De beloning....

En dan nu zomaar de beloning, even niets...in alle rust op kantoor. Afspraken voor morgen voorbereiden, een leuke lunch morgen met een mevrouw met wie ik ooit heb samengewerkt...mijn laatste les dit jaar in Amsterdam, afsluitend met een glas wijn met elkaar! Leuk, gezellig, informeel..mooie theorie om als afsluiting nog met elkaar te delen!
En hier op kantoor, kijk ik naar de schilderijen van Annemarie...mijn afspraak die hier vandaag was, vond het werk van Annemarie mooi...zoals zoveel mensen dit vinden. Mooi en realistisch, rustig en liefdevol...en ik mag er zomaar van genieten. Ik heb net alles opgeruimd hier op kantoor. Heerlijk...en zo mijmer ik maar eventjes...
Morgenochtend een afspraak in het LUMC, een controle bij de radioloog...en als ik daar loop, is het net alsof ik voor iemand anders kom. Bijzonder he...en maandag weer bij Willemze voor de uitslag van de PET-scan...
Dag, de beloning van al die dingen die niet lopen, is rust. Simpelweg rust.
Groet,
Anita

Test met goed gevolg afgelegd????

En soms is het net alsof je gewoon uitgetest wordt, om te kijken of je je niet teveel laat leiden door alles wat er om je heen aan het gebeuren is. Zo had ik 10 november een internetabonnement afgesloten bij KPN voor kantoor...brieven, telefoontjes, uren wachten in een wachtrij a 1 euro per minuut en misschien dat het nog lukt voor 20 december 2008!! En anders, opnieuw beginnen in 2009!
Zo kreeg ik gisteren de melding dat de cv in mijn huis in Schoonhoven was uitgevallen. Dus bellen met Feenstra, waarmee we een service-contract hebben...deze week geen tijd...gelukkig was en is daar de lokale ondernemer.
Zo kreeg ik vanmorgen een nieuwe telefoon en moest ik hiervoor thuis zijn, van Vodafone...maar helaas....mijn rijbewijs is vernieuwd, en dus klopte mijn legitimatie niet. Alles terug, in contact treden met Vodafone en nu maar hopen dat het nog lukt dit jaar...
Zo kreeg ik gisteren tijdens het rijden naar Zaltbommel, waar ik na de tandarts, na Schoonhoven om half zes naar toe ging, weer een melding dat mijn bandenspanning niet goed was...brrrr...
En toen ik gisterenavond om elf uur thuis kwam, was het mij eventjes te veel allemaal. Vond ik dat onze lieve heer, mij wel een erg zwaar karretje heeft gegeven om te trekken.
En volgens mij zijn dit tekenen, dat ik eventjes rust in moet bouwen, om even te landen, bij te komen, te praten met leuke mensen. En me niet al te druk te maken om alle verantwoordelijkheden die op mij rusten in dit leven...En dat doe ik dus nu. De telefoon met groot gemak weer terug laten gaan. Eventjes lekker koffie drinken, wat mailen, wat praten, en dan zo naar kantoor voor een afspraak. Vrijblijvend, tot niets verplichtend...en morgen komen we in de krant, An en ik met een prachtig interview. Mooi verwoord, leuke foto...
Dag, een fijne dag gewenst...
en soms zijn er ook hele lieve dingen, een vader die champagne voor me koopt, een andere vader die ons vakantiegeld geeft, Albert Heijn die de excellent gids laat bezorgen, waar allemaal overheerlijke dingen in staan, Servant Leadership wat donderdag gaat beginnen, echt geweldig...ik geniet ervan. En volgens mij is dat de balans die ik weer nodig heb.

Anita

Schoon....

En alles is schoon, heerlijk. De auto, het huis, Annemarie heeft keihard gewerkt en ik iets minder hard. Het ruikt lekker, is fris, de meisjes zijn zwemmen en naar een vriendje...gezellig! En straks komen opa Wim, opa Reynaud en oma Emmy. Om gezellig met elkaar te eten op zondagavond...
nu zomaar niks. Even wat mailen, wat bijpraten. Een kop koffie met Jannie drinken die zo even binnenstapt. Heerlijk...het is een fijn weekend, zomaar rustig en fijn. Heerlijk...ik zit in een prachtig boek, van Doeschka Meijsing het heet - over de liefde - mooi, intens, verdrietig ook...maar wel zo'n boek wat je uit wilt lezen.
Dag, een fijne zondag gewenst allemaal. Ik moet zomaar opeens aan mijn vader denken. En hoeveel ik van hem hou....mooi he...
Liefs
Anita

Zaterdagochtend het is nog vroeg.....

