Luisteren...

Vanaf mijn prachtige lekkere kantoor een blog, zomaar op een mooie dinsdag. Alsof er geen Yarden is, en voor mij is vandaag een dagje Voorschoten, eventjes van levensbelang. Een dagje met gesprekken op mijn eigen kantoor. Een dagje 'voor mijzelf' in een periode waar ik te weinig aandacht heb voor mijzelf en mijn omgeving. En vanmorgen kwam ik zomaar een stuk tekst tegen, wat ik graag met jullie wil delen :
'Zeg, luister even!'
Luister is, echt in je opnemen wat die ander zegt. Meevoelen, meekijken en meedenken. Inleven. Jouw eigen gedachten even helemaal uitbannen en je concentreren op de ander. De woorden van de ander heel serieus nemend.
Soms is het voor de ander van levensbelang. Luisteren is iets moois. Zo kom, en blijf je ook zoveel dichter tot en bij elkaar.'

Ik wens dat we veel naar elkaar luisteren, zodat we respectvol bezig zijn. Maar ook zodanig, dat wij in onze goede energie blijven. En vanuit die energie kunnen bouwen aan een nieuwe toekomst. Ik geloof er zo in.
Liefs, Anita geniet van deze mooie dag!

En nog wat beelden van de Open Dag van Yarden

Ook al ging het 'engels schouderen'nog niet zo goed. En al helemaal niet bij de dames, waaronder ik !! Het rijden in een rouwauto vonden die mannen wel gaaf hoor...en de kindjes vonden het prachtig om een rondje mee te mogen rijden in zo'n hele grote zwarte auto. De bloemen van Inge uit Amsterdam waren prachtig, werkelijk waar...de witte rozen van Vivaldi eveneens...de reacties van de bezoekers waren hartverwarmend. De grafstenen waren indrukwekkend...en de sfeer was heerlijk! Ik ben kapot maar heb genoten, dank je wel collega's van Yarden. Bewonderenswaardig die mensen die gewoon weer een overledene van ruim 160 kg moesten ophalen in Amsterdam. Bewonderenswaardig de dames die vanavond en nu dus nog, condoleances moesten lopen. Wat een mooie club, dank je wel Alkmaar, Amsterdam dat jullie er waren...collegialiteit, zo ook van de collega's vanuit het hoofdkantoor. Ik ben trots, blij en moe. Bedankt allemaal. Anita

Open dag Yarden en gisteren nog Pa van Loon....

Lieve mensen, ik kan geen stap meer zetten en geen pap meer zeggen zo ongeveerd. Na een prachtige zomerse Open Dag, met toch schat ik in, wel zo'n 125 bezoekers, ondanks bloemencorso's enzo. Maar met een prachtige sfeer, mooie partners die hun diensten lieten zien, zit ik hier thuis even bij te komen. En doe ik jullie een aantal sfeerimpressies toekomen van Yarden Kennemerland....een geweldige open dag, met een shuttle service naar ons eigen crematorium. Een dag met veel vragen, mooie informatie en tevreden collega's. Met bezoekers vanuit het Hoofdkantoor, de Vereniging, de Directie en ook allerlei mensen, die zomaar reageerden op de krant. Leuk en fijn dat er ook collega's uit Amsterdam en Alkmaar zijn geweest!
En gisteren Pa van Loon, zomaar weer wat sfeerbeelden voor jullie...het weekend zit erop. Pa Smitshuysen, Annemarie's moeder en Reynaud, kortom ook vanuit mijn hele kleine familie zijn er afgevaardigden geweest. En het was ok!
Liefs, ik ga zo slapen...Anita

Vergaderen en een nieuwe fiets...

