Unicef en vroeger....

Het is weer de tijd waarop we aan tafel gaan zitten en elkaar een mooi woord schrijven, een kaartje sturen en even stil staan bij het afgelopen jaar...of even vooruit kijken naar wat komen gaat! En altijd denk ik dan aan Unicef, omdat ik mijn kaartjes koop bij Unicef. En Unicef is onlosmakelijk verbonden met mijn moeder, met samen op pad gaan om kaarten te verkopen vroeger! Wij waren er trots op en we deden dit graag. We scoorden een goede omzet en hadden trouwe en soms ook grote klanten. En dit is nu weer typisch iets, wat ik heb meegekregen van mijn moeder. Het bewustzijn om iets te doen voor dit soort goede doelen. Voor mensen en kinderen die het zoveel minder hebben dan wij...en ik heb het boek 'Kinderen van de Wereld' gekocht van Unicef. Een prachtig boek, met indringende foto's en nog indringender teksten bij die foto's. Een initiatief van Paul van Vliet...en eigenlijk vind ik dat wij, die ons misschien druk gaan maken over ietsje minder in 2009, dit boek aan elkaar kado moeten geven. Zodat we met elkaar stil kunnen staan waar het echt omgaat...en Hans Hagen, een kinderboekenschrijver, schreef het volgende gedicht in dit boek :
Vlinder

slapen, dromen
zachtjes wiegen
als een vlinder
vredig vliegen

broos en roze
vleugels lang
voor de toekomst
nog niet bang

de wereld lacht
soms zoet, soms rauw
de wijde wereld
wacht op jou

Dank je wel mam, dat je me dit besef hebt bijgebracht!
Anita

Netwerken...

De afgelopen week heb ik zoveel mogen netwerken. Mensen mogen ontmoeten, gesprekken mogen voeren. Kaartjes mogen uitdelen...en kadootjes mogen krijgen. Kadootjes, omdat ik begonnen ben bij Daan Fousert. En toen ik daar weg ging, kreeg ik prachtige boeken mee, stapels prachtige boeken voor de kerstdagen...
en steeds weer werd er gevraagd naar mijn visitekaartje, voor een coachingstraject, voor een inleiding bij een bedrijf!
En gisterenavond hadden we de jaarafsluiting bij John en Gitta in Wijk bij Duurstede, ongelooflijk fijn, met mooie woorden, en uiteindelijk werd ik verrast door een prachtige mand met kadootjes van de medewerkers van OPB....
Anita

De beloning....

En dan nu zomaar de beloning, even niets...in alle rust op kantoor. Afspraken voor morgen voorbereiden, een leuke lunch morgen met een mevrouw met wie ik ooit heb samengewerkt...mijn laatste les dit jaar in Amsterdam, afsluitend met een glas wijn met elkaar! Leuk, gezellig, informeel..mooie theorie om als afsluiting nog met elkaar te delen!
En hier op kantoor, kijk ik naar de schilderijen van Annemarie...mijn afspraak die hier vandaag was, vond het werk van Annemarie mooi...zoals zoveel mensen dit vinden. Mooi en realistisch, rustig en liefdevol...en ik mag er zomaar van genieten. Ik heb net alles opgeruimd hier op kantoor. Heerlijk...en zo mijmer ik maar eventjes...
Morgenochtend een afspraak in het LUMC, een controle bij de radioloog...en als ik daar loop, is het net alsof ik voor iemand anders kom. Bijzonder he...en maandag weer bij Willemze voor de uitslag van de PET-scan...
Dag, de beloning van al die dingen die niet lopen, is rust. Simpelweg rust.
Groet,
Anita

Test met goed gevolg afgelegd????

