Jason Mraz Love....is a four letter word

Na een prachtige dag met bijna 600 km op de teller, ben ik nu thuis en geniet ik van een geweldige cd, Love van Jason Mraz...een vrolijke, intense cd die je doet nadenken. Een van zijn bekende songs is 'I won't give up' en in deze vrolijke cd met LOVE in primaire kleuren op het hoesje, staat de tekst : 'understanding love is one of the hardest things in the world' een tekst van Fred Rogers. En nu sluit ik deze dag af met zomaar een dansje op het nummer Living in the moment, heerlijk, vrolijk, enthousiast en zomaar blij, omdat ik een dag mag afsluiten die mooi en lang en goed was. Met mooie gesprekken...morgen twee gesprekken met nabestaanden, ingewikkeld denk ik, maar goed. En tussendoor het bedrijfsbureau...het komt goed. Een mooie avond...de 73e loper voor het team van Cluster West, SamenLoop voor Hoop is ingeschreven en een van mijn lopers, heeft al ruim 600 euro aan sponsorgeld verzameld...geweldig toch. Ik word hier zo gelukkig van...ik ga zelf op zoek naar sponsors om mijn bijdrage te vergroten, Lia doet al mee, Pa van Loon ook...wie nog meer? Ik zoek mensen die mij willen sponsoren, om een bijdrage te leveren aan KWF. Iedere euro is welkom...dus, denk erover na. Help KWF, help ons...en kom vooral ook kijken op 8 en 9 juni a.s. in Haarlem. Liefs, slaap zacht...Anita

De hemel lacht, de hemel huilt...

En gisteren op de verjaardag van onze Koningin, van onze moeder Koningin eigenlijk, lachte de hemel...zodanig, dat de vrijmarkt in een t-shirt kon worden bezocht, en de terrassen vol waren. Vol van vrolijke mensen, die zomaar een dagje extra vrij waren. En terwijl deze dag over Nederland heen rolde...was het ongekend druk in Cluster West. En hebben mijn mensen weer keihard gewerkt...chapeau voor al diegenen die dit weekend gewerkt hebben! En de hemel straalde, volgens mij is er iemand daarboven, die dit zomaar heeft geregeld, want fietsten wij zondag nog met wat motregen naar Den Haag, zo kwamen wij die avond in een mooie open wereld, waarbij de zon ging schijnen,  weer terug zo rond een uur of half acht. En gisterenochtend was het prachtig...en genoot ik van slenteren door het dorp, mensen spreken en spa drinken....ach wat was ik keurig. En jawel hoor weer 1 kg kwijt! En vanmorgen huilt de hemel, het dondert en het bliksemt zingt Guus Meeuwis en dat is nu het geval. Ik ga er vandoor...een volle dag, Dordrecht, Haarlem en Hoogeveen, of all places....ik wens een ieder een mooie week, vrij of werkend, maakt niet uit. Geniet vooral, Anita

Oude tantes...en een zonnige vrijdag

Goedemorgen allen. Thuis even werkend, naar Almere...en dan weer naar Haarlem. Een drukke, een volle dag. En overal is het druk, veel meldingen gisterenavond nog. Mijn mensen op een training Presentatietechnieken, kortom veel! Verbinding met Yarden ligt eruit, dus veel doen via mijn eigen mail. Techniek staat voor niets. Gisteren een prachtig gesprek met een dame van 94 tijdens het inloopspreekuur in een Zorginstelling in Amsterdam. Ik was hier samen met Taco...deze dame is alleenstaand, en wilde het hebben over haar uitvaart. We raakten in gesprek over het Remonstrantse geloof. Mooi hoe zij sprak over haar leven, haar liefde, haar zuster en de dominee. Soms krijg je zomaar van die lieve kleine kadootjes...en dit gesprek was er weer eentje. En gisterenavond kreeg ik een mail van mijn nicht. Zij is 57 geworden en ik was op haar high tea...in Zeeuws Vlaanderen. En daar was mijn tante Tanneke, 87 jaar. En jawel kanker...heel voorzichtig wat vervelende plekjes erbij, na de scan is dit gebleken. Een behandeling thuis, maar tante klaagt niet, tante klaagt nooit. Een tante waar ik werkelijk zielsveel van hou. Want als kind zei ik al tegen mijn moeder 'mam als jij later dood gaat, dan ga ik bij tante Tanneke wonen'. Een tante waar ik met mijn vriendinnetje Jannie uit Den Haag, samen met mijn moeder, mee naar Parijs, naar Frankrijk ben gegaan. Een tante met wie ik, samen met mijn moeder en een vriendin van mij, naar Ibiza ben gegaan. Om te genieten, om te lachen. Een tante bij wie ik altijd werkte in de zomervakantie in de sportwinkel. En bij die tante hoort een oom, een hele oude, 89 nu..en oom hield van zeilen. En ik mocht op zondag mee zeilen op de Westerschelde...hoe mooi kan je jeugd zijn. En nicht Anne en ik, wij houden de familieband in stand. Door te fietsen, te praten over coachen in een vuurtoren, met uitzicht op de Westerschelde...over huisjes in Griekenland. Over de dingen die er toe doen. Dus hier een foto van mijn tante (de dame met de bos grijs haar en bril op, op de tweede foto zit ik naast haar)...en een foto van mijn tante en mijzelf, op de verjaardag van mijn nicht! Geniet van deze dag. Ik ga naar Almere, het werk roept, de plicht vraagt dat ik de auto instap en mijn dingen ga doen. Het wordt weer een latertje deze week, de vierde al....oh ja en ik ben gevraagd als jurylid van de Vereniging Toeleveranciers Uitvaartbranche, om te jureren voor de Innovatieprijs in de Uitvaartbranche, op persoonlijke titel. Gaaf he...de Uitvaartbeurs in Gorinchem eind september, daar zal ik als jurylid rondlopen. Ik ben er blij mee en trots ook dat wel! Weer zo'n aparte rol in de wereld van de Uitvaart. Dag, Anita

