel, maar ik voelde me niet lekker in mijn vel zitten. Soms merk je dat, dan ben ik stil en in mijzelf. Dan moet ik praten en wil ik eigenlijk niet, een vorm die ik niet zo goed ken van mezelf. Emotioneel uit balans heet dat geloof ik...en eigenlijk begint het al, zodra ik mijn ogen open doe. Ik wil niet uit bed...nu heeft dat ook te maken met deze tijd van het jaar. Die ook wel iets heeft, want de kachel in de auto gaat wat harder, de wind en regen zo buiten, en zo lekker warm in je bed. Opstaan, de rolgordijnen omhoog (ja wij liggen hier op zolder weet je nog...) en alles blijft donker, er gebeurt niet zoveel...buiten is het guur en koud. Doet me denken aan Flakkee vroeger, mijn koude nog niet verwarmde kamertje...brrr als je je voet uit dat bed stak, zo koud. Soms is het hier ook zo...maar koud slapen is gezond toch? Ik glimlach terwijl ik dit schrijf...en vandaag voel ik me anders. Rustiger, meer ontspannen. Zo dadelijk naar het LUMC, wat ik eigenlijk altijd weer confronterend vind, al die zieke mensen, al die kale hoofden, die doekjes...en steeds weer hoop ik alleen maar, dat ik nooit meer kanker krijg. Want ik heb het best wel heel heftig gevonden, merk ik nu, en nu mag ik dit toegeven. Wat een ......ziekte. Om mij heen bij Yarden zie ik dit steeds weer, als er jonge mensen overlijden, omdat zij ziek zijn, en als ik hen dan zie, dan breekt mijn hart een beetje. En steeds weer relativeert dit gevoel heel veel. Als ik soms aan het zeuren ben over niks, over een pietluttigheid, dan realiseer ik mij, dat ik het leven leef, dat ik geniet en blij ben met al die prachtige dingen, dat ritje op de fiets zo dadelijk, is heerlijk. En lieve mensen, laten we dus blij zijn met al die mooie kleine dingen...er is zoveel moois iedere dag weer om ons heen! Liefs, Anita

Nog maar wat gedachten delen....

Vandaag was een dag om van te dromen, 13,5 graden en open rijden met de SLK 200 kompressor, is werkelijk genieten...een warme bak, Claudia de Breij die zingt over 'sleur in mij' en ik zou de wereld wel over willen rijden met deze auto..zomaar binnenwegen kiezen, in zijn twee, zijn drie een enkele keer in zijn vijf of zes, langzaam schakelend en de motor lekker horen onder die mooie gladde grijze kap. Werkelijk heerlijk...een testcase voor de haardos van Annemarie, maar dat is ook gelukkig gelukt. Haar haren zijn cabrio proof...kijk die van mij, blijven wel zitten, vol met gel, maar of dat mooie kapsel van Annemarie ook zo werkt, was nog maar de vraag, maar jawel testcase is geslaagd. Nu draai ik muziek van De Dijk. En terwijl ik dit doe, denk ik aan het concert van De Dijk, wat ik ooit samen met Jannie in het Paard in Den Haag bezocht, heerlijk...lekker swingen, lekker een beetje rocken soms...ach hoe mooi en simpel kan het leven zijn. 'Zo ver als je dromen reiken, zo ver kun je komen' las ik een keer ergens. En mijn dromen zijn volgens mij al vervuld, geluk, liefde en gezondheid, zomaar met een glimlach rondlopen brengt al zoveel geluk. Wat een heerlijke dag...leuk al die mooie reacties op Facebook op mijn mooie auto...ik ben blij, als een kind zo blij! Dag, Anita

