Boksen in Carre, met Hans!

En gisterenavond gingen Hans (van Rietje) en ik samen naar het Ben Bril Boksgala in Carre! Geweldig, wat een spektakel, alleen al voor het oog. Bekende boksers als Alex Blanchard liepen daar rond. Maar ook filmsterren en bekende nederlanders. Temidden van blonde dollies en nog meer bijzondere mensen. Genieten werkelijk waar. Met prachtige partijen, een ware knock-out, een titelgevecht met het Wilhelmus. Een coach die steeds weer riep 'meppen' ja zo kan ik ook coachen! En het leuke was, dat Hans en ik niet wisten van elkaar, dat wij boksfans zijn. En dus worden wij wel elkaars maatje bij dit soort evenementen. Geweldig...wat een sfeer! In de taxi naar Carre, zat een marokaanse man en hij vond ons wel erg nette mensen voor een bokswedstrijd! Toen we in gesprek raakten, kenden hij en ik veel boksers van nu en vanuit het verleden. Hij moest lachen en zei 'oh dit gesprek moet ik eigenlijk opnemen'. Helemaal leuk...
en nu, nu zit ik weer in Amsterdam (ik was vannacht om twee uur thuis en zat om acht uur vanmorgen alweer in Amsterdam) waar ik drie dagdelen les geef. Lekker. Genieten! Voor jullie een mooie en fijne dag...liefs, Aniet

Prachtige natuurlijk he...zou die champagne al werken???

Maak stilte tot een onderdeel van je leven....

Tsjonge jonge...wat een spiritualiteit! En dat na samen met Annemarie een prachige romantische film te hebben gezien, de film Last Chance Harvey...heerlijk! Champagne erbij...ik vind een regenachtige zaterdagmiddag, daar past zo'n sprankelend glas wel bij...de lichtjes al een beetje aan. Nu zit An lekker op de bank, de Bee Gees maken hun muziek, een geweldig concert op de dvd....en zomaar is daar toch dat mooie relaxte gevoel! En dan lees ik opeens dat je stilte tot een onderdeel van je leven zou moeten maken. En eigenlijk realiseer ik me wel, dat ook door Servant Leadership, ik temidden van de hectiek van iedere dag, zomaar die stilte momenten pak voor mezelf. Ook lees ik nu dat je alles wat je in je leven anders zou willen, jezelf moet voorstellen en het vervolgens dan moet loslaten. Ook meer observeren is goed voor ons welzijn. Dus lieve mensen, zomaar in stilte op een bankje in het bos zitten, of wandelen door het bos, en lekker tegen al die grote mooie bladeren aanschoppen kan zo goed zijn voor ons. Zo ongekend lekker...dus genieten wij nog eventjes door van dit bijzondere weekend. Verwonderen wij ons over alles, kijken terug op ingewikkelde vraagstukken en gaan wij zomaar weer door...het is goed, zoals het is. Ik ga een lekker kopje soep maken ofzo...iets wat past bij dit weer. Heerlijk...dag, liefs, Anita

Zaterdagochtenden...en veel regen!

Tja en in tegenstelling tot ons vorige weekend, is het nu slecht weer, het regent en wij zijn vol met 'kinderdingen'. Bijzonder want nooit eerder heb ik kranten rondgebracht (is wat lastig als je op een boerderij woont als je jong bent....)en nu heeft Rosanne een krantenwijk. En voor zaterdagmiddag moeten die krantjes hier in de wijk rondgebracht worden. Dus vanmorgen, na haar wedstrijd voetballen (1 doelpunt voor Rosanne) ben ik samen met Roos kranten rond gaan brengen. Een goede lichaamsbeweging, veel lopen. En eigenlijk zo gepiept! Het bijzondere is, en dat realiseerde ik me vanmorgen maar weer, dat een zaterdagochtend in mijn huidige leven, zo enorm anders is als een zaterdagochtend in mijn vorige leven. Vroeger stond ik op rond acht uur, half negen, ging lekker onder de douche, wandelde langs mijn winkeltjes, haalde vers brood en wat kranten en dan begon de dag...in alle rust. En was het dan een uur of een, dan voelde ik mij uiterst relaxt! En het weekend was begonnen! Nu...veel gedoe, kinderen die naar sport moeten, vriendinnetje wat nog boven ligt te slapen. Annemarie die de deur uitgaat voor de voetbal, uit bed, kop koffie, het hele spul komt weer thuis, kranten rondbrengen...kortom bijzonder! En Annemarie zegt zo mooi 'indirect heb je hiervoor gekozen' en om eerlijk te zijn, kies je hier niet echt voor, als je van iemand gaat houden. Dan neem je alles erbij, en gaandeweg de rit, ervaar je wat dit alles is. En toch, na dit hele relaas, durf ik te veronderstellen, dat ik het niet anders zou willen. Dat ik blij ben met mijn Annemarie en ook weer veel leer van puberende kinderen, van opvoeden en alles wat daarbij hoort. Maar vooral van mijn geluk met deze vrouw.. Reynaud smste gisteren dat hij nog een 'verwenweekend' wenst, nou ik sluit me daar gewoon bij aan....zomaar eventjes rust! Een mooie film, een lekker boek...ach dat zit er ook voor ons nog wel in, vandaag of morgen. Wel lastig in de regen lopen met een bril, wat een uitvinding die ruitewissers op de auto, want je ziet geen hand voor ogen meer!! Fijn weekend,
Anita

Vrijdagmiddag op kantoor...

En na een enerverende dag, samen met Ada naar Servant Leadership, en aansluitend nog een coachgesprek in Zoetermeer, zit ik nog even rustig op kantoor. Moe maar voldaan...zo kan ik deze week wel beschrijven. Een week met mooie contacten, gesprekken en veel nieuwe indrukken. Ik ben er blij mee. Ik geniet ervan. De zon schijnt prachtig, het is heerlijk weer...ik heb het dak van de auto open gedaan! Nog even een paar afspraken maken en dan zit het erop voor deze week. Een nieuwe volle week ligt voor me. Maar ook een week met mooie intermezzo's, met af en toe een rustige middag. Voor nu wens ik iedereen een prachtig weekend toe. Met veel zon, veel buiten zijn. Liefs, Anita

Wat niet uit het hart komt, zal een ander hart niet raken!

Zo...en met deze spreuk begin ik deze regenachtige dag. Een dag die is begonnen, met het genereren van beweging. Een aantal keer per week ben ik even bezig met LinkedIn. Een omgeving waar zakelijk Nederland, nee de zakelijke wereld, elkaar ontmoet. Elkaar berichten stuurt, vragen stuurt, uitleg vraagt. Zo heb ik vorige week via LinkedIn gevraagd naar het tijdschrift 'To be' een tijdschrift wat speciaal gemaakt is voor de Uitvaartwereld. Een tijdschrift waar het gaat over afscheid nemen, over er zijn, over verbinding. Een prachtig blad. En zowaar krijg ik nu twee verschillende nummers toegestuurd. Een glossy magazine over onderwerpen die ons raken, die heel dichtbij zijn, of heel dichtbij komen. En ik wil hier mee over lezen, temeer daar ik laatst gesproken heb met iemand van Yarden. Een mooie organisatie, waar ik graag als zelfstandige iets voor zou doen. Niet in vaste dienst, maar vanuit de verbinding. Terwijl ik dit schrijf denk ik aan de uitspraak'vrij zijn in verbondenheid'. Mooi he...gisteren sprak ik met iemand. En dan komt hier ook wel vaak, houden van, of het relationele aspect uit het leven langs. En dan denk ik wat is er mooier, als je vanuit vrijheid je wilt verbinden aan iemand. Gewoon omdat je graag met die ander wilt zijn, wilt blijven. Met elkaar je leven wilt delen. Heel erg mooi...ik hou ervan!
Vandaag is een mooie dag. Straks een gesprek, een soort van adviesgesprek. Vanmiddag een afspraak. En vanavond mijn boksbond. Leuk. Want maandagavond is het Ben Bril Memorial in Carre. Lijkt me zo bijzonder om daar in de zaal te mogen zitten. Ben benieuwd en ik zal jullie erover vertellen.
Ik ben weer lekker druk, ter voorbereiding op volgende week eigenlijk. Volgende week ben ik alleen maar aan het werk, overdag en in de avonden (op maandag na dan..). Met hele gave dingen, de bouwmarkt, trainingen, coachgesprekken...heerlijk. Ik verheug me erop...maar deze week ga ik al de hele week vroeg naar bed, om goed uitgerust te zijn voorafgaand aan die week.
Want ik merk wel dat ik vermoeider ben dan anders, dat mijn lijf dus ergens wat minder sterk is dan het ooit was. Maar ja, mag ook wel toch, leeftijd, heftig leven en ooit es wat gemankeerd. Dus het is toegestaan! Heb een lekkere dag, ondanks die regen! Ik ga aan de koffie!
Liefs, Aniet

Kirsten komt op tv!!!

Goedemorgen! Wat een heerlijk weer, lekker fris, een koude neus, koude handen, dicht tegen elkaar aan in bed, wat een genot he...die herfst! Beetje nachtvorst, vallend blad, wel een zooitje, maar ja...ondertussen zit ik op kantoor. Gisteren waren Daan en Arlette bij ons thuis en dat was meer dan goed! Geweldig! Heerlijke mensen, zij hebben de kunst van Annemarie bekeken en Annemarie gaat in de Leergang iets doen met haar kunst. Ik ben gewoon zomaar trots op deze vrouw van me! Leuk!!!
En toen ik gisterenavond op de fiets zat belde Kirsten. En ik vertelde haar dat ik een afspraakje had in de kroeg, met mijn vrouw! Kirsten verstond met een vrouw en zei 'wat gaan we nu krijgen?' mooi he...maar toen zij hoorde dat het afspraakje met Annemarie was, was het goed. En mocht het dus gewoon doorgaan. Goed die sociale controle van mijn lieve vriendinnetje. En nu ik het over Kirsten heb, morgen, donderdag 22 oktober moet je van half zes tot half zeven naar omroep Max kijken. Kirsten komt dan zo rond de klok van zes uur op tv. Haar tv-debuut op omroep Max. Geweldig toch! Het gaat over doorwerken en het bedrijf waar Kirsten nu werkt verzorgt trainingen ter voorbereiding op je pensioendatum. Zoiets als pensioen in zicht geloof ik...dus kijken! Ik zit te glimmen van trots voor de buis dat weet ik nu al!
Verder, heb ik het druk, volgende week weer een bomvolle week, met drie avonden les geven, en alle dagen helemaal gevuld met afspraken en werk. Super...deze week nog even wat adempauze. Tijd voor ontmoetingen, gesprekken en wat al niet meer...heerlijk. Maar ook voorbereiden voor volgende week. Voor nu, een hele mooie dag gewenst!
Liefs, Anita en kijken naar Kirsten he...morgen aan het einde van de middag!