Gedicht

'je bent nooit gegaan
nooit gekomen
je was niet
je bent
voor altijd
eeuwigheid'

voor mijn moeder....

Een nespresso in de morgen....

Goedemorgen, vanuit het kantoor in Voorschoten, waar ik allerlei dingen doe. Werk voorbereiden voor Yarden, gesprekken, mails schrijven, maar ook zomaar een nespresso drinken. Goh wat heerlijk...zo dadelijk een gesprek met een nieuwe coachee.
Ik weet nog toen ik voor de eerste keer een nespresso dronk...echt al heel lang geleden, in zo'n soort speciale koffiewinkel, in Rotterdam, de Kookstudio ofzo...en daar was een hoek, of een winkel met alleen maar koffiemachines. En wij twijfelden heel erg tussen nespresso en Illy. Want de buurman had Illy...en wij kozen voor Nespresso. Ontzettend lekker en genieten...en vanaf dat moment, en ik denk dat het 1999 was, drink ik nespresso. En om mij heen drinken steeds meer mensen nespresso. Want hoe heerlijk is het niet, dat eerste kopje koffie...en dan begint zomaar je dag...hoe eenvoudig kan het zijn. Al die kleine momentjes van intensiteit...ik schreef aan een vriendinnetje, dat ik zo hou van het woord 'intens' en volgens mij gebruik ik dit woord ook veel. Zo ook het woord 'bijzonder'.....
Nog een tip - als je jezelf dit jaar zomaar een kado wil geven. Omdat je...gelukkig bent met jezelf, een mooi contact hebt met je vrienden, een leuke baan hebt, of gewoonweg zomaar....koop dan het boek GELUK - The world of happiness - een boek met daarin de wijsheid van 100 geluksprofessoren uit de hele wereld. En terwijl ik dit boek (voor mijzelf gekocht) aan het lezen ben, denk ik, ik heb nog een ambitie als het gaat over werken 'ik wil geluksprofessor worden'. Een van de dingen die ik in dit boek gelezen heb, wil ik met jullie delen. Als een individu het gevoel heeft dat zijn leven begrijpelijk is, beinvloedbaar door hemzelf is en betekenisvol, dat ligt hier een basis voor geluk. En als ik hier voor mijzelf goed over doordenk, dan voelt dat ook zo. Alleen heeft het op sommige onderdelen, even geduurd voordat ik zover was. Dat geeft niet toch, ergens in dit prachtige boek staat ook 'geluk is een reis...' en ik wens jullie een mooie reis toe. Fijne dag, Anita

Zomaar eventjes op mijn eigen plekje, mijn eigen kantoor...

Deze dagen loopt alles door elkaar heen. Mijn afspraken, Yarden, nieuwe ontmoetingen...en zomaar, temidden van dit alles, temidden van zachte natte sneeuwvlokken die buiten weer vallen, zit ik hier om half vier dinsdagmiddag op mijn eigen kantoor. Na te denken over 2011, over mijn jaarplannen, mijn prognoses, over de meeting die ik de hele dag heb mogen ervaren. En altijd als ik hier ben, ben ik omringd door schoonheid. Door de kunst van Annemarie, door mooie prachtige literatuur. Door teksten, door citaten. En een tekst staat hier op een kaartje 'ik mis je. Dat is duidelijk...' en deze tekst is altijd voor mijn moeder. Want missen doe ik haar wel vaker. In de auto praat ik met haar, zomaar over wat mij bezighoudt...of over iets wat ik zie, of voel. En deze dagen, de dagen waarop zij het zo moeilijk had, zo vlak voor haar overlijden, denk ik altijd vaker aan haar. En steeds weer voel ik het gemis. En laatst mailde iemand me 'dat zij haar moeder extra zou omhelzen...voor mij' en dat is mooi he...doe dat maar. Kijk maar diep in haar ogen, geniet maar gewoon heel even...van het feit dat je moeder nog bij je is, nog met je praat, nog met je lacht. Als ik Annemarie en haar moeder zie, ben ik zomaar een beetje stil...twee prachtige vrouwen, die in liefde met elkaar verbonden zijn. Die lachen, die dansen, die samen leuke dingen doen...oh wat heerlijk toch...
Een ander citaat vind ik ook zo mooi 'De roos heeft geen waarom. Ze bloeit omdat ze bloeit. Ze maalt niet om zichzelf. Ze verlangt niet gezien te worden.' een citaat van Silesius uit ca. 1650.
Voor mij is dit een spreuk die past bij servant leadership. Simpelweg zijn en niet zoveel meer...en vanuit dit zijn, een tevredenheid ervaren.
En dan nog deze, de spreuk die past bij een reiziger, en ik noem mijzelf soms een reiziger, zo zei ik ooit tegen een geliefde 'ik trek een poosje met je op...' alleen merk ik, dat ik nu graag reis, maar het liefst steeds weer thuiskom...thuis bij Annemarie. Mooi he...'iedere dag trek ik erop uit, steeds op zoek naar een andere weg'door Friedrich Holderlin. Zo dadelijk ontmoet ik weer iemand op een van die wegen...zomaar hier bij mij op kantoor. Een onbekende dame...ik ben benieuwd! En morgen weer...via mijn website. Geweldig toch...dag, heb een mooie, intense en waardevolle avond! Liefs, Anita

Schoonhoven....