Mijn passie voor de SLK

En jawel lieve mensen, mijn passie voor het merk Mercedes is ongekend. En dit is zolang ik het mij heugen kan...en vandaag, op deze mooie zonnige zondagochtend, werd ik al heel vroeg wakker...want ergens in een garage hier in dit mooie dorp, staat mijn oude gerestaureerde SLK, voor een heel klein beetje geld gekocht en zo prachtig, stap voor stap gerestaureerd door de firma Hamers...een mooi familiebedrijf, waar je echt je auto in goede handen achterlaat. Er moeten nog wat kleine dingen gebeuren...maar vanmorgen reed ik rond in een auto, die er van buiten uitziet als nieuw, hagelnieuw...een auto die me doet genieten, met een glimlach rond mijn lippen, met muziek van Claudia de Breij, reed ik rondjes door Voorschoten, zomaar, wat harder en heel langzaam. Het gekke is, dat deze auto veel vermogen heeft, maar dat het leuke is, dat je in deze auto alleen maar wilt toeren. Ooit had ik zo'n auto hagelnieuw, nu heb ik zo'n auto, oud maar met zoveel emotionele waarde voor mij. Een beetje van mijn vader, een beetje van mijzelf. Ik heb het mijn vader nog niet verteld, ik wil het hem zo graag laten zien...zodat hij zelf kan zien, hoe mooi deze auto is. Een stereo installatie, met navigatie etc. gekregen van Annemarie en al mijn verjaardagsgasten...geweldig...ik ben meer, werkelijk meer dan trots...kijk zelf maar. Anita

Zomaar....

En op deze zaterdagavond, zomaar een bericht op mijn blog. Een avond waarop ik moe ben, moe na een inspannende lange dag bij mijn vader. Een dag, waar ik weer bijna 200 kilometer heb gereden en nu eventjes niks wil. En op deze dag volgt een dagje 'niets hoeven'. Een dagje thuis zijn, misschien wat fietsen, een ritje rijden in de SLK, of zomaar iets anders....ik laat het komen zoals het komt. 'go with the flow....' het niet laten bepalen door mijn hoofd, maar alleen maar door mijn hart. Afgelopen week in een training sprak ik over Covey, deze meneer spreekt over de verbinding tussen je hoofd, je hart, je lichaam en je ziel. En als je dat voor elkaar krijgt, dan zit het echt wel goed. En ik bemerk soms aan mijzelf, dat dit mij niet altijd lukt...dan doorleef ik de dingen nog niet goed genoeg...dan sta ik er nog niet goed genoeg bij stil. En dus realiseer ik mij, dat ik nog zoveel dingen te leren heb....iedere keer maar weer. En met deze tekst en de foto van mijzelf, maak ik deze overpeinzing compleet.
'Een succesvol leven zou zijn : een leven waarin men er in alle omstandigheden, zelfs de ultieme, in slaagt een vorm van onvervreemdbare levensvreugde te behouden. Succes in de levenskunst betekent niet 'er komen' maar betekent 'er zijn', de hele tijd dat men er is, wie of wat, hoe of waar men ook moge zijn.' Van Patricia de Martelaere...
En met deze wetenschap realiseer ik me waar mijn levensles ligt. In het behouden van de levensvreugde, soms voel ik dat deze mij ontnomen lijkt te worden, door een gedachte, een gevoel, een ervaring...en ik, ik zal proberen dichtbij mijzelf te blijven...door simpelweg te zijn! En op deze foto ben ik hiermee bezig geloof ik....simpelweg zijn....

Liefs, Anita

Oud nieuws en bijpraten...

Eigenlijk heb ik nog niet zoveel laten zien van San Remo, Monaco en Nice. En eigenlijk ook niet van mijn mooie huis in Schoonhoven. En hoe dat er nu uitziet en soms zeggen beelden zoveel meer dan woorden, dus toon ik jullie zomaar weer eens wat mooie plaatjes. Eerst gaan we even terug naar onze week naar San Remo...lekker die zon, rondlopen in je korte broek, die prachtige wijnwinkels...mooie steile straatjes en al die jachten in Monaco.