En soms is het net alsof je gewoon uitgetest wordt, om te kijken of je je niet teveel laat leiden door alles wat er om je heen aan het gebeuren is. Zo had ik 10 november een internetabonnement afgesloten bij KPN voor kantoor...brieven, telefoontjes, uren wachten in een wachtrij a 1 euro per minuut en misschien dat het nog lukt voor 20 december 2008!! En anders, opnieuw beginnen in 2009!
Zo kreeg ik gisteren de melding dat de cv in mijn huis in Schoonhoven was uitgevallen. Dus bellen met Feenstra, waarmee we een service-contract hebben...deze week geen tijd...gelukkig was en is daar de lokale ondernemer.
Zo kreeg ik vanmorgen een nieuwe telefoon en moest ik hiervoor thuis zijn, van Vodafone...maar helaas....mijn rijbewijs is vernieuwd, en dus klopte mijn legitimatie niet. Alles terug, in contact treden met Vodafone en nu maar hopen dat het nog lukt dit jaar...
Zo kreeg ik gisteren tijdens het rijden naar Zaltbommel, waar ik na de tandarts, na Schoonhoven om half zes naar toe ging, weer een melding dat mijn bandenspanning niet goed was...brrrr...
En toen ik gisterenavond om elf uur thuis kwam, was het mij eventjes te veel allemaal. Vond ik dat onze lieve heer, mij wel een erg zwaar karretje heeft gegeven om te trekken.
En volgens mij zijn dit tekenen, dat ik eventjes rust in moet bouwen, om even te landen, bij te komen, te praten met leuke mensen. En me niet al te druk te maken om alle verantwoordelijkheden die op mij rusten in dit leven...En dat doe ik dus nu. De telefoon met groot gemak weer terug laten gaan. Eventjes lekker koffie drinken, wat mailen, wat praten, en dan zo naar kantoor voor een afspraak. Vrijblijvend, tot niets verplichtend...en morgen komen we in de krant, An en ik met een prachtig interview. Mooi verwoord, leuke foto...
Dag, een fijne dag gewenst...
en soms zijn er ook hele lieve dingen, een vader die champagne voor me koopt, een andere vader die ons vakantiegeld geeft, Albert Heijn die de excellent gids laat bezorgen, waar allemaal overheerlijke dingen in staan, Servant Leadership wat donderdag gaat beginnen, echt geweldig...ik geniet ervan. En volgens mij is dat de balans die ik weer nodig heb.

Anita

Schoon....

En alles is schoon, heerlijk. De auto, het huis, Annemarie heeft keihard gewerkt en ik iets minder hard. Het ruikt lekker, is fris, de meisjes zijn zwemmen en naar een vriendje...gezellig! En straks komen opa Wim, opa Reynaud en oma Emmy. Om gezellig met elkaar te eten op zondagavond...
nu zomaar niks. Even wat mailen, wat bijpraten. Een kop koffie met Jannie drinken die zo even binnenstapt. Heerlijk...het is een fijn weekend, zomaar rustig en fijn. Heerlijk...ik zit in een prachtig boek, van Doeschka Meijsing het heet - over de liefde - mooi, intens, verdrietig ook...maar wel zo'n boek wat je uit wilt lezen.
Dag, een fijne zondag gewenst allemaal. Ik moet zomaar opeens aan mijn vader denken. En hoeveel ik van hem hou....mooi he...
Liefs
Anita

Zaterdagochtend het is nog vroeg.....

Althans voor mij, want ik wil meestal wel een beetje uitslapen. Maar vanmorgen hebben we een afspraak op kantoor om 10 uur. Annemarie komt even voor zij naar Rosanna en haar hockey gaat kijken. Een afspraak met de krant en een fotograaf...over de opening van ons kantoor, over twee dames die in tijden van financiele crisis samen een kantoor annex atelier openen. Over de kansen in dit leven en hoe je deze ziet...of kunt zien!
en ik wil jullie nog verklappen, dat ik een heel mooi Sinterklaasgedicht heb gekregen van....jawel Annemarie. Zij was mijn Sint...met daarin verwerkt heel onopvallend, echt waar een liefdesverklaring...dus je begrijpt mijn Sinterklaas kan niet meer stuk. Mijn dag niet, mijn leven niet...ik wens jullie een hele mooie zaterdag!
Liefs, Anita

Teksten, beelden en dit alles wil ik delen....

Een gelukkige Aniet....na een intensieve mooie week!

Een optreden van Rosanne, Annemarie geniet op de achtergrond, dansen en muziek, heerlijk!!!

Annemarie wordt verrast door de Sint....Rosanne!

Mooi he...mama Annemarie met haar twee prachtige dochters!

Mijn uitzicht op kantoor...niet slecht toch he....

En na een intensieve week, mooie gesprekken, wie weet weer nieuw werk, we zien wel...was vanavond onze Sinterklaasavond...een ongelooflijk intense en leuke avond...de beelden spreken voor zich. Het is goed zoals het is!! En daarnaast wil ik jullie deze spreuk niet onthouden :

'Als jij thuis bent, is thuisblijven mijn hobby....' lekker he...

Een heel fijn weekend gewenst, met veel liefs, Anita