En hoe bijzonder was deze maandag weer....als werkende vrouw!

En vanmorgen heel vroeg, terwijl mijn auto lekker vastgesneeuwd stond en slippend hier van zijn plekje kwam voor de deur...en ik in Haarlem de sneeuw van de deur stond weg te vegen, begon mijn werkende dag. Heerlijk, leuke lieve reacties, een begroeting, een zoen, kortom een warm welkom in een koude wereld....want ongekend wat is het koud. Koud aan je hoofd, koud als je de auto start zo vroeg in de ochtend en koud als je hier op mijn onverwarmde zolder stapt, om je bed in te gaan...brrrr...en natuurlijk is er een oplossing, dicht tegen elkaar aan en lekker genieten van de warmte van een heerlijk lijf! Welnu, dat doen we dan sowieso maar, en daar is de winter ook een mooi moment voor vind ik, voor lekker knus thuis zijn en bij elkaar zijn. En dat is dan waar ik iedere avond maar weer naar kan verlangen, gewoon lekker knus thuis zijn. Het werk laat dit niet altijd even goed toe, met avondsessies, trainingen, vergaderingen, kortom een hoop gedoe...maar ook dat is leuk. De interactie van een team, collega's onder elkaar. Dus de komende week staat vooral in het teken van vergaderen, praten met elkaar, delen met elkaar en vrijdagochtend terug naar het ziekenhuis. De wondjes zien er mooi uit, hechtingen gaan er uit...en dan kunnen die kleine ritsluitinkjes definitief gesloten blijven...bijzonder is dat he...dat een lichaam wat ouder wordt, en van alles ondergaat, eigenlijk steeds mooier wordt, zo'n beetje getekend door het leven. Een vriend van Arie die voor de klas staat, had van een leerling van de basisschool te horen gekregen 'meneer u heeft zo'n oude nek'....en ja, als ik dan voor die spiegel sta, dan zie ik van alles wat niet meer hoort bij een 30 jarige ofzo...maar gewoon een vrouw van 53. En leuk was dat vandaag iedereen zei 'je bent zo mooi slank' of 'je hebt zo'n lief klein koppie gekregen'...welnu, het doet goed. Het is fijn, als we elkaar zien en horen. En vandaag begonnen ook zo mijn eerste beoordelingsgesprekken, ik heb mensen gezien en gehoord. Ik ben in gesprek...de eerste van een reeks van 62 ofzo...wow, wat een intensieve periode ligt er voor me. En tussen alles door, is er steeds weer verdriet, een uitvaart met paarden en een witte koets, Jan Pieter in vol ornaat ervoor, witte auto's, grijze auto's, ouderen, vaders en moeders, maar ook kinderen, iedere dag weer verliezen we dierbaren. En nemen we afscheid in grote of in kleine kring. Intiem, of juist heel uitbundig...en iedere dag weer, koester ik de dag, omdat mijn vader nog steeds in ons midden is. En wij, wij van Yarden, wij zijn heel goed in dat ene woordje 'afscheid'....mijn mensen doen er alles aan, om dat afscheid te laten zijn, zoals de overledene zelf, of zijn nabestaanden dat wensen. Ik zoek een gedichtje wat hierover gaat :

Wie was je
waar ben je
hoe klonk jouw stem
was je zacht en teder
of kroop ik weg van jou

Wie ben ik
waar ga ik heen
is dit mijn weg
mijn stem
gebroken en verloren?

Waarnaar ben ik op zoek
waarvoor sluit ik mijn ogen
nu jij er niet meer bent?

