Herkenning....

Vandaag bezocht ik Wilma, een collega van het ISS HR Service Center....Wilma zit thuis met rugklachten. Ongelooflijk...toen ik haar aan zag komen lopen, was het alsof ik mezelf terug zag, helemaal krom. Hangend over de reling van haar balkon. Moeizaam zitten, opstaan en lopen....pijn en morfine. Pijnbehandelingen die niet echt goed aanslaan...en het was een vorm van herkenning. Het deed me zeer haar zo te zien...Wilma is een van die mensen, die je om je heen wilt hebben op het werk. Die gewoon lekker doorwerkt, veel humor heeft en die maakt dat je je wat sterker voelt als team. En diezelfde Wilma die loopt een beetje krom, die kan niet op of neer en weet bij god niet hoe lang dit nog gaat duren...
Gelukkig gaat zij even met haar partner op vakantie, de zon, het water, een zwembad voor het gehuurde huis, zodat zij zich even kan onderdompelen en even niets hoeft...
En wij Wilma, wij van de afdeling, wij missen je gewoon en blijven je missen, net zo lang tot je weer terug bent. Beterschap, veel liefs,
en een fijne vakantie...
Anita

Familie....enzo...

Was gisteren een dag met mijn vader in het middelpunt....zo was vandaag een dag waarin de ouders van Annemarie hier waren, los van elkaar, Annemarie's vader en Annemarie's moeder met haar Reynaud, haar vriend...bijzonder hoe verbonden mensen kunnen zijn en blijven, ook nadat zij elkaar hebben verlaten voor een ander....kon het maar zo doorgaan, ook op een volgende generatie...

Het zou toch mooi zijn als de vader van de meisjes hier met zijn nieuwe liefde, of zonder...it depends of er een is of niet...hier gewoon kon komen dunchen, zoals wij dit noemen op zondag, zomaar kon komen eten om een uur of drie, een roseetje erbij, de meiden aan tafel, gezelligheid alom...en daarna gaat een ieder weer zijn eigen weg. Met zijn eigen geliefde, of zonder, mooi was dus deze zondag...met An's Pa en An's Ma en Reynaud niet te vergeten...

vandaag precies een jaar geleden kregen wij te horen wat er met mij aan de hand was, en Reynaud bracht om dit te 'herdenken' mij een geweldig mooie bloem, een bloem symbolisch voor mijn wijze van leven en in het leven staan...zo open, zo vol...zo rijk wellicht...ik zal wederom een foto toevoegen, om dit moment te symboliseren...

Deze zondag is weer een moment met een gouden randje...harmonie, vriendschap, mooie woorden en mooie momenten...

En diep in mij de hoop, dat ooit onze generatie van gescheiden mensen/ouders hier een voorbeeld aan kan nemen, en dit mogelijk kan laten zijn...zomaar omdat het leven te mooi is, om het zo ingewikkeld met elkaar te maken...dus laat dit een uitnodiging zijn...voor het geval de ander dit leest...het zou zo mooi zijn...

En voor al diegenen die morgen weer naar kantoor gaan, vroeg voor de files uitrijden, of er midden in komen te staan, een mooie werkweek gewenst...het weekend was te kort, te lekker, te intens, te gezellig, maar gelukkig hebben we nog een avond en een nacht voor ons....dus genieten maar...

Liefs

Anita

Zakynthos en rose op Schiphol.....

Moederdag op ons terras...

Het nieuwe leven in Voorschoten....

Een nieuw werk van Annemarie...

Rosanne na 4 x 10 kilometer.