En gisterenavond zaten we zomaar samen op de bank in Schoonhoven. Kijken naar de nieuwe tv en wachten op de nieuwe huurder. Geweldig, het huis is verhuurd voor lange tijd, een aantal jaren...wat een heerlijk idee! Voelt goed...mijn mooie appartement is 'onder de pannen'. En nu, nog even voordat ik vertrek richting Utrecht, mijn weblog schrijven...het lijkt te dooien, en dit maakt de straatjes hier als een spiegel...en niet alleen hier, maar overal. Ik heb, en moest vreselijk lachen, al twee keer echt plat op mijn gezicht gelegen...door de sneeuw, is onze heg naar voren gekomen...er lag een soort lawine van sneeuw op...en de zwaarte maakte, dat deze naar voren klapte...maar sneeuw was ook wel handig tijdens Annemarie's feestje, want normaliter heb ik heel veel ijsklonten nodig voor de wijnkoeler. Nu voldeed zo af en toe een schep sneeuw. Leuk gezicht ook nog...
Het is druk, de laatste loodjes voor het einde van 2010...en als ik denk aan 2010 dan denk ik aan verbinding. Zomaar verbinding, met mooie mensen, met mensen die mij opsporen via Hyves, via de website, of die zomaar mijn leven binnenstappen. Dit gebeurt en dit zijn de meest bijzondere contacten. Maar het is ook het jaar van de liefde geloof ik...Annemarie en ik, al 4 jaar getrouwd, al 5 jaar samen. Maar ook mijn vriendinnen, die twee bijzondere vrouwen, die elkaar gevonden hebben...misschien wel in essentie hier op een feestje. De zakelijke kerstkaart die wij stuurden was de kaart van de verbinding...een kaart met handen die in elkaar grijpen, handen die elkaar vasthouden. Zomaar, want soms is dat gewoon nodig, dat je elkaar eventjes vasthoudt...dat je elkaar dichtbij laat komen. Ons leven vraagt erom...zo komt er vanmiddag een mevrouw op kantoor. Zij heeft via een cursiste over mij gehoord en wil een gesprek...bijzonder toch. Ik laat iemand altijd komen, en als het klikt dan is het goed...dan gaan we door! Dag succes vandaag, geniet van de dag die voor je ligt...lieve groet, Anita

De kerst voorbij.....

En zomaar is de kerst van 2010 voorbij...een mooi samenzijn, met een gezellig spel, en lekkere wijnen...en vanmorgen vroeg alweer op pad richting Yarden. Het donkere gebouw...en een drukte van jewelste...we doen het goed hier in Kennemerland. Er gebeuren goede dingen....oh ja...ik heb de nieuwe cd van James Blunt gekregen...heerlijk!Dus zomaar nog eventjes gedanst met Annemarie gisterenavond. Ik vind dansen zo ongekend lekker. Als het ware terug in de tijd...en dat vind ik ook zo van de Top 2000. Ik geniet van de radio aan in de auto...veel nummers van vroeger, nummers die mij doen herinneren aan mijn tijd op kamers in Den Haag. Het loskomen van mijn jaren op Flakkee...het onderzoeken van mijn geaardheid. Een wereld die ik vroeger wel heel spannend vond. Een cafe waar bijna mannelijke vrouwen zaten en waarvan ik dacht 'goh waar zijn die dames nu...'maar ook een sfeer, een tijd, waarin we vreselijk de beest uit hebben gehangen. Een tijd waarin we genoten van alles, waarin we deelden wat we hadden, waarin feesten ook al een onderdeel van mijn leven was. En weet je zomaar ruim 30 jaar later, is dat allemaal nog niet veranderd. Graag deel ik wat ik heb...en graag feest ik met mooie mensen. En vrouwen, ja mijn leven is vol prachtige mensen, en ja, daar zitten hele mooie vrouwen bij...geweldig! Ik voel me gelukkig...liefs, Anita

2e kerstdag...

Onze kersttafel is mooi gedekt, voorbereidingen zijn getroffen. Ons kerstdiner is altijd een samenspel tussen Annemarie en mijzelf. Gaat heel goed samen...en meestal maken we er iets bijzonders van...het lijkt alsof de dooi heeft ingezet. We hebben de stoep schoongeschept..pfffttt wat een klus. Merk ik zomaar dat mijn rug niet zo sterk is en dat ik gewoon lekker 51 ben. Dus soms zomaar 'hoog middelbaar bejaard' zoals Florine het zou noemen...en dat geeft gewoon helemaal niks. Menukaarten gemaakt...mooi, gewoon ook heel leuk. Allemaal glaswerk op tafel, nee het wordt geen drinkfestijn, maar meer een mooie combinatie van wijn en spijs. Maar vooral van gezellig samen zijn, want het is een klein clubje dit jaar. Zonder mijn familie, zonder Ruud en Anke, dus met Pa en Ma Smitshuysen, met Reynaud, en nicht Sophie...want ook de meisjes zijn er helaas niet bij....
Morgen weer naar Yarden...een bijzondere week. De financiele jaarafsluiting..spannend wel. Want hoe staan we er voor bij Yarden Kennemerland...wat hebben we gerealiseerd dit jaar? En terwijl ik dit schrijf, realiseer ik me, dat er gewoon mensen zijn die nu werken, die nu besprekingen voeren, overledenen verzorgen, de telefoon aannemen. Die condoleances begeleiden...Lieve collega's dank jullie wel voor jullie inspanningen.En voor al die andere lieve mensen, bekend, onbekend, die kerst vieren zonder hun grote liefde, omdat hij of zij ergens anders is, met iemand anders is, of niet meer hier bij ons op aarde is, sterkte, kracht en liefde...ik brand een kaarsje voor je...simpelweg omdat ik aan je denk!
Anita

Nog meer plaatjes...