En deze is voor al diegenen die vandaag iemand hebben verloren :

Jij bent nooit gegaan
nooit gekomen
je was niet
je bent
voor altijd
eeuwigheid...

uit het boekje 'wie was kan nooit vergaan' van Claire van den Abbeele
dit boekje kreeg ik nadat mijn moeder was overleden in januari 2003
Anita

Gare du Nord in 't Paard

En gisteren was een gekke, volle dag. Eerst naar mijn broertje in Dordrecht, in zijn leuke mooie huis aan de Augustijnenkamp. Maar hij was volledig in de contra mine, dus echt heel gezellig vond ik dat niet...vandaar uit naar 'het kasteel' zoals de buren het prachtige dubbele appartement van tante Phil en oom Frans noemden, met uitzicht op de Maas. Een geweldige catering, bijzondere mensen, mooie cava..kortom chique en letterlijk op hoog niveau, 10 hoog en overal waar je kijkt zie je de skyline van Rotterdam....hoe bijzonder! En aansluitend, afgesproken met Jannie en Joost, naar Gare du Nord...heerlijke muziek. En mooi om te zien, hoe een vrouw, die op zich niet heel sexy is, door haar stem, en haar muziek, door de combinatie van bewegingen en het spel op de buhne, zomaar heel sexy is en een geweldige uitstraling heeft. Heerlijk, eindigend in een kroeg, met warme hapjes en witte wijn en dat heb ik geweten! De hele nacht misselijk, mijn maag van slag, buikloop en nu weer enigzins rustig hersteld achter de laptop. De businesscases wachten mij en morgen begint een volle werkweek, net het verband eraf gehaald en de wat grotere snee, bekeken. Ziet er mooi droog en strak uit. Doet zeer..deze week de hechtingen eruit. En dan ben ik als die plekken wat mooier opdragen, gewoon weer helemaal als nieuw, paar kilootjes lichter, yep...vind ik fijn. Hou ik eraf...doe ik mijn best voor, want ik wil graag slank blijven...heerlijk! En buiten sneeuwt het weer, heerlijk...de wereld wordt mooi, nog mooier eigenlijk...maar voorzichtig op de weg alsjeblieft...want het kan verraderlijk glad zijn of worden. Een fijne zondag...liefs, Anita

Een koude ochtendwandeling

Goedemorgen. Vanmorgen vroeg maakte ik een koude ochtendwandeling en zomaar kwam ik een buurvrouw tegen, en zij zei me 'ik moet deze dagen steeds aan je denken' en toen ik vroeg 'waarom dan' was haar antwoord 'omdat jij destijds ook in deze kou me je kale kopje buiten liep' en toen antwoorde ik 'bijzonder, ik ben net op weg naar de kapper' en haar antwoord was 'zonde..ik vind je woeste haar juist zo leuk'. En zo begon deze dag...kou, wandelend door een nog stil Voorschoten en lekker een kopje nespresso bij mijn kapster Charissa. En op de terugweg langs de bakker om een 'authentiek wit broodje' zomaar lekker, zomaar een klein beetje genieten. En ik heb mijzelf een cadeautje gegeven, een boekje 'wijsheid van chinese meesters'. Prachtig...en een van de wijsheden wil ik graag met jullie delen of misschien wel twee.

'Is er een wijze les die we ons hele leven kunnen toepassen? Verplaats je in de ander, wat je jezelf niet toewenst, doe dat ook een ander niet aan' - Confucius

En deze nog :
'Voor iemand die deze ochtend de Weg hoort, zou het niet erg zijn om deze avond nog te sterven' - Analecta