Dit citaat wil ik nog wel delen....over ouder worden

Age is an issue of mind over matter, if you don't mind, it doesn't matter. Mark Twain

Het mooi van ouder worden is, dat je je minder zorgen maakt. Je bent minder snel boos, je hebt minder last van stress. Kortom alles mag wat meer gaan, zoals het gaat. Go with the flow zegt men ook wel eens. En die grijze haren, die heb je toch al. Wilde ik deze vroeger nog kleuren, nu mag het er zomaar zijn. Maar met dat lijf is het wel een beetje anders merk ik nu. Want zomaar wat kilo's verliezen, door bewuster te leven, doet goed. Fruit, water, stevig bruin brood met gerookt vlees...het brengt me veel. Heerlijk...en die leeftijd, geef mij nog maar heel veel jaren...in goede gezondheid en vol liefde...dan kan ik dat mooi een beetje delen, met de wereld om mij heen. Dag, liefs, Anita

En bijna is het weer donderdag....

Dag, na een intensieve week. Met veel besprekingen, afspraken, vergaderingen, trainingen en ontmoetingen, zit ik hier, al bijna 4,5 kg lichter en met een goed gevoel. Soms kun je zomaar simpelweg gelukkig zijn. En dat ben ik dan ook...door mooie reacties, door het afronden van een coachtraject, en door het opstarten van twee nieuwe. Jawel twee nieuwe opdrachten. En ook dat andere Politiekorps lijkt zomaar door te gaan. En ik...ik geniet. Vandaag zei ik nog 'ik realiseer me iedere dag maar weer, dat gezondheid, een dak boven je hoofd, liefde en vriendschap in mijn leven is. En ik voel me rijk...'.
En dat, wilde ik vandaag even kwijt. En verder ga ik nu de krant lezen...kus, Anita

Mijn hoed die heeft vier deuken...

Mijn hoed die heeft vier deuken [Arch. nr. L1361-01]



Wie kent dit liedje niet. Een kamplied. En dit kamplied hebben wij gezongen tijdens de Leergang met de Politie, geweldig. En iedere keer lieten wij een woord weg, en dan maakten wij in plaats hiervan een gebaar, dit is een geweldige ervaring, geinitieerd door Gijs. Een serieuze, creatieve politieman. En wat hebben wij weer genoten, Monique en ik, deze keer. Inspirerend, onder de indruk van datgene wat wij mochten ervaren, steeds weer op zoek naar het goud in de mens, de politiemens deze keer. Twee dagen in Made, de Korenbeurs, is zeker de moeite waard. Een mooi hotel, met goed eten, Ned als nieuw zeelandse Sauvignon Blanc, kortom...genieten. En deze 14 politiemensen, haalden weer het mooiste uit zichzelf. En wij, Monique en ik, wij hebben zo gelachen, genoten, en deze twee daagse was een mooie aanvulling op ons brede spectrum aan opleidingen, wat mij mogen verzorgen. Steeds maar weer. Ondertussen een nieuwe coachklant binnen gekregen, maandag een ontmoeting met wellicht nog een nieuwe klant. En ondertussen liggen er kooltjes in het vuur. Nu de kwartaalafsluiting voor Yarden en heerlijk genieten van een lekkere maaltijd thuis. Ik eet rustiger, ik drink veel water, ben al vier kilo kwijt en voel me heerlijk. Er gaat nog meer af, geloof me. Ik heb me ook de afgelopen dagen zeer gematigd gedragen, samen met Mo...want ook zij is bewust aan het leven, eten en drinken. En dat was te zien, liters water dronken wij samen. Geen snacks, geen kroketje, geen croissant...nee gezondheid is ons thema. Heerlijk om dit zo samen te doen. Mijn hoed die heeft vier deuken...vier deuken heeft mijn hoed. Geweldig...dank je wel Gijs. Dank je wel andere mooie politiemensen. Wat een prachtige opdracht. Fijne avond, Anita

Politie, coachaanvragen, nog een keer Politie en Yarden natuurlijk!

En deze dagen staan in het teken van beweging, van flow. Zo starten Monique en ik morgen met de tweede Leergang bij de Politie. Verblijven wij met 14 politiemensen ergens in een hotel in het Brabantse Land. Komt goed. En kreeg ik vanmorgen een berichtje van een ander korps, 't kan zomaar verkeren. Spannend, ondertussen gestart met de Jeugdzorg in Brabant, en ook in gesprek met een andere Zorginstelling, kortom roaring genoeg...en dit, terwijl ik in januari dacht, het zal zomaar een rustig jaar worden. En ondertussen up and running bij Yarden, bezig met een Supermarkt gigant, kortom leuke bijzondere trajecten. Via via...ontwikkelt zich weer een mooi pad, voor mij, voor mijn partners voor 2012. Ik heb er zin in...en dat lijf van mij, houdt zich goed zeg. Ik verlies mooi 1,5 kg per week..ik zal nooit slank worden, want iedere avond is dat 'druifje' zoals mijn collega Hellen zo mooi zegt, voor mij. Dat mooie glas Sauvignon Blanc, gisteren kreeg ik zomaar van twee lieve collega's twee prachtige flessen cadeau..., dat mooie glas dat drink ik graag. Ik drink rustiger, ik eet rustiger, ik slaap rustiger en ik leef regelmatiger en dat alles maakt, dat dat oude lijf van 52 jaar en 8 maanden 't best goed doet. Ik ben gezond en dat voelen, is het ultieme geloof me. Ik hoor om mij heen, vandaag ook weer, over kanker, over dierbaren die aangetikt worden door die rotziekte. Ik ben er bang van of voor. Een sluipmoordenaar...stilletjes woekerend in mooie gezonde lijven. En toen ik zondag met Jannie bij Pa was, keek ik naar de foto's van Freek. En pakte ik zijn foto op de dankbetuiging. En op zo'n moment denk ik aan Jan, 'die arme Jan' zoals mijn vader zo lief zegt, die nog steeds knokt. Een ongelijke strijd, die knokt omdat er zoveel is, wat hem hier bindt. Denk ik aan Ma, aan Ron, aan de man van Anita, mijn collega, en aan al die anderen verder weg. Kanker. Het is er en het blijft...en ik, ik ben een survivor. Zo voelt het ook...de SamenLoop voor Hoop, is voor al diegenen die van veraf of dichtbij kanker hebben meegemaakt. Voor hen die het overleefd hebben, of nog aan het knokken zijn, voor Gitta, voor Sander, voor al die mooie mensen...en ik, ik ben een survivor. En het is alsof het leven dat begrijpt...want ik, ik krijg zoveel moois aangereikt. Van dichtbij, van verderaf, ik mag het leven leven...en dat, dat is zo geweldig. Ik geniet volop. Vol plezier, vol aandacht, vol intensiteit. Geloof me, morgen en overmorgen met al die prachtige politiemensen, dat is genieten. Dat is hard werken en veel delen...en iedere dag weer dankbaar zijn. Dankbaar voor al wat je gegeven is, voor mijn vriendinnetje met wie ik al 35 jaar mooie en intense momenten heb mogen beleven, Jannie. Maar ook voor de liefde in mijn leven, voor ons samenzijn hier in Voorschoten, voor de lol die je hebt, omdat er kinderen zijn in je leven, voor mijn vader die nog steeds bij me is. Voor mijn oude tantes en ooms, voor alles wat er zomaar is. Maar vooral voel ik mij gezegend, met een nieuwe familie, die van Annemarie, en ook daar maak ik me soms zorgen over. Want niets is vanzelfsprekend. En vooral voel ik mij blij met alles wat ik mag ervaren, mag meemaken. Met mooie gesprekken met mooie mensen...hier zit zomaar een enorm 'rijk' mens. Rijkdom is zoveel meer dan materie, ultieme rijkdom is dagdagelijks de dingen doen, die je verrijken. En weet je jongens, dat doe ik...bij Yarden, bij al mijn opdrachten...dus dank je wel voor het leven! Fijne avond. Ik hou van jullie...en ik ben gelukkig...liefs, Anita