Drukke week en bezoek aan mijn vader....

Hoe omschrijf ik nu de afgelopen week? Intensief, stevig, veelbelovend en toch weer niet, mooie gesprekken, avonden op het terras, en een beetje ziek. Mijn keel, mijn holtes, oorpijn, hoofdpijn, gewoon de weerstand die weer zomaar op is. Maar ook, een dagje op mijn eigen kantoor, een nieuwe coachee...een gesprek met de OR, bijzonder toch...en als klap op de vuurpijl vandaag wandelen met mijn vader, hij in de rolstoel en ik erachter...zijn orientatievermogen, wat toch altijd heel goed was, is weg, zoals zoveel van mijn vader weg is. Een man, die veel wist, die veel kennis had, over de wereld, de geschiedenis, de landbouw, maar geleidelijk aan wordt hij een man, die het niet meer begrijpt, die niet meer zo goed waar hij is soms. Hij is nog steeds in de veronderstelling dat hij morgen weer auto gaat rijden. Hij denkt soms dat hij nog op de boerderij is, of dat zijn situatie nog zal veranderen. Hij kan niet meer telefoneren, hij hoort je niet goed meer en soms, zomaar een moment is hij heel helder. Dan geniet hij. Zo zaten wij vandaag op het terras bij tante Anita en oom De...en hij zag zomaar dat de aardappels opkwamen, en toen ik hem vroeg hoe hij dat zag, toen vertelde hij me dat je naar de bovenkant van een aardappelbed moet kijken en dan zie je daar scheutjes van de plant ontstaan. En toen we terugliepen naar de Samaritaan, zei hij 'jij bent mijn steun en toeverlaat mijn lieve kind' en hij werd emotioneel en vervolgde zijn verhaal 'als ik het even niet meer weet, dan neem jij het wel van me over'....mooi he, mijn lieve vader. Ik ben emotioneel als ik aan hem denk. Ik mis onze familie-bijeenkomsten tijdens deze dagen, het lijkt een beetje alsof ik een soort Remy ben. Alleen op de wereld, maar dan anders, want ik realiseer me, dat ik een schoonfamilie heb, dat ik lieve vrienden heb, maar ik mis zo enorm de samenkomsten van mijn eigen familie van Loon. En die familie die valt een beetje om, zo lijkt het wel...en daarom is juist zo'n samenzijn op het terras van tante Anita en oom De zo enorm waardevol. Dus dank u wel lieve tante en oom voor dit mooie moment...en voor iedereen een fijn Paasfeest. Geniet met elkaar en van die geweldige zon....Anita, liefs!

Uitslag assesment....

Tja en daar is de uitslag van het assesment. Een dame, afgestudeerd psychologe van net 30 ofzo...belde mij op om zes uur stipt vanavond. Mijn assesment van afgelopen week is goed gegaan. Werk- en denkniveau conform het functieniveau, dus goed gescoord. Competenties goed tot zeer goed. Kortom voldoende in huis om de nieuwe functie te mogen vervullen. Een paar kleine opmerkingen - mevrouw van Loon is enthousiast en pakt veel zaken op, tegelijkertijd. Kan soms resulteren in een probleem qua organisatie. Maar resultaatgerichtheid is prima, dus het komt overall gezien wel goed. Maar een groter issue is...dat mevrouw van Loon ongeacht rang of stand, haar mening ventileert. Haar uitspraak doet, haar mening wil verkondigen. Gevoelig voor normen en waarden, en heeft hier ook oog voor. Meer ondernemer dan manager. En het meest bijzondere 'mevrouw u bent nogal eigenzinnig, ook wel authentiek genoemd en u lijkt hier niet van af te willen wijken en dit, dit kan nog wel eens lastig zijn voor uw leidinggevende' en toen zij vroeg 'heeft u nog vragen' was mijn antwoord 'nee u bent volkomen duidelijk, ik herken mijzelf hier volledig in'. Knap he...hoe twee van die 'jonge geleerde dames' aan de hand van een aantal (in mijn beleving) bijzondere rollenspelen, dit beeld van mij weten te ventileren. En het is nog waar ook...Anita van Loon, zoals mijn oud directeur van ADP ooit zei, 'je doet alles op je eigen wijze maar je behaalt wel degelijk je resultaten'. Dus de uitspraak klopt en of het nu handig is, of niet, ik ben er wel trots op. Een echte van Loon, of zou ik toch ook een 'snufje' van de kant van de Dirkx-familie in mij hebben...eens navragen bij tante Tanneke, de enige overlevende van die kant....??? Dus ik ben klaar voor het advies van de ondernemingsraad, ik wil wel aan de slag....
Slaap lekker...Anita

Luisteren...