Soms vraag ik me af, hoe het komt, dat dit soort citaten mij zo inspireren. Dat ik nadenk over dit soort zinnen. Een boerendochter, die graag het leven leeft, die buiten wilde spelen, die ruimte en vrijheid als haar kaders ziet, die opgegroeid is vol warmte, delen en vriendschappen. Die meegekregen heeft, dat delen rijkdom brengt, en dat samen genieten veel meer is dan alleen genieten. Ik zou hierover nog wel eens met mijn moeder willen praten. Want zij verzamelde ook boekjes om zich heen, met gedichten, zinnen, mooie verhalen. En ik, ik doe dit ook. Ik wil graag mooie boekjes doorgeven aan anderen, zodat ook zij de schoonheid ervan mogen ervaren. Geeft niet hoe het zo is gekomen, het gaat erom dat het er is. Soms ontmoet ik mensen in mijn leven, die dit ook zo ervaren en voelen. En dan voelt het alsof je thuiskomt...heerlijk is dat. En dus vind ik het ontvangen van een boekje, of soms zomaar een zin, al zo prachtig. Gisterenavond kreeg ik een smsje van Ellen, mijn vriendinnetje uit Amstelveen. Zij was samen met haar geliefde bezig met een winterbarbeque, de vuurkorf aan, warme wijn en vlees op de barbeque. Hoe mooi kan je leven zijn...zomaar samen, zomaar thuis...heerlijk. Dat wens ik jullie, liefde, genot, kracht als je dat nodig hebt, en vooral gezondheid.
Een fijn weekend gewenst, Anita

Leiderschap

En in februari ga ik een dagje naar De Baak in Driebergen om me te verdiepen in het thema Veranderkracht. En vandaag wachten mij een paar prachtige boeken over leiderschap en veranderen. Want leiderschap is het vermogen om je leven richting te geven,  en dit precies en serieus te doen! Het is kiezen voor je verantwoordelijkheid. En bewust zijn van de effecten hiervan. Heerlijk die boeken, heerlijk om daarover na te denken. Lao Zi zegt over leiderschap - inspireer je mensen, geef ze te eten, inspireer ze zonder ze te binden. Doe je werk in stilte. Wees een leider, geen heerser. Dit heetde verborgen innerlijke kracht. Prachtig toch? Ik ben zo benieuwd naar de anderen die ikdaar ga ontmoeten. Wat heerlijk dat ik dit mee mag maken. En vanavond krijg ik zomaar een opdracht een OR van eenn grote vervoerder een dag te mogen begeleiden eid februari. Mooi he...ik geniet van dit soort cadeautjes...ik krijg een cadeau en mijn broertje is vandaag jarig!  Leuk he.....het was eenn mooie dag. Gewerkt een paar uur bij Yarden, en het was zo fijn daar weer te zijn. Een mooi weekend, oh ja ik werk nu vanaf mijn nieuwe Ipad! dank je wel Yarden, Anita

Een mooie dag....

En vanmiddag was ik zomaar eventjes spontaan bij mijn vader. Even kijken of ik al weer lekker kon autorijden en jawel dat kan ik, die mercedes met winterbanden, zoeft werkelijk over de weg...heerlijk! En mijn vader, die wist werkelijk niet wat hij zag, samen naar alle hechtingen op mijn buik gekeken en hij maakte zich zorgen. Maar ook zijn wijnvoorraad was op, dus die heb ik wel eventjes aangevuld. De lokale Gall en Gall zag mij komen om Nieuw-Zeelandse Sauvignon Blanc te halen speciaal voor hem. En het was bijzonder, en mooi en intens. Zo kijk ik terug op deze dag, met een vleugje emotie ergens in mij...ach dat hoort bij mijn zijn, ik voel zo stevig de dingen die mij gebeuren...en ik ervaar het leven als een bijzonder iets, en zomaar kijkend naar mijn vader, met een knoopje van zijn hemd, wat ietwat gespannen om zijn buik staat, en als hij me dan glimlachend aankijkt, zijn ogen wat dicht knijpt, dan voel ik me zo gezegend, en dan ben ik zo blij hem weer even te hebben gezien. Ik hou zo van die man....glimlach. Slaap zacht, Anita

Een koude dag....