Althans voor mij, want ik wil meestal wel een beetje uitslapen. Maar vanmorgen hebben we een afspraak op kantoor om 10 uur. Annemarie komt even voor zij naar Rosanna en haar hockey gaat kijken. Een afspraak met de krant en een fotograaf...over de opening van ons kantoor, over twee dames die in tijden van financiele crisis samen een kantoor annex atelier openen. Over de kansen in dit leven en hoe je deze ziet...of kunt zien!
en ik wil jullie nog verklappen, dat ik een heel mooi Sinterklaasgedicht heb gekregen van....jawel Annemarie. Zij was mijn Sint...met daarin verwerkt heel onopvallend, echt waar een liefdesverklaring...dus je begrijpt mijn Sinterklaas kan niet meer stuk. Mijn dag niet, mijn leven niet...ik wens jullie een hele mooie zaterdag!
Liefs, Anita

Teksten, beelden en dit alles wil ik delen....

Een gelukkige Aniet....na een intensieve mooie week!

Een optreden van Rosanne, Annemarie geniet op de achtergrond, dansen en muziek, heerlijk!!!

Annemarie wordt verrast door de Sint....Rosanne!

Mooi he...mama Annemarie met haar twee prachtige dochters!

Mijn uitzicht op kantoor...niet slecht toch he....

En na een intensieve week, mooie gesprekken, wie weet weer nieuw werk, we zien wel...was vanavond onze Sinterklaasavond...een ongelooflijk intense en leuke avond...de beelden spreken voor zich. Het is goed zoals het is!! En daarnaast wil ik jullie deze spreuk niet onthouden :

'Als jij thuis bent, is thuisblijven mijn hobby....' lekker he...

Een heel fijn weekend gewenst, met veel liefs, Anita

En nog wat teksten...geweldig!

Deze citaten zijn bekend, en las ik op een website van een prachtig bedrijf!

‘Het grote verschil, het leven werkt pas goed als je ervoor kiest.’ Nicola Phillips

‘Elk nieuw begin komt voort uit het einde van een ander begin.’ Semisonic Lyrics

‘Alleen diegenen die het risico nemen om ver te gaan, kunnen er mogelijk achterkomen hoe ver ze kunnen gaan.’T.S. Eliot

‘Communiceren vanuit je buik is een ode aan de authentieke manager.’ Birgitta van Loon

Zie je en die 'van Lonen' die kunnen schrijven he...want die Birgitta kan er ook wat van of niet dan?
Anita van Loon

Mooie teksten...

En zomaar even een moment van reflectie...vanmorgen hoorde ik het nummer van Marco Borsato op de radio over dochters. En als je eens goed naar deze tekst luistert, dan hoor je weer hoe mooi woorden kunnen zijn. Hoe intens het gebruik van woorden kan zijn...geweldig! Soms zegt iemand iets tegen je en dan blijft zo'n zin heel lang dichtbij je...mijn moeder was een ster hierin! Vaak hoor ik mijzelf dingen zeggen, die bij haar horen...en daarom begrijp ik ook waarom mijn broer, mijn vader en ikzelf haar nog dagelijks missen. Het was een prachtig mens, en het is juist zo verdrietig dat zij door haar ziekzijn zo langzaam aan haar kracht aan het verliezen was...maar 'iedere dag een beetje beter' is een zin, waarbij ik haar van heel dichtbij weer zie...
En Loesje met haar 'leven is het meervoud van lef' vind ik ook zo bijzonder soms...en afgelopen week schreef iemand me 'jij leeft het leven en hoe!' en dat wens ik iedereen toe, dat je het leven leeft, met alle diepen dalen en hoge pieken die erbij horen. En nu ik dit schrijf denk ik aan de moeder van een vriendinnetje van mij. Deze mevrouw zit op dit moment ergens op haar diepste punt...en zoals zij altijd aan mij heeft gedacht, voor mij heeft gebeden, zo zal ik nu haar mijn liefste wensen toesturen. En laten voelen dat ik aan haar denk...en ik hoop dat zij zich realiseert, dat er na ieder enorm diep dal, een mooie weg terug is die we mogen en kunnen gaan!
Het leven is zo'n intense ervaring, dat het soms ook een kunst is, deze ervaring goed te leven, te voelen, te delen ook vooral!
Lieve groet,
Anita