Slapeloze nacht....

Tja...en daar zit ik dan om twee uur in de nacht. Ik kan niet slapen en hield natuurlijk door mijn gedraai Annemarie weer wakker, dus er maar eventjes uit...beetje lezen en nu dan vast even op mijn weblog schrijven.

Met een tevreden gevoel kijk ik terug op gisteren, mijn bezoek aan Arinso. Het was werkelijk heerlijk om daar even te zijn. Om even met iedereen te praten, om de hele club weer eventjes te ontmoeten.
Toen ik thuis kwam en Annemarie naderhand ook thuis kwam, hebben we lekker gegeten, tv gekeken en een rustige avond gehad.
Vandaag donderdag zal een rustige dag worden. Ik krijg bezoek van Jannie Hoegen uit Zwolle...die al een paar keer is afgebeld en nadat de kinderen hier zijn geweest voor de lunch, hebben Annemarie en ik de tijd aan onszelf. Lekker is dat...nog eventjes quality time...morgen komen die meiden weer naar school, drumles, hockey en van alles te doen om je heen. Vriendjes, vriendinnetjes...gezellig is dat wel. In het begin moest ik enorm wennen aan die drukte om je heen. Aan het feit dat je pas als de kinderen naar bed zijn tijd voor jezelf hebt....maar het is ook wel heel erg leuk. Spelletjes doen, spreekbeurt oefenen, helpen met huiswerk....

Mijn leven is een klein cirkeltje op dit moment. Ik maak niet zo heel veel mee, dus laat ik het eventjes hierbij.
Ik hoop dat jullie allemaal een lekkere nacht hebben of hebben gehad....ik ga het zo weer proberen...dikke zoen!
Aniet

Op kantoor geweest!!!!

Sjonge sjonge zeg... met Hylke mee teruggereden naar kantoor. En daar stond Kirsten op me te wachten en zijn we samen de afdeling binnen gestapt. Geweldig....wat heerlijk om daar weer te zijn. Annemarie had aan Kirsten laten weten, dat ik niet gezoend mocht worden, welnu de omhelzingen, de liefdevolle begroetingen waren niet van de lucht. Ik voelde me zo ongelooflijk rijk. Ook alle andere afdelingen even bezocht en ook dat voelde goed. Door Jan weer terug naar huis gebracht, heerlijk! Samen kletsen over leidinggeven en over het werk, lekker....

Ook Annemarie heeft een mooie dag hoop ik. Ze is nog lekker weg, aan het stappen of shoppen met mama Emmy. Kunnen ze wel die twee denk ik...ze houden het vol. Fijn voor haar haar/hen, want Annemarie kon wel even wat ontspanning gebruiken. Is goed voor haar.
Zo was deze woensdag onverwachts een dag vol uitspattingen...
en het voelt gelijk alsof je weer wat meer midden in het leven staat! Allemaal bedankt hiervoor.
Anita

zomaar een dag...

Gisteren was zomaar een heerlijke, goede dag. Opstaan, buiten zijn, een glaasje appelsap op een terrasje, eventjes weg op zoek naar een kadootje voor Annemaire's moeder. Zij wordt op 1 juli a.s. 70 jaar, zou je helemaal niet zeggen hoor als je haar ziet, maar het feit is daar. Lastig, zij wil de verjaardag niet vieren, door mij of om mij, terwijl ik toch al het gevoel heb dat zoveel dingen anders zijn of zijn geworden door mijn ziekzijn. Het patroon van de kuren kleurt je weken, slechte week, mindere week en goede week en dan kan er nog van alles tussendoor gebeuren, dat hebben we gezien. Eigenlijk heb je een paar goede dagen en die je moet je optimaal benutten om op kracht te komen en de juiste energie te hebben of te krijgen voor de volgende kuur.

Gisterenavond belde tante Anita, op nederland I kwam een documentaire over Eelco Brinkman, die ook non hodgkin heeft gehad. En hoe hij nu, nadat hij schoon is, in het leven staat. Boeiend om te kijken vind ik. Ik merk dat ik wel graag dit soort verhalen hoor, lees en zie. Dan zie je kracht van de mens, en dan zie je ook dat er iets te winnen is. En daar gaan we voor, zou Wilma zeggen.
De avond was leuk en rustig, scrabble in de tuin, Ruud die een kop koffie kwam drinken. Vind ik altijd fijn die spontane momenten. Leuk even zo'n contact.

