Zoek je 'verbinding'....kom dan naar de opening van ons kantoor op dinsdag 16 december a.s. vanaf 16.00 uur...

Jawel, dinsdag 16 december a.s. openen wij ons kantoor/atelier aan de Van Beethovenlaan 69b, en als je de gang instapt op de tweede etage...dan zie je mooie schilderijen van Annemarie hangen....bestaand werk, nieuw werk, experimenteel, gedetailleerd, mooie vrouwen, een danseres, een naakt, maar ook een woeste stier...van alles.
Een mooi moment, om stil te staan bij waar we nu staan, wat we nu doen. Om kennis te maken met onze diensten, onze kunst, onze combinatie maar ook om 'verbinding' te vinden, te voelen met allerlei prachtige mensen. Uit onze vriendenkring, familie, uit Voorschoten, relaties en mensen die zomaar op je pad komen, zodanig dat we al deze mensen met elkaar kunnen verbinden...
ik verheug me zo op dinsdag....
Maar eerst is er nog de maandag, de uitslag van de PET-scan (daar drinken we dinsdag een glas rode wijn op!), een ontmoeting in Amsterdam, een gesprek bij OC&W samen met John, en een college in Voorburg...kortom een inspirerende dag, vol mooie momenten...ik zie er naar uit...verheug me erop!
Heerlijk!
Dag, tot maandag of tot dinsdag! En ik moet even denken aan mijn contacten bij Maandag, het bedrijf!
Anita

Stel er staan twee engelen bij de deur aan het einde van 2009...wat zeg je dan tegen hen?

En deze vraag werd me gesteld bij de start van de Leergang Servant Leadership in Hilversum afgelopen donderdag....want eind 2009 dan hebben we de Leergang afgerond, dan zijn we met elkaar aan de slag geweest en hebben we ongelooflijk in de spiegel gekeken, naar wie we zijn en wat we doen of hebben gedaan. Naar jezelf kijken, reflecteren, wat ging goed, wat ging niet goed...waar heb ik gefaald, waar ben ik geslaagd, hoe sta ik nu in het leven...
en mijn antwoord was :
'aan het einde van 2009 ben ik gezond, ben ik gelukkig met Annemarie en haar dochters. Dan is mijn vader 80 jaar, en dan hebben wij een mooi, intens en zakelijk gezien rustig maar goed jaar achter de rug. Dan zijn mijn vrienden, mijn vrienden. Dan heb ik verbinding gemaakt met prachtige mensen, dan ben ik 50 jaar...en zielsgelukkig met mijn vrouw' en weet je, toen ik dit alles zei, toen glimlachten die Engelen dat begrijp je wel.....
Dag,
Aniet

Mooie momenten.....

En nu is het zaterdagochtend, zo'n hele rustige...zo'n relax-ochtend, met leuke kerstkaartjes bij de post, met een kopje koffie en de krant, heerlijk!
Gisteren hadden wij een prachtige avond in het Keldertje in Voorschoten, Berty werd 50. Mooi, intiem, intens en emotioneel. Met een speciaal nummer van Il Divo ter nagedachtenis aan Berty's moeder, aan mijn moeder, of aan jouw moeder...prachtig, de tranen rolden over mijn wangen, maar ook over veel andere wangen. Want hoe mooi is het om stil te staan bij de vrouw die je op de wereld heeft gezet, die je gevormd heeft en die hoe dan ook, op een wolkje zit te kijken naar hoe het met je gaat! Zo voelt het...een soor 'walking diner' met prachtige tapas, een lekker glaasje wijn erbij, een mooi lied, en mooie speeches, van Milou voor haar moeder, van een zus en natuurlijk van haar partner Jelle..en toen Annemarie en ik gisterenavond naar huis liepen, was dat zo'n tevreden moment, zo'n moment dat je weer heel goed weet waar het echt om gaat in het leven!
En op het kaartje wat Berty ons meegaf staat :
'Naast me'
Loop niet voor me
misschien volg ik niet
Loop niet achter me
misschien ga ik niet vooruit
Loop naast me
en wees gewoon mijn vriendin!
Albert Camus

En lieve mensen, met deze wetenschap kan ik jullie gerust een heel mooi weekend toewensen. Want hoe kan het mooier beginnen. Het is geweldig, dus lieve Berty dank je wel voor deze mooie manier om 50 te worden! Ik voelde me zo rijk erbij te mogen horen....
En nu, maandag de uitslag van de PET-scan. Dan een rommelige, leuke en soms wat drukke week. Met een hoogtepunt op dinsdag, de opening van ons kantoor. En een hoogtepunt op woensdag, zomaar een dagje met mijn tante Tanneke en nicht Annemarie naar Flakkee. Jeugdherinneringen ophalen van tante Tanneke, die nu 83 jaar, de nog enige in leven zijnde tante is van mijn moeders kant. Mijn tante waar ik ieder jaar nog naar toe ga. Om gewoon weer eens even herinneringen op te halen, om even te zijn.
Dus alles wat voor me ligt, is weer zo bijzonder...

Thuis
Alsof je een plek bereikt
om je heen kijkt en weet
dat je thuis bent
alsof je dit al kende
voor je het zag
er geweest was
voor je er zou komen
zo thuis
door Kees Spiering

Dag, wij genieten dit weekend van 'thuis zijn'. En dit gevoel herkende ik toen ik Annemarie voor het eerst zag, 20 augustus 2005, thuis....
Liefs,
Anita

Unicef en vroeger....