En vanmorgen zijn Pa en ik vertrokken naar Schiphol om Els en haar zus Jannie op te halen. Ton de man van Jannie was er ook...en na lang wachten, het duurde even voor de koffers er waren, besloten we nog een drankje te drinken op Schiphol, voor we uit elkaar zouden gaan...en dit duurde tot ca. kwart over drie...rose op Schiphol met een broodje bal erbij...weer terug in Holland, en ontzettend gezellig. Heerlijk...na een kop koffie hier op het terras zijn Pa en Els weer terug naar Goeree en Overflakkee...
En Floor is druk bezig met maskers maken, An is met Roos naar het hockey-veld en ik vertel nog even aan jullie over hoe mooi het toch is, om zomaar met elkaar plannen te maken voor een vakantie naar Zakynthos als Pa 80 en Els 70 wordt volgend jaar. Een family-vakantie, met Arie en Noor, met de meisjes, met Pa, Els, An en mijzelf...want 150 jaar verdeeld over twee heel verschillende levens is toch het vieren waard of niet...Ik vind sowieso dat iedereen zijn leven moet leven, moet genieten, geweldig...een prachtig weekend, ik deel nog wat foto's met jullie, zomaar plaatjes uit ons leven. Geniet ervan....maar maak er ook zelf wat van...dag,

Aniet

Goedemorgen zaterdag....vrije zaterdag!

Na een heel drukke, en vooral intensieve week...met toch ongemerkt al te veel uren,ga ik eventjes jullie wat bijpraten. Waarom dan toch een intensieve week....omdat het werk erom vraagt en niet anders. Met Kirsten samen naar onze klant toe...een goed en constructief gesprek en mooi te constateren hoe goed ik me al voel, bij deze klant. Hoeveel mensen ik daar ken. Ik liep als het ware handendschuddend rond, en mensen waren oprecht geinteresseerd in me...mooi om te voelen. En vervolgens het leukste van alles is dat iedereen vindt dat ik er weer zo goed uitzie...met mijn korte kop met krulletjes...ik zal een foto maken en die erbij plaatsen!

Ondertussen schijnt de zon en zit mijn vader hier al heerlijk in de tuin...straks gaan we Els halen op Schiphol. Als ik terugkijk op deze week waren er een aantal hoogtepunten, het unituitje op de boot in Nieuwegein, de lol met Chea en Kirsten en het gesprek met onze klant! Maar ook Rosanne die de avondvierdaagse heeft gelopen. Geweldig...daarnaast gebeuren er veel dingen, die mij stof tot nadenken geven. Gewoon omdat ik merk dat ik zo anders naar alles kijk, dan voorheen. Of eigenlijk niet zoveel anders, maar ik ben me zoveel bewuster van allerlei non-verbale dingen, maar ook van hoe mensen zich gedragen en soms kijk ik er maar naar en glimlach. Niet meer en niet minder....

Nu de tuin in, later meer...het is heerlijk om zomaar buiten te kunnen zitten!

Een lieve groet, mijn papa wacht op mij...

Aniet

Annemarie's bedrijf is een feit! Ingeschreven in de Kamer van Koophandel!

Jawel en vandaag op woensdag 21 mei 2008 is Annemarie's eigen bedrijf een feit. Zij staat ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Heeft een KvK-nummer en een BTW-nummer en dat is wel een heel mooie mijlpaal! Dus iedereen die nu nog roept dat zij niet werkt, of aan haar hobby bezig is, heeft het echt niet begrepen! Zij is eigenaar van een bedrijf en wil je daar iet over weten, kijk dan op www.annemariesmitshuysen.nl
De mevrouw bij de Kamer van Koophandel feliciteerde Annemarie met dit heuglijke feit en toen wij daarna op Marga's verjaardag kwamen, was dit voor haar dubbel feestelijk! De rose champagne staat klaar en wij brengen een toast uit op dit succes! Opdrachten, verkoop van eigen werk, exposeren, de wereld staat open voor haar....en ik ben zo ongelooflijk trots!

Annemarie is nu weer aan het werk. En ik heb een vrije dag. Ik ben wat thuis aan het werken, naar de kapper geweest. Heerlijk. Een dag niet werken zomaar tussendoor voelt als luxe zeg...genieten is dat! De deuren naar het terras zijn open, de zon schijnt, een overheerlijk glas spa. Het leven is mooi!
Gisterenavond hadden Kirsten, Chea en ik een heel erg leuk unituitje. Het thema was 'integreren' en terwijl wij vanuit Nieuwegein een mooi tochtje maakten over het water, presenteerde een ieder zich op geheel eigen wijze. De mensen die doorgestroomd zijn naar een andere afdeling binnen Arinso waren zichtbaar opgelucht dat zij verlost zijn van de stroom tickets en de SLA's...de mensen van het Delta Lloyd-team en het ISS-team hadden gezamenlijk een opdracht voor het management 'ken uw mensen' en dat was een mooie uitdagende opdracht!
Dank je wel voor dit mooie moment weer met elkaar. De sfeer was goed, de mensen hadden het naar hun zin, en het weer was heerlijk! En de omgeving van Nieuwegein is echt heel fraai....zeker de moeite waard!
Dag, een fijne dag nog!
Anita

To my father's house....