Vandaag is weer zo'n rustige dag, Hylke komt langs, om met me te praten over het werk. Vind ik wel leuk, maar ook wel eng, omdat je niet goed afspraken met me kunt maken nu...alles is zo onzeker. Maar het feit dat hij komt, spreekt me aan. Daar ben ik blij mee. Vannacht ben ik druk geweest met het werk, ik liep in mijn droom door het nieuwe pand, samen met Kirsten.
Annemarie wil wel graag wat schilderijen maken voor dit nieuwe pand, lijkt me wel wat...in de kleuren die bij onze etage horen, paars en rood. Zal Petra van der Welle eens wat staaltjes van kleuren vragen...

Voor de rest rustig aan. Ik merk dat ik sneller moe ben dan vroeger, en dat is wennen. Dat gecombineerd met die kale kop, maakt dat je je altijd een patient voelt. Je kunt geen optimale partner zijn. Je kunt geen optimale werknemer zijn, je zit als het ware een beetje naast het werkelijke leven...en daar moet ik nog even aan wennen.

Lief, die telefoontjes, die ik wel hoor, maar niet altijd aanneem. Van Jo-Anne en Judith. Dank jullie wel. Ik waardeer het medeleven, ben niet zo'n ster er altijd over te praten, maar ik ben er wel blij mee. Soms laat ik de telefoon gaan...ik vind het zo lastig om steeds te praten over mezelf en soms schiet ik hierbij vol. Zeker als iemand me aanspreekt. Sorry, geen onwil.
Geniet van deze dag....
Anita

Confronterend de wereld in met mijn kale kop.....

Tja en dan is het zover....dan stap je de voordeur uit met een kale kop. Eerst naar de supermarkt, je ziet mensen kijken en hun blik wegdraaien. Een mevrouw zei 'meneer' tegen me (vroeger toen ik een klein meisje was gebeurde dat heel vaak en dan stak ik heel boos mijn borst naar voren, maar ik had nog geen borsten, dus het effect was nihil...) en toen ik zei 'mevrouw' verontschuldigde ze zich.
Een goede vriendin van ons herkende me niet...en toen kwamen er eventjes de tranen, toen ze me tegen zich aandrukte. Ja het is ook confronterend voor de ander, dat realiseer ik me heel goed.
Daarna zijn we even naar Oegstgeest gegaan, en ook daar weer zag ik mensen kijken. Maar ik geef hen heel stoer mijn glimlach en dan komt het vanzelf goed. Truitje aan waaruit duidelijk blijkt dat ik van het vrouwelijk geslacht ben, en alles is weer onder controle...

Deze week is quality time. Ook, hoe gek dat ook klinkt, omdat de kinderen er alleen tijdens de lunch zijn en misschien op woensdagmiddag. Heb je in de ochtend iets meer tijd voor elkaar en ook in de middag kun je wat ondernemen samen. Voelt wel goed. Ik merk wel dat we genieten van deze goede dagen, je kunt nu de accu weer opladen voor volgende week. Merk dat ik er een beetje tegenop zie....mijn arm van het laatste infuus is nog gevoelig. Zie op tegen het feit dat ik zo lastig te prikken ben, steeds twee of drie keer voor het infuus erin zit...brrrrr en ik ben toch al zo'n held. Maar ja, ook hierin verleg ik mijn grenzen steeds. Telkens weer merk ik dat ik het allemaal wel aan kan. Dat komt vooral door de steun van Annemarie en van jullie allemaal. Het voelt geweldig!

Als ik naar buiten kijk, dan krijgen we vandaag wat zonnestralen....heerlijk. Heb er veel zin in. Zie er naar uit om weer een keer lekker in de zon te zitten...komt helemaal goed vandaag. Ga zo dadelijk wat mails beantwoorden, is ook altijd wel aangenaam!
Dikke zoen, voor jullie allemaal! Geniet van de zon, van elkaar en van zo'n zomeravond met een glaasje rose...ofzo..

Aniet

Vader Wim en Vader Piet gezien!!

