Een nieuw begin...in een nieuw jasje....
Leef! En geniet van het nu....en realiseer je wat een rijkdom dit is...zomaar mogen leven....
woensdag 2 september 2009
Een leuke vrolijke foto dan....
dinsdag 1 september 2009
Een mooie dag....met mooie berichten!
Vandaag was weliswaar een bizar drukke, rommelige dag, met veel kilometers, veel heen en weer rijden, maar een dag met mooie uitkomsten! En om maar met het belangrijkste te beginnen, mijn gezondheid, na mijn bezoek aan de heer van Riel, de arts die ik met een bepaalde regelmaat bezoek, kreeg ik te horen, dat ik het goed doe. Dat het goed gaat, dat ik dingen los laat. En dat hij trots op me is...dat we 'het' goed onder controle hebben. En dat gaat dus over mij, over mijn lijf, over mijn kanker...en over de juiste instelling die we blijkbaar nu samen gevonden hebben. An en ik, hier thuis, met de kinderen, met elkaar, met ons leven...mooi he! En dat is één! En dan nu nummer twee, een samenwerking met Servant Leadership, die steeds concreter gaat worden. Samen met Daan en Tjeb ga ik een aantal opties uitwerken, thema-bijeenkomsten, iets doen rondom leiderschap en welzijn, ziek zijn etc...'doodleuk leiderschap' zoiets gaan we het noemen! En dan nummer drie, ik word voorgedragen als bestuurslid van de Nederlandse Boks Bond. Wordt vervolgd...geweldig is dit werkelijk, mijn sport boksen gecombineerd met bestuurlijke ervaring...leuk toch...kan ik Arnold Vanderleijde nu eens in het echt ontmoeten! En dan nummer vier, op 4 en 5 november sta ik als spreker met mijn verhaal wat ik ooit voor Shell heb mogen houden over 'Personal Empowerment' op een netwerkcongres, moet ik iedere avond twee keer mijn verhaal doen. Ik krijg een vermelding op de website, krijg veel publiciteit en 10.000 adressen/contacten krijgen een mailing met hierin mijn aankondiging. Super he...dankzij mijn vriendinnetje Caroline, die mij hiervoor had aanbevolen...en nummer vijf, ik ga nu naar de Gouden Leeuw, even een hapje eten met tante Anita en oom Dé.
Dag, tot morgen, dan komt er vast nog meer. Ik ga jullie op de hoogte houden. Ik ben blij...meer dan blij! Anita
Dag, tot morgen, dan komt er vast nog meer. Ik ga jullie op de hoogte houden. Ik ben blij...meer dan blij! Anita
maandag 31 augustus 2009
Een bijzondere maandag...
Tja en dan kijk je terug op een prachtige verjaardag en uiteindelijk wordt het dan gewoon weer maandag. En dat betekent, opstaan, werken, contacten, afspraken en alles wat daarbij hoort. Mijn IRO is goedgekeurd door het UWV, dus dat is het eerste goede nieuws. Het traject mag en kan dus gaan starten. Mooie opdracht. Wat bezwaarschriften voor mijn opleidingsinstituut afgehandeld, dus daar kan een factuur voor worden verstuurd. Morgen twee belangrijke gesprekken. Een voor een mooie bestuursfunctie, en een met het Center for Servant Leadership. En ook voor Annemarie begon deze dag bijzonder. Een dame die gereageerd had op een van haar werken, kwam hier binnen en kocht een schilderij, een kop koffie, afrekenen en weg was ze weer..... Inpakken en meenemen...super toch. Nu naar huis, de auto halen en dan naar Voorwaarde, het bedrijf van mijn vriendin Leonie. Als zakenwaarneemster voor Annemarie, dat moge duidelijk zijn. Het gaat vandaag over kunst. Wat telefoongesprekken, kortom het is een vruchtbare dag vandaag. Een mooi begin van een nieuw levensjaar...
Ik ga tante Anita en oom De zo nog even bellen, zij zit hier in het hotel om de hoek, dus vanavond even een glas wijn met elkaar drinken. Lijkt me wel gezellig...
Liefs, Anita
Ik ga tante Anita en oom De zo nog even bellen, zij zit hier in het hotel om de hoek, dus vanavond even een glas wijn met elkaar drinken. Lijkt me wel gezellig...
Liefs, Anita
zondag 30 augustus 2009
Wat een feest!!! 50 jaar....
En gisteren was het dan zover, met een rustig begin met de familie van mijzelf en die van Annemarie, begon het feest rondom mijn 50e verjaardag. Jannie was er al vroeg en heeft geholpen met van alles en nog wat. Maar zoveel meer mensen hebben geholpen, Joost die de band voor me geregeld heeft. Emmy en Reynaud met duizend en een dingen, maar ook gisterenavond weer. Karin en Roel voor alle mooie foto's (komt nog), Arie voor het inschenken (en vandaag weer Arie en Noor voor het opruimen en ons huis weer tot huis maken), Noor voor het graveren van de spiegel, Floor voor de bediening, samen met Noor en Roos tijdens het diner. Rosanne voor het drummen met de band. En al die lieve mensen die zijn gekomen om samen met mij, met ons mijn verjaardag onvergetelijk te maken. Maar ook het weer deed goed mee...het bleef droog, tot op het laatste moment...
De muziek, de band van Dennis en zijn vrienden, jamden erop los...geweldig...Maar ook mijn twee lieve vriendinnen Jannie en Ada, die een paar prachtig liederen over mijn leven ten gehore gaven, met Joost als pianospeler op de achtergrond. Annemarie met haar prachtige piano en al die ideeen (de spiegel met al jullie handtekeningen is echt prachtig!!!). En ik heb zo ongelooflijk genoten. Ook van het feit dat er van die prachtige mensen zijn geweest, de zussen van Emmy met partners (de tantes van Annemarie dus). Het was een enorm spektakel en ik kan echt terugkijken op een geweldig feest. En geloof me de basis voor de piano is er...ik hou jullie op de hoogte. Ik kijk nog een keer naar al die stapels post....naar al die lieve dingen die jullie mij geschreven hebben. De boeken, de kado's...de heerlijke flessen wijn en champagne...oh wat ben ik verwend...ik ben er stil van en onder de indruk.
Hier een paar foto's die wij hebben gemaakt, van het begin. De rest volgt. Ik ben 50 en moe, mijn rug doet zeer, het was veel veel en heel indrukwekkend...
Liefs, en dank jullie wel, allemaal...en terwijl ik dit schrijf realiseer ik me, dat woorden niet genoeg kunnen uitdrukken, hoe ik me voel. Het was indrukwekkend...Jannie vroeg me gisteren of ik niet emotioneel was. En weet je, dat is er nu een beetje...de emotie na al die prachtige aandacht. Vrienden, mooie indrukwekkende mensen, maar meer nog jullie woorden, jullie aandacht voor me...Anita van Loon is sprakeloos. En dan moet er toch echt iets zijn....dag, ik hou van jullie!
Anita
donderdag 27 augustus 2009
Netwerken
Ik ben bezig een reader samen te stellen over - netwerken - en ik kwam hier een hele mooie uitspraak tegen :
'Netwerken bestaan bij de gratie van de onderlinge aandacht. Als die er niet meer is, dan zijn die relaties niet veel meer waard en sterven - als het ware - op den duur een natuurlijke dood'.
En wat is dan zo anders aan netwerken als gewoon met elkaar samen leven, samen werken, oog en oor voor de ander hebben. Servant Leadership is volgens mij gestoeld op dit gedachtengoed...
Ik heb zoveel te vertellen, maar doe dit later. Er gebeurt weer zo enorm veel...spannend...
Liefs, van nog steeds een gelukkige 50'er.
Aniet
'Netwerken bestaan bij de gratie van de onderlinge aandacht. Als die er niet meer is, dan zijn die relaties niet veel meer waard en sterven - als het ware - op den duur een natuurlijke dood'.
En wat is dan zo anders aan netwerken als gewoon met elkaar samen leven, samen werken, oog en oor voor de ander hebben. Servant Leadership is volgens mij gestoeld op dit gedachtengoed...
Ik heb zoveel te vertellen, maar doe dit later. Er gebeurt weer zo enorm veel...spannend...
Liefs, van nog steeds een gelukkige 50'er.
Aniet
woensdag 26 augustus 2009
Le Bon Mangeur...en de bus...enzo...
Na een soort speurtocht met de bus, werd ik door Annemarie gebracht naar Le Bon Mangeur in Scheveningen, eigenlijk het favoriete restaurant van Emmy en Reynaud. En daar werd ik gefeliciteerd, kreeg ik een soort button, medaille op gespeld met hierop duidelijk de 50 en werd ons rose champagne geschonken. Gewoon zomaar een hele fles. En terwijl ik daar zat en me realiseerde, dat ik eerst stoer hier op de bank voor het huis, naast mijn Sarah had gezeten en vrolijk champagne had gedronken, begon een geweldige avond. Met mijn mooie Annemarie (met prachtige haren) in een geweldige ambiance. Ik werd gewoon simpelweg enorm verwend, met heerlijke gerechten, mooie Sauvignon Blanc uit Nieuw-Zeeland en toen Annemarie de taxi liet bestellen stonden daar zomaar onze Emmy en Reynaud weer. Met alle liefdevolle suprises van dien..en zij waren onze taxi en nu, nu ga ik een beetje lichtvoetig naar bed, en ben ik gewoon 50, helemaal 50...de dag was indrukwekkend, de Leergang Coaching was super, alles was mooi, een nieuwe kans volgende week, spannend, ik hou jullie op de hoogte, zaterdag, gewoon lekker feesten, dank voor alles, lieve lieve mensen...50 worden is echt super enne...Sarah zit nu op de stoel in de woonkamer, en zaterdag zetten we haar weer buiten op de bank...kijk maar...Liefs van een gelukkige vrolijke 50'er, Anita.
Sarah en 50 rode rozen!
Terwijl ik moet werken en me moet voorbereiden op wat komen gaat, zit ik op kantoor nog even bij te komen. De bel ging...bloemen van OPB, Emmy en Reynaud en opeens zag ik haar zitten, een nagemaakte Sarah, een bijna Anita, met mijn kleren aan, op de bank, met een glas champagne naast zich, en opeens 50 rode rozen van mijn liefste Annemarie. Een prachtig boeket bloemen van Caroline en Erik, een wit chocolade hart speciaal voor mij gemaakt. Champagne van Suzie...kortom, feest, feest en nog meer feest. Smsjes de hele tijd, Emmy en Reynaud op de koffie, met weer zo'n prachtige roos! Zij hebben deze Sarah gemaakt, geweldig, met mijn ogen, mijn mond...wat super. Overal zie ik 50, en toen ik de auto instapte, hing daar een grote opgeblazen 50 aan de spiegel. Wat ben ik verwend, wat voel ik me jarig...als die mooie berichten, via Hyves, LinkedIn, mail en sms, dank jullie wel lieve mensen, hoe gelukkig ik ben, kan ik niet zeggen. Mijn vader aan de telefoon, wat wil je nog meer, een smsje van mijn broer, van Jannie. Mooie lieve kaarten van allerlei mensen...dank, dank...ik zit te glimmen en te stralen...zomaar 50!
Aniet
Aniet
Abonneren op:
Posts (Atom)