Vanaf mijn prachtige lekkere kantoor een blog, zomaar op een mooie dinsdag. Alsof er geen Yarden is, en voor mij is vandaag een dagje Voorschoten, eventjes van levensbelang. Een dagje met gesprekken op mijn eigen kantoor. Een dagje 'voor mijzelf' in een periode waar ik te weinig aandacht heb voor mijzelf en mijn omgeving. En vanmorgen kwam ik zomaar een stuk tekst tegen, wat ik graag met jullie wil delen :
'Zeg, luister even!'
Luister is, echt in je opnemen wat die ander zegt. Meevoelen, meekijken en meedenken. Inleven. Jouw eigen gedachten even helemaal uitbannen en je concentreren op de ander. De woorden van de ander heel serieus nemend.
Soms is het voor de ander van levensbelang. Luisteren is iets moois. Zo kom, en blijf je ook zoveel dichter tot en bij elkaar.'

Ik wens dat we veel naar elkaar luisteren, zodat we respectvol bezig zijn. Maar ook zodanig, dat wij in onze goede energie blijven. En vanuit die energie kunnen bouwen aan een nieuwe toekomst. Ik geloof er zo in.
Liefs, Anita geniet van deze mooie dag!

En nog wat beelden van de Open Dag van Yarden

Ook al ging het 'engels schouderen'nog niet zo goed. En al helemaal niet bij de dames, waaronder ik !! Het rijden in een rouwauto vonden die mannen wel gaaf hoor...en de kindjes vonden het prachtig om een rondje mee te mogen rijden in zo'n hele grote zwarte auto. De bloemen van Inge uit Amsterdam waren prachtig, werkelijk waar...de witte rozen van Vivaldi eveneens...de reacties van de bezoekers waren hartverwarmend. De grafstenen waren indrukwekkend...en de sfeer was heerlijk! Ik ben kapot maar heb genoten, dank je wel collega's van Yarden. Bewonderenswaardig die mensen die gewoon weer een overledene van ruim 160 kg moesten ophalen in Amsterdam. Bewonderenswaardig de dames die vanavond en nu dus nog, condoleances moesten lopen. Wat een mooie club, dank je wel Alkmaar, Amsterdam dat jullie er waren...collegialiteit, zo ook van de collega's vanuit het hoofdkantoor. Ik ben trots, blij en moe. Bedankt allemaal. Anita

Open dag Yarden en gisteren nog Pa van Loon....

Lieve mensen, ik kan geen stap meer zetten en geen pap meer zeggen zo ongeveerd. Na een prachtige zomerse Open Dag, met toch schat ik in, wel zo'n 125 bezoekers, ondanks bloemencorso's enzo. Maar met een prachtige sfeer, mooie partners die hun diensten lieten zien, zit ik hier thuis even bij te komen. En doe ik jullie een aantal sfeerimpressies toekomen van Yarden Kennemerland....een geweldige open dag, met een shuttle service naar ons eigen crematorium. Een dag met veel vragen, mooie informatie en tevreden collega's. Met bezoekers vanuit het Hoofdkantoor, de Vereniging, de Directie en ook allerlei mensen, die zomaar reageerden op de krant. Leuk en fijn dat er ook collega's uit Amsterdam en Alkmaar zijn geweest!
En gisteren Pa van Loon, zomaar weer wat sfeerbeelden voor jullie...het weekend zit erop. Pa Smitshuysen, Annemarie's moeder en Reynaud, kortom ook vanuit mijn hele kleine familie zijn er afgevaardigden geweest. En het was ok!
Liefs, ik ga zo slapen...Anita

Vergaderen en een nieuwe fiets...