Wat is dit toch een gekke ziekte. Zo lig je in het ziekenhuis aan het infuus, ben je ziek, heb je hoge koorst en zo voel je je werkelijk kiplekker. Ja bizar...ik zit nu in mijn goede week. Moet wel oppassen dat ik niet overdrijf ofzo...en me ook rustig houdt, zodat ik energie kan sparen voor volgende week, kuur 2. Je hebt de neiging om alles te gaan doen, wat je al die weken niet hebt kunnen doen...maar ik moet me een beetje inhouden vind ik.

Gisteren was het vaderdag en eerst zijn Annemarie en ik naar de vader van Annemarie, Wim, gegaan. Hij was erg blij en emotioneel om ons te zien. Leuk was dat de broer van Annemarie, Ruud met zijn dochter Sophie ook kwam, met heerlijke koeken. Was erg gezellig en ik ben heel blij dat ik de vader van Annemarie weer even heb gezien. Voor mij de stap naar buiten met kale kop...en het gaat gewoon. Het gaat goed met de vader van Annemarie. Hij hoort vrijdag of hij mag beginnen aan de periode revalidatie met belasting van zijn been. Hij ziet er goed uit. Hij kan alweer staan en doet trouw zijn oefeningen. Een sterk en positief mens. Ik heb vanaf dag een een goed contact met hem gehad. Een heerlijk mens vind ik deze vader van Annemarie. Leuk he...

Soms kijkt iemand een fractie van een seconde langer, maar ach...ik begrijp het wel. Zien ze zo'n mooie vrouw Annemarie, hand in hand met zo'n kaal boefje met zo'n nike vestje aan met capuchonnetje. Ziet er wel komisch uit...ik zou ook even kijken, ja naar Annemarie dus he...dat moge duidelijk zijn.

Na een uurtje zijn we de auto weer ingestapt en naar Flakkee gereden, waar ik eigenlijk mijn vader wilde verrassen. Maar vlak voor de boerderij heb ik gebeld dat we kwamen, ik was bang dat hij te veel zou schrikken. Arie en Noor kwamen ook en tante Anita en oom De waren er al. Het was een emotioneel weerzien, maar wel heel gezellig en.....ik lust het nog, ik heb champagne gedronken. Het tempo was iets anders dan gewoonlijk, en ik moest even wennen, maar het was erg lekker weer! Feestelijk hebben we getoast op mijn gezondheid.
Pa vond het de mooiste verrassing en hij genoot zichtbaar. Els voelde even heel lief aan mijn koppie...
Beladen met allemaal lieve kadootjes en veel vers fruit van tante Anita zijn we na twee uur weer naar huis gegaan. Hier hebben we een fijne rustige avond gehad samen. Heerlijk.

We hebben de kleine poesjes gezien. Ja want Rosanne krijgt een nieuwe Semmie....en dat gaat alweer over drie weken gebeuren. Ze zijn nu een week of 8, hooguit denk ik en als de meisjes over 3 weken hier zijn, gaat Rosanne een poesje uitzoeken en die nemen we gelijk mee hierheen. Kan ze hem/haar die week zindelijk maken en laten wennen aan haar huis hier...leuk he..ze kwam gelijk kijken gisterenavond en heeft er volgens mij al een uitgezocht! In totaal heeft mijn vader vier nieuwe poesjes, een zwartje die op onze Droppie lijkt en drie cypertjes...of wat daarvoor door gaat. Een van die drie gaat Rosanne uitkiezen. Eigenlijk wil ze vrijdag al...maar wij houden dat nog eventjes af...over drie weken, zit ik weer in mijn goede week...en dat is voor het poesje ook beter, even groeien bij de moeder nog.

Vannacht weer heerlijk geslapen. Ja mijn dagelijkse verhaal is nu even heel gewoon. Zonder al te veel hectiek. Ik hoop deze week Hylke even te spreken, hij komt nu echt op bezoek, vorige week ging dit niet door, doordat ik in het ziekenhuis terecht kwam en dan gaan we het ook over Arinso hebben. Leuk vind ik dat wel, ik zou zo graag even binnen willen stappen daar deze week...gewoon iedereen eventjes zien.
Niet zoenen, in verband met bacterie-gevaar adviseert een ieder me...ik schijn er nogal gevoelig voor te kunnen zijn. Dus als iemand net ziek is geweest of een ziek kind/zieke partner heeft, hoe graag we ook willen, niet bij me in de buurt komen. Vind ik zo gek om te zeggen, maar ik moet mezelf sparen, ik moet met volle kracht kuur 2 in, om er weer goed doorheen te komen! Blijf me maar helpen, zoals jullie tot nu toe hebben gedaan!