Foto's van onze tuin, Annemarie, Anita en haar nieuwe fiets...en dat mooie raampje uit de schuur van de boerderij van de familie van Loon.
Tja..wat een dag, na een bizar assesment gisteren. Waar ik gewoon de meest vervelende Anita van Loon heb laten zien. Waar ik gewoon bijna recalcitrant gedrag ging vertonen, en ik, als iemand die weinig oordeelt, vol was van oordelen over de dames die mij moesten begeleiden. Wordt vast nog wel vervolgd...ik kan er nu wel over lachen en om lachen. Maar gisteren was het even ingewikkeld...want ik kwam mijzelf zomaar weer eens even flink tegen. Een echte eigenwijze van Loon in alle opzichten....
Vanmorgen alweer heel vroeg in Haarlem, een gekke bizarre dag, vol met bijeenkomsten, een project Scanned to file, een proces rondom de uitfasering van een afdeling, kortom serieus en inhoudelijk stevig. Tussendoor ook heel bewust keuzes maken, gesprekken voeren en ondertussen 14 berichten op de voicemail en 74 mails...niet normaal toch. Ook een compliment voor onze dienstverlening, een stukje waardering. En toen ik thuiskwam was daar zomaar mijn gekke bijzondere 'dorpsfiets' die ik vorig jaar bij een of andere actie heb besteld..en deze fiets is verondersteld mijn kantoorfiets te worden, omdat er zo'n rekje voorop zit. Beetje dwaas, ik lijk wel zo'n 51-jarige die nog een beetje hip wil zijn. Rosanne schaamt zich op voorhand al voor me en wil vast niet met me op fietsen door of richting dorp. En ik, ik grinnik, want ook zo'n gekke fiets past me wel...dit weekend is bizar en druk. Morgen Pa en de verjaardag van mijn liefste vriendinnetje, Jannie uit Den Haag, dus morgenavond lekker een borrel, gezellig kletsen...wat muziek van de vrienden van Joost, haar man. Lekker piano-muziek, wellicht ook nog een accordeon...gezellig. En zondag...jawel de opendag bij Yarden. Dus heb je niks te doen, kom eens langs, het is echt heel gaaf, op de Zijlweg 183 te Haarlem. Wil je nu echt een keer weten wat ik zo aan het doen ben, wil je zien hoe het is om 'engels te schouderen' of wil je een keertje ons assortiment van kisten zien, of een grafzerk die in een takel hangt...kortom, alles rondom uw uitvaart, of die van iemand die je dierbaar is. Wel eens gehoord over een sieraad waar de as van je overledene in is verwerkt...of voorlichting over je polis, een kist beschilderen, een portret van je overledene laten schilderen, of zelf een rondje rijden in een rouwauto...kom maar gewoon langs. Er is koffie, er zijn bonbons, zelf een doodskistje van chocolade...en er is wijn, en vooral wij zijn er om je te ontvangen.
Liefs, Anita

Coachopdracht....

Lieve mensen...officieel een nieuwe coachopdracht gescoord. Heerlijk...terwijl ik het eigenlijk te druk heb, is dit wel heel lekker...zomaar, gewoon praten over iemands loopbaan en over nieuwe kansen. Dit tussen alle gesprekken met nabestaanden door. En morgen mag ik zomaar een assesment doen, leuk eigenlijk wel, om te bezien waar ik sta, hoe het me vergaat, wat mijn ontwikkelpunten zijn. Ik noem dit zelf altijd de thermometer...eens eventjes meten waar ik sta. Bij Beljon en Westerterp in Utrecht. Wordt vervolgd. Dit in verband met de beoogde nieuwe baan bij Yarden. Ik ben benieuwd. De baan krijg ik wel, het moment waarop is afhankelijk van de OR, de plannen in mijn hoofd ontwikkelen zich, diverse projecten lopen al, en worden opgestart. Lekker...en ondertussen gaat alles door. De Open Dag, a.s. zondag 17 april van 11 tot 16 uur. Met veel verhalen over de dood, met kinderen die een kist beschilderen, met een kunstenaar die portretten schildert, een grafzerk die buiten in de lucht hangt, zelf een keertje een kist willen dragen? Informatie over sieraden, urnen, vingerafdrukken? Informatie over uw laatste wensenpolis, foto's of video's van uw eigen uitvaart? Een steigerhouten kist met prachtige bloemen erop...het kan allemaal. Divers, veelzijdig en bijzonder...een dag vol informatie over een fase die ook bij het leven hoort. Onze laatste fase...
Voor nu, een mooie avond gewenst. Oh ja, gisterenavond in Bergen geslapen en weet je wie ik zag, Gerard Joling...leuk, ik heb er niet zoveel mee...2 mei is hij jarig, vertelde een mevrouw me...en dan viert hij zijn verjaardag in de kroeg. Gezellig...Anita