Vroeger was dit een nummer van de Les Humpries Singers of zoiets...en met mijn ouders een vriendinnetje zijn vroeger een keer in De Doelen in Rotterdam naar een optreden geweest. Ik hoorde dit nummer laatst op de radio in de auto en moest denken aan het huis van mijn vader, aan onze boerderij. En laatst toen ik daar was heb ik foto's gemaakt van onze boerderij en die wil ik jullie niet onthouden. Als ik aan de boerderij denk, dan denk ik aan ruimte...en ruimte is mijn woord. Mijn woord om aan te geven hoe belangrijk het is als je dicht bij jezelf mag blijven, prive en zakelijk. Maar ook ruimte om jezelf te ontwikkelen, ruimte om zelfstandig te kunnen handelen, ruimte om je ondernemerschap binnen je bedrijf te laten zien. Ruimte om te handelen naar eer en geweten. Zodat men achteraf met je kan evalueren, of je zorgvuldig met deze ruimte bent omgegaan. Of je je doelstellingen hebt behaald, of je datgene hebt kunnen doen op jouw eigen wijze, met natuurlijk als doel, om je business zo efficient als mogelijk te doen....

en nu ik hier over nadenk, is dat hetgene wat ik zo mis op dit moment in mijn baan. Ruimte...

boeiend, hoe ik vanuit mijn ouderlijk huis hier weer op uitkom. De cirkel van het leven.

Ik hou van ruimte, om mensen de ruimte te geven, zodat ze groeien en ik zelf kan groeien...vandaag had ik met een klant nog een heel gesprek hierover, samen met de afdeling Sales ontvingen wij een belangrijke toekomstige klant. En zij waren onder de indruk van de mensen van mijn teams, de manier waarop zij spraken over hun werk, de ruimte die zij krijgen om datgene te doen waar ze goed in zijn. Leuk gesprek...over ruimte....

Een mooie avond. Ik ga boodschappen doen en koken. An is in haar atelier, aan het werk aan haar opdrachten. Het is zo jammer dat sommige mensen dit werk van Annemarie nog niet als werk zien, maar meer als tijdverdrijf ofzo...ook hier blijkt duidelijk hoe mensen elkaars ruimte kunnen beperken, alleen al door hun eigen gedachtengoed....

Maar dat geeft niet, sommigen moeten nog veel leren. En Annemarie geniet van haar ruimte, haar werkplek, haar atelier, haar ruimte om te creeëren en dat is het allerbelangrijkste. En niet wat een ander er van vindt, of hoe een ander er naar kijkt...

Dag, mooie boerderij he...daar ben ik geboren en ook mijn vader, en die woont er al bijna 79 jaar...geweldig he..

Anita

Romeo en Juliët in Edam

Ja want een hotelkamer met de naam 'Romeo en Juliët' oftewel kamer nummer 1 was onze kamer in Edam...geweldig. Een goddelijk mooi bed, met een prachtige spiegel er tegenover, kroonluchter, prachtige gordijnen, een schitterende badkamer....ja daar sliepen wij! En net als de vorige keer kwam de regen gisteren met bakken naar beneden daar in Edam! En wij als ware toeristen begaven ons naar Marken, en met de boot naar Volendam. Kochten snuisterijen, kleine lieve dingen, voor ons mooie huis en genoten van elkaar. Van die vriendelijke meneer die steeds weer uit kwam leggen watvoor mooi glas wijn we nu weer mochten proeven bij dat heerlijke gerecht. Wij aten vissen met zo'n hollandse afkomst, als makreel en paling en ik die dit nooit kiezen zou, ik genoot van alles, de ambiance, het diner, het damhotel zelf en de omgeving. Edam is een prachtige plaats, die ons deed denken aan Schoonhoven, Goedereede, met al die prachtige gevels, prachtige pandjes en grachtjes in het stadje zelf. Een mooie omgeving, veel water en bijzondere mensen...ze toeteren direct en zijn niet heel erg vriendelijk. Alleen het personeel in het Damhotel is dat wel. Zo kregen we per ongeluk een prachtig gerecht dat bestemd was voor een tafeltje verderop, en met veel flair werd het gerecht weer opgehaald 'jullie krijgen een nog mooier gerecht' en naar de tafel die er recht op had gebracht...leuk, vriendelijk, maar volgens mij zijn wij dat zelf ook wel. Twee van die leuke vrouwen, die zielsveel van elkaar houden, die dat volgens mij ook wel uitstralen, daar reageert de wereld wel vriendelijk op. En vanmiddag via Katwoude, Ilpendam, Watergang weer terug naar huis...een mooi stukje Nederland.
En als wij samen weg zijn, dan dromen wij over onze toekomst, dan maken wij plannen, dan zien wij zoveel voor ons, en het mooiste is dan dat ik mij losmaak van de dagelijkse realiteit, van alle plannen rondom Granada, van de verkilling die ik soms voel binnen mijn werk. En dan weet ik gewoon dat het goed komt. Dan denk ik terug aan het plezier wat Chea en Kirsten en ik vrijdag hadden op kantoor. Echt scheuren van de lach...oh dat is zo goed voor je...en dan geloof ik weer, dat met deze twee collega's, ik het echt wel redden ga, dat wij het echt wel redden gaan!
Er ligt een drukke week voor me. Veel afspraken, wat ISBW-werk, een dagje vrij zomaar midden in de week, een Vrouwennetwerk en zaterdag samen met mijn vader zijn Els ophalen op Schiphol. Want Schiphol is voor een man van 78, een stad op zich. Met al die borden en parkeergarages, een ingewikkeld gebeuren. En daarom gaan we fijn samen. Gezellig is dat ook nog een keer.
Ja want Els is op vakantie naar Griekenland met haar zusje Jannie. En pa is zomaar een hele week alleen. Ongezellig hoor, hij mag overal eten, maar hij moet wel alleen slapen. En pa en ik lijken op elkaar, dat is bar ongezellig! Ik had hem zojuist nog even aan de telefoon.
Vanmiddag hebben we heerlijk geslapen op onze verrijdbare bedden op ons terras. Heerlijk was dat weer...tussendoor verrast onze poes ons af en toe met een dode muis, die hij trots komt laten zien of ergens neerlegt....bbrrrrrr en Annemarie moet dit soort dode toestanten verwijderen, ik krijg er werkelijk de rilbibbers van. Ik vind dat zo vies...ik droomde vannacht van muizen en jawel hoor, toen we thuiskwamen lag er een in de kleedkamer en vanmiddag wandelde Semmie binnen met nummer twee in zijn bek...brrrrr en diegene die zegt dat dromen bedrog zijn, die spreek ik graag. Volgens mij moet je dromen zien te realiseren en dat is mijn Hoofd Aandachts Punt voor de situatie hier thuis. Bij Arinso zijn de Hoofd Aandachts Punten een stuk ingewikkelder, daar betreft het innovatiekracht, onderscheidend vermogen en wat dies meer zij...hier thuis ligt het een stuk eenvoudiger. Wij willen naast mijn werk, een mooie business opzetten waar we enerzijds de ruimte hebben voor An om een atelier te hebben en Annemarie's werk kunnen exposeren/verkopen en deze ruimte moet multi-functioneel zijn, zodat ik er ook mijn trainingen kan verzorgen. Of een wijnproeverij kan verzorgen. En eigenlijk betekent dat dat we de ruimte die aan ons huis vast zit, de garage hier achter moeten zien te kopen. Tja en het volgende probleem is dus....hoe krijg ik een krediet bij een bank, met mijn achtergrond....ingewikkeld. Een nieuw Hoofd Aandachts Punt dus...maar het komt goed. Zegt de optimist, geloof me...ik ga jullie op de hoogte houden.
Dikke kus
Aniet

en een mooie week gewenst, na dit bijzondere weekend!
ook namens Juliët....