En na deze prachtige vakantie, waar we veel hebben gedaan en gezien, kwam het grote project Schoonhoven. De verhuizing van de oude huurder, het schoonmaken, inrichten, opruimen en mooi maken voor de tweede huurder. En zie hieronder het resultaat, mijn trots, onze trots. Met veel hulp van Emmy en Reynaud, en Annemarie niet te vergeten, mochten wij vorige week zondag de sleutels overhandigen aan de nieuwe bewoner. Geweldig wat een heerlijke plek.
En nu, zomaar weer lekker gewerkt met elkaar. Alweer twee weken...en steeds voel ik mij wat beter. Heb ik meer energie, energie om alle mooie dingen, waar wij bij Yarden voor staan, met elkaar in te vullen en neer te zetten. En volgens mij gaat het goed. Ik las net een tekst van Jack London - '' Ik zou liever as zijn dan stof. Ik zou mijn vonk liever op laten branden in een felle brand dan hem laten smoren in rottend hout. Ik zou liever een prachtige meteoor zijn, waarin elk atoom van mij schitterend gloeit, dan een slaperige planeet. De mens moet leven, niet slechts bestaan. Ik zal mijn dagen niet verspillen door deze te willen rekken. Ik zal mijn tijd gebruiken.'' Op de een of andere manier ben ik altijd op zoek naar mooie teksten die ik graag met jullie wil delen. Lao Tse zegt '' wees voorzichtig waarmee je je dromen begiet. Begiet ze met zorg en angst, en je zult onkruid telen dat het leven in je dromen verstikt. Begiet ze met optimisme en oplossingen, en je zult succes kweken. Wees altijd op zoek naar manieren om van een probleem een kans op succes te maken. Wees altijd op zoek naar manieren om je dromen te voeden.'' En met deze tekst sluit ik af 'succes is gewone dingen buitengewoon doen'. Morgen ga ik met mijn vader en Leo lunchen bij de Grevelingen. Even genieten. Leo is de man wiens vrouw Bep zeven weken geleden is overleden. Hij is alleen, komt nog regelmatig bij mijn vader en zo maken we morgenmiddag maar een bijzondere middag met elkaar, een beetje genieten, genieten van het uitzicht op de Grevelingen. Een ritje met de rolstoelbus, hoe fijn kan het zijn. Ik wens jullie allemaal een mooi weekend toe. Wordt vervolgd, ik zal weer iets meer trouw vertonen en wat regelmaat in het schrijven hanteren. Dank voor het geduld. Lieve groet, Anita

Een leuke week...

De afgelopen week was een hele fijne leuke week. Hard gewerkt, maar dat is niet anders dan andere weken. Maar wel hard werken met het gevoel dat je stappen voorwaarts zet. Mensen die lekker samenwerken met elkaar. Soms veel meldingen, soms wat minder, een sfeer die er toe doet. En ook voor mijzelf, een training opgestart, contact met coachklanten, kortom, genoeg beweging. Tijd voor mijn vader, een expositie in de winkel in Amstelveen. Werkelijk prachtig om te zien, urnen, maar eigenlijk gewoon heel mooi keramiek. En ja...als je dan toch iets koopt, later kan je as hier ook mooi in bewaard worden, maar dropjes kunnen er ook in, zeg ik dan maar. En het voelt goed...ik ben moe, eind van de dag naar de kapper, lekker al die woeste haren eraf. Later meer, liefs, Anita

live op radio 2!

Dag lieve mensen, en na de prachtige avond over kwaliteit bij Cluster West kwam ik zomaar live op de radio. En dit is door een ieder te beluisteren, prachtig werkelijk waar. Je komt bij deze uitzending terecht door het volgende te doen :
Ga naar :


http://www.radio2.nl/new_programma_gids/2012-09-26/
Dan even scrollen naar Laat op 2 van Henk van Steeg en dan de tijd even op 17.00 minuten slepen. En als je dan de tijd hebt staan op 23 uur en 17 minuten, en het op dat moment spelende nummer is afgelopen, dan komt er een 4 minuten durend interview met mij. Prachtig, over Cluster West, een gouden team, over muziek, over mijn vader...leuk! Ik ben meer dan trots.   Op dit moment zitten Annemarie en ik in Schoonhoven. Het appartement wordt na veel inspanningen van Annemarie, Reynaud en Emmy, en een beetje van mezelf, morgen overgedragen aan een hele aardige meneer. En ik hoop van ganserharte dat deze meneer er ietsje beter voor gaat zorgen. En steeds weer als wij hier rondwandelen in Schoonhoven, dan gaan we zomaar in gedachten terug in de tijd, want hier is onze liefde geboren...hier waren wij voor het eerst samen. Heerlijk...alleen al die herinnering is mooi. Vanmiddag zijn wij samen bij Pa van Loon geweest en ook dat was weer een mooi moment. Gemaild naar Amerika, naar Nicolien, en foto's over en weer sturen naar elkaar. Genieten met Leo, die op bezoek was. Leo's vrouw Bep is 7 weken geleden overleden...en hij komt af en toe nog bij mijn vader (en mij) op bezoek. En het was gezellig en fijn zo met elkaar. Soms kan het leven eenvoudigweg heel goed en gezellig zijn. En dit weekend is hier weer zo'n voorbeeld van. Nu eventjes niks, lekker de krant en vroeg naar bed. Ik voel me wat beter worden...het komt gewoon weer goed allemaal. Liefs, Anita