En vandaag is een koude dag, nog geen energie genoeg om te gaan werken merk ik. En ik vind dat lastig om te constateren...gisteren misschien wel iets te veel gedaan. Te lang op, ik weet het niet. Nu rustig achter de pc, de krant gelezen, een boterham gegeten, een kop koffie erbij. Kortom...van alles gedaan, maar niet zo druk. Ik vind het mooi buiten en ga zo eventjes een stukje rijden, kijken hoe dat voelt zitten in de mercedes en sneeuw onder de winterbanden. Ik hou er wel van merk ik...
Morgen is mijn broer jarig, 56 alweer. Leuk om te merken hoe Annemarie contact heeft met Noor over kadootjes enzo..zaterdag gaan we eventjes naar hem toe.
Ik ben nu al een weekje niet aan het werk en ik sprak een collega en zij was drie weken thuis en ging daardoor het thuis zijn weer anders zien. Ik merk, dat dit bij mij niet zo is. Ik ben geen thuisvrouw en geen huisvrouw. Ik kan het niet zo goed...ik wil bezig zijn met mijn hoofd, met mensen. En niet alleen digitaal. Ik wil gesprekken voeren, dingen delen...en als ik hier thuis ben, dan zie ik van alles, dan merk ik van alles, en realiseer ik me, dat ik daar niet zo goed in ben, huishouden, kinderen etc. Ik lijk denk ik wel een beetje op mijn moeder, zij wilde ook buitenshuis vooral bezig zijn. Met comités, met vergaderen, mensen ontmoeten, in een bestuur zitten. Zo komt het bestuur van mijn Adviesraad bijeen in februari. Ik zit in een adviesraad voor een nieuwe opleiding in de Uitvaartbranche. Leuk vind ik dat. Ik wil mij wat meer bewegen in die wereld, daar wat meer van te weten komen, mij wat meer in verdiepen. Maar eigenlijk wil ik ook meer fietsen, meer vrije tijd en dat is voor mij altijd de hobbel, ik vind zoveel leuk. Mensen, dingen, dingen doen, ervaren. Ik wil wel tien boeken tegelijk lezen, ik wil naar allerlei leuke films, maar tijd nekt mij steeds maar weer. En deze week gedwongen rust is wel goed voor me geweest, ik heb boeken gelezen, ik heb tv gekeken, veel geslapen, lekker gepraat met Annemarie. Zomaar een keertje iets doen in het huishouden, hoe summier dan ook. Heerlijk. Maar nu is het wel klaar, genoeg. Morgen ga ik dan ook eventjes naar kantoor. Gewoon lekker mijn dingen afmaken, mijn toelichting voor 2012 definitief maken. Gisteren heb ik deze doorgesproken met Sabrina. Zij was hier gisteren, gaaf was dat. Met een Ipad voor me, prachtig met klein toetsenbordje..mooie leren hoes, kortom Anita van Loon is weer helemaal bij de tijd...vanavond samen met Floor dat hele spul installeren. Gelukkig is daar de jeugd voor, zij snappen dit zo goed....nu eens de ruit schoonmaken van mijn auto. Stukje rijden...liefs, Anita

Dag thuis...Sabrina op bezoek

Zo en vandaag was ik zomaar een hele dag op. En nu, nu ben ik zomaar helemaal kapot. Vanmorgen gewerkt aan mijn toelichting voor 2012. Ziet er al knap uit vind ik zelf. Dit morgen afronden en doorsturen naar Sabrina en dan wellicht vrijdag ofzo even langs kantoor...zomaar eens even kijken, even poolshoogte nemen. Ondertussen ben ik wel bij met mail lezen, en reageer ik hier en daar. Al met al gebeurt er altijd veel in een weekje tijd...vandaag was een dag vol meisjes in huis, vieze laarzen in de gang. En dan merk ik altijd dat ik geen moeder ben, gewoon niet. En die meiden doen het goed hoor, ze laten mij mijn gang gaan. Voor nu, met een al wat minder zeer lijf, genoeg voor vandaag....lekker rustig voor de tv. Even niks...fijne avond, liefs, Anita oh ja, en Sabrina bracht een prachtige Ipad voor me mee...morgen maar eens rustig installeren...spannend genoeg!