Het is weer de tijd waarop we aan tafel gaan zitten en elkaar een mooi woord schrijven, een kaartje sturen en even stil staan bij het afgelopen jaar...of even vooruit kijken naar wat komen gaat! En altijd denk ik dan aan Unicef, omdat ik mijn kaartjes koop bij Unicef. En Unicef is onlosmakelijk verbonden met mijn moeder, met samen op pad gaan om kaarten te verkopen vroeger! Wij waren er trots op en we deden dit graag. We scoorden een goede omzet en hadden trouwe en soms ook grote klanten. En dit is nu weer typisch iets, wat ik heb meegekregen van mijn moeder. Het bewustzijn om iets te doen voor dit soort goede doelen. Voor mensen en kinderen die het zoveel minder hebben dan wij...en ik heb het boek 'Kinderen van de Wereld' gekocht van Unicef. Een prachtig boek, met indringende foto's en nog indringender teksten bij die foto's. Een initiatief van Paul van Vliet...en eigenlijk vind ik dat wij, die ons misschien druk gaan maken over ietsje minder in 2009, dit boek aan elkaar kado moeten geven. Zodat we met elkaar stil kunnen staan waar het echt omgaat...en Hans Hagen, een kinderboekenschrijver, schreef het volgende gedicht in dit boek :
Vlinder

slapen, dromen
zachtjes wiegen
als een vlinder
vredig vliegen

broos en roze
vleugels lang
voor de toekomst
nog niet bang

de wereld lacht
soms zoet, soms rauw
de wijde wereld
wacht op jou

Dank je wel mam, dat je me dit besef hebt bijgebracht!
Anita

Netwerken...

De afgelopen week heb ik zoveel mogen netwerken. Mensen mogen ontmoeten, gesprekken mogen voeren. Kaartjes mogen uitdelen...en kadootjes mogen krijgen. Kadootjes, omdat ik begonnen ben bij Daan Fousert. En toen ik daar weg ging, kreeg ik prachtige boeken mee, stapels prachtige boeken voor de kerstdagen...
en steeds weer werd er gevraagd naar mijn visitekaartje, voor een coachingstraject, voor een inleiding bij een bedrijf!
En gisterenavond hadden we de jaarafsluiting bij John en Gitta in Wijk bij Duurstede, ongelooflijk fijn, met mooie woorden, en uiteindelijk werd ik verrast door een prachtige mand met kadootjes van de medewerkers van OPB....
Anita

De beloning....

En dan nu zomaar de beloning, even niets...in alle rust op kantoor. Afspraken voor morgen voorbereiden, een leuke lunch morgen met een mevrouw met wie ik ooit heb samengewerkt...mijn laatste les dit jaar in Amsterdam, afsluitend met een glas wijn met elkaar! Leuk, gezellig, informeel..mooie theorie om als afsluiting nog met elkaar te delen!
En hier op kantoor, kijk ik naar de schilderijen van Annemarie...mijn afspraak die hier vandaag was, vond het werk van Annemarie mooi...zoals zoveel mensen dit vinden. Mooi en realistisch, rustig en liefdevol...en ik mag er zomaar van genieten. Ik heb net alles opgeruimd hier op kantoor. Heerlijk...en zo mijmer ik maar eventjes...
Morgenochtend een afspraak in het LUMC, een controle bij de radioloog...en als ik daar loop, is het net alsof ik voor iemand anders kom. Bijzonder he...en maandag weer bij Willemze voor de uitslag van de PET-scan...
Dag, de beloning van al die dingen die niet lopen, is rust. Simpelweg rust.
Groet,
Anita

Test met goed gevolg afgelegd????

En soms is het net alsof je gewoon uitgetest wordt, om te kijken of je je niet teveel laat leiden door alles wat er om je heen aan het gebeuren is. Zo had ik 10 november een internetabonnement afgesloten bij KPN voor kantoor...brieven, telefoontjes, uren wachten in een wachtrij a 1 euro per minuut en misschien dat het nog lukt voor 20 december 2008!! En anders, opnieuw beginnen in 2009!
Zo kreeg ik gisteren de melding dat de cv in mijn huis in Schoonhoven was uitgevallen. Dus bellen met Feenstra, waarmee we een service-contract hebben...deze week geen tijd...gelukkig was en is daar de lokale ondernemer.
Zo kreeg ik vanmorgen een nieuwe telefoon en moest ik hiervoor thuis zijn, van Vodafone...maar helaas....mijn rijbewijs is vernieuwd, en dus klopte mijn legitimatie niet. Alles terug, in contact treden met Vodafone en nu maar hopen dat het nog lukt dit jaar...
Zo kreeg ik gisteren tijdens het rijden naar Zaltbommel, waar ik na de tandarts, na Schoonhoven om half zes naar toe ging, weer een melding dat mijn bandenspanning niet goed was...brrrr...
En toen ik gisterenavond om elf uur thuis kwam, was het mij eventjes te veel allemaal. Vond ik dat onze lieve heer, mij wel een erg zwaar karretje heeft gegeven om te trekken.
En volgens mij zijn dit tekenen, dat ik eventjes rust in moet bouwen, om even te landen, bij te komen, te praten met leuke mensen. En me niet al te druk te maken om alle verantwoordelijkheden die op mij rusten in dit leven...En dat doe ik dus nu. De telefoon met groot gemak weer terug laten gaan. Eventjes lekker koffie drinken, wat mailen, wat praten, en dan zo naar kantoor voor een afspraak. Vrijblijvend, tot niets verplichtend...en morgen komen we in de krant, An en ik met een prachtig interview. Mooi verwoord, leuke foto...
Dag, een fijne dag gewenst...
en soms zijn er ook hele lieve dingen, een vader die champagne voor me koopt, een andere vader die ons vakantiegeld geeft, Albert Heijn die de excellent gids laat bezorgen, waar allemaal overheerlijke dingen in staan, Servant Leadership wat donderdag gaat beginnen, echt geweldig...ik geniet ervan. En volgens mij is dat de balans die ik weer nodig heb.

Anita