Eventjes thuis....

En zomaar ben ik eventjes thuis, omdat ik vanavond de laatste les in Rotterdam ga verzorgen...omdat ik vanmiddag in Den Haag was, bij OCW en bij Henk. Leuk en fijn...zo simpel kan het zijn. Het weekend was rustig en bijzonder, veel thuis, veel slapen...zondag even op de fiets en oh hoe koud was het! Gisterenavond de BMW vol bonbons geladen bij onze chocolade specialist in de Voorstraat van Voorschoten. En vanmorgen zijn deze al uitgegeven bij de Gemeentes waar wij zaken mee doen...leuk, attent en lekker! Nu even eten.......fijne avond, later meer...
Anita

Zomaar champagne...nee eigenlijk niet zomaar!

En gisterenavond ging de bel, ik liep al heel vroeg in mijn nachtoutfit rond...mijn geblokte broek en zwarte shirt...ik sjeesde dus de slaapkamer in. En moest heel hard lachen, toen ik twee vriendinnen hoorde...en dus was ik er zo weer uit. En uiteindelijk zijn dit de meest bijzondere momenten, van die spontane, niet geplande ontmoetingen. En zomaar, nee eigenlijk niet zomaar...dronken wij champagne. Want champagne is de drank om zomaar te genieten, met mensen die je dierbaar zijn. Champagne hoort wel bij ons leven...is mijn lijfdrank...nee dat is overdreven, maar als ik mocht kiezen, zou dat zomaar kunnen...en als ik champagne drink, denk ik aan mijn vader, aan mijn liefste, aan mijn schoonmama en Reynaud, en natuurlijk aan Annemarie. Maar nu ook aan deze twee mensen...aan onze vriendinnen...dus op jullie gezondheid. En dat het leven jullie maar alles mag brengen, wat nog nodig is...en vooral gezondheid en geluk! Proost...terwijl ik dit schrijf, kreeg ik zomaar cappuccino met daarin twee hartjes in het melkschuim, van een dame uit het hotel, waar ik les geef...lief he...en vandaag kreeg ik van een cursiste, een prachtig boek over de transparantie van haar werkplek. Mooi, en dus is dit weer een dag vol mooie kadootjes...dank u wel!
Een mailtje over de zorg van mijn vader, een nieuw verzoek om examens af te nemen voor de Hogeschool. Een coachee...kortom, de flow is er nog steeds...heerlijk! Lieve groet, Anita

Op kantoor...

En na een dag vol bloemen (rouwstukken)en vergaderen, leuk en intensief, zit ik zomaar eventjes op kantoor. Mijn eigen kantoortje...en wat is dat toch altijd fijn he...Morgen een dagje trainen, Rotterdam en dan Den Haag. Genieten is dat altijd...een groep afronden, de laatste loodjes voordat zij hun businesscase in gaan dienen. Ik geniet ervan...maar ook van het afsluiten. De punt zetten als het ware...En hier op kantoor, omgeven door mijn mooie citaten. Mijn zinnen, mijn foto's...de foto van mijn moeder en tante Tanneke hier voor me. De dames die het samen zo goed hebben gehad als zussen...ach de tijd vervliegt....
'Liefde is groot noch klein, liefde is gewoon liefde. Je kunt een gevoel niet meten zoals je een weg meet. Als je dat doet,begin je het te vergelijken met wat ze je vertellen, of met wat je hoopt te vinden. Zo zul je altijd naar een verhaal luisteren in plaats van je eigen weg te bewandelen.' En hier nog een, voor mijn vriendinnen 'De liefde is geen gewoonte, geen afspraak of schuldgevoel. De liefde is. Zonder verdere bepaling. Heb lief en stel niet te veel vragen. Heb slechts lief.'
En met deze citaten uit het boekje 'Liefde' van mijn grote vriend Paulo Coelho...eindig ik voor vandaag. Het was en is een prachtige dag...het is eigenlijk een prachtige week, zoals alle weken prachtige maanden zijn...ach hoe simpel is het gewoonweg gelukkig te zijn! Een mooie avond..met diegenen die je lief zijn....
Anita

Mijn vader....