Foto's van onze tuin, Annemarie, Anita en haar nieuwe fiets...en dat mooie raampje uit de schuur van de boerderij van de familie van Loon.
Tja..wat een dag, na een bizar assesment gisteren. Waar ik gewoon de meest vervelende Anita van Loon heb laten zien. Waar ik gewoon bijna recalcitrant gedrag ging vertonen, en ik, als iemand die weinig oordeelt, vol was van oordelen over de dames die mij moesten begeleiden. Wordt vast nog wel vervolgd...ik kan er nu wel over lachen en om lachen. Maar gisteren was het even ingewikkeld...want ik kwam mijzelf zomaar weer eens even flink tegen. Een echte eigenwijze van Loon in alle opzichten....
Vanmorgen alweer heel vroeg in Haarlem, een gekke bizarre dag, vol met bijeenkomsten, een project Scanned to file, een proces rondom de uitfasering van een afdeling, kortom serieus en inhoudelijk stevig. Tussendoor ook heel bewust keuzes maken, gesprekken voeren en ondertussen 14 berichten op de voicemail en 74 mails...niet normaal toch. Ook een compliment voor onze dienstverlening, een stukje waardering. En toen ik thuiskwam was daar zomaar mijn gekke bijzondere 'dorpsfiets' die ik vorig jaar bij een of andere actie heb besteld..en deze fiets is verondersteld mijn kantoorfiets te worden, omdat er zo'n rekje voorop zit. Beetje dwaas, ik lijk wel zo'n 51-jarige die nog een beetje hip wil zijn. Rosanne schaamt zich op voorhand al voor me en wil vast niet met me op fietsen door of richting dorp. En ik, ik grinnik, want ook zo'n gekke fiets past me wel...dit weekend is bizar en druk. Morgen Pa en de verjaardag van mijn liefste vriendinnetje, Jannie uit Den Haag, dus morgenavond lekker een borrel, gezellig kletsen...wat muziek van de vrienden van Joost, haar man. Lekker piano-muziek, wellicht ook nog een accordeon...gezellig. En zondag...jawel de opendag bij Yarden. Dus heb je niks te doen, kom eens langs, het is echt heel gaaf, op de Zijlweg 183 te Haarlem. Wil je nu echt een keer weten wat ik zo aan het doen ben, wil je zien hoe het is om 'engels te schouderen' of wil je een keertje ons assortiment van kisten zien, of een grafzerk die in een takel hangt...kortom, alles rondom uw uitvaart, of die van iemand die je dierbaar is. Wel eens gehoord over een sieraad waar de as van je overledene in is verwerkt...of voorlichting over je polis, een kist beschilderen, een portret van je overledene laten schilderen, of zelf een rondje rijden in een rouwauto...kom maar gewoon langs. Er is koffie, er zijn bonbons, zelf een doodskistje van chocolade...en er is wijn, en vooral wij zijn er om je te ontvangen.
Liefs, Anita

Coachopdracht....

Lieve mensen...officieel een nieuwe coachopdracht gescoord. Heerlijk...terwijl ik het eigenlijk te druk heb, is dit wel heel lekker...zomaar, gewoon praten over iemands loopbaan en over nieuwe kansen. Dit tussen alle gesprekken met nabestaanden door. En morgen mag ik zomaar een assesment doen, leuk eigenlijk wel, om te bezien waar ik sta, hoe het me vergaat, wat mijn ontwikkelpunten zijn. Ik noem dit zelf altijd de thermometer...eens eventjes meten waar ik sta. Bij Beljon en Westerterp in Utrecht. Wordt vervolgd. Dit in verband met de beoogde nieuwe baan bij Yarden. Ik ben benieuwd. De baan krijg ik wel, het moment waarop is afhankelijk van de OR, de plannen in mijn hoofd ontwikkelen zich, diverse projecten lopen al, en worden opgestart. Lekker...en ondertussen gaat alles door. De Open Dag, a.s. zondag 17 april van 11 tot 16 uur. Met veel verhalen over de dood, met kinderen die een kist beschilderen, met een kunstenaar die portretten schildert, een grafzerk die buiten in de lucht hangt, zelf een keertje een kist willen dragen? Informatie over sieraden, urnen, vingerafdrukken? Informatie over uw laatste wensenpolis, foto's of video's van uw eigen uitvaart? Een steigerhouten kist met prachtige bloemen erop...het kan allemaal. Divers, veelzijdig en bijzonder...een dag vol informatie over een fase die ook bij het leven hoort. Onze laatste fase...
Voor nu, een mooie avond gewenst. Oh ja, gisterenavond in Bergen geslapen en weet je wie ik zag, Gerard Joling...leuk, ik heb er niet zoveel mee...2 mei is hij jarig, vertelde een mevrouw me...en dan viert hij zijn verjaardag in de kroeg. Gezellig...Anita