Zo vroege vogels, die op het werk zijn, succes allemaal. Ik ga nog eventjes terug naar bed, heerlijk nog een uurtje slapen. Ik denk aan jullie allemaal. Ben reusachtig blij nog steeds met alle lieve kaartjes en reacties, doet me goed. Ik hoop dat jullie een goede dag hebben, niet te veel last van de regen en de files (werd gisterenavond voor gewaarschuwd...)en succes met alles deze dag!
Anita

Lekker samen thuis....

Goedemorgen allemaal. Het regent nog steeds...jammer voor Evy, de (nu nog) jongste dochter van Kirsten, die vandaag 3 jaar wordt en dit eigenlijk altijd in de tuin viert...gefeliciteerd allemaal met Evy. En een fijne dag.

Mijn eerste nachtje thuis zit er weer op, samen met Annemarie lekker scrabble gespeeld gisteren, heerlijk, ingemaakt met 2-1, wordt vervolgd. Daarna een enge film gekeken in bed. We zijn allebei niet van die helden, laatst zei Rosanne terwijl ze wees naar mijn plekje, bij de deur - 'ik zou niet zo dicht bij de deur willen slapen hoor' en eigenlijk doe ik altijd wel stoer, maar vroeger was ik best vaak bang. Tegenwoordig niet meer. Ik droom niet meer eng na het zien van zo'n film....toen ik net op mezelf woonde was dat nog wel anders. Nu niet meer....
Gisteren ben ik even naar buiten gegaan met een kaal kopje. Ik wilde een pakje ophalen bij de buren en dacht de confrontatie met de buitenwereld wel even aan te gaan. De buren waren niet thuis...een meneer draaide heel snel even met zijn hoofd...en verder was het heerlijk buiten. Ik maak me er niet zo druk om, heb ik me voorgenomen, het belemmert je anders zo enorm en dat is toch zonde...die mevrouw van die gekke mutsen, had het maar over koud. Ik heb het helemaal niet koud gehad vannacht. Overdag wel eens....dan voel ik het zo ter hoogte van mijn oren..bovenop niet. We hebben dat bolletje ingesmeerd met bruin zonder zon...ziet er wel netjes uit...Annemarie streelt me af en toe over mijn bolletje, gek he...een kale vrouw naast je in bed. Ze geeft er echt niet om, fijn vind ik dat, daar zat mijn angst ook wel hoor. Ik moest eraan geloven, maar zij ook. Ze heeft geen keuze...
Het enige wat fijn is dat je niet overal haar hebt liggen, vond ik zo'n rot gezicht, ook al was mijn haar iedere dag gewassen...smerig!

Vandaag vaderdag, ik zou zo graag even naar hem toe gaan. Had me voorgenomen het niet te doen, maar wie weet als ik me goed voel, gaan we toch die twee papa's even bezoeken..is ook zo leuk, het is maar een keer vaderdag. Lijkt me wel fijn. Moeten we het nog even over hebben, Annemarie gaat sowieso naar haar papa, die in een tehuis zit in Brielle waar hij moet revalideren van zijn auto-ongeluk. Het gaat gelukkig goed met hem, alleen heeft Annemarie hem veel te weinig kunnen bezoeken, door mijn gedoe allemaal.
Zou ik mijn broer en Noor en nog wat familie-leden, tante Anita en oom De ook kunnen zien, zou wel fijn zijn.
Ik voel me goed en hoop jullie ook, de kwaliteitsweek is begonnen en ik wil daar heerlijk van gaan genieten. Ik heb er zin in, geef jullie allemaal een dikke zoen en wens alle vaders een fantastische, beetje droge vaderdag, dan kunnen Florine en Rosanne die met vriendjes en Hugo naar Drievliet gaan, ook een beetje genieten.
Dag, dikke zoen!
Anita

Kale kop

Lieve allemaal.....ik moet eerlijk zeggen dat het me meevalt, al is het wel een beetje koud zo zonder haar, maar als straks de zon schijnt zal het wel gaan. Ik heb me voorgenomen zo weinig mogelijk met mutsen rond te gaan lopen, dus hier alvast een foto om eraan te wennen...

Aniet