Weekend!

Na een uiterst intensieve week, waar half Nederland vrij was, en ik eigenlijk alle dagen gewerkt heb, soms zelfs tot laat in de avond, ben ik nu thuis. Annemarie kookt wat lekkers en zo dadelijk gaan we simpelweg voor de tv zitten en niets meer doen...de week zit erop. Een weekend vrij, nou ja vrij, morgen gaan we op tijd naar de boerderij om in te pakken. Dan naar mijn vader en dan lekker asperges eten bij tante Anita en oom De...zondag eventjes niks, zomaar niks...een beetje fietsen of zelfs dat niet...een wandeling over het strand...want ik geloof niet, dat ik ooit in mijn leven zo wit ben geweest, zo moe ook...maar anders moe, dan fysiek moe. Moe van het denken, moe omdat ik een beetje verdrietig ben om en voor mijn vader. Moe, omdat er niks meer te bedenken is....
Volgende week weer een volle drukke week, maar wel wat meer op kantoor, wat meer andere dingen ook. Wat lesgeven, wat kantoortijd, wat Yarden tijd, wat Moneyou...maar ook wat tijd om zomaar wat te ordenen, of zomaar een keer tot 8 uur uit te slapen. Want iedere dag zo vroeg je bed uit, dat ga je voelen...ik ben tenslotte, geen 20 meer...:)
Ik moet jullie ook wat opbiechten, want ik lees al sinds het overlijden van mijn moeder de Libelle. Een blad voor oudere dames, een tuttig blad, maar ik kan er zo heerlijk van genieten. Ik kijk altijd heel snel naar de column van Anne Wil. Ik geniet hier van, en leef eigenlijk mee met deze vrouw...en als de Libelle dan komt, dan wil ik het liefst me terugtrekken en simpelweg het blad gaan lezen. Heerlijk gewoon....dus iedere woensdag of donderdag, dan is het weer zo ver, dan pak ik mijn Libelle, mijn momentje voor mijzelf, of misschien wel mijn momentje om eventjes terug te denken aan mijn moeder. Maar ik realiseer me, dat ik dit vaker doe dan alleen op dat moment. Vandaag hoorde ik nog een uitspraak over ouders en kinderen, die indruk op me maakte. Eerst kijk je als kind tegen je ouders op, dan kijk je je ouders aan en op enig moment zijn de rollen omgedraaid en kijken ouders naar je op....tja, en als ik nu bij mijn vader ben, zijn zaken probeer te regelen, dan voel ik zo sterk, dat ik nu de sterkere moet zijn. Omdat hij het zelf niet meer kan...als ik naar zijn verdrietige ogen kijk, dan weet ik dat alleen al daarom, ik alles moet doen wat in mijn vermogen ligt, om veel met hem te zijn, totdat het niet meer hoeft...mijn vader...morgen ben ik er weer. En ik ben zo blij, dat Annemarie met me meegaat...dat we samen zijn...dag, een fijne avond, liefs, Anita

Een mooi citaat....

En eventjes wil ik zomaar een citaat met jullie delen van Stephen Covey...
“Your life doesn’t just “happen”. Whether you know it or not, it is carefully designed by you. The choices, after all, are yours. You choose happiness. You choose sadness. You choose decisiveness. You choose ambivalence. You choose succes. You choose failure. You choose courage. You choose fear. Just remember that every moment, every situation, provides a new choice. And in doing so, it gives you a perfect opportunity to do things differently to produce more positive results”

Vandaag waren wij met Florine en Rosanne bij mijn vader...en ik ben er een beetje stil van...hij moest zo vreselijk huilen toen ik wegging...en eventjes huil ik dan in stilte met hem mee...
Dag, een fijne avond,
Liefs, Anita

Praten over de dood...

Vanmiddag was bij Yarden in mijn uitvaartcentrum een workshop 'praten over de dood' en het onderwerp van vandaag was stervensbegeleiding. Een van de deelnemers was een oude dame van 88 jaar. 16 jaar geleden verloor zij haar man, hij piepte er tussenuit, zoals zij zo mooi aangaf! Een leuk mens, die prachtige uitspraken deed. Zo gaf zij onder andere aan 'dat in Rotterdam het geld wordt verdiend, in Den Haag wordt het uitgegeven en in Amsterdam kijkt men hoe dat gaat'. Maar stervensbegeleiding gaat ook over hoe je in stilte bij de ander kunt zijn, door alleen maar te zijn! Bijzonder..een mooi programma! En ik, ik mag hier zomaar bij zijn...Dag, later meer. Liefs, Anita

Moederdag.....9 mei 2010

Mijn moederdag stond in het teken van business cases nakijken. Van werk eigenlijk, na een gezellig ontbijt, bereid door de meisjes voor Annemarie in het kader van moederdag. Kadootjes, en een leuke sfeer! Daarna ben ik aan de slag gegaan, hebben we weer met elkaar geluncht. En vanavond zijn we uiteten geweest bij Upstairs, uitgekozen door de meiden wederom...tussendoor een glas champagne en vanavond nog een keer een glas champagne, daarna twee glazen wijn! En op weg terug...alcoholcontrole...een P/A-tje kennen jullie dat? Je mag doorrijden maar...dat komt omdat je eigenlijk voldoende hebt gedronken en ondertussen al heel veel jaren je rijbewijs hebt. Mazzel dus...nu zo naar bed, lekker slapen. De meisjes zijn net naar bed! Moederdag was voor Annemarie een leuke dag, en dat is waar het om gaat....en gisteren was het een soort van vaderdag, een hele dag met mijn vader samen. Geweldig...intens, bijzonder en emotioneel! Dag, tot morgen, een gesprek met de arts, eventjes naar Yarden, naar OCW en dan een gesprek over mijn vader...Anita

Zomaar.....

En nu na een bezoek aan meneer van Riel, die mij weer gelukkig heeft gemaakt, door in te zien en te onderkennen dat het goed met mij gaat. Dat ik gezond ben en de goede dingen doe. En vandaag was zomaar een lekkere dag, tijd voor mijzelf, even op kantoor zijn, ik heb nog wat te doen daar, en doe dat dit weekend...en ook volgende week zal ik een aantal keren op kantoor zijn, voor een gesprek. Heerlijk is dat ook wel weer...een goed gesprek gehad met mijn opdrachtgever, en eigenlijk hoorde ik vandaag, dat ik daar terecht ben gekomen, dankzij een tip van mijn oude ADP-directeur, mooi he...hoe een balletje kan rollen. En hoe netwerken werkt...ik voelde me blij en trots tegelijk! Ondertussen contact gehad met Yarden, omdat we daar een uitvaart hadden van een hoge politiefunctionaris en deze uitvaart is met alle egards verlopen. En was uiterst plechtig en respectvol. Nu lekker aan tafel, de meisjes zijn er...en we gaan lekker eten! Morgen weer een dagje naar mijn vader....
Liefs, Anita

Zomaar eventjes....

Vandaag ga ik even naar Moneyou, een gesprek met Bjorn. Mijn coachee is er zelf niet en met hem heb ik in mei een aantal vervolgmomenten afgesproken. En zojuist heb ik een heel lang en uitgebreid telefoongesprek gevoerd met Els, de vriendin van mijn vader. Nu een kopje koffie en een stukje tekst voor de omgeving. Vanmiddag naar mijn arts meneer van Riel, en dan neem ik ook een foto van mijn vader, zoals hij nu is, mee. En als je naar die foto kijkt, dan zie je een andere man. Een man, die veranderd is, verdrietig is en soms een beetje somber. Maar als je dan met hem praat over 'later' over bijvoorbeeld Vroonlande...dan gebeurt er weer iets. Dan gaat hij op zijn manier zijn best doen, met fysiotherapie of anderszins. Dus vandaag is er ook even zomaar tijd voor mijzelf, tijd voor mijn kleine kantoortje. En de spreuk van vandaag is 'als je een berg wilt verplaatsen, begin dan met het verplaatsen van kleine stenen' en zo ziet wellicht de toekomst van mijn vader (en daarmee ook de onze) eruit, steen voor steen zullen we zijn leven wellicht weer op de rit krijgen. Morgen ga ik weer een dagje naar hem toe. Wandelen, althans ik wandel en hij zit in de stoel en we gaan samen naar buiten. Dag, geniet van deze dag...ik kwam heel vrolijk beneden vanmorgen in mijn flitsende outfit, zwart-witte schoenen aan...en toen, toen was het weer slecht, en nu ben ik weer zwart-wit, maar iets minder flitsend...ach, dat is maar de buitenkant...de lach komt van binnenuit en die lach die laat ik zien, ook vandaag weer! Liefs, Anita

Dodenherdenking in het Uitvaartcentrum Kennemerland....

Vandaag was een bijzondere dag. Het begon vanmorgen met een kerkdienst hier in Voorschoten en daarna een begrafenis van Hans, een meneer hier uit de straat. De partner van Jeanet. Jeanet is een van die lieve dames uit de straat, die mij tijdens mijn ziekzijn, zo gesteund heeft. Het was een mooie plechtigheid, en de lucht trok open, toen wij op de begraafplaats stonden, de zon brak zomaar even door, speciaal voor Hans...en daarna naar Yarden, voor wat plangesprekken. En hier is het een bizarre drukte, het huis ligt vol, bomvol werkelijk met overledenen. En tussendoor bezig met een ingewikkeld vraagstuk, vol uitzoekwerk. Met een plangesprek, met een planning en alles wat daarbij hoort. En toen was het dodenherdenking temidden van de doden in ons uitvaartcentrum. Gekke ervaring...en pas om kwart over tien vanavond was ik klaar daar. Morgen een nationale feestdag, iedereen is vrij, maar ik ga weer voor een aantal uren naar Yarden toe. Een presentatie voorbereiden, voor het werkoverleg, allerlei uitzoekklussen doorvoeren, openstaande vragen beantwoorden. En zo rond een uur of twee vertrek ik daar weer, misschien iets later, om Annemarie op te halen en naar mijn vader te gaan. Om bij hem te zijn met eten, om hem weer even te zien. Even langs mijn tante Aniet, even mijn broer zien, Els misschien...en weer even samen zijn met mijn liefste Annemarie...het is een druk leven! En dan in je achterhoofd de wetenschap, dat we eigenlijk nu vakantie zouden hebben samen, in het huis van Carine en Eef, in Frankrijk....ongekend! Een gevuld leven, vol van zorgen eigenlijk wel...slaap lekker! De nacht is kort, de wekker gaat heel vroeg...liefs, Anita