Zomaar samen aan de tafel, niet zoveel woorden hebben we nog nodig. Een blik, een handkus die hij me regelmatig geeft....hij vertelt wat, vraagt waar Lexmond ligt...en hij legt zijn hoofd tegen mijn schouder...ik kam zijn haar, heb zijn kin wat bijgeschoren, wat Hugo Boss gespoten en zo brengen wij de middag door. In stilte, in een soort berusting, simpelweg omdat we samen zijn...en het is meer dan fijn! Hij vraagt steeds dezelfde dingen...en vooral over 'hoe het nu moet met wonen...' en als je hem dan aangeeft, dat er niet zoveel mogelijk is. Alleen buiten Flakkee wellicht, dan schudt hij zijn hoofd en is verdrietig...Hij maakt zich zorgen als ik wil vertrekken omdat het helemaal dicht is van de mist...en ik moet hem bellen, want zo zegt hij 'ik ben vanavond toch thuis'...en eigenlijk is dat zo verdrietig he...hij denkt soms dat hij nog 'thuis' is...en als ik hem door de gang naar de woonkamer rij, dan kijkt hij afwezig naar de graafmachine, die bezig is een gat te graven voor de fundering van de nieuwbouw. En als ik wegga, en hem gezoend heb, dan kijkt hij uit het raam...en gelukkig huilt hij niet....
Ik mis hem nu alweer...bijzonder toch, die band tussen ons...
Liefs, Anita

Sneeuw, Sinterklaas, en mooie gedichten....

Goh wat een weekend, een zaterdag met een tuin vol sneeuw. De beelden waren duidelijk. En die zaterdagavond een Sinterklaas vol prachtige gedichten en nog mooiere surprises. Een traan, om een zin die zo raak was....een prachtig gedicht van mijn bonuskind...een Tomos voor Sophie, tot in detail gereproduceerd door Reynaud...werkelijk fantastisch. En vooral een avondje gezellig bij elkaar...heerlijk! Echt een heerlijk avondje....zondag zomaar wat gerommel, rustig bezig geweest met elkaar. En vandaag weer naar het zuiden, naar Tholen en naar Pa. Zomaar lekker...rustig en intens. Nu ben ik lui en moe...zomaar thuis, door de hevige mist, zag ik het niet zitten nog verder te rijden en heb ik mijn avondafspraak afgezegd.
Nu niks meer...liefs, foto's volgen nog...Anita

Zomaar wat mooie beelden....

Sneeuw en niet naar Pa....

Goedemorgen, vanmorgen vroeg was ik al op pad...ik gleed alle kanten op met mijn BMWtje...roetsend en glibberend. Dus ben ik met eierkoeken en lekkere bonbons voor mijn vader, gewoon weer teruggekomen naar huis. En toen heb ik hem gebeld. Dat ik vandaag niet kom. En zijn reactie is zo simpel 'geeft niet hoor mijn kind. Hou je spatborden maar heel...' En vervolgens vraagt hij of alles goed is en moet ik vooral Annemarie groeten van hem....ach, ik vind het wel jammer. Want ik heb altijd zin om hem weer te zien. Maandag ga ik weer naar hem toe, in aansluiting op Tholen, met de tank van Annemarie, dan kom ik overal doorheen!
De tuin is prachtig, het beeld is fantastisch mooi...een heel dik pak sneeuw ligt op de stoelen, de tafel...en de poes heeft het gevoel dat het leven een grote glijbaan is. Vandaag lekker samen met Annemarie en de meisjes, voorbereiden voor de Sinterklaas....even lekker naar Albert Heijn.
Een hele fijne avond...niet uitglijden en liefs Anita