Stoas Hogeschool....mondelinge examens

En lieve mensen, vandaag was ik gecommiteerde bij mondelinge examens op de Stoas Hogeschool in Den Bosch. Leuk, vijf bijzondere gesprekken, mooie visie-documenten en een goede sfeer. Een mooie onderbreking van Yarden, klachten, uitvaarten, meldingen en nog meer...en weet je, ik realiseer me steeds maar weer, dat ik volledig tot mijn recht kom, als ik andere dingen mag doen, naast Yarden. Dan is Anita in haar goede doen...en volgens mij is dit voor iedereen beter. Morgen een gesprek met een aantal collega's over de reorganisatie bij Yarden en dan een gesprek met hoofd HRM en Sabrina, mijn directeur over mijn toekomstige baan. En a.s. donderdag is er een assesment voor mij, een ontwikkel-assesment, als het ware een meetmoment om te kijken waar ik sta en wat ik nog te ontwikkelen heb. En geloof me, ik vind dit leuk. Eigenlijk zou ik heel veel mensen aan een assesment willen onderwerpen, omdat het goed is om even te zien waar een ieder staat. Morgen een drukke en volle dag. Overmorgen weer. Leuk, net belde Tonny, een vriendin van ons in Den Haag. Haar man Niek heeft een nieuwe mercedes besteld en natuurlijk willen ze die aan mijn vader laten zien...dus gaan ze in mei een keer mee naar Pa van Loon. Lief he...dikke kus, fijne avond, Anita

Ik heb mijn moeder gezien....en blauwe druifjes...

En bij deze titel haakt natuurlijk de helft van de lezers al af, tja het is niet anders.want het is echt waar. Al zo lang hoop ik dat ik ooit mijn moeder nog een keer zou zien, echt haar gezicht, van heel dichtbij...en niet het gezicht van die zieke moeder, maar van hoe zij ooit was...
Ik werd vanmorgen werkelijk huilend wakker. Want ik heb mijn moeder gezien, haar gesproken vannacht...zij zat aan het voeteneinde van het bed van mijn vader en vroeg mij 'dag kind, wat doe jij hier, moet je niet werken..' en toen ik thee voor haar haalde, gebruikte zij suiker erin. En toen ik zei 'maar vroeger nam je toch nooit suiker...' gaf zij als antwoord 'nee maar nu wel'. En toen zei zij 'je vader heeft sorry gezegd...' en zij huilde dikke tranen. Mijn moeder die ik zag, was de moeder van voor de periode dat ik ziek werd. Mijn sterke, soms wat stoere, wat afstandelijke moeder...en hoe graag had ik niet gezien dat zij iets tegen mij zou zeggen, maar zij kwam niet voor mij, zij kwam voor mijn vader. Zo voelde ik het...en nog een hele tijd heb ik gehuild. Nu is er geen angst meer....zo voelt het ook. En toen ik buiten zat te werken, in de zon, had Annemarie een bakje blauwe druifjes neergezet voor me...weer die blauwe druifjes, getekend op een kaartje, een bakje als kadootje voor de zieke Anne...kortom blauwe druifjes, de bloemetjes van mijn moeder, blauwe druifjes die ik op het graf van mijn moeder plaats zo af en toe. Mooi om dit zaterdag weer te gaan doen. Even bij haar te zijn...zo gek, hoe ik haar kan missen. Steeds maar weer. Ik stoere Anita van Loon...en net las ik in een scriptie een prachtige tekst 'het feit dat ik aan het verliezen ben, wil niet zeggen dat ik verloren heb en het betekent niet dat ik stop' mooi he...een vertaling van de tekst van Coldplay. De band van Jannie denk ik dan altijd. Mijn vriendinnetje uit Den Haag...
De zon, de gedachten, alles helpt mij om uiteindelijk mij goed te voelen, ook vandaag, de dag die zo verdrietig begon. Annemarie heeft prachtige blauwe en paarse bloemen in bakken, manden en potten gezet. En ik heb gewerkt in de zon...mijn broek opgerold..mijn benen in de zon...heerlijk, het is zomer. En ik heb mijn moeder gezien...ik ben benieuwd of mijn vader net zo geniet, daar met Els in zijn Zorghotel in Veghel...
